Rosé maakt tongen los
Rosé alleen ’s zomers? Niet volgens François Millo, directeur van de Conseil Interprofessionnel des Vins de Provence. En wijn-spijscombinaties bewijzen dat ook rood en wit uit de Provence nogal wat los maken in een mens.
Wat wijn toch al niet in een mens los kan maken. Tijdens een keurige lunch voor wijnprofessionals springt een van de deelnemers plots op, loopt naar het midden van de eetzaal en verklaart dat hij de wijn-spijscombinatie die we op dat moment proberen – Hollandse kazen met een droge Sémillon 2004 van Domaine du Grand Cros en een rosé 2006 van Château Reva – een regelrechte aanfluiting vindt. De twee Provencewijnen worden er bitter en zuur van, en de kazen gaan er ook niet beter van smaken.
Een andere proever roept met luide stem dat dit juist interessant en vernieuwend is, en dat de wijnen wél mooi combineren met de kazen. Het komt niet tot een handgemeen, want François Millo, directeur van de Conseil Interprofessionnel des Vins de Provence, staat op en zegt dat Nederlanders eigenlijk precies op de inwoners van de Provence lijken: daar is men het ook nooit met elkaar eens. Er wordt gelachen en het beschaafde getinkel van glazen en bestek neemt weer een aanvang.
Cuno van ’t Hoff, wijnjournalist en André van Alten, chef-kok van restaurant La Provence in Driebergen, kunnen tevreden zijn. Zij bedachten de wijn-spijscombinaties voor deze door Sopexa georganiseerde proeverij van wijnen uit de Provence, en een controversiële combinatie blijft langer hangen dan een gelikte. Wat niet wil zeggen dat de overige wijnen en gerechten niet de moeite waard waren. Integendeel, het eten was goed en sommige combinaties sprongen eruit als heel geslaagd. De gekonfijte zeetongfilet met pata-negraham, boterjus, trompettes de la mort en een gebakken kwarteleitje – allemaal uitgesproken smaken naast elkaar – deed het heel goed samen met de Blanc de Blancs 2005 van Domaine Ott, gemaakt van ugni blanc en sémillon. Deze volle wijn met geuren en smaken van tropisch fruit kon alle elementen van het gerecht met gemak aan.
Behalve wit en rood wordt er natuurlijk veel rosé geproefd. Want rosé is het handelsmerk van de Provence (verrassend genoeg overigens zijn buiten de Fransen zelf de Belgen de grootste afnemers ervan). Men maakt er slechts 5% wit, 20% rood en dus 75% rosé. Die bewijst zich hier als veelzijdige eetwijn. Bij een krokante sushi van tonijn met wasabimayonaise en sojakaviaar denk je misschien niet meteen aan een rosé, maar de Château Minuty Cuvée Prestige 2006 doet het er heel goed bij. De aanwezige heren van het Conseil benadrukken dan ook graag dat je rosé het hele jaar door kunt drinken. Maar voorlopig zal de Nederlander nog wel even blijven denken dat rosé alleen te koop is in de zomer.
Zie voor meer informatie http://www.vinsdeprovence.com/.
Wijn proeven is helemaal niet eenvoudig, ontdekt Eddy Gravemaker. En dan blijft het organoleptische aspect volledig buiten beschouwing: om een eigenaar van een château in Graves te bewegen de kurk van een fles te trekken voor een stel bezoekende Hollanders: dát is pas een uitdaging.
De wedstrijd voor de prijs van de beste mousserende wijn is altijd een spannende aangelegenheid, en op de een of andere manier vaak een wedstrijd tussen Frankrijk en Spanje. De helft van de finalewijnen kwam uit Frankrijk, de andere helft uit Spanje, op één wijn na, de Simonsig uit Zuid-Afrika. 
Wat zou Champagne aan Zee zijn zonder een uitverkiezing van een ‘beste Champagne Brut’? Een winnaar die wordt gekozen na uitgebreid proeven van een groot aantal Brut Champagnes van kwaliteit. Een echte competitie, waarbij grote namen niet tellen. Want er wordt blind geproefd. En waar eerste worden een grote eer is, is het helemaal geen schande om geen winnaar te zijn. De kwaliteit is over de gehele linie domweg bijzonder goed.
‘Nee meneer, volgende week is hij er voor u.’ Vreemd antwoord. Is het omdat de derde donderdag zo vroeg viel dit jaar? In elk geval was de Beaujolais Primeur nog niet overal voorhanden. Bij de Mitra niet bijvoorbeeld. Toch was het de vijftiende en dus de derde donderdag van november. Een jaar of tien geleden was dat een echte gebeurtenis, maar dat is al lang niet meer zo. 
In de nieuw verschenen editie 2008 van de GaultMillau Wein Guide Deutschland is Bernhard Huber uitgeroepen tot Winzer des Jahres, in het Nederlands: producent van het jaar. Het moderne wijngoed van Huber bevindt zich in Malterdingen, in de omgeving van Freiburg im Breisgau. Dit is een ietwat minder bekend deelgebied van Baden aan de rand van het Zwarte Woud, dat publicitair wel eens wat in de schaduw van de nabije Kaiserstuhl ligt. 
Je eigen wijn maken, veel wijnliefhebbers dromen er van. Vier vrienden in de Rioja hebben hun droom waargemaakt. Dit voorjaar hebben zij hun wijn Trodos Quattro 2004 op de – toch redelijk volle – wijnmarkt geïntroduceerd. Wat beweegt vier succesvolle zakenmannen om op zaterdag en zondag druiven te selecteren, de bottelmachine te bedienen en dozen in te pakken? Hobby, pure passie en zeker geen winstbejag.