Nieuws

Toegegeven, er was ooit een tijd, nog niet zo heel lang geleden, dat ‘wijnjournalistiek’ vooral bestond uit het aanzitten aan copieuze lunches en diners. Die tijd is helaas voorbij. Niet langer mag het eigen belang en welbevinden centraal bij de beroepsuitoefening, maar enkel nog het vermeende belang van de lezer of lezeres. Binnen de organisatie die verantwoordelijk is voor de publicatie van deze fijne site en van het prachtblad Perswijn heeft de Hoofdredacteur met zijn wetenschappelijk verantwoorde bêta-achtergrond zich opgeworpen als de ambitieuze Jonge Onderzoeker die met ware doodsverachting en zonder beschermende maskers ontplofbare spuitbussen met gas en andere verdachte wijnconserveringssystemen op hun (on)deugdelijkheid test. Voor u!
Toegegeven, er was ooit een tijd, nog niet zo heel lang geleden, dat ‘wijnjournalistiek’ vooral bestond uit het aanzitten aan copieuze lunches en diners. Die tijd is helaas voorbij. Niet langer mag het eigen belang en welbevinden centraal bij de beroepsuitoefening, maar enkel nog het vermeende belang van de lezer of lezeres. Binnen de organisatie die verantwoordelijk is voor de publicatie van deze fijne site en van het prachtblad Perswijn heeft de Hoofdredacteur met zijn wetenschappelijk verantwoorde bêta-achtergrond zich opgeworpen als de ambitieuze Jonge Onderzoeker die met ware doodsverachting en zonder beschermende maskers ontplofbare spuitbussen met gas en andere verdachte wijnconserveringssystemen op hun (on)deugdelijkheid test. Voor u!
Schrijver dezes, normaliter meer bedreven in fysieke vaardigheden als het voltooien van minimaal vier uur durende lunches en diners – zie boven – dan het succesvol aangaan van sportieve uitdagingen, wordt tegenwoordig echter regelmatig ‘uitgenodigd’ tot het ondergaan van proeven die weliswaar zijdelings met wijngenot te maken schijnen te hebben hebben, maar die evenzeer onder de noemer ‘thrill seeking’ vallen, zo niet meer. Zowas daar bijvoorbeeld die fameuze ‘bezichtiging’ van de Bremmer Calmont, de steilste wijngaard ter wereld. Die bezichtiging bleek uiteindelijk een overlevingstocht over een akelig smal én steil paadje. Uitgerekend na zo’n lange liquide lunch en zonder aangepast schoeisel en kleding. En dat allemaal om later de lofzang op die vermaledijde Moezel te kunnen zingen. Begin juli was het zo mogelijk een nog meer bijna-dood-ervaring in Bordeaux. In Côtes de Bourg, waar ze sinds kort van mening zijn dat je er zo leuk kunt fietsen. In zekere zin is dat nog waar ook, mits je van fietsen houdt, raad weet met een geaccidenteerd parcours én een rijwiel met deugdelijk functionerende remblokjes onder het achterwerk hebt. Dit was bij ondergetekende echter absoluut niet het geval. In drievoudig opzicht. Ongetwijfeld tot teleurstelling van velen hebben we echter ook deze beproeving weten te overleven.  
Al dat sportieve gedoe zakt echter volledig in het niet in vergelijking bij onze participerende wijnjournalistiek van afgelopen zaterdag, 5 augustus. Zoals? Meevaren op de boot van Castel en Gay.nl! Juist, bij de Canal Parade in het kader van de Gay Pride te Amsterdam. Uitgerekend de enige provinciaal binnen de redactie mocht zich daarvoor opofferen. En eindelijk eens met grote voldoening achteraf. Hoewel toegedaan Reviaan voel ik meer voor Béatrice Cointreau, Laurence Faller of de onvermijdelijke drs. Anneke Tot – die ook aan boord was! – dan voor al die Jongens die hun bleke achterwerk meenden te moeten vertonen. Maar wat een belevenis! Zo zeer zelfs dat ik en plein public enige glazen rosé van de sponsor genuttigd heb. En vooral ‘petflesjes’ met die rosé naar de mensen op de wal heb geworpen. Roséwerpen dus, een tak van sport die ik nog niet eerder beoefend had. Veel leuker om te doen dan al dat bergklimmen en – afdalen, dat wel! Hoef je het spul tenminste niet allemaal zelf op te drinken… De echte thrill was natuurlijk het even gedurfde als briljante marketingconcept. Chapeau om een Frans bedrijf als Castel zo gek te krijgen aan zo’n gewaagd evenement te laten deelnemen. Om nu zelf nog nog een ‘young urban dweller’ c.q. ‘trendy uitgaanstype’ te worden heb ik inmiddels teveel tegen, maar feest was het wel. Verdorie, daar gaat het toch om. Wijn moet fun zijn. En dat was het! Zo is participerende wijnjournalistiek voor de verandering eens wel leuk. 

René van Heusden (trendwatcher)

Na meer dan 40 jaar neemt Christian Pol Roger afscheid als boegbeeld van het champagnehuis Pol Roger om te gaan genieten van zijn pensioen. Mede dankzij zijn inzet is Pol Roger Champagne uitgegroeid tot een van de meest prestigieuze huizen in Epernay. Hij wordt opgevolgd door Laurent d’Harcourt, een man met ruime ervaring in de champagne-industrie.
Pol Roger Champagne dateert van 1849 en heeft sindsdien zijn familiekarakter intact weten te houden. Tegenwoordig is dat een zeldzaamheid in de Champagne.
Na meer dan 40 jaar neemt Christian Pol Roger afscheid als boegbeeld van het champagnehuis Pol Roger om te gaan genieten van zijn pensioen. Mede dankzij zijn inzet is Pol Roger Champagne uitgegroeid tot een van de meest prestigieuze huizen in Epernay. Hij wordt opgevolgd door Laurent d’Harcourt, een man met ruime ervaring in de champagne-industrie.
Pol Roger Champagne dateert van 1849 en heeft sindsdien zijn familiekarakter intact weten te houden. Tegenwoordig is dat een zeldzaamheid in de Champagne. De diepe kelders van het huis zijn maar liefst zeven kilometer lang en behoren met een temperatuur van 9 graden tot de koudste van de streek. Een andere kwaliteitsfactor is het uitgebreide bezit van eigen wijngaarden.
De champagnes van Pol Roger mogen zich verheugen in een warme belangstelling vanuit het verenigd Koninkrijk. Winston Churchill heeft zelfs zijn naam gegeven aan de prestigecuvée van het huis, en in januari 2004 kreeg Pol Roger het predikaat Hofleverancier van Koningin Elizabeth II. In Nederland wordt het vertegenwoordigd door Verbunt Wijnkopers.

Zakenman en financier François Pinault is sinds kort de nieuwe eigenaar van het domaine Engel in Vosne-Romanée. Pinault controleert warenhuisgroepen als La Redoute, Le Printemps en FNAC en staat te boek als een van de meest gefortuneerde personen in Frankrijk. Sinds 1993 mag hij zich kasteelheer noemen van premier cru Latour in Pauillac. Hij nam het wijngoed in Vosne over van Frédéric Engel, die het sinds de plotselinge dood van broer Philippe in mei vorig jaar alleen leidde. Domaine Engel heeft zes hectare eigen wijngaarden, waaronder percelen in crus als Clos Vougeot, Échézeaux en Grands Échézeaux.
Zakenman en financier François Pinault is sinds kort de nieuwe eigenaar van het domaine Engel in Vosne-Romanée. Pinault controleert warenhuisgroepen als La Redoute, Le Printemps en FNAC en staat te boek als een van de meest gefortuneerde personen in Frankrijk. Sinds 1993 mag hij zich kasteelheer noemen van premier cru Latour in Pauillac. Hij nam het wijngoed in Vosne over van Frédéric Engel, die het sinds de plotselinge dood van broer Philippe in mei vorig jaar alleen leidde. Domaine Engel heeft zes hectare eigen wijngaarden, waaronder percelen in crus als Clos Vougeot, Échézeaux en Grands Échézeaux.

Nadat eerder dit jaar al delen van de Dourovallei en de Champagnestreek zware schade opliepen als gevolg van felle hagelstormen, heeft afgelopen week ook de Languedoc zijn portie gekregen. In de nacht van 28 op 29 juli werd daar de appellation Faugères door noodweer getroffen. Naar schatting 7 à 800 van de in totaal 2000 hectare wijngaarden zijn hierdoor volledig vernield. Ook gebouwen en materieel liepen de nodige schade op. Een en ander betekent dat het oogstvolume dit jaar een stuk lager zal uitvallen dan normaal. Witte Faugères, nog maar sinds twee jaar AOC, zal zelfs vrijwel helemaal niet geproduceerd kunnen worden.
Nadat eerder dit jaar al delen van de Dourovallei en de Champagnestreek zware schade opliepen als gevolg van felle hagelstormen, heeft afgelopen week ook de Languedoc zijn portie gekregen. In de nacht van 28 op 29 juli werd daar de appellation Faugères door noodweer getroffen. Naar schatting 7 à 800 van de in totaal 2000 hectare wijngaarden zijn hierdoor volledig vernield. Ook gebouwen en materieel liepen de nodige schade op. Een en ander betekent dat het oogstvolume dit jaar een stuk lager zal uitvallen dan normaal. Witte Faugères, nog maar sinds twee jaar AOC, zal zelfs vrijwel helemaal niet geproduceerd kunnen worden.

In 1931, precies 75 jaar geleden, verscheen ‘Het Boek van den Wijn’. Het was geschreven door J.P.M. Keuls, Nederlandsch (!) vice-consul te Bordeaux. Het was een van de allereerste wijnboeken die ooit in Nederland verschenen. Anno 2006 biedt het fascinerende lectuur. Vanwege het taalgebruik en vanwege de mstandigheid dat de wijnwereld er toen in sommige opzichten iets anders uitzag dan nu het geval is. In andere opzichten eigenlijk ook weer niet. Van populair gejij en gejou, zoals tegenwoordig schering en inslag is in wijnboeken, had de schrijver gelukkig geen weet.
In 1931, precies 75 jaar geleden, verscheen ‘Het Boek van den Wijn’. Het was geschreven door J.P.M. Keuls, Nederlandsch (!) vice-consul te Bordeaux. Het was een van de allereerste wijnboeken die ooit in Nederland verschenen.

Anno 2006 biedt het fascinerende lectuur. Vanwege het taalgebruik en vanwege de omstandigheid dat de wijnwereld er toen in sommige opzichten iets anders uitzag dan nu het geval is. In andere opzichten eigenlijk ook weer niet.

Van populair gejij en gejou, zoals tegenwoordig schering en inslag is in wijnboeken, had de schrijver gelukkig geen weet. Van wijnproducerende landen behalve Frankrijk en Duitsland helaas nauwelijks. Frankrijk bleef beperkt tot Bordeaux, Bordeaux, Bordeaux, Bourgogne, Champagne en nog wat hinderlijk strooigoed in een paar buitengewesten. Over rosé werd in die dagen niet gesproken. En supermarkten bestonden nog niet.

In de komende weken zullen op deze plaats fragmenten uit ‘Het boek van den Wijn’ te lezen zijn. Tot lering en vermaak. En wellicht zullen ze zo nu en dan ook wel eens een aha-reactie oproepen.

De eerste aflevering begint bij het begin. Met een passage uit voorwoord, waarin de auteur zich verbaast over het bestaan van Engelstalige wijnpublicaties (!), en een hoogst intrigerende situatieschets van de in crisis verkerende Nederlandse wijnmarkt rond 1930. 
 
“Er bestaan legio werken en werkjes op wijngebied in de fransche, duitsche en zelfs in de engelsche taal, ofschoon Engeland toch evenmin als Nederland een wijnproduceerend land is. In het Nederlandsch bestaat, voor zoover ons bekend, geen literatuur die den amateur van goede wijnen als hulpmiddel kan dienen om hem de noodige kennis bij te brengen van, ten einde hem in staat te stellen te beoordeelen wat hij moet koopen, hoe hij zijn wijnen moet serveeren en hoe hij zich kan wapenen tegen het vele bedrog hetgeen ook op wijngebied plaats vindt.”

“In Nederland zijn de Fransche en Duitsche wijnen het meest bekend, waarcshijnlijk ook omdat uit een oogpunt van wijncultuur de wijnen dezer landen de hoogste plaats innemen en in Holland geen massa-wijnverbruik bestaat, doch de wijn er veeleer een luxedrank is. Werkelijke kwaliteitswijnen, d.w.z. producten van een verdelingscultuur, komen dan ook uit Frankrijk en Duitschland. Dit is o.a. een kwestie van bodemgesteldheid.”

“Toch spelen eveneens de wijnen van sommige andere landen in de wijnconsumptie van Nederland een grooten rol, want populair zijn er ook portugeesche en spaansche wijnen zooals Port en Sherry, grieksche wijnen zooals Samos en ook de Vermouth, een italiaansch product, doch geen natuurwijn zijnde.”

“Gedurende en na den oorlog [Eerste Wereldoorlog] is in Nederland een nieuwe klasse van wijndrinkers opgekomen en de invloed daarvan op den wijnhandel is zoo typisch geweest, dat men heden ten dage in vakkringen de wijnen indeelt in twee groepen, n.l. aristocratische en democratische wijnen. Onder de eerste worden verstaan Bordeaux, Bourgogne, Champagne Rijn- en Moezelwijnen e.d. en met de tweede worden aangeduid de z.g. “zoete wijnen”. Deze omschrijving gaat niet geheel op, want de “Grands vins de Sauternes zijn bijv. meestal ook zeer zoet, maar behooren daarom nog niet tot de groep “zoete wijnen” die hier wordt bedoeld.”

“Men wil er eerder mede aanduiden de ordinaire zoete wijnen, die gemakkelijker door den onervaren wijndrinker worden geapprecieerd omdat het een bekend verschijnsel is, dat de massasmaak een voorkeur heeft voor het zoete, terwijl de ontvankelijkheid voor andere smaakindrukken op cultuur berust. De ongeschoolde wijndrinker vindt roode Bordeauxwijnen, zelfs dievan hooge kwaliteit, “zuur”, terwijl bijv. de geraffineerde champagnedrinker slechts de “vin brut” wil drinken, dus bij uitstek droge, niet zoete, wijn.”

“In den Nederlandschen wijnhandel heeft men heden ten dage dan ook twee stroomingen, die ieder voor zich een andere clientèle zoeken. Er zijn firma’s die zich richten tot het ontwikkelde wijndrinkend publieken andere die de groote massa zoeken. Het combineeren hiervan gaat gewoonlijk niet met succes samen. Voor het uitoefenen van deze twee onderscheiden soorten van wijnhandel is dan ook noodig een verschillende mentaliteit.”

“Men hoort dikwijls beweren, dat het wijnverbruik, d.w.z. het verbruik van de betere, aristocratische, wijnen achteruitgaat, maar slechts zelden ziet men ernstige pogingen doen om hierin verbetering te brengen. Er zijn weliswaar aanwijsbare factoren die men niet kan veranderen, zooals verplaatsing van de koopkracht, vermindering van het familieleven, afwezigheid van kelders in moderne woningen, moderne levensopvattingen, waarin het drinken van wijn geen plaats vindt, anti-alcoholbeweging enz enz “

“Een goede voorlichting is […] onmisbaar, want hoe weinigen zelfs onder de amateurs zijn voldoende op de hoogte van de waarde der verschillende jaargangen, wat weet men van de beteekenis der wijnbenamingen en hoe dikwijls ziet men, zelfs in goede kringen, een kostbaren wijn absoluut onzaaakkundig behandelen.”

O tempora, o mores! Of: niet zo heel veel nieuws onder de zon?

René van Heusden

Na een half jaar in Zuid-Afrika te hebben verbleven, heeft Udo Göebel besloten Gall&Gall definitief te verlaten en zijn eigen bedrijf te beginnen. Onder de naam WineMatters gaat hij de naar eigen zeggen ‘beste Zuid-Afrikaanse wijnen’ importeren en rechtstreeks aan consumenten verkopen via een internetwinkel. Het is de bedoeling dat WineMatters in september van start gaat.
Na een half jaar in Zuid-Afrika te hebben verbleven, heeft Udo Göebel besloten Gall&Gall definitief te verlaten en zijn eigen bedrijf te beginnen. Onder de naam WineMatters gaat hij de naar eigen zeggen ‘beste Zuid-Afrikaanse wijnen’ importeren en rechtstreeks aan consumenten verkopen via een internetwinkel. Het is de bedoeling dat WineMatters in september van start gaat.

Een Wijnkaart kan worden beschouwd als de Mission Statement van het restaurant. Een belangrijk onderdeel van gastronomie is het combineren van gerechten met wijnen. Het gerecht moet beter smaken door de wijn en de wijn kan daarbij vaak beter tot zijn recht komen. Een spannend alternatief is om eerst de wijn te kiezen en daarop de keuze van het menu af te stemmen.
Een Wijnkaart moet zoveel mogelijk tegemoet komen aan ieders smaak. De ideale kaart laat zich lezen en beleven als een ontdekkingsreis, die u op eigen kracht, of met hulp van uw gids,
Een Wijnkaart kan worden beschouwd als de Mission Statement van het restaurant.
Een belangrijk onderdeel van gastronomie is het combineren van gerechten met wijnen. Het gerecht moet beter smaken door de wijn en de wijn kan daarbij vaak beter tot zijn recht komen. Een spannend alternatief is om eerst de wijn te kiezen en daarop de keuze van het menu af te stemmen.
Een Wijnkaart moet zoveel mogelijk tegemoet komen aan ieders smaak. De ideale kaart laat zich lezen en beleven als een ontdekkingsreis, die u op eigen kracht, of met hulp van uw gids, de sommelier,  kan maken. Het restaurant laat zich met de beschrijving, de keuze  en de prijsstelling van de wijnen letterlijk in de kaart kijken.
Een ideale kaart bevat  een  ruim assortiment aan wijnen, voor een deel bekende, maar voor een belangrijk deel ook minder bekende. Tenminste de herkomst, de druivensoorten en het jaartal dienen te worden beschreven, maar ook relevante wetenswaardigheden en beproefde combinaties van de betreffende wijn met bepaalde spijzen vormen een waardevolle hulp bij de uiteindelijke keuze van de wijn.
Helaas zijn wijnen op Nederlandse wijnkaarten vaak onredelijk hoog geprijsd, waardoor een deel van de gasten al snel besluit om een goedkopere wijn te kiezen. In andere landen heerst vaak een andere cultuur. Bijvoorbeeld: naar een restaurant in Nieuw Zeeland kan men desgewenst zijn eigen wijnen meenemen, waarbij het restaurant dan een vast bedrag aan kurkgeld in rekening brengt. In een land als Spanje is het een genot om wijnen te kiezen: de beste en duurste wijnen zijn daar in de meeste gevallen zeer redelijk geprijsd, wat uitnodigt om met name de betere wijnen te proberen. De filosofie in dergelijke landen is: de opslag per fles wordt niet in honderden procenten berekend, maar als een soort vaste opslag. Een fles  van € 50 inkoop staat op de kaart voor € 75 en een fles van € 90 voor € 120, dit in tegenstelling tot Nederland, waar elke wijn stelselmatig vele malen over de kop gaat en prijzen worden berekend tussen 2 en 3x de inkoopprijs!
Het zou fantastisch zijn als in Nederland een cultuuromslag kan worden bereikt, waardoor gasten bij uitstek in restaurants tegen redelijke prijzen van spannende en onbekende wijnen kunnen genieten. Dit zal het niveau van de Wijnkaart aanzienlijk verhogen, de drempel naar het restaurant verlagen en de wijnomzet doen toenemen. Kortom: voor wijnliefhebbers en restaurants een Wijn Win Win situatie.

Ies Stoel

Na een periode van vruchtbare samenwerking heeft Peter van der Hoest afscheid genomen als eindredacteur van Perswijn. Zijn afscheid is een gevoelig verlies, want dankzij zijn professionele achtergrond in de dagbladjournalistiek – Peter is jarenlang aan de Haagse Courant verbonden geweest – heeft hij een belangrijke inbreng gehad bij de gedaanteverwisseling die het blad de afgelopen jaren heeft doorgemaakt. Redactie en medewerkers danken hem daarom voor de goede onderlinge samenwerking en wensen hem veel succes bij zijn verdere activiteiten. Peter gaat ondermeer bijdragen leveren aan het Algemeen Dagblad.
Na een periode van vruchtbare samenwerking heeft Peter van der Hoest afscheid genomen als eindredacteur van Perswijn. Zijn afscheid is een gevoelig verlies, want dankzij zijn professionele achtergrond in de dagbladjournalistiek – Peter is jarenlang aan de Haagse Courant verbonden geweest – heeft hij een belangrijke inbreng gehad bij de gedaanteverwisseling die het blad de afgelopen jaren heeft doorgemaakt. Redactie en medewerkers danken hem daarom voor de goede onderlinge samenwerking en wensen hem veel succes bij zijn verdere activiteiten. Peter gaat ondermeer bijdragen leveren aan het Algemeen Dagblad.

In Schloss Engers in het Duitse Neuwied am Rhein is op 17 en 18 juli j.l. de vierde editie gehouden van de competitie Best of Riesling. In totaal werden daarbij 1803 Rieslings door een gemengde Duits-internationale vakjury op hun merites beoordeeld. De competitie wordt georganiseerd door het Bundesland Rheinland-Pfalz, dat goed is voor het leeuwendeel van alle in Duitslang geproduceerde wijnen. Binnen zijn grenzen liggen  Ahr, Mittelrhein, Mosel-Saar-Ruwer, Nahe, Pfalz en Rheinhessen. Hoewel de competitie probeert een internationaal karakter te dragen, is de deelname tot op heden sterk Duits gekleurd.
In Schloss Engers in het Duitse Neuwied am Rhein is op 17 en 18 juli j.l. de vierde editie gehouden van de competitie Best of Riesling. In totaal werden daarbij 1803 Rieslings door een gemengde Duits-internationale vakjury op hun merites beoordeeld. De competitie wordt georganiseerd door het Bundesland Rheinland-Pfalz, dat goed is voor het leeuwendeel van alle in Duitslang geproduceerde wijnen. Binnen zijn grenzen liggen  Ahr, Mittelrhein, Mosel-Saar-Ruwer, Nahe, Pfalz en Rheinhessen. Hoewel de competitie probeert een internationaal karakter te dragen, is de deelname tot op heden sterk Duits gekleurd. Alleen Oostenrijk zorgde dit jaar voor een substantiële buitenlandse inbreng, maar de Elzas liet het vrijwel totaal afweten. Een tweede kritische kantekening is dat Duitse topproducenten het eveneens grotendeels lieten afweten. Best of Riesling is daarmee een ietwat betrekkelijke benaming.
Een groot compliment zonder enig voorbehoud is wel de organisatie waard vanwege de even perfecte als supersnelle verwerking en statistische bewerking met behulp van speciaal hiervoor ontwikkelde software en beoordelingsformuleren met streepjescodes. Nog even en ieder jurylid werkt zonder formulieren maar met een eigen terminal.
Onderstaand de uitslag met alle winnaars per categorie:  

Droog:
1. Nahe – 2005 Kreuznacher Paradies Qualitätswein
Johanneshof August Korrell und Sohn, Bad Kreuznach-Bosenheim
2. Pfalz – 2005 Hexheimer Honigsack Spätlese
Weingut Edwin Bohnenstiel, Herxheim am Berg
3. Franken – 2005 Sommeracher Katzenhof Spätlese
Weingut Max Müller & Rainer Müller, Volkach
3. Mosel-Saar-Ruwer – 2005 Zeltinger Himmelreich Spätlese
Weingut Becker-Steinhauer, Mülheim an der Mosel

Halfdroog:
1.  Rheingau – 2005 Oestricher Lenchen Spätlese
     Weingut Ferdinand Abel, Oestrich-Winkel
2.  Nahe – 2005 Guldentaler Hipperich Spätlese
     Weingut Königswingert Gregor Zimmermann, Guldental
3.  Kremstal (Oostenrijk) – 2005 Senftenberger Hochacker Qualitätswein
     Weingut Franz Proidl, Senftenberg

Fruitig zoet:
1.  Franken – 2005 Retzstadter Langenberg Auslese
     Weingut Rudolf May, Retzstadt
2.  Rheingau – 2005 Winkeler Hasenpsrung Auslese
     Weingut Dr. Corvers-Kauter, Oestrich-Winkel
3.  Franken – 2005 Escherndorfer Lump Auslese
     Winzerkeller Sommerach, Sommerach

Edelzoet:
1. Hessische Bergstrasse – 2003 Heppenheimer Stemmler  Trockenbeerenauslese
Weingut-Weinhandel H. Freiberger, Heppenheim
2. Mosel-Saar-Ruwer – 2003 Brauneberger Juffer-Sonnenuhr
Trockenbeerenauslese
     Weingut Rainer Heil, Brauneberg
3. Mosel-Saar-Ruwer – 2004 Erdener Busslay Eiswein
Weingut Lotz, Erden

Beste Rieslingcollectie ‘alle categorieën’:
Franken – Juliusspital, Würzburg

Beste Steillage:
Rheingau – 2004 Quarzschiefer ‘R’ Qualitätswein
Weingut Friederich Altenkirch, Lorch

Beste Europa:
Kremstal (Oostenrijk) – 2005 Senftenberger Hochacker Qualitätswein
Weingut Franz Proidl, Senftenberg

Beste Nieuwe Wereld:
Clare Valley (Australië) – 2001 Taylors Wines St. Andrews
Taylors Wines, Auburn (South Australia)

Marco Pallanti, verbonden aan Castello di Ama, is door de raad van bestuur van het Consorzio Chianti Classico unaniem gekozen tot nieuwe president. Gekozen tot vice.-president werden Nunzio Capurso, manager van Melini en Machiavelli, en  Francesco Colpizzi, voorzitter van de coöperatie van Castelli del Grevepesa.
Pallanti is de opvolger van Vittorio Pozzesi, die zich de afgelopen hard heeft gemaakt voor de eigen positie van chianti Classico, los van Chiantie als geheel. De nieuwe president is oenoloog van opleiding. Naast zijn werkzaamheden voor Castello di Ama is hij ook actief als professor in de oenologie.
Marco Pallanti, verbonden aan Castello di Ama, is door de raad van bestuur van het Consorzio Chianti Classico unaniem gekozen tot nieuwe president. Gekozen tot vice.-president werden Nunzio Capurso, manager van Melini en Machiavelli, en  Francesco Colpizzi, voorzitter van de coöperatie van Castelli del Grevepesa.
Pallanti is de opvolger van Vittorio Pozzesi, die zich de afgelopen hard heeft gemaakt voor de eigen positie van chianti Classico, los van Chiantie als geheel. De nieuwe president is oenoloog van opleiding. Naast zijn werkzaamheden voor Castello di Ama is hij ook actief als professor in de oenologie. Hij is de 12e president van het consortium sinds de oprichting ervan in 1924. Pallanti komt aan het hoofd te staan van het Consorzio Chianti Classico op een cruciaal moment in de geschiedenis ervan, te weten kort na de hereniging van producenten binnen één enkele organisatie. Het consortium met als beeldmerk de befaamde zwarte haan vertegenwoordigt vrijwel de gehele productie van dit gebied.