Wijn van de week: Château Mire l’Étang 2006
Bij de wijn van de week hoort natuurlijk het cliché van de week: na de dure decembermaand moeten we het nieuwe jaar beginnen met goedkope huishoudboodschappen, om de portemonnee weer te spekken. Fout! Op wijn mogen we natuurlijk nooit bezuinigen! Nou ja, vooruit dan, deze week een wijn die we voor zijn prijs in elk geval niet hoeven te laten staan: een rode Languedoc uit het gebiedje La Clape.
Bij de wijn van de week hoort natuurlijk het cliché van de week: na de dure decembermaand moeten we het nieuwe jaar beginnen met goedkope huishoudboodschappen, om de portemonnee weer te spekken. Fout! Op wijn mogen we natuurlijk nooit bezuinigen! Maar ja, feit is wel dat de supermarkten handelen naar het bekende cliché, met fenomenen als ‘hamsterweken’. Nou vooruit dan, deze week een wijn die we voor zijn prijs in elk geval niet hoeven te laten staan: een heerlijke rode Languedoc uit het gebiedje La Clape.
La Clape was een van de eerste ‘ondergebieden’ van de Coteaux du Languedoc die ook zijn eigen naam op het etiket mocht zetten. Niet vreemd: dit is een bijzonder terroir, op en rond een rotsachtige heuvel direct aan de Middellandse Zee, vlak bij de stad Narbonne. De warme zomernachten zorgen voor een goede rijping van de veeleisende druiven van de streek. Mire L’Étang bevindt zich aan de kant van de Middellandse Zee van het massief van La Clape, dus met uitzicht op zee. De ideale omstandigheden voor het maken van rijpe, zachte en volle wijnen. De wijn is een compositie van de klassieke druiven de streek, syrah en grenache, aangevuld met wat mourvèdre voor stevigheid en frisheid. De gewone cuvée ‘tradition’ is op het fruit, gemaakt, mooi soepel, zonder houtgebruik, en bedoeld om direct van te genieten. Een heerljk glas wijn, en ook nog heel betaalbaar… Hij geurt naar kreupelhout, kersen en kruiden, de smaak is zwoel en rijp, met zacht fruit, zijdezacht en romig, prima.
Super de Boer, € 3,99
Ronald de Groot
Sardinië is als vakantie-eiland wellicht bekender dan als wijnproducerend gebied. Bekende Italianen als Silvio Berlusconi hebben er hun buitenhuis, om te genieten van de ruigte van dit bijzondere eiland. Maar er komen ook voortreffelijke wijnen van Sardinië, vooral als ze gemaakt zijn van autochtone druiven, hetgeen ook meestal het geval is. Ook bij deze Rocca Rubia is een lokale druif in het spel. In dit geval is het de lokale variant van de carignan, de carignano, die wordt aangeplant als bush vines, dus in bosjes. Het levert een intense en krachtige wijn op, met veel karakter en een mooie peperigheid, afgerond door een korte rijping op gebruikt Frans eiken. Een heerlijk glas, karaktervol, gelikt en sappig, met kersen en vanille, zoet fruit en hout, goede tannines, maar evengoed ook wat mooie zuren en frisheid.
Australië heeft een naam op te houden in branding, het op de markt brengen van wijnen als merk, los van de herkomst en vooral gebaseerd op stijl en uitstraling. Een benadering die in het verleden goed heeft gewerkt en die dan ook onverdroten wordt voortgezet. Rosemount, eerst opgeslokt door Southcorp en inmiddels opgeslokt door bierbrouwer Fosters, besloot tot een herziening van zijn brands, om zijn wat afgekalfde marktpositie weer terug te krijgen. Over de opfrissing van een brand, met als exponent de soepele en fruitige wijnen onder het Diamond label.
Bij sommige wijnen die je proeft, kom je voor een dilemma. Esk Valley Rosé bijvoorbeeld. Heerlijke wijn, daar niet van. Maar de jaargang, die kan natuurlijk niet, een rosé van bijna anderhalf jaar oud is vaak al passé. En de prijs is eigenlijk wel een beetje hoog. Maar ja, hij blijft wel verdomde lekker…
Tussen de wijnen van Languedoc zijn die uit de Limoux een buitenbeentje. Deze streek, ten zuiden van Carcassonne, ligt op de uitlopers van de Pyreneeën en een stuk hoger dan de andere delen van de streek. Dat levert veel meer frisheid op in de wijnen. Chardonnay is hier dan ook een stuk minder plat dan in de rest van de streek, en zelfs pinot noir doet het hier goed, zeer uitzonderlijk voor de Languedoc.
Montes, Sauvignon blanc Leyda Vineyard 2006, Leyda Valley
Ha, de zomertijd komt met lekker weer. Zo hoort het. Dan kunnen we weer gaan genieten van lichtvoetige wijnen. We zouden bijna zeggen, op het terras. Hier in Amsterdam zit iedereen op een terras zodra de eerste zonnestralen weer wat warmte krijgen, dus deze eerste zomertijdzondag was het gelijk raak. Prima wit, of het nu op het terras is of nog even lekker achter glas, is Rueda, de witte wijn uit Spanje.
Lammershoek, Roulette Blanc 2006, Swartland, Zuid Afrika