Eten & Drinken

De Nieuwe Wereld brengt tegenwoordig veel meer dan alleen maar wijnen van chardonnay, merlot of cabernet. De afgelopen jaren is de aanplant van andere druiven razendsnel gegaan. Nieuw-Zeeland heeft het voortouw genomen bij het neerzetten van druiven die geschikt zijn voor een koel klimaat, zoals sauvignon blanc en later ook pinot noir. Met groeiend succes.

De Nieuwe Wereld brengt tegenwoordig veel meer dan alleen maar wijnen van chardonnay, merlot of cabernet. De afgelopen jaren is de aanplant van andere druiven razendsnel gegaan. Nieuw-Zeeland heeft het voortouw genomen bij het neerzetten van druiven die geschikt zijn voor een koel klimaat, zoals sauvignon blanc en later ook pinot noir. Met groeiend succes. De wijnen zijn wat zwoeler en rijper dan rode Bourgognes, maar bezitten vaak prachtig fruit –très pinot, zogezegd.

In Nieuw-Zeeland begon de zegetocht van de pinot noir van buiten de Bourgogne? Waarom? Omdat men hier beschikt over een écht koel klimaat, en dat is essentieel voor het fruit in de wijnen van de pinot noir. En dat geldt dan eigenlijk alleen voor het koelste deel van het land, het Zuider Eiland. Nelson ligt aan de noordkant van Zuider Eiland, direct ten westen van het bekendere Marlborough. Het klimaat is vrij goed te vergelijken, hoewel Nelson misschien nog iets meer uren zon heeft dan Marlborough, zodat de pinot noir hier nog iets gemakkelijker kan rijpen. De Te Mania heeft in elk geval een mooi rijp en zacht karakter, is mooi op fruit gemaakt, met aardbeien, licht rokerig, wat kersenfruit in de smaak, frisheid, sap, goede zuren, lichtvoetig, kruidig en heerlijk zwoel. Prachtige pinot noir.

Adventure Wine Trading, € 16,50

http://www.adventurewinetrading.nl/

Enige tijd geleden hadden we met groot plezier de Château Pech Redon 2005 op de proeftafel. Een mooie, krachtige rode Languedoc, een wijn met diepte en intensiteit, maar voor sommigen niet getypeerd genoeg voor de Languedoc. Waarom niet?

Enige tijd geleden hadden we met groot plezier de Château Pech Redon 2005 op de proeftafel. Een mooie, krachtige rode Languedoc, een wijn met diepte en intensiteit, maar voor sommigen niet getypeerd genoeg voor de Languedoc. Waarom niet? De jaargang 2006 moet het antwoord geven. 2005 heeft vrij veel alcohol, 2006 heeft nervositeit, ras en frisheid. En dat maakt deze wijn nóg spannender. La Clape was een van de eerste ‘ondergebieden’ van de Coteaux du Languedoc met de eigen naam op het etiket. Logisch: dit is een bijzonder terroir, op en rond een rotsachtige heuvel direct aan de Middellandse Zee, vlak bij de stad Narbonne. De warme zomernachten zorgen voor een goede rijping van de veeleisende druiven van de streek. Les Cades is gebouwd op een fundament van carignan, een druif die lang -ten onrechte- als minderwaardig werd beschouwd. Hij levert een heerlijke, toegankelijke rode wijn op, met zwarte olijven en peper, kersen, intens en elegant, rijp rood en zwart fruit, prui­men, kruidigheid, heerlijk fris. Dat is echt mooie Languedoc, een wijn met karakter, maar ook souplesse, sap en frisheid. Vinoblesse, € 7,50 (www.vinoblesse.nl)

Het lijkt een onstuitbare ontwikkeling. De Elzas krijgt steeds meer concurrentie van de wijnstreek net over de grens, aan de noordkant: de Pfalz. Niet eens zo vreemd. De twee streken liggen in elkaars verlengde, op de linkeroever van de Rijn. Zo langzamerhand heeft de Pfalz zich dan ook kunnen profileren met dezelfde druiven als de Elzas, maar dan met een Duitse naam, zoals weissburgunder of grauburgunder.
Het lijkt een onstuitbare ontwikkeling. De Elzas krijgt steeds meer concurrentie van de wijnstreek net over de grens, aan de noordkant: de Pfalz. Niet eens zo vreemd. De twee streken liggen in elkaars verlengde, op de linkeroever van de Rijn. De Elzas zuidelijk, in Frankrijk, de Pfalz direct ten noorden, in Duitsland. Zo langzamerhand heeft de Pfalz zich dan ook kunnen profileren met dezelfde druiven als de Elzas, maar dan met een Duitse naam, zoals weissburgunder (pinot blanc) of grauburgunder (pinot gris).

Gewurztraminer verschilt alleen in zijn puntjes, de umlaut op de u, die wel in het Duits, maar niet in het Frans wordt gehanteerd. De wijn zelf verschilt in stijl eigenlijk net zo weinig. In Duitsland wordt hij keurig ‘halbtrocken’ genoemd, maar dat is hij in Frankrijk in de praktijk meestal ook. Alleen wordt het niet op het etiket vermeld. En of je er van houdt? Dat blijft een kwestie van smaak. Je vindt hem heerlijk, of je vindt hem afschuwelijk. U mag het zelf invullen. Ach, een gewürztraminer op zijn tijd kan in elk geval helemaal geen kwaad. Altijd te herkennen uit duizenden door zijn bijzondere combinatie van exotisch fruit en die typische aroma’s van lychee.  Dit is een gewürztraminer zoals hij moet zijn, met wit fruit, kruiden, lychee natuurlijk, een licht zoetje, met tropisch fruit, in balans, wat perzik. En dat allemaal voor een héél schappelijke prijs. Leve de wijnen uit de Pfalz.

Twentsch Wijnhuis, € 4,75

Jarenlang is het de wijnmakers van de landen van de Nieuwe Wereld niet gelukt om rode Bourgognes op een goede manier ‘na te maken’, zoals dat wel gebeurde met witte Bourgogne of rode Bordeaux. Waarom niet? De druif voor rode Bourgogne, pinot noir, kan alleen maar mooie wijnen opleveren in een vrij koel klimaat, en die waren er in eerste instantie maar weinig.
Maar de échte liefhebbers gingen uiteraard op zoek naar plekken die toch geschikt waren.
Jarenlang is het de wijnmakers van de landen van de Nieuwe Wereld niet gelukt om rode Bourgognes op een goede manier ‘na te maken’, zoals dat wel gebeurde met witte Bourgogne of rode Bordeaux. Waarom niet? De druif voor rode Bourgogne, pinot noir, kan alleen maar mooie wijnen opleveren in een vrij koel klimaat, en die waren er in eerste instantie maar weinig.

Maar de échte liefhebbers gingen uiteraard op zoek naar plekken die toch geschikt waren. In eerste instantie werd niet gedacht dat het in Chili, met zijn woestijnklimaat, maar inmiddels is men daar toch wel van teruggekomen. Er zijn nog steeds wijndrinkers die volhouden dat er uit Chili geen goede pinot noir zou kunnen komen, maar die moeten maar eens een kijkje nemen in –bijvoorbeeld- Casablanca Valley, een wijnstreek ten westen van de hoofdstad Santiago. Door een sterke invloed van het koude water van de oceaan, op niet meer dan twintig tot dertig kilometer afstand, is het hier beduidend koeler dan in de meer landinwaarts gelegen wijngebieden. En dat is precies waar je de pinot noir een plezier mee doet. Viña Mar is zelf ook gevestigd in het hartje van de Casablanca Valley, en een van die grote Chileense projecten waarvan je je afvraagt hoe die wijnen ooit allemaal verkocht moeten worden. Ga maar na, 250 hectare wijngaarden uit de grond gestampt, een productiecapaciteit van 2,5 miljoen liter wijn. Toe maar. ‘Het begint met ambitie’ zeiden ze ooit in de reclame van een grootbank die inmiddels is overgenomen en genadeloos in mootjes is gehakt. Maar goed, we kunnen het ook van een andere kant bekijken: misschien is de wijn daarom wel zo betaalbaar. In Frankrijk zullen ze er zeker niet blij van worden… De geur is aangenaam, met confiture, aard¬beien, de smaak zacht, romig, verleidelijk, een lekker glas, zeker voor deze prijs.

Ronald de Groot

Viña Mar, Pinot noir 2007, Casablanca Valley
Te koop bij: C 1000, € 5,49

Een groot landelijk ochtendblad heeft ooit ontdekt dat dierennieuws heel populair is. “Kettingbotsing door overstekende eend”, “Brandweer redt kat uit treurwilg”, dat werk. Marketeers hebben daarna ook de kracht van dieren op het wijnetiket op waarde geschat. Het succes van Yellow Tail, de Australische wijn met een springende kangaroe, vond navolging in een wijn met een lange giraf uit Zuid-Afrika, met de hoogst originele naam “Tall Horse”.
Een groot landelijk ochtendblad heeft ooit ontdekt dat dierennieuws heel populair is. “Kettingbotsing door overstekende eend”, “Brandweer redt kat uit treurwilg”, dat werk. Marketeers hebben daarna ook de kracht van dieren op het wijnetiket op waarde geschat. Het succes van Yellow Tail, de Australische wijn met een springende kangaroe, vond navolging in een wijn met een lange giraf uit Zuid-Afrika, met de hoogst originele naam “Tall Horse”. Nou houden wij ook veel van dieren, maar een lekkere Merlot kan ook een heel saai etiket hebben. Dat scheelt gelijk een stuk in de prijs, want er komt geen cent marketing aan te pas. Merlot zonder poespas.

De merlot-druif is nogal gevoelig voor een warm klimaat –hij houdt van iets meer koelte. Australië en Zuid-Afrika hebben enige moeite om de juiste plek te vinden voor goede Merlot. Chili blijkt wat dat betreft ruimere mogelijkheden te hebben. De lange kust langs de koele Pacific maakt in dat opzicht veel mogelijk. En dan is er toch ook weer die gulle zon, die zorgt voor veel rijpe druiven, zodat het maken van een lekkere Merlot helemaal niet duur hoeft te zijn. Dat zien we bij de smakelijk Alto Plano Merlot, een krachtig en sappig glas rood, met wat kersen en pruimen en een lichte kruidigheid. Geen wijn met grootse complexiteit, maar eenvoudigweg lekker. Maar voor deze vriendenprijs kun je ook niet meer verwachten. Simpel & doeltreffend, voor een doordeweekse dag.

Ronald de Groot

Dirk van den Broek, Bas van der Heijden en Digros, € 2,79

Het is weer zover, de Paasdagen zijn in aantocht. Ik was er nog helemaal niet op voorbereid, maar in de lokale supermarkt werd ik wakker geschud: de vacuüm verpakte gerookte zalm lag weer stapels hoog opgetast, dus het moest wel weer Pasen worden. Vreemd toch, hoe de moderne mens zich door de marketeers gewillig laat commanderen wat te eten & drinken tijdens de feestdagen.
Paaswijnen en andere paaskwellingen

Het is weer zover, de Paasdagen zijn in aantocht. Ik was er nog helemaal niet op voorbereid, maar in de lokale supermarkt werd ik wakker geschud: de vacuüm verpakte gerookte zalm lag weer stapels hoog opgetast, dus het moest wel weer Pasen worden. Vreemd toch, hoe de moderne mens zich door de marketeers gewillig laat commanderen wat te eten & drinken tijdens de feestdagen. Sterker nog, de Paasdagen zijn uitgeroepen tot een moment dat we onszelf even ‘culinair mogen verwennen’. Toe maar. Alsof we dat op andere dagen níet mogen… Maar één geluk: we ‘mogen’ ook klassieke wijnen drinken met de Pasen, zoals rode Bordeaux. Terwijl we juist dachten dat rode Bordeaux helemaal uit en fout was.

Dat de lokale supermarkt Bordeaux in de aanbieding heeft, dat doet ons genoegen. Zelfs een echte Cru Bourgeois, een aanduiding die een jaar geleden door een uitspraak van de rechtbank in de Bordeaux nog voor zijn voortbestaan moest vrezen. Gelukkig hebben de Fransen er met een noodgreep –alles is daar politiek- voor gezorgd dat je je nog altijd Cru Bourgeois mag noemen als je voldoet aan een paar simpele regels. Gelukkig. En, dat kunnen nog lekkere wijnen zijn, zoals de wijn die we vonden bij Albert Heijn, de Château L’Argenteyre 2005.  Deze Médoc uit Bégadan, het noordelijke deel van de streek boven de stad Bordeaux, bevat zo’n 50% merlot. Denk dus niet dat hij heel streng is, zoals bij veel Bordeaux nog steeds wordt gedacht. Nee, hij is heerlijk soepel en zacht, en tegelijk mooi fris door het rijpe cabernet-fruit, dat zo perfect heeft kunnen profiteren van het bijzondere jaar 2005. Hij heeft een heerlijke vleug vanille en aangenaam fruit, wat cassis en kersen, lekker pittig en sappig. Tja, wat moeten we zeggen? Een échte Paaswijn, om op je Paasbest aan tafel te zitten. Wat moet je anders met de Pasen?

Château L’Argenteyre 2005, Médoc

Albert Heijn, € 9,99

Ronald de Groot

In Frankrijk is het al jarenlang de gewoonste zaak van de wereld: Grands Crus Classé’s uit de Bordeaux in de supermarkt. Nederland blijft daarbij ver achter. Maar gelukkig begint het een beetje te schuiven. Zeker ketens van wijnspeciaalzaken beginnen steeds meer zaken te doen met ‘grote’ Bordeaux, die soms zelfs voor interessante prijzen worden aangeboden. Een van de leuke vondsten is een Pédesclaux (Pauillac 5e Cru) uit 2004. Bij Dirck III.
‘Hoge’ Bordeaux sluipt op kousenvoeten de wijnketens binnen
In Frankrijk is het al jarenlang de gewoonste zaak van de wereld: Grands Crus Classé’s uit de Bordeaux in de supermarkt. Nederland blijft daarbij ver achter. Maar gelukkig begint het een beetje te schuiven. Zeker ketens van wijnspeciaalzaken beginnen steeds meer zaken te doen met ‘grote’ Bordeaux, die soms zelfs voor interessante prijzen worden aangeboden. Een van de leuke vondsten is een Pédesclaux (Pauillac 5e Cru) uit 2004. Bij Dirck III.
Voor de Nederlandse wijnhandel is het de kunst de krenten uit de pap te halen. Als je af en toe nog een fles wilt verkopen, moet hij uiteindelijk ook niet te duur zijn. Chateau Pédesclaux een Grand Cru Classé uit Pauillac, is een mooi voorbeeld. Dit is een heel onbekende vijfde Cru, die heel lang uiterst onbeduidende wijnen heeft gemaakt. Terwijl buren met dezelfde rang al lang uitstekende wijnen maakten –denk aan befaamde namen als Lynch-Bages, Grand-Puy-Lacoste en Clerc Milon, allemaal vijfde crus uit Pauillac- was Pédesclaux eigenlijk altijd gewoon slecht. De eigenaren van deze buurman van Château Mouton-Rothschild, ontwaakten in 1996. Ze startten een tienjaren plan waarbij de bodem werd geanalyseerd, de wijngaard deels herplant en ook de kelder werd opnieuw ingericht. De opbrengsten gingen omlaag en oenoloog  Boissenot werd ingehuurd om te adviseren bij het wijnmaken. Het resultaat zien we in deze aangename ’04-er, een blend van 50% cabernet-sauvignon, 45% merlot and 5% cabernet-franc. Het is een krachtige en verleidelijke Pauillac, rokerig, open, met mooi fruit en sap, en een prima kwaliteit in zijn tannines. En dat voor een prijs die in de huidige markt voor Bordeaux een regelrecht koopje kan worden genoemd. Haast u. 
Dirck III, € 16,49, http://www.dirckiii.nl/

Jaren was het produceren van biologische wijnen totaal geen item, en nu moet plotseling alles bio zijn van de klok slaat. Nogal vreemd. Mag het ook gewoon goed en lekker zijn? Daar komt bij dat veel boeren die biologisch produceren, dat om allerlei redenen helemaal niet op het etiket vermelden. Bijvoorbeeld omdat ze de mogelijkheid open willen houden om in een moeilijk jaar toch gewoon te spuiten. Of –heel platvloers- omdat het te duur is.

Casa do Mouraz, Dão (biologisch)

Jaren was het produceren van biologische wijnen totaal geen item, en nu moet plotseling alles bio zijn van de klok slaat. Nogal vreemd. Mag het ook gewoon goed en lekker zijn? Daar komt bij dat veel boeren die biologisch produceren, dat om allerlei redenen helemaal niet op het etiket vermelden. Bijvoorbeeld omdat ze de mogelijkheid open willen houden om in een moeilijk jaar toch gewoon te spuiten. Of –heel platvloers- omdat het te duur is. Voor veel(kleinere) Franse producenten zijn de kosten van certificering bij Demeter (de enige instantie waarbij je je officieel als biodynamisch kunt certificeren omdat zij dat als handelsmerk hebben geregistreerd) simpelweg te  hoog omdat deze instantie een deel van de opbrengst opeist. Dank u wel. Hoe ‘bio’ ook weer ‘commercieel’ kan zijn. Wij wijken voor onze bio-wijn-van-de-week dus maar even uit naar Portugal.

De Dão-streek, ten noorden van de midden-Portugese universiteitsstad Coimbra, is en blijft een zeer interessant gebied voor vooral rode wijnen. Vroeger waren ze nog wel eens aan de harde en droge kant, maar de moderne technieken hebben ook hier hun sporen nagelaten. De wijn van Ribeiro e Sara Dionísio is een van de bijzondere rode wijnen van de streek –en in de proeverij van biologische wijnen toonden de witte wijn en de rosé zich ook van een voortreffelijke klasse. Toen de jonge wijnmakers het familiedomein van 12 hectare halverwege de jaren negentig overnamen, besloten ze de druiven niet meer te leveren aan de coöperatie van Tondela, maar hun eigen wijn te gaan maken. Daarna besloten ze in 1995 ook biologisch te gaan werken, met groot succes, en –het belangrijkste voor ons- met heerlijke wijnen als resultaat. Rood is gemaakt op basis van tinto roriz, de Portugese variant van de tempranillo. Heerlijk. En een tikje commercieel natuurlijk. In de geur ruik je chocola, zwart fruit, peperigheid, olijven, de smaak is sappig en fruitig, met diepte en kracht, en bovenal ook een heerlijke frisheid.

De Wijnengel, € 9,95

http://www.dewijnengel.nl/

< Stuur deze pagina door >

Een paar jaar geleden werd bij ons in het kleine winkelcentrum een winkel gevestigd met biologische producten. Typisch een plek waar dat zou moeten kunnen, in het welvarende deel van Amsterdam Oost, waar stadse mensen zich veel zorgen maken over de natuur waar ze zelf nooit in komen. Het was in de tijd dat biologisch bijna automatisch werd geassocieerd met geitenwollen sokken, groenten met wat rotte plekjes en wijnen die niet lekker hoefden te zijn, maar alleen maar voorzien hoefden te zijn van het label ‘biologisch’.
‘La Meseta’, Tempranillo 2006, La Mancha

Een paar jaar geleden werd bij ons in het kleine winkelcentrum een winkel gevestigd met biologische producten. Typisch een plek waar dat zou moeten kunnen, in het welvarende deel van Amsterdam Oost, waar stadse mensen zich veel zorgen maken over de natuur waar ze zelf nooit in komen. Het was in de tijd dat biologisch bijna automatisch werd geassocieerd met geitenwollen sokken, groenten met wat rotte plekjes en wijnen die niet lekker hoefden te zijn, maar alleen maar voorzien hoefden te zijn van het label ‘biologisch’.

Maar die tijd is nu wel voorbij. Waar de winkel met biologische producten zat, is nu een fietsenmaker gevestigd. De biologische producten worden nu verkocht aan de overkant van de straat ‘gewoon bij Albert Heijn’. Tja. Zo gaat dat. Bio is big business geworden, een product waar je mee voor de dag kunt komen –en waar ook nog leuk aan verdiend kan worden. Maar gelukkig zijn er ook nog betaalbare bio-wijnen, vooral uit klimaten waar het droog genoeg is om gemakkelijk bio-wijnbouw te kunnen uitoefenen. La Mancha, de Spaanse hoogvlakte, is typisch zo’n streek. Hier is het in de zomermaanden zo gortdroog, dat hier weinig problemen met ziektes zijn, en dus ook weinig behandelingen nodig zijn. Dat maakt biologisch niet alleen heel aantrekkelijk, maar ook nog goedkoop. De populaire tempranillo-druif krijgt door de hoogte van de Meseta –zoals de hoogvlakte hier heet, en waarnaar deze wijn is genoemd- ook nog een zekere frisheid, die deze betaalbare biologische wijn ook nog een aangename spanning geeft. Kortom, ook voor de prijs hoeft u het niet te laten…. In de geur is er aangenaam zoet fruit, de smaak is gemakkelijk, met confiture, kersen en een lichte stevigheid; gewoon goed.

Lovian, € 3,95
http://www.lovian.nl/

In een nog niet eens zo ver verleden was het gebruikelijk om aan de rode wijnen van Côte Rôtie, gemaakt op basis van syrah, ook wat viognier toe te voegen, een beetje wijn van witte druiven. Niet onlogisch. Klassieke wijnen van de steile hellingen konden behoorlijk hard en zuur zijn, en viognier kon dat leed een beetje verzachten, in letterlijke zin. Met de komst van het ontstelen van de druiven konden de tannines zo zacht worden, dat de meeste producenten het toevoegen van viognier nu achterwege laten.
In een nog niet eens zo ver verleden was het gebruikelijk om aan de rode wijnen van Côte Rôtie, gemaakt op basis van syrah, ook wat viognier toe te voegen, een beetje wijn van witte druiven. Niet onlogisch. Klassieke wijnen van de steile hellingen konden behoorlijk hard en zuur zijn, en viognier kon dat leed een beetje verzachten, in letterlijke zin. Met de komst van het ontstelen van de druiven konden de tannines zo zacht worden, dat de meeste producenten het toevoegen van viognier nu achterwege laten.

Maar waar deze klassieke toevoeging in de noordelijke Rhône op de terugtocht is, hebben wijnmakers in de landen van de Nieuwe Wereld deze helemaal ontdekt. De zeer intense en krachtige wijnen van shiraz in vooral Australië blijken baat te hebben bij een ‘verzachting’ door wat viognier. De wijnen worden in het hete klimaat gemakkelijk wat te zwaar en te peperig, en viognier blijkt hiervoor een goede oplossing. En na Australië volgt nu ook Zuid-Afrika met deze toevoeging, met het nodige succes. Een paar procent is al genoeg. Zin om er een te proeven? Douglas Green maakte in 2005 een heerlijk exemplaar (Western Cape), met heerlijk spetterend fruit, open en geurig, geparfumeerd, intens zoet fruit, kersen en donkere pruimen, lichte peperigheid, abrikoos, bloemen van de viognier, viooltjes, zacht en sappig, lekker soepel en open, wat romigheid in de afdronk. Hij bevat slechts 7% viognier, maar het effect is heel goed merkbaar. Superslim dus.

Verkrijgbaar bij Mitra, verkoopprijs: € 5,79.

< Stuur deze pagina door >