Een reisje naar de Pfalz. Deel II
Nu ik toch in de Pfalz was, kon en wilde ik de verleidingen van de Weinstrasse niet weerstaan. Honderden vriendelijke gastvrije Winzers, waar proeven nooit een probleem is of verplichtingen oproept. Wat een verschil met de Bourgogne, iets zuidelijker aan de andere kant van de grens. Waar je nog net niet met een dubbelloops jachtgeweer van het erf wordt gejaagd. Als je toch al binnen mag komen, is proeven zonder afspraak al helemaal niet aan de orde. Natuurlijk maken ze in Bourgogne topwijnen, maar zeker ook genoeg rommel.
Een reisje naar de Pfalz. Deel 2: Weingut Schmitt
Nu ik toch in de Pfalz was, kon en wilde ik de verleidingen van de Weinstrasse niet weerstaan. Honderden vriendelijke gastvrije Winzers, waar proeven nooit een probleem is of verplichtingen oproept. Wat een verschil met de Bourgogne, iets zuidelijker aan de andere kant van de grens. Waar je nog net niet met een dubbelloops jachtgeweer van het erf wordt gejaagd. Als je toch al binnen mag komen, is proeven zonder afspraak al helemaal niet aan de orde. Natuurlijk maken ze in Bourgogne topwijnen, maar zeker ook genoeg rommel. De vraag is wel of deze topwijnen met haar absurd hoge prijzen, die vaak het tienvoudige of meer van hun Duitse collega’s bedragen, ook daadwerkelijk zoveel meer kwaliteit opleveren.
Ik denk het niet. Maar waarom is er dan zo weinig Duitse kwaliteitswijn te koop in Nederland? De supermarkten maar ook de wijnhandel staan vol met Frankrijk, Spanje, Italië, allerhande wijnen uit Zuid-Amerika en zelfs Noord- Amerika. Ergens in een hoekje zie je soms dan een paar flessen Duits.
Ik begrijp het niet, maar ik zou er wel graag verandering in willen brengen.
Twee dagen proeven in de Pfalz heeft mij in ieder geval overtuigd. Ik proefde een zeer grote verscheidenheid aan goede tot zeer goede kwaliteit. Natuurlijk was het ook niet alleen goud wat er blonk. Ik vond bij sommige wijnboeren het assortiment wel absurd groot, 50 of meer verschillende wijnen op de prijslijst! Maak een keuze tussen kwaliteit of kwantiteit zou ik zeggen. Een volle krachtige Dornfelder van hoge kwaliteit naast een dunne half zoete Dornfelder in een fles van 1 liter voor 3 Euro. Ik vind het niet samen op een prijslijst passen en het schept verwarring. Daar hebben ze in Duitsland toch al patent op.
Van de meer dan honderd wijnen die ik in 2 dagen geproefd heb, vond ik die van Jochen Schmitt van Weingut Schmitt verreweg het beste. Ik ben echt verrukt van zijn Taurus wijn. Het bewijs dat je van Dornfelder (kruising tussen de druiven Helfensteiner en Heroldrebe) een prachtige volle fruitige rode wijn kan maken. Jochen Schmitt (35 jaar) heeft, net als zijn meeste collega’s, een bijzonder groot assortiment. Ik proefde nog vijf van zijn rode wijnen. Stuk voor stuk juweeltjes en onderling verschillend. Knap hoor. Van zijn droge witte wijnen was ik vooral gecharmeerd van de Hochbenn riesling en de Herrenberg Ausblick riesling.
Gooi, net als ik, al je vooroordelen over Duitsers en Duitse wijnen over boord. Duitsers zijn vriendelijk en gastvrij en maken hele mooie witte en rode wijnen voor zeer redelijke prijzen. De hotels in de Pfalz zijn schoon, “gemütlich” en niet duur. De restaurants hebben waarschijnlijk de beste prijs-kwaliteit verhouding van heel Europa.
Voor de absolute top qua hotel accommodatie en culinair genoegen in de Pfalz kan ik hotel restaurant Deidesheimerhof aanbevelen. Ooit had Helmut Kohl hier een politiek onderonsje met Margaret Thatcher. En Helmut weet waar het goed toeven is, geloof dat maar.
Weingut Schmitt heeft geen importeur in Nederland!
Weingut Schmitt
AM NEUBERG
D-67098 Bad Durkheim
Tel: 00-49-6322-5830
Fax: 00-49-6322-68899
E-mail: info@weingut-egon-schmitt.com
Eddy Gravemaker
Een reisje naar de Pfalz. Deel 1: Sexmachine.
Jeroen Smeenk, tot voor kort werkzaam als sommelier van Restaurant Le Ciel Bleu in het Amsterdamse Okura Hotel en daar om nog steeds onopgehelderde redenen abrupt vertrokken, heeft een nieuwe baan als sommelier gevonden bij Auguste in Maarssen, het restaurant van patron-cuisinier Karl van Baggem. Rijzende ster Van Baggem stelde het tot nu toe zonder sommelier, maar heeft grote plannen met zijn zaak. Hij wil binnen ongeveer anderhalf jaar verhuizen naar een volledig nieuw te bouwen onderkomen aan de Vecht. Behalve over een ondergrondse parkeergarage zal het nieuwe restaurant ook gaan beschikken over een echte wijnkelder. Zo ziet een sommelier dat natuurlijk maar wat graag.
De raad van bestuur van de groep Cointreau heeft Béatrice Cointreau ontheven van haar taak als CEO van Champagne Gosset en Cognac Frapin. Aanleiding voor deze maatregel was een ernstig verschil van mening over te volgen strategie. Haar broer streeft naar een samensmelting van de drie afzonderlijke verkoopnetwerken (likeuren, cognac en champagne) tot één enkele organisatie. Béatrice, die de afgelopen jaren verantwoordelijk was voor sterke omzetstijgingen bij zowel Gosset als Frapin, was hier op tegen. Met haar vertrek zal het in wijnland nooit meer zo worden zoals het was, aldus een aangeslagen Perswijnredacteur en Béatrice-bewonderaar René van Heusden.
Roy Pelgrim, chef-sommelier van Restaurant Cordial in Oss, mag zich de komende twee jaar Beste Sommelier van Nederland noemen. Op maandag 2 april liet hij in Breda tijdens het nationaal kampioenschap voor sommeliers aangesloten bij het NGS in Breda zijn medefinalisten ruim achter zich en verzekerde zich daarmee van de prestigieuze Trophée Ruinart. Ereplaatsen waren weggelegd voor Martin Verkerk, assistent-sommelier van Pelgrim in Cordial (!) en Jean-Luc Etienne, werkzaam bij Savelberg in Voorburg. Binnenkort een uitgebreid verslag van de wedstrijd.
Was het Frans of Amerikaans eiken? Wie zal het zeggen. Maar de stand van Terrana was absoluut ‚overoaked’. De wanden van de stand waren medium toast –zou ik zeggen, het interieur had de blondbruine kleur van nieuwe barriques. Al dit hout bevatte veel klassewijnen, in diverse prijscategorieen en uit een breed portfolio aan herkomstgebieden. „Een stand op Prowein kost een paar centen maar het is toch de moeite waard“, meende Frank Smulders. „En ook de grootte en aankleding van de stand zijn belangrijk; op de een of andere manier beoordelen mensen de serieusheid van de business toch aan de uitstraling van de stand.“
Mijn goede vriend Karel de Graaf, nooit te beroerd de knuppel in het hoenderhok te gooien, heeft onlangs in het openbaar de vraag gesteld hoe wijnhandel en pers het in Nederland eendrachtig voor elkaar hebben gekregen de consument tot zo’n laag kwaliteits- en prijsniveau te brengen als het gaat om het aankopen en drinken van wijn. Zijn antwoord was: een gebrek aan opleiding. Speelt zeker een rol.