Nieuws

Wijnmaker Chris Williams van Meerlust reist van hot naar her. Hij heeft zojuist in Londen een examen voor zijn Master of Wine-opleiding achter de rug, nu sjeest hij in Nederland van de ene wijnhandel naar de andere en daarna vliegt hij door, naar de Verenigde Staten. En dat terwijl hij eigenlijk liever in de kelder of de wijngaarden zou werken aan de nieuwe Rubicon 2007, een klassieke Zuid-Afrikaanse topwijn.
Wijnmaker Chris Williams van Meerlust reist van hot naar her. Hij heeft zojuist in Londen een examen voor zijn Master of Wine-opleiding achter de rug, nu sjeest hij in Nederland van de ene wijnhandel naar de andere en daarna vliegt hij door, naar de Verenigde Staten. En dat terwijl hij eigenlijk liever in de kelder of de wijngaarden zou werken aan de nieuwe Rubicon 2007, een klassieke Zuid-Afrikaanse topwijn.

Nu zit hij in Nederland aan een diner van importeur Poot Agenturen en vertelt over de Meerlust-wijnen van de afgelopen jaren. Enkele weken geleden is de Rubicon 2003 in Zuid-Afrika op de markt gebracht. Dat betekent dat de wijn waar Chris zo enthousiast over praat, niet door hemzelf is gemaakt. In 2004 nam Chris het werk van wijnmaker Giorgio Dalla Cia over. Chris kende Meerlust al: het was een van zijn eerste werkgevers na zijn oenologische opleiding aan Elsenburg. Hij verliet de ‘icon-estate’, zoals hij het zelf noemt, om werkervaring op te doen in Frankrijk. Toen de oude Giorgio meer aandacht wilde besteden aan het maken van grappa, kwam Chris terug op het nest. Weer naar Meerlust, waarom? “Dit huis heeft een lange geschiedenis. De huidige eigenaar, Hannes Myburgh, is de achtste generatie die de scepter zwaait over het estate. In die honderden jaren heeft Meerlust een volkomen eigen stijl ontwikkeld, een onafhankelijk karakter. Wij maken ons geen zorgen over een trend of een hype, we hebben de rust om tientallen, zoniet honderden jaren vooruit te kijken.”

Eerst kijken we wat jaren terug. Chris schenkt zijn favoriete 2001 in naast de Meerlust 1991. Wat hebben deze blends van cabernet, merlot en cabernet franc met elkaar gemeen? “Een wonderbaarlijke mineraliteit, alsof je op een gladde rivierkiezel sabbelt. De oude stokken geven bovendien een bijzondere geur aan de wijn. Ik ruik heel duidelijk inkt, maar ook cassis en sigaren.” Meerlust produceert één witte wijn, een chardonnay. De andere drie wijnen zijn rood: een merlot, een pinot noir en de top: de Rubicon.

In 2002 waren Hannes en Giorgio niet tevreden over de kwaliteit van de wijn. Ze besloten geen Rubicon op de markt te brengen, maar de wijn lager te classificeren. Op het etiket staat eenvoudig ‘Red’. Een beslissing die volgens Chris met veel vloeken en zuchten gepaard gaat. “Op de korte termijn is het een pijnlijke beslissing,” zegt hij. “Maar als je kijkt naar de lange termijn, is het juist verstandig. We moeten onze Rubicon beschermen. De smaak moet complex, interessant en krachtig zijn, een enorme kwaliteit. Dat wil niet zeggen: perfecte wijn. Want perfect smaakt niet lekker, maar saai.”

In deze maanden worden de Platter-punten gegeven, veel Zuid-Afrikaanse wijnmakers zijn nerveus over het beslissende oordeel van het proefteam. Chris niet. Voor hem is het spannendste moment van het oogstjaar de periode waarin de blends van de Rubicon en de andere wijnen worden bepaald. “Op zo’n dag ga ik opgewonden en een beetje nerveus naar mijn werk. Alles wat we de afgelopen jaren hebben gepresteerd, wordt dan beoordeeld. We proeven de wijnen apart en in alle mogelijke combinaties. Meestal heb ik wel ongeveer een idee wat ik wil met mijn blend: ik heb een voorkeur voor een bepaalde stukje wijngaard of voor een bepaald vat. Het is interessant dat ik het vaak juist heb, maar er soms behoorlijk naast zit. De natuur is onvoorspelbaar, en dat is mooi. De blends waar we aan het einde van de dag het meest tevreden over zijn, nemen we mee naar huis. Bij een maaltijd proeven we die wijnen nog een keer. Dat moment is voor ons eigenlijk de proof of the pudding: een goede wijn moet goed smaken bij het eten.”

Meerlust Chardonnay 2006 (€ 21,95), Meerlust Red 2002 (€ 18,95), Meerlust Merlot 2003 (€ 21,95), Meerlust Pinot Noir 2003 (€ 24,50) en Meerlust Rubicon 2001 (€ 26,50) worden geïmporteerd door Poot Agenturen, De Lier.

Bergerac heeft het al jaren moeilijk. Buur Bordeaux gooit daarbij het meeste roet in het eten. De druiven die je voor wit en rood treft zijn veelal dezelfde en dan is de keuze voor een bekendere fles voor de meeste mensen snel gemaakt. Ook voor zoete wijnen geldt hetzelfde. Bergerac zoekt naar mogelijkheden op zich meer te ‘onderscheiden’ van Bordeaux.
Bergerac heeft het al jaren moeilijk. Buur Bordeaux gooit daarbij het meeste roet in het eten. De druiven die je voor wit en rood treft zijn veelal dezelfde en dan is de keuze voor een bekendere fles voor de meeste mensen snel gemaakt. Ook voor zoete wijnen geldt hetzelfde. Bergerac zoekt naar mogelijkheden op zich meer te ‘onderscheiden’ van Bordeaux.

Veel boeren in de streek zijn zich terdege bewust van de problemen en proberen daar op verschillende manieren mee om te gaan. Het uiteindelijke doel mag duidelijk zijn: meer bekendheid voor de streek en vooral betere verkoop van de eigen wijnen. Op Vinexpo spraken we met een aantal van deze wijnmakers. Daniel Hecquet bijvoorbeeld, van Domaine Calabre, is een van de grote voortrekkers binnen de streek. Hij heeft zich jarenlang actief bezig gehouden met de AOC Bergerac en is een van de grote voortrekkers van de nieuwe rode appellation Montravel. Met de wijn ging het even minder, deze was zelfs even niet te krijgen op de Nederlandse markt. Een nieuw etiket bracht in dit geval uitkomst. Importeur Jaap Kwast kwam op de proppen met het thema terroir, uit te beelden in vier verschillende plaatjes. Het blijkt een grote hit. Niet in de laatste plaats omdat de wijnen zelf érg drinkbaar zijn. Hecquet ziet de frisheid van de wijnen uit de streek, zeker de witte, als een groot pluspunt. “Mensen willen in deze warme periode geen zware wijnen meer. Bergerac kan daar van profiteren.”

Collega Hugh Ryman van Chateau Jaubertie is ook actief bezig mensen te overtuigen van de charme en de kracht van Bergerac. “De Bergerac,”  vertelt hij “ is een van de mooiste streken van Frankrijk. Ik kom er vandaan maar ik kan nog steeds versteld staan van de mooie plekjes waarvan ik sommige niet eens ken.”

Volgens Hugh is een van de belangrijkste verschillen tussen Bordeaux en Bergerac de ligging. Het feit dat de laatste zo’n 70 kilometer meer richting het binnenland ligt zorgt er voor dat het er een stuk droger is. Het is dus mogelijk om biologisch en/of biodynamisch te werken, zodat men zich hier kan presenteren als een ‘groene’ streek. Tien procent van de wijngaarden is Bergerac is al biologisch. Bij Jaubertie zijn ze hier verder mee aan de slag gegaan, volgens Hugh Ryman met veelbelovend resultaat. “ De wijngaardeniers zien insecten en vogels terugkomen die ze jaren niet hebben gezien,” aldus Ryman “het is ook een heel andere manier van werken. Ik weet dat kopergebruik niet goed is voor grond en mens. Wij gebruiken dat minimal en heel gericht. We kiezen er bijvoorbeeld voor om slechts bepaalde delen van de plant te behandelen. Daarnaast werken we zo minimal mogelijk met slechte producten. Het is een intelligente manier van doen, het kost wat meer tijd maar het betaald zich dubbel en dwars terug.”  Jaubertie hoopt in 2009 de eerste oogst met certificering te kunnen presenteren.

Over Bergerac valt natuurlijk veel meer te vertellen. Vandaar dat PersWijn bij nummer 5 komt met een special over dit gebied. Abonnees ontvangen de special bij het reguliere nummer. In deze uitgave is bijvoorbeeld het verhaal van Philip de Haseth Möller te lezen, een Nederlander die op zoek was naar een vakantiehuis en die uiteindelijk wijnboer werd.

De wijnen van Daniel Hecquet zijn in Nederland verkrijgbaar via Kwast Wijnkopers (http://www.kwastwijnkopers.nl/)

De wijn van Jaubertie zijn verkrijgbaar via Les Généreux (http://www.wijnen.net/)

Maandagavond 18 juni was het weer de avond van het diner van de internationale pers, dat altijd wordt gehouden tijdens de grote beurs Vinexpo in Bordeaux. Dit diner wordt door de Grands Crus Classe’s van 1855 aangeboden aan de internationale pers en bij toerbeurt gehouden op een van de Premiers Crus, ditmaal Mouton-Rothschild.
Maandagavond 18 juni was het weer de avond van het diner van de internationale pers, dat altijd wordt gehouden tijdens de grote beurs Vinexpo in Bordeaux. Dit diner wordt door de Grands Crus Classe’s van 1855 aangeboden aan de internationale pers en bij toerbeurt gehouden op een van de Premiers Crus, ditmaal Mouton-Rothschild.

Van te voren zaten we even met Steven Spurrier te dubben welke Champagne Madame de Baronesse ons zou schenken als aperitief. “Pol Roger waarschijnlijk niet, dat is de afgelopen avonden al bij anderen geschonken. Krug misschien,” hoopte Spurrier, misschien wel tegen beter weten in. Want nadat we uit de inmiddels traditionele golfkarretjes waren gestapt en door de Baronesse en haar familie en staf welkom waren geheten, kwam direct een grote klap: geen Champagne, helemaal niks! Alleen maar een proeverij Sauternes 2002. Daar willen nu heus niet over gaan klagen, want Rieussec 2002 is heus geen slechte wijn, maar een zoete wijn als aperitief na een warme dag op de beurs, dat doe je de pers toch niet aan? Op Mouton wel.

Na anderhalf uur aperitieven was het tegen half tien tijd om aan tafel te gaan. Je moet hier altijd lang aan het aperitief, omdat iedereen je gezien moet hebben en jij ook iedereen moet hebben bewonderd, al of niet in stijlvolle smoking. Ons gembersoepje stond al klaar. Het moet gezegd, de tent die hier was neergezet tegen het chateau aan, was stijlvol en indrukwekkend. Door een ‘wand’ van doorzichtig plastic hadden we een prachtig uitzicht op het avondlicht.

Kosten noch moeite waren hier gespaard, dat was duidelijk. De beste traiteur uit Parijs, de beste evenementenorganisator, alles moest hier perfect zijn. En dat was het. Goed eten, toch voor zo’n vierhonderd man, en mooie wijnen, afhankelijk met wie je aan tafel zat. Voor ons onder andere de heerlijke Du Tertre 1998, eerste jaar na de overname door Eric Albada Jelgersma, en een elegante Du Tertre 1979. Klapstuk was natuurlijk de op elke tafel geserveerde Mouton-Rothschild 1961, een prachtige wijn die nog onvoorstelbaar jong overkwam, heerlijk intens, met nog veel fruit. Ongelooflijk, na 46 jaar. Daarna kwam een Yquem 1998, iets te jong, en daarom nogal aan de zoete kant. Geen superjaar, en een beetje zonde om hem zo jong te schenken. Dat moet toch anders kunnen.

Het feest werd afgesloten met een waterorgel in de wijngaard en een spectaculair vuurwerk. Of ze bij Mouton smaak hebben, weten we nog steeds niet, maar ze pakken het hier in elk geval groots aan. We konden weer in de golfkarretjes om pas na 2 uur ‘s nachts in bed te kruipen. Een zwaar leven….

Beleggers die de dupe zijn geworden van het wijnbeleggingsbedrijf Bordeaux Advisory hebben de krachten gebundeld. Ze willen als Stichting Bobel (Bordeaux Beleggers Belangen) gezamenlijk actie ondernemen tegen de twee bedrijven om hun ingelegde geld terug te krijgen. Om daarin te slagen, heeft de stichting een advocaat in de arm genomen.
Beleggers die de dupe zijn geworden van het wijnbeleggingsbedrijf Bordeaux Advisory hebben de krachten gebundeld. Ze willen als Stichting Bobel (Bordeaux Beleggers Belangen) gezamenlijk actie ondernemen tegen het bedrijf om hun ingelegde geld terug te eisen. Om dat voor elkaar te krijgen, heeft de stichting een advocaat in de arm genomen: Van Ewijk Van de Wouw Advocaten gaat de belangen van Bobel behartigen.

Hoewel de oprichtingsakte van de Stichting Bobel nog niet is gepasseerd, is wel een website in de lucht. Hierop wordt informatie gegeven over de vermeende oplichtingspraktijken van Bordeaux Advisory. Kort samengevat: beleggers kopen bij Bordeaux Advisory wijn, die later met winsten van 30 procent of meer doorverkocht zouden worden, beloofde Bordeaux Advisory. De beleggers merkten dat de werkelijkheid wat minder rooskleurig was: de aangekochte wijn was bij Bordeaux Advisory duurder dan bij gerenommeerde wijnhandelaren, in sommige gevallen betaalde ze bij het wijnbeleggingsbedrijf wel acht keer zo veel. Bovendien betaalden beleggers aan Bordeaux Advisory kosten voor opslag en loon. De kans dat de wijn door Bordeaux Advisory aan wijnkenners wordt verkocht voor bedragen die én de vaste kosten, én de beloofde opbrengst voor de beleggers dekken, zijn minimaal. Op de site staat: “De stichting vermoedt dat de wijn dan ook voornamelijk wordt gekocht door mensen die geen verstand hebben van wijn. Mensen zoals uzelf.”

Bordeaux Advisory verhuisde vorig jaar naar Luxemburg, nadat de Autoriteit Financiële Markten (AFM) het bedrijf geen vergunning gaf aan om als financieel tussenpersoon op te mogen treden. Gedupeerden van Bordeaux Advisory kunnen zich aansluiten bij de Stichting Bobel via de website http://www.bobel.nl/.

De beste rosé van 2006 komt uit de Wijngaard Hof van Twente. Alweer, want vorig jaar wist de Nederlandse wijngaard ook de prijs voor de favoriete rosé op het evenement Rosé aan Zee binnen te slepen. Rosé aan Zee beleefde zaterdag 9 en zondag 10 juni zijn eerste lustrum, de organisatoren kijken terug op een heerlijk ontspannen evenement met uitzonderlijke drukte.
Op zaterdag 9 en zondag 10 juni vierde Rosé aan Zee, de unieke roséproeverij aan het strand, zijn eerste lustrum met een bijzonder goed bezocht evenement. Organisator Uitgeverij De Wijnpers kan terugzien op een heerlijk ontspannen evenement, dat vooral zaterdag bijzonder druk was. Zo’n 150 rosé’s van meer dan 25 importeurs stonden op de proeftafels.

Ditmaal helaas geen zonovergoten terras van Beachclub ‘De Oase’ in Scheveningen, maar een overkapping die moest zorgen dat er ook bij een bui probleemloos kon worden doorgeproefd. Uiteindelijk viel er geen druppel, maar was het wel ongedwongen gezellig in de knusse strandtent.  Door bijna 600 gasten werd zeer geanimeerd en serieus geproefd.

Het succes van deze Rosé aan Zee is natuurlijk ook te danken aan de mooie wijnen die de deelnemende importeurs op de proeftafels hadden staan en zeker aan de samenwerking tussen de geoliede teams van Beachclub ‘De Oase’ en Perswijn. De maaltijden werden dit jaar zeer gewaardeerd door de sponsoring en recepten van Rosé d’Anjou.

Gedurende zaterdag en zondag konden de bezoekers weer hun favoriete Rosé te kiezen. Rond 20.00 uur werden de winnaars bekend gemaakt. Voor de einduitslag werden de punten van beide dagen bij elkaar opgeteld, met de volgende, zeer verrassende  uitslag:

1.                  De Beste Rose 2006: Wijngaard Hof van Twente 2006, De Sueterie.

2.                  Domaine Les Rouesses, Reuilly Rosé, 2006, Loire (Frankrijk) (Wijnshopper BV)

3.                  Castano Mmmm 2006, Monastrell, Yecla (Spanje)  (La Gironde Wijnimport)

Na het proeven was er ook nog veel te drinken en te genieten, de liefhebbers bleven na de strandmaaltijd nog lang hangen.

Bordeauxwijnen hebben het momenteel niet makkelijk op de Nederlandse markt. Afgelopen jaar viel er een daling in volume van 12% te noteren en een daling in waarde van 3%.  Hoewel er daarmee nog altijd 97.700 hectoliter overbleef, verdeeld over 74% rood en 26% wit, is het de hoogste tijd voor een tegenoffensief om het tij te doen keren. In samenwerking met Sopexa voert het CIVB daarom campagne rond het thema ‘betaalbaar’.
Bordeauxwijnen hebben het momenteel niet makkelijk op de Nederlandse markt. Afgelopen jaar viel er een daling in volume van 12% te noteren en een daling in waarde van 3%.  Hoewel er daarmee nog altijd 97.700 hectoliter overbleef, verdeeld over 74% rood en 26% wit, is het de hoogste tijd voor een tegenoffensief om het tij te doen keren. In samenwerking met Sopexa voert het CIVB daarom campagne rond het thema ‘betaalbaar’. De regio heeft namelijk het imago alleen maar peperdure wijnen te produceren, c.q. onvoldoende kwaliteit voor prijs te bieden. Beide opvattingen zijn slechts gedeeltelijk juist. Een bijkomend probleem is het ietwat ‘stoffige’ imago van Bordeaux.

Voor de tweede keer is daarom een boekje gemaakt met daarin, naar eigen zeggen, een ‘hitparade’ van ‘de lekkerste betaalbare Bordeaux-wijnen die verkrijgbaar zijn op de Nederlanse markt’. Deze campagne rond Bordeaux Abordables loopt overigens ook in Frankrijk zelf  en diverse andere belangrijke exportlanden. De selectie wordt telkens gemaakt door een nationale jury. Op 11 juni werd de Nederlandse selectie voor 2007 voorgesteld tijdens een presentatie in Theater ’t Spant in Bussum. Er is gewerkt met drie prijscategorieën: tussen 4,00 en 6,99 euro, tussen 7,00 en 9,99 euro, en tussen 10,00 en 15,00 euro.  

Hoewel de jury helaas nogal veel te veel matige en/of karikaturale wijnen door de mazen van het net heeft laten glippen – gebrek aan referentie en ervaring bij sommige proevers? – haalden van de in totaal 328 ingezonden wijnen slechts 62 een plaatsje op de proeverij n Bussum en een vermelding in het boekje. Tachtig importeurs hadden wijnen ingezonden Dat geeft ernstig te denken, zowel over het niveau van de generieke wijnen als Bordeaux en Bordeaux Supérieur – want daar gaat hier hoofdzakelijk over – als over de wijze waarop nog te veel Nederlandse importeurs hun selectie plegen ui te voeren.  Interessant gegeven is dat bijna de helft van de verkozen wijnen in de prijscategorie boven 10 euro te vinden is. De complete lijst van 62 wijnen is te vinden op twee websites: http://www.francewijnen.nl/ en http://www.bordeaux.com/

Het goede nieuw is dat het in de periferie van Bordeaux niet enkel treurigheid en crisis is. In tegendeel zelfs. Er worden daar ook akelig goede wijnen gemaakt, zoals je die nergens anders ter wereld zult tegenkomen. Klassiek, lekker en herkenbaar tegelijk. Het is geen toeval dat de kwaliteit van dit soort wijnen nauw samenhangt met de mentaliteit en het enthousiasme van de producent(e). Er is dus volop hoop voor Bordeaux. Om Jules Deelders ode aan de jazz te parafraseren: Bordeaux was. Bordeaux is. Bordeaux blijft!

Onderstaand elf écht lekkere Bordeaux:

Wit:

Château Tour de Mirambeau Réserve 2006
Bordeaux
Kwast, € 8,50

Château Coucheroy 2005
Pessac-Léognan blanc
Gastrovino, € 10,45  

Rood:

Château de Parenchère 2004
Bordeaux Supérieur
Henri Bloem, € 7,95

Château La Fleur de By 2004
Médoc
Sligro, € 9,34

Clos Sainte-Anne 2003
Premières Côtes de Bordeaux
Chabrol, € 9,75

Dourthe No. 1 2004
Bordeaux
Oud Reuchlin & Boelen, € 9,95

Château Feret-Lambert 2004
Bordeaux Supérieur
Herman, Chabrol, €  12,00

Château Franc Pipeau 2004
Saint Emilion Grand Cru
Colaris, € 12,50

Joly Rivage 2004
Bordeaux Supérieur
Schouten, € 12,95

Château Saint-Ahon 2003
Haut-Médoc
Maison de Saumur et de Loire, € 12,95

Château Robin 2003
Côtes de Castillon
Jean Berger, €  14,25

Voor contactgegevens van de importeurs zij verwezen naar de genoemde sites.

foto: Thibault Despagne van Château Tour de Mirambeau

René van Heusden

Investeringsmaatschappij HAL Investments B.V. heeft op 12 juni een meerderheid in de aandelen van Delta Wines verworven. Ook het management wordt een belangrijke aandeelhouder. Delta Wines is de overkoepelende holding van drie bedrijven die in 2006 een gezamenlijke omzet van 75 miljoen euro realiseerden.
Investeringsmaatschappij HAL Investments B.V. heeft op 12 juni een meerderheid in de aandelen van Delta Wines verworven. Ook het management wordt een belangrijke
aandeelhouder. Delta Wines is de overkoepelende holding van drie bedrijven die in 2006 een gezamenlijke omzet van 75 miljoen euro realiseerden
• DGS Wijnkopers B.V., marktleider op het gebied van prijs/kwaliteit met wijnen voor zowel grote supermarkten als de vakhandel, slijters en (horeca)groothandel
• Coenecoop Wine Traders B.V., ‘eigenzinnige wijnhandelaren’ die volume combineren
met een moderne en professionele aanpak van de verkoop van biologische en Fair Trade wijnen
• Pallas Wines B.V., ‘eigenwijs’ en vastbesloten tot de kwalitatieve top in Nederland te gaan behoren.
Teun Los en Pim Nolen, oprichters en hoofdaandeelhouders, zullen de leiding overdragen aan Joris Snelten (algemeen directeur) en Ralph Zopfi (directeur operationele zaken). Ze blijven tot 1 januari 2008 als adviseur aan de onderneming verbonden.

Het is even een poosje rustig geweest in makelaarskringen te Bordeaux, maar nu is het weer zover. Opnieuw staat daar een bekend château openlijk te koop. Ditmaal betreft het Château La Pointe in Pomerol, dat eigenlijk al een half jaar officieus op de markt was. Voor wie geïnteresseerd mocht zijn in een wijnbelegging die naam waardig, huidig eigenaar Stéphane d’Arfeuille heeft momenteel een vraagprijs in gedachte van 32 miljoen euro.
Het is even een poosje rustig geweest in makelaarskringen te Bordeaux, maar nu is het weer zover. Opnieuw staat daar een bekend château openlijk te koop. Ditmaal betreft het Château La Pointe in Pomerol, dat eigenlijk al een half jaar officieus op de markt was.

Voor wie geïnteresseerd mocht zijn in een  wijnbelegging die naam waardig, huidig eigenaar Stéphane d’Arfeuille heeft momenteel een vraagprijs in gedachte van 32 miljoen euro. Aanvankelijk was dat 40 miljoen, maar gelet op het uitblijven van een serieus bod bleek dat wat te hoog gegrepen. Volgens onbevestigde geruchten – we hebben het tenslotte over Bordeaux! – zouden al wel diverse gegadigden belangstelling getoond hebben.  

De eventuele koper krijgt met La Pointe een wijngoed met 21,5 hectare wijngaard en een park van 3,5 hectare. Het is daarmee een van de grotere bezittingen binnen de appellation Pomerol. Een probleempje is alleen dat het terroir met zijn zandige bodem niet optimaal is om grote wijnen te produceren. Kwalitatief gezien behoren de 120 duizend flessen die hier jaarlijks geproduceerd worden daarom eerder tot de middenmoot.

Ook buiten Bordeaux weten wijnproducenten snel de rechtbank te vinden, wanneer hun iets niet zint. Zie de Languedoc. Daar hebben producenten bij de Franse justitie en verzoek ingediend om de kersverse Vin de Pays de Vignobles de la France te verbieden. Het verzoek is direct gekomen na de publicatie van het officiële decreet voor deze nieuwe categorie vin de pays.
Ook buiten Bordeaux weten wijnproducenten snel de rechtbank te vinden, wanneer hun iets niet zint. Zie de Languedoc. Daar hebben producenten bij de Franse justitie en verzoek ingediend om de kersverse Vin de Pays de Vignobles de la France te verbieden.

Het verzoek is direct gekomen na de publicatie van het officiële decreet voor deze nieuwe categorie vin de pays. De in Béziers gevestigde organisatie Vignerons Indépendents de l’Hérault is niet te spreken over deze generieke herkomstbenaming, omdat die niet verbonden is met een specifiek gebied of terroir, maar naar believen kan worden samengesteld uit wijnen van bijna overal in Frankrijk.
Behalve een ideële tegenwerping hebben de klagers ook een economisch bezwaar in de vorm van bedreigd eigenbelang. Nu nog wordt 80% van alle Franse vins de pays in de Languedoc geproduceerd, met voorop de Vin de Pays d’Oc. Een vergelijkbaar initiatief in Spanje, Vino de la Tierra de España, is ook al op verzet uit diverse regio’s gestoten. Minder moeite heeft men in de Languedoc dan weer met de kersvers gelanceerde Vins de Pays de l’Atlantique uit Bordeau en omstreken.

Voor de Bourgogne is de jaargang 2005 een absolute droom: de wijnen hebben rijpheid, kracht en frisheid tegelijk. De streek is al verwend met veel goede jaren, maar 2005 spant de kroon. In het prachtig verbouwde Restaurant De Echoput presenteerde Bouchard Père et Fils de jaargang 2005 samen met zijn importeur Oud, Reuchlin & Boelen.
Voor de Bourgogne is de jaargang 2005 een absolute droom: de wijnen hebben rijpheid, kracht en frisheid tegelijk. De streek is al verwend met veel goede jaren, maar 2005 spant de kroon. In het prachtig verbouwde Restaurant De Echoput presenteerde Bouchard Père et Fils de jaargang 2005 samen met zijn importeur Oud, Reuchlin & Boelen.

Bouchard Père et Fils is een klassiek Bourgognehuis, werd in 1995 overgenomen door Champagne Henriot. Het huis bestond al 275 jaar, maar eind jaren tachtig, begin jaren negentig ontstonden familieproblemen: die dijde te veel uit, zodat er te veel aandeelhouders waren. Henriot was niet alleen vanwege een goede partner vanwege de financiën, maar ook omdat hij een frisse wind liet waaien door Bouchard. Na de overname ging Henriot om tafel zitten met een aantal toonaangevende journalisten, om de hele voorraad van Bouchard door te proeven. De vraag was welke van deze wijnen op voorraad zouden moeten worden gehouden en welke niet. De conclusies waren vrij hard: veel wijnen voldeden niet. Het ging om veel geld, maar Henriot besloot om door te zetten en de wijnen te verkopen. Ze werden niet als Bouchard Père et Fils op de markt gebracht, dus het kostte veel geld.

In de afgelopen twaalf jaar is het huis uitgebouwd tot een van de toonaangevende huizen in de Bourgogne, niet alleen handelshuis, maar ook eigenaar van maar liefst 130 hectare. De wijnen kregen veel meer finesse en subtiliteit, en worden gerekend tot de top van de streek. De proeverij toonde dat in al zijn facetten. Grote indruk bij wit maakten de Meursault-Perrières en een nog zeer gesloten Corton-Charlemagne, opmerkelijk subtiel voor deze appellation. Bij rood eveneens veel fraais, met een indrukwekkende (en zeer beperkt verkrijgbare) Beaune Grèves, Vigne de l’Enfant Jesus –prachtig pinot-fruit en geweldige tannines- en een zeer intense en diepe Volnay les Caillerets Ancienne Cuvée Carnot. Superwijnen in een superjaargang.