Nieuws Archives - Pagina 113 van 147 - Perswijn

Nieuws

Nieuws

Film Bottle Shock must voor wijnliefhebbers

In 1976 ging er een schok door de wijnwereld. De crème de la crème van Franse proevers koos tijdens een prestigieuze blindproeverij in Parijs met wijnen uit Napa enerzijds en grands crus uit Bordeaux en Bourgogne anderzijds tweemaal een wijn uit Napa als nummer 1. Bij wit én rood. Deze proeverij met schokkende uitslag is het onderwerp van een nieuwe wijnfilm, Bottleshock.

Bottleshock_groot.jpg
In 1976 ging er een schok door de wijnwereld. De crème de la crème van Franse proevers koos tijdens een prestigieuze blindproeverij in Parijs met wijnen uit Napa enerzijds en grands crus uit Bordeaux en Bourgogne anderzijds tweemaal een wijn uit Napa als nummer 1. Bij wit én rood. Het weekblad Time zorgde ervoor dat het wereldnieuws werd. Initiatiefnemer voor deze zogeheten Bicentennial Tasting, georganiseerd ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van de VS en nadien bekend geworden als Judgement of Paris, was de Engelse wijnhandelaar Steven Spurrier. Hij had destijds een wijnwinkel in Parijs.

Het sensationele resultaat deed niet alleen het Franse wijnestablishment op zijn grondvesten sidderen, het betekende de vooral de doorbraak van de op dat moment nog piepjonge Californische wijnindustrie en van Napa in het bijzonder. De winnaars waren Stag’s Leap met Cabernet bij rood en Chateau Montelena met Chardonnay bij wit. Een prachtig thema voor een feel good movie. Laat dat maar aan Amerikanen over. Met Sideways hebben die al eerder laten zien dat je over wijn leuke films kunt maken. Nu is er Bottle Shock. Ook die is heel verteerbaar geworden. Een groot verschil met Sideways is dat de nieuwe film niet wijnliefhebberij, maar de wijn zelf als thema heeft

Het script van de film concentreert zich op het reilen en zeilen van Chateau Montelena, een van de winnaars in Parijs. Hoofdpersoon is Bo Barrett, de flierefluitende zoon van de door financiële zorgen geplaagde en bij wijlen nogal koppige ex-advocaat Jim Barrett die door zijn wijnhobby bijna kopje onder dreigt te gaan. Af en toe gaan ze letterlijk op de vuist! Maar beide blijken uiteindelijk het hart op de goede plaats te hebben, zodat het allemaal toch nog goed komt. Andere belangrijke rollen zijn weggelegd voor de getalenteerde, van origine Mexicaanse, wijnmaker Gustavo Brambila en de zeer aantrekkelijk ogende stagiaire Sam (Samantha?). Wanneer Sam Gustavo’s eigen, in het geheim gemaakte wijn erg lekker vindt, leidt dat tot de onvermijdelijke vrijscene. Wel netjes, want je ziet er geen pikante details van. Gustavo is de enige die wijn ‘in zijn bloed heeft’ en dus begrijpt wat je wel en niet moet doen. Naar eigen zeggen althans.

De film geeft een goed beeld van de beginjaren in Napa, of liever: van de prille tweede jeugd van het gebied. Een gemeenschap van boeren en beginners zonder enige ervaring. En die dus technische beginnersfouten begaan. Compleet tegenovergesteld aan de zich superieur wanende Fransen. De verbindende factor is de als snob geportretteerde Brit Steven Spurrier (die dat in werkelijkheid niet is). Door een lekke band komt Spurrier in contact met de eigenaar van Montelena. Die wil hem geen flessen van zijn Chardonnay meegeven, want hij denkt dat er sprake is van een complot om Californië belachelijk te maken. Zoon Jim, die in de ogen van zijn vader niet deugt, weet Spurrier op het laatste moment toch twee flessen mee te geven. Goede actie, naar later blijkt.

Alle geledingen van de rurale samenleving die Napa medio jaren zeventig nog was, komen aan bod. Naast de Mexicaanse landarbeiders zien we de van origine Italiaanse en Callas minnende druiventeler wiens enige zorg is of Gallo zijn druiven wel wil kopen, en een wetenschapper verbonden aan de wijnbouwfaculteit van de University of California in Davis. Een bijzondere bijrol wordt vervuld door barkeepster Joe. Zij heeft behalve bier en sterke drank voor de lokale ruigridders ook nogal wat aardige wijn in de aanbieding. Zeker voor een kroeg in het gat dat Calistoga voor de ‘gentrification‘ van de Napa Valley was. Zoals een Cheval Blanc 1947 voor maar 50 dollar! Daar is de Cheval Blanc 1961 van Miles in Sideways maar kinderspel bij. Ook blijkt zij degene te zijn die uiteindelijk doorslaggevend is voor het onvermijdelijke happy end! Het hoe en waarom verklappen we hier echter niet.

Bottle Shock is leuk, maar allesbehalve waarheidsgetrouw. Steven Spurrier heeft zich daarover al beklaagd. Wellicht dat een tweede film over dit thema die later dit jaar uitkomt, Judgement of Paris, zich meer aan de feiten houdt. Vreemd is bijvoorbeeld dat de echte wijnmaker van Montelena van destijds, Mike Grgich, op geen enkele wijze genoemd wordt. En ook niet dat de druiven voor de winnende Chardonnay afkomstig waren uit…Sonoma!

Een curieus detail is dat in het begin van de film een scene in Parijs zit waarin over een fles Cos d’Estournel 1959 gesproken wordt. De huidige eigenaar van Cos d’Estournel mag zich sinds kort ook eigenaar van Chateau Montelena noemen. Maar dat lijkt toch echt toeval.

Bottle Shock is een must voor wijnliefhebbers. De film gaat in de Nederlandse bioscopen op 2 oktober in première.

Website: www.bottleshockthemovie.com

René van Heusden

Nieuws

Anthony Perrin (Carbonnieux) overleden

In Bordeaux is Anthony Perrin, eigenaar van o.a. Château Carbonnieux, op 68-jarige leeftijd aan longkanker overleden. Perrin was een geziene persoonlijkheid in wijnbouwkringen. Hij speelde een belangrijke rol bij de creatie van de zelfstandige appellation binnen de Graves. Ook was hij van 1992 tot 1994 voorzitter van de prestigieuze Union des Grands Crus de Bordeaux.
In Bordeaux is Anthony Perrin, eigenaar van o.a. Château Carbonnieux, op 68-jarige leeftijd aan longkanker overleden. Perrin was een geziene persoonlijkheid in wijnbouwkringen. Hij speelde een belangrijke rol bij de creatie van de zelfstandige appellation binnen de Graves. Ook was hij van 1992 tot 1994 voorzitter van de prestigieuze Union des Grands Crus de Bordeaux.

In 1982, na de dood van zijn vader Marc, kreeg Perrin de leiding over Château Carbonnieux, een met 92 hectare wijngaard grote cru classé die zowel witte als rode wijn produceert in ongeveer gelijke hoeveelheden. Die verdeling is vrij uitzonderlijk voor een streek waar rood in de regel domineert. Hoewel Carbonnieux nog altijd geen echte topper is – de wijnen missen daarvoor de structuur en complexiteit die andere crus wel weten te bereiken -, is de kwaliteit er onder Perrins leiding wel behoorlijk op vooruitgegaan. Hij deed daarvoor in 1988 een beroep op raadgevend oenoloog Denis Dubourdieu, die een grote invloed heeft gehad op met name de vinificatie van witte wijnen in Bordeaux.

Hoewel Carbonniex Perrins troetelkindje was, strekten zijn activiteiten zich heel een stuk verder uit. Tot zijn portfolio behoorden nog een aantal andere bedrijven in Pessac-Léognan, zoals Haut-Vigneau, Lafont-Menaut en Le Sartre. Naar verwachting zullen zijn zoons Eric en Philibert de taken van hun vader overnemen.

Nieuws

Nationale Wijnkeuring 2008

Bijna tachtig Nederlandse wijnen kregen zondag 21 september een onderscheiding op de Nationale Wijnkeuring 2008. De grote winnaars zijn De Houterd in Schijndel, St. Martinus in Vijlen, Betuws Wijndomein in Erichem, de Achterhoekse Wijnbouwers in De Achterhoek en wijngaard De Linie in Made.
De Houterd in Schijndel, St. Martinus in Vijlen, Betuws Wijndomein in Erichem, de Achterhoekse Wijnbouwers in De Achterhoek en wijngaard De Linie in Made zijn de winnaars van een zilveren medaille bij de Nationale Wijnkeuring 2008. Zondag 21 september werden de prijzen daarvan uitgereikt in Kasteel Groeneveld te Baarn.

Er waren deze keer 118 wijnen ingestuurd door 43 wijngaarden. Daarvan was 55 procent wit, 33 procent rood en 12 procent rosé. Het aantal wijnen was kleiner dan vorig jaar (135), maar het aantal deelnemende wijngaarden bleef gelijk. Per wijngaard zijn er dus minder wijnen ingestuurd.

In totaal werden 76 onderscheidingen toegekend tegen 56 vorig jaar. Het aantal zilveren medailles (5 tegen 8 vorig jaar) is wat kleiner, maar daar staat tegenover dat er aanzienlijk meer wijnen met brons onderscheiden zijn (34 tegen 9 vorig jaar).

Het aantal WIN-Keurzegels, een soort aanmoedigingngsprijs, was vrijwel gelijk aan afgelopen jaar (37 tegen vorig jaar 39). Een gouden medaille was er ook dit jaar nog niet bij. Van de deelnemende wijngaarden zijn er nu 31 in de prijzen gevallen. Dat is aanmerkelijk meer dan vorig jaar toen er 26 wijngaarden met één of meer onderscheidingen werden beloond.

Gelderland is met 36 onderscheiden wijnen koploper, gevolgd door Limburg met 18. De wijnboeren in Noord-Brabant haalden negen prijzen binnen en die uit Overijssel zes. Noord-Holland telt drie winnende wijnen, Zuid-Holland twee, Zeeland en Flevoland ieder één. De Nationale Wijnkeuring, die dit jaar voor de zesde keer werd gehouden, wordt georganiseerd door het Wijninstituut Nederland en Wijngaardeniersgilde Nederland in samenwerking met het Productschap Wijn. Bij de beoordeling hanteert men het international gangbare puntensysteem dat ook bij OIV-concoursen wordt gebruikt.

Nederland telt inmiddels ruim 150 commerciële wijngaarden met een gezamenlijke oppervlakte van 190 hectare. De prijsuitreiking vormde de opmaat voor de Nationale Wijnweek, die komend weekend begint met een open dag van de Nederlandse wijngaarden. Er zijn dan ruim 60 wijngaarden opengesteld.

Overzicht winnaars van de bronzen en zilveren medailles en van WIN-keurzegels:

Rood

producent

wijn

score

medaille

prov

Wijngaard de Houterd

Rondo

84

ZILVER

NB

Wijngaard St Martinus

Cuvee Villare

83

ZILVER

LI

Avitera Wijngoed

Regent, Rondo

80

BRONS

GE

Achterhoekse Wijnbouwers

Regent Barrique

80

BRONS

GE

Wijnhoeve de Colonjes

Regent

80

BRONS

GE

Domein Hof Detharding

Rondo Barrique

78

BRONS

GE

Wijngaard St. Martinus

Cabernet Cortis, Monarch

77

BRONS

LI

Wijngaard Wageningseberg

Regent

77

BRONS

GE

De Steenen Beer

Rondo, Regent, Dornfelder

76

BRONS

NB

Wijngaard St. Martinus

Cuvee cabaernet

76

BRONS

LI

Wijnhoeve de Colonjes

Cuvee Colonjes

76

BRONS

GE

Wijnhoeve de Colonjes

Regent

76

BRONS

GE

Betuws Wijndomein

Regent, VB91-26-5 Barrique

75

WIN

GE

Wijnhoeve De Veluwe

Regent, Rondo

75

WIN

GE

Westerhoeve

Rondo

74

WIN

ZE

Wijnhoeve De Veluwe

Salome

74

WIN

GE

Hoeve Nekum

Pinot Noir

73

WIN

LI

Wijngaard El Placer

Rondo

73

WIN

FL

De Reestlandhoeve

Regent

72

WIN

OV

De S-Akker

Regent

72

WIN

GE

Wijngoed Thorn

Dornfelder

72

WIN

LI

Chateau du Tets

Rondo

71

WIN

ZH

Achterhoekse Wijnbouwers

Marechal Foch

71

WIN

GE

Achterhoekse Wijnbouwers

Regent Fruitig

71

WIN

GE

Achterhoekse Wijnbouwers

Rondo

70

WIN

GE

Rosé

De Reestlandhoeve

Regent

79

BRONS

OV

Achterhoekse Wijnbouwers

Weerkommen

75

WIN

GE

Betuws Wijndomein

Regent, Pinotin

74

WIN

GE

De Reestlandhoeve

Regent parelwijn

74

WIN

OV

Domein Hof Detharding

Rondo

73

WIN

GE

Wijngaard Aan de Breede Beek

Regent

73

Nieuws

Finalisten Riesling Challenge bekend

Koks en sommeliers van De Karpendonkse Hoeve (Eindhoven), ‘t Nonnetje (Harderwijk), La Promenade (Zeist), De Wanne (Ootmarsum) en Wolfslaar (Breda) doen mee aan de finale van de Riesling Challenge. Zij hebben maandag 22 september de halve finale gewonnen. De Riesling Challenge is een wedstrijd waarin teams van kok en sommelier de allerbeste wijn-spijscombinatie met Duitse riesling bedenken.
Maandag 22 september is de halve finale gehouden van de Riesling Challenge. Zoals de naam al aangeeft, staat deze door het Informatiebureau voor Duitse Wijn georganiseerde wedstrijd voor teams van twee, samengesteld uit een kok en een sommelier, in het teken van wijn-spijscombinaties met Duitse Riesling. Dit jaar was het verplichte ingrediënt kalfsvlees in de ruimste betekenis van het woord. Van de deelnemers werd gevraagd de keuze van zowel het gerecht als de wijn te beargumenteren én rekening te houden met een bereidingstijd van maximaal anderhalf uur voor het gerecht.

De jury bestaande uit kok Jarno Eggen (souschef van restaurant De Lindenhof in Giethoorn) sommelier Roy Pelgrim (maître van restaurant Cordial in Oss en regerend Nederlands kampioen sommelier), restaurateur Nic van Lokven (Het Savarijn in Nijmegen, gespecialiseerd in Duitse wijn), Alain Jacobs (Informatiebureau voor Duitse Wijn) en René van Heusden, ML (Perswijn) koos op basis van de ingezonden dossiers vijf teams die doorgaan naar de finale. Op 26 januari 2009 zullen ze tijdens de horecabeurs BBB in Maastricht de theorie in werkelijkheid moeten omzetten. De finalisten zijn werkzaam bij de volgende bedrijven: De Karpendonkse Hoeve (Eindhoven), ‘t Nonnetje (Harderwijk), La Promenade (Baarn), De Wanne (Ootmarsum) en Wolfslaar (Breda).

Nieuws

Nieuwe Taste, the wine bar

Taste, the wine bar in Den Haag heeft vanaf maandag 29 september een nieuw onderkomen. De nieuwe locatie van Bert de Boer’s trendy en stijlvolle etablissement is aan het Tournooiveld, tegenover de Hofvijver.

Taste_logo.jpg
Taste, the wine bar
in Den Haag heeft vanaf maandag 29 september een nieuw onderkomen. De nieuwe locatie van Bert de Boer’s trendy en stijlvolle etablissement is aan het Tournooiveld, tegenover de Hofvijver. Al sinds half juli is er aan gewerkt. Voor de inrichting tekende de Argentijnse ontwerper Rodrigo Otazu. Wat hetzelfde blijft, is het duo Jasper van Rooij en Jean-Luc Etienne. Zij blijven onverminderd verantwoordelijk voor het dagelijkse reilen en zeilen.

Bezoekers kunnen in de nieuwe Taste dagelijks vanaf 14.00 uur terecht voor een uitgebreide selectie kwalitatief hoogwaardige wijnen per glas of per fles en voor een begeleidend hapje van de food bar. Dat kan zowel binnen als buiten op het terras.Wie wil, kan er ook zelf een eigen voorraadje aanleggen onder de noemer Wine Estate. Kortom, the place to be! And the place to be seen!

www.tastethewinebar.eu

Nieuws

Didier Dagueneau overleden

Op woensdag 17 september is een van Frankrijks markantste wijnproducenten volkomen onverwacht om het leven gekomen. Het was Didier Dagueneau, de ‘wildeman’ van de Loire. Hij verongelukte in de Dordogne tijdens een vlucht met een zogeheten microlite. Het is onbedoeld symbolisch voor de persoon, die een sterke voorkeur voor extremen had. Zowel in sport als in wijn. En ook in zijn opinies en gedrag. Een dwarsligger van de geniale soort.

Didier_groot.jpg
Op woensdag 17 september is een van Frankrijks markantste wijnproducenten volkomen onverwacht om het leven gekomen. Het was Didier Dagueneau, de ‘wildeman’ van de Loire. Hij verongelukte in de Dordogne tijdens een vlucht met een zogeheten microlite. Het is onbedoeld symbolisch voor de persoon, die een sterke voorkeur voor extremen had. Zowel in sport als in wijn. En ook in zijn opinies en gedrag. Een dwarsligger van de geniale soort.

Didier Dagueneau maakte faam als een van meest briljante producenten van Sauvignon Blanc, eerst en vooral in Pouilly-Fumé, later ook in Sancerre. Hij kwam pas in de wijnbouw terecht nadat hij eerst niet had willen deugen en na een mislukte, kortstondige carrière als zijspanracer. Bovendien voelde hij zich genoodzaakt een appeltje te schillen met zijn familie. Hoe? Door de best denkbare wijn te maken. Iemand die dus iets te bewijzen had. Op sportgebied bleef hij actief, maar dan vooral met sleehondenracen. Hij behaalde daarin zelfs de Europese en de wereldtitel!

Als wijnproducent ging Dagueneau tot het uiterste om zijn wijnen puurheid en expressie te verlenen. En niet te vergeten intensiteit. Hij werkte biodynamisch en was jarenlang aangesloten bij de vereniging Les Gens du Métier. Bij de presentaties daarvan viel hij altijd op door zijn woeste verschijning. Lang haar, baard, Johannes de Doperachtige kledij, je kon er niet omheen kijken. Een man ook met kuren en onvoorspelbaar gedrag. Op het botte af. Hoeveel bezoekers zijn niet onverrichter zake afgedropen van zijn domein in Saint-Andelin? Alle bevestigde afspraken ten spijt… Ook in zijn meningen over collega’s was hij allesbehalve mals. Hij vond ze veel te gemakzuchtig. Harde kritiek, maar zijn superieure wijnen bewezen wel keer op keer zijn gelijk.

Er is een tijd geweest dat de proefcommissie voor het agrément van de appellation Dagueneau’s wijnen afkeurde wegens vermeend gebrek aan ‘typiciteit’. Tja, dat kun je je vandaag de dag moeilijk nog voorstellen. Nu gelden wijnen juist als dé referentie voor Sauvignon van de Loire en de rest van de wereld. Met dienovereenkomstige prijzen, dat ook. Te denken valt onder meer aan zijn Buisson-Renard, Pur Sang en Silex, alle uit Pouilly-Fumé, en zijn Sancerre Monts-Damnés.

Didier Dagueneau is 52 jaar oud geworden.

René van Heusden

Foto: website Freie Weinbauern Südtirol

Nieuws

500% wijn 100% geslaagd

Wat een paar jaar geleden begon als een toevallige gemeenschappelijke presentatie van Imperial Wijnkoperij en Partners in Wijn is sindsdien uitgegroeid tot een niet meer weg te denken evenement waarin vijf kleinere, maar kwalitatief toonaangevende Nederlandse wijnimporteurs hun krachten bundelen. Dat evenement is 500%WIJN, met als deelnemers behalve de twee al genoemde ook De Vier Heemskinderen, New World Wineries en Anfors.
Wat een paar jaar geleden begon als een toevallige gemeenschappelijke presentatie van Imperial Wijnkoperij en Partners in Wijn is sindsdien uitgegroeid tot een niet meer weg te denken evenement waarin vijf kleinere, maar kwalitatief toonaangevende Nederlandse wijnimporteurs hun krachten bundelen. Dat evenement is 500%WIJN, met als deelnemers behalve de twee al genoemde ook De Vier Heemskinderen, New World Wineries en Anfors.

Stuk voor stuk zijn dit specialisten met wijnen die voor één keer de kwalificatie ‘top’ werkelijk verdienen. Wijnen waarvan er dus geen dertien in het dozijn gaan. Gelet op de duidelijk afgebakende specialismen bijten de betrokken importeurs niet, maar vullen ze elkaar juist aan. Wat ze delen is hun gerichtheid op de betere horeca en de gespecialiseerde vakhandel. Daarom kunnen ze een selectief uitnodigingsbeleid hanteren. Stuk voor stuk ingrediënten voor een professionele proeverij om van te watertanden.

Bij de najaarseditie 2008 die op maandag 15 september in de Amsterdamse Olofskapel gehouden werd, stonden van iedere deelnemer exact 30 wijnen op tafel. Daarnaast liet sommelier Niek Beute van restaurant Vermeer een tiental bijzondere zoete wijnen proeven. Genoeg om een hele dag voor uit te trekken, ware het niet dat door een ongelukkige speling van het lot ook dit jaar Riesling & Co weer op dezelfde dag plaatsvond. Nu lag de locatie van Riesling & Co, de ArenA, niet zo ver van de Olofskapel af, maar toch. Te veel is te veel. Hopelijk kan dat volgend jaar onderling toch wat beter afgestemd worden.

Een kleine greep uit het vele moois dat er te proeven viel. Exposanten staan genoemd in alfabetische volgorde.

Anfors, het bedrijf van de altijd enthousiaste Hans Bijvoets, is de Italiëspecialist van het vijftal. Speciale gast was hier de Piemontese producent Marco Parusso. Parusso produceert overwegend rode, maar zijn Langhe Bianco 2007 van 100% sauvignon is uitstekend. Karakteristieke Dolcetto d’Alba Piane Noce 2006 en Barbera d’Alba Superiore 2006, de eerste bijna speels, de tweede met de nodige concentratie en pit. Om te demonstreren welke rol terroir speelt in Barolo, liet Parusso drie versies proeven: cuvée, Mariondino en Bussia. De twee laatstgenoemde zou je kunnen beschouwen als respectievelijk een premier en een grand cru. Hmm.

Wie iets ‘heel anders’ of ‘aparts’ zoekt, zit bij Anfors ook goed. Zie wijnen als Kerner 2007 en Praepositus Sylvaner 2006van Kloster Neustift/Abbazia di Novacella uit Südtirol/Alto Adige of de zeer onalledaagse Ribolla 2002 IGT Venezia Giulia van Josko Gravner. Zowel de producent zelf als zijn wijnen zijn met niets en niemand vergelijkbaar!

http://www.anfors.com

Imperial Wijnkoperij zorgde voor een Duits-Oostenrijks-Hongaars accent. Deze stand stond grotendeels in het teken van de girl power. Om te beginnen was daar eigenaresse Regina Meij. Verder bevonden zich onder haar producenten zowel Annegret Reh (Reichsgraf von Kesselstatt) als Christine Saahs (Nikolaihof). Von Kesselstatt is al een tijdje bezig met een opmerkelijke kwalitatieve opmars. Ook is dit een van de eerste bedrijven aan Moezel, Saar en Ruwer – het bezit eersteklas wijngaarden in alle drie districten! – die zich vol overtuiging op de productie van droge wijnen gestort hebben. En met succes. In Amsterdam stond het Grosses Gewächs Wehlen Sonnenuhr 2006, herkenbaar aan zijn typische honingtoets. Ook de wijnen met minder of meer restzoet zijn zonder uitzondering uitstekend.

Nikolaihof in de Wachau is een van de meest overtuigende biodynamische producenten in heel Europa. Zie bottelingen als Grüner Veltliner Federspiel 2007 en Smaragd 2006 uit een wijngaard met een toepasselijke naam, Im Weingebirge. Of de Rieslings Vom Stein. Terroir en nog eens terroir. Met de komst van een nieuwe generatie lijken de wijnen de afgelopen jaren nog wat aan precisie gewonnen te hebben. Wat gebleven is, is het uitgesproken minerale karakter. Ze ondergaan soms een jarenlange opvoeding op (neutraal) hout. Probleemloos.

http://www.imperialwijnkoperij.nl

New World Wineries blijft onverminderd Australië als core business houden, maar John en Tanja Schell hebben ook fraaie zaken uit Nieuw-Zeeland, Oregon en Washington State in hun portfolio. Een recente aanwinst uit Oregon is A to Z. Deze producent onderstreept nog eens dat de staat terecht een reputatie heeft verworven voor Pinot Gris en Pinot Noir. De Pinot Gris 2007 valt op door eigenschappen als aromatische intensiteit en een frisse, vieve smaak. De Pinot Noir 2006 op zijn beurt is er een van de heerlijk fruitige soort, zacht en rijp. En vergeleken met Californische tegenhangers ook nog hel keurig geprijsd. Even verderop stonden twee Syrahs uit Washington State. De eerste was de op zijn zachtst gezegd nogal opvallen uitgedoste Boom Boom Syrah 2006 van Charles Smith, gekenmerkt door het voor Washington zo typerende intense fruit. Datzelfde fruit, maar dan nog veel geconcentreerder en met een surplus aan complexiteit is terug te vinden in de Morrison Lane 2005 van K Vintners in Walla Walla. Wat je noemt een mondvol wijn om op te kauwen. Wow!

http://www.newworldwineries.com

Partners in Wijn van Olaf en André Kerstens tekende voor het Iberische element in de proeverij met wijnen uit zowel Spanje als Portugal. Van Rafael Palacios waren twee prachtige witte wijnen van het oogstjaar 2007 op basis van godello uit de Galicische DO Valdeorras te proeven, de ‘standaard’ Loro do Bolo, heerlijk sappig, slank en levendig, en de sensationele As Sortes, een wijn uit fruit van zeer oude stokken en met een subtiele houttoets. Geweldig! Bij de rode o.a. de Finca Terrerazo 2005, een Vino de la Tierra El Terrerazo van bodegas Mustiguillo, gemaakt van in meerderheid bobal maar allesbehalve log en juist vol spanning. Zagen we dat maar vaker.

Kersvers in het assortiment opgenomen zijn de wijnen van Vinhos Doidos. Het is het bedrijf van Filipa Pato, dochter van Luis ‘Mister Baga’ Pato en zelf een innovatief wijnmaakster die actief is in diverse Portugese gebieden. Ze tekent onder meer voor de Bossa, een hoogst verteerbare én vriendelijk geprijsde witte (!) Bairrada. Onthouden die naam!

http://www.partnersinwijn.nl

De Vier Heemskinderen van Jan, Siebren en Françoise Vellinga behoeft nauwelijks enige introductie. Importeurs van Bijzondere Wijnen noemen ze zich, en dat zijn ze ook. Hier vind je la France profonde, met wijnen die smaken naar de bodem waar de druiven in wortelen.

En waar je wijn ingeschonken krijgt waarvan men je serieus zegt dat het een ‘luisterwijn’ is. Volbloed Rhônes als de witte Saint-Joseph Mairlant Blanc 2006 van François Villard of de rode Crozes-Hermitage 2004 van Gilles Robin. Ook in de Bourgogne zijn de Vellinga’s kind aan huis, getuige de zinderende witte Auxey-Duresses 2006 van Comte Armand. En laten we vooral ook de Loire niet vergeten, met verwennerij als de Saumur-Champigny 2000 van Château de Villeneuve. Als uitsmijter, ook van de Loire, een wonderschone moelleux wijn van Huet, Vouvray Le Mont 1997 Premier Trie. Daar wordt een mens heel gelukkig van.

http://www.vierheemskinderen.nl

Resumerend: 500% Wijn is een initiatief dat zijn succes niet meer hoeft te bewijzen. Een schot in de roos, niet in het minst dankzij de zelfdiscipline van de deelnemers. Niet de grote getallen tellen, maar de kwaliteit van het gebodene. Het is daarom nu al weer uitzien naar de volgende (voorjaars)editie!

René van Heusden

 

Nieuws

Château Margaux ontmoet Margo

Margo Reuten en Petro Kools openden vijftien jaar geleden hun restaurant Da Vinci in het Limburgse Maasbracht. Margo werd door Michelin onderscheiden met een ster en genomineerd als espoir voor een tweede. Petro op zijn beurt is verantwoordelijk voor een van de meest uitgebreide wijnkaarten van Nederland, goed voor de maximale waardering met vijf trosjes in GrootSpraak. Om hun jubileum luister bij te zetten, hielden Reuten en Kools in samenwerking met Heeren van Heusden (geen familie van!) Wijnkoopers een bijzondere lunch met als thema ‘Château Margaux ontmoet Margo’.

Château Margaux ontmoet Margo

Margo Reuten en Petro Kools openden 15 jaar geleden hun restaurant Da Vinci in het Limburgse Maasbracht. Margo werd door Michelin onderscheiden met een ster en genomineerd als espoir voor een tweede. Petro op zijn beurt is verantwoordelijk voor een van de meest uitgebreide wijnkaarten van Nederland, goed voor de maximale waardering met vijf trosjes in GrootSpraak. Mocht hier ooit om wat voor reden ook de conversatie aan tafel stokken, vraag dan ieder een exemplaar van de wijnkaart en je hebt stof om de maaltijd toch genoeglijk door te komen. Kools is namelijk een prettig gestoorde wijngek. Een poosje geleden is de zaak ingrijpend verbouwd, met een design waarover je anders alleen maar in dure lifestylebladen leest. Je waant je zodoende allerminst in een gemoedelijk dorp aan de Maas, maar eerder in een trendy gelegenheid in een metropool. Kortom, een mooie ambiance voor een feestje.

Hoog bezoek

Om hun jubileum enige luister bij te zetten organiseerden Reuten en Kools in samenwerking met Heeren van Heusden (geen familie van!) Wijnkoopers op Prinsjesdag een bijzondere lunch met als thema ‘Château Margaux ontmoet Margo’. Paul Pontallier, de buitengewoon aimabele algemeen directeur van het château, was er speciaal voor uit Bordeaux naar Limburg gekomen. De man weerlegt met zijn ontspannen optreden het beeld dat alle Bordelais arrogante en stijve types zouden zijn. Hoe vaak zie je iemand in zijn positie rondgaan met een blad desserthapjes? Of hoor je hardop zeggen dat die champagne precies was wat hij nodig had? Een verademing! Volgens Pontallier hem was het al weer een jaar of dertig geleden dat Château Margaux voor het laatst aan een dergelijke maaltijd in Nederland had meegewerkt. Hoogste tijd om dat weer eens te herhalen, ook al is Nederland momenteel misschien niet de markt met de meeste prioriteit. Business Development Director Aurélien Valance, die ook meegekomen was, liet ons weten vaker in China te zijn dan in Nederland. Al was het maar om marktleider Lafite een hak te zetten. Maar dat terzijde.

Who is who

De naam Margaux alleen al is gegarandeerd goed voor een huis vol. Margaux is en blijft nu eenmaal een naam die tot de verbeelding spreekt. En zeg nu zelf, je moet wel een heel erge snob zijn om zo’n buitenkansje af te slaan wegens ‘te druk’ of ‘te ver’. De wekker op tijd laten aflopen, dáár ging het om. Reuten, Kools en de Heeren van Heusden waren niet kinderachtig geweest in hun uitnodigingsbeleid. Het was voorwaar een schoon gezelschap dat in Da Vinci mocht aanzitten. De fine fleur van de Nederlandse chefs was er. We signaleerden o.a. leermeester Toine Hermsen (Toine Hermsen), lady chef in ruste Maartje Boudeling (ex Inter Scaldes), Nederlands eerste driesterrenchef Cees Helder (ex Parkheuvel), Jacob Jan Boerma (De Leest), Gerrit Greveling (Châlet Royal) en Fons van Groeninge (Avant-Garde van Groeninge). Ook waren er gerenommeerde schenkers als Peter Bruins (De Bokkedoorns), Nic van Lokven (Het Savarijn) en Marcel Swaghoven (Valuas). Limburgs trots Camiel Eurlings (Verkeer en Waterstaat) was er dan weer niet wegens dringende verplichtingen in Den Haag. Het mocht de pret niet drukken.

Klassiek

Voor zo ver dat nog nodig was, werd de stemming er in gebracht met een opwekkende champagne in de vorm van Boizel Millésimé 1999, een mooie frisse en uitgebalanceerde champagne. Perfect zo tegen het middaguur. Ook de Rosé Brut die heel attent ter afsluiting werd geserveerd, smaakte voortreffelijk. Zo zien we dat graag: een serieuze maaltijd begint en eindigt met champagne. Tijdens die maaltijd zelf schitterden Margo en Margaux met een aantal creaties die beslist de kwalificatie vaut le détour, zo niet vaut le voyage verdienden. Afgezien van het eerste, uit twee aparte bereidingen bestaande gerecht met een Aziatische toets, is de keuken van Da Vinci een overwegend klassieke. Net zoals Château Margaux, afgezien van het witte buitenbeentje Pavillon Blanc, synoniem is met klassieke Médoc. Geen heftige, theatrale toestanden, maar subtiliteit troef. Voor zo ver het nog gezegd dient te worden, dat classicisme is zo kwaad nog niet. En dat is mild uitgedrukt.

René van Heusden

en Ronald de Groot

Restaurant Da Vinci

Havenstraat 27, Maasbracht

http://www.restaurantdavinci.nl

http://www.chateaumargaux.com

http://www.heerenvanheusden.nl/

Margo_groot.jpg

Gerecht 1:

Taartje van Atlantische koningskrab met marshmallow van komkommer, rode appelbloesem en appelschuim; langoustines in panko met venkel en Japanse reductie

Wijn:

Pavillon Blanc du Château Margaux 2005

***

Gerecht 2:

Ganzenlever met witte perzik en rode portsiroop; ganzenleverijs, makaron en uienkletskop

Wijn:

Pavillon Rouge du Château Margaux 2004

***

Gerecht 3:

Tartaar van het regionale rundvlees “Pietjesveld” met zomertruffel en krokant gebakken kalfszwezerik

Wijn:

Château Margaux 1999

Jaar waarin Michelin Da Vinci een ster toekent.

***

Gerecht 4:

Reefilets met parel van vijgen, spitskool, pommes Paulo en rode wijnsaus

Wijn:

Château Margaux 1993

Jaar waarin Da Vinci geopend wordt.

***

Gerecht 5:

Assortiment van oude kazen

Reijpenaer VSOP, Mimolette, oude Gouda

Wijnen:

Château Margaux 1989

Jaar waarin Margo en Pedro uit den vreemde terugkeren naar Limburg en bij Toine Hermsen gaan werken.

Château Margaux 2000

Toegift van het huis.

Geproefde wijnen

Pavillon Blanc de Château Mar­gaux 2005, Bordeaux/wit 16 pnt

begint te rijpen, honing, boenwas, vanille, geen overdreven hout, droog en fris, lengte, rokerig en intens, een een vleu­gje citrus, druivig van de sauvignon, goede zuren, elegantie

Pavillon Rouge de Château Margaux, Margaux 2004 16 pnt

elegant en fris, mooie zuren en sap, niet de enorme diepte van de grand vin, levendig­heid, met een hint van paprika door iets minder rijpe cabernet-sauvignon, die uiteraard in deze tweede wijn is gegaan

Mar­gaux 1999 17.5 pnt

romig en sappig, frisheid en elegan­tie, rijpe tannines, levendigheid, jeugd, puur cabernet, cassis, mooie zuren; geslaagde wijn uit een iets slanker jaar

Ma­rgaux 1993 16 pnt

meer ontwikkeld dan de 99?er, tabak en krui­den, laurier en vanille, meer verdun­ning en meer rus­tiek, iets ruwe zuren en tannines;

Margaux 1989 18 pnt

meer ontwikkeld dan verwacht, wel een prachtige geur, zwoel en breed, rijp en in­tens, cassis en bessen, zwoele tannines en sap, mooie rijkdom, de bekende elegan­tie, zacht en intens, heel fraai

Margaux 2000 19.5 pnt

mooie geur, een geweldige complexiteit, prachtig fruit en hout, cassis en kersen, jeugdig en breed, heerlijk fris en sappig, mooi in zijn tannines, super in zijn fruit, spectaculair goed

Nieuws

Località Zegla: onbekend topterroir in Friuli

Het oostelijke deel van de regio Friuli-Venezia-Giulia, en dan vooral de DOC Collio, is het beste gebied voor witte wijn van Italië, samen met Alto Adige en het Soave Classico-gebied. Men hoeft er de belangrijke Italiaanse wijngidsen maar op na te slaan om een idee te krijgen van hoe hoog de wijnen uit het gebied worden aangeslagen. Lars Daniëls MV ging op onderzoek.

Voor degenen die behoorlijk op de hoogte zijn van Italiaanse witte wijnen, is het al jaren duidelijk. Het oostelijke deel van de regio Friuli-Venezia-Giulia, en dan vooral de DOC Collio, is het beste gebied voor witte wijn van Italië, samen met Alto Adige en het Soave Classico-gebied. Men hoeft er de belangrijke Italiaanse wijngidsen maar op na te slaan om een idee te krijgen van hoe hoog de wijnen uit het gebied worden aangeslagen. Zoals bijvoorbeeld de Gambero Rosso Vini d’Italia 2008. Friuli-Venezia-Giulia scoort daarin 22 witte wijnen met tre bicchieri, de hoogste onderscheiding, tegen 17 voor Alto Adige en 11 voor Veneto. Die 22 witte wijnen hebben veelal 2006 als oogstjaar, dat was een topjaar in Collio.

Flysch di Cormons

Friuli-Venezia-Giulia is een boeiend gebied met zijn Italiaanse, Slavische en Germaanse invloeden. De meerderheid van de beste wijnen komt uit Collio, een kleine DOC tegen de Sloveense grens aan. Dit gebied, dat grofweg ligt tussen het stadje Cormons en de stad Gorizia, is heuvelachtig en heeft zeer gunstige omstandigheden voor wijnbouw. De Julische Alpen houden kou tegen uit het noorden en oosten en de nabijheid van de Adriatische Zee zorgt voor temperatuursmatiging. Vooral de bodem is hier bijzonder: de heuvels hebben de oudste bodems van de regio en ze bestaan uit kalkrijke mergel en een bodemtype dat men de Flysch di Cormons noemt. Dit unieke bodemtype, afgezet in het Eoceen, is een in leien opgebouwd zanderig mergel en geeft zeer volle, rijke en krachtige witte wijnen.

Kaartje_groot.jpg

Grote namen

Collio heeft een groot aantal goede producenten, ook omdat er veel kleinere bedrijven zijn. Logischerwijze zijn vooral de wat grotere producenten (dan hebben we het hier over ’slechts’ 200.000+ flessen jaarlijkse productie), echt bekend. Namen als Livio Felluga, Marco Felluga-Russiz Superiore, Villa Russiz, Mario Schiopetto, Lis Neris, Collavini en Jermann doen het hart van menig wijnkenner en –liefhebber sneller kloppen.

Località Zegla

Toch zijn het naar mijn mening enkele kleine producenten, van de grootte dadit ze in de Engelstalige landen ‘boutique wineries’ ” worden genoemd, die de laatste jaren de interessantste wijnen maken. En buiten hun geringe omvang en productie, hebben ze nog iets gemeen: ze zijn bijna allemaal gevestigd in Località Zegla, een gehucht ten oosten van Cormons. In feite is het maar één echte weg, die met een ruime bocht vlak langs de Sloveense grens van Cormons naar Capriva del Friuli loopt. Het is ook de naam die tegenwoordig van een onbekend stuk, in Nederland relatief onbekend, terroir, dat andere wijnen voortbrengt dan andere beroemde wijngaardzones van Collio zoals Russiz of Brazzano. Dat komt net zo goed door de natuurlijke omstandigheden als door de producenten die er zitten, die elkaar lijken te inspireren. Branko, Franco Toros, Oscar Sturm, Edi Keber en Colle Duga zitten hemelsbreed niet meer dan twee kilometer van elkaar en maken werkelijk fantastische wijnen, vooral in wit.

Friulano

Hoewel iedere wijnmaker zijn specialiteit heeft, is het zonder meer het inheemse druivenras friulano, tot voor kort tocai friulano mocht hetengenoemd, dat hier opvallend veel mooie wijnen geeft. De manier van wijnmaken van is overwegend modern te noemen. De wijnen van friulano, pinot grigio en chardonnay krijgen vrijwel altijd meestal voor een deelwat houtrijping in nieuwe Franse barriques; friuliano het minst (tot ongeveer± 10 procent% van het sap), chardonnay het meest.

Is het dan alleen maar hosanna hier? Uiteraard niet, ook Collio kent zijn problemen. Buiten de stevige prijzen van de betere wijnen, is het alcoholpercentage van de wijnen de laatste jaren erg hoog:15 procent is niet meer abnormaal. Dat maakt de wijnen in het beste geval slechts wat minder goed ‘doordrinkbaar’. In het mindere geval verstoort het de balans in de wijnen op ernstige wijze. Ook de wijnen uit Zegla zitten fors in de alcohol, maar gelukkig staat er zoveel tegenover, dat het nauwelijks opvalt; de echt goede wijnen zijn nog steeds harmonieus en nauwelijks branderig.

Lars Daniëls MV.

Het gras van de buren

Ik proefde de wijnen van de buren van Zegla tijdens Vinitaly.

Branko

Eigenaar en wijnmaker Igor Erzetic is, zoals veel wijnmakers hier, van Sloveense afkomst. Hij maakt zo’n 30.000 flessen paar jaar, vier witte wijnen en een rode. Zijn meest bekroonde wijn is zijn Collio Pinot Grigio (twee keer op rij tre bicchieri), maar ook de andere witte wijnen (Friulano, Chardonnay en Sauvignon) zijn ijzersterk. Ter illustratie: al zijn witte wijnen zaten verleden jaar in de finale voor tre bicchieri!

Franco Toros

Franco Toros maakt de wellicht beste ’Tocai’ van de regio, maar staat ook bekend om zijn Collio Pinot Bianco, waarvoor hij maar liefst vier keer tre bicchieri kreeg toebedeeld. Productie: 70.000 flessen.

Oscar Sturm

De familie Sturm stamt uit de Steiermark in Oostenrijk. Vader Oscar wordt bijgestaan door zijn zoons Patrick en Denis. De wijnen, met een totale productie van 60.000 flessen, zijn bijzonder goed en de kwaliteit is gelijkmatig: zowel de Collio Sauvignon als de Collio Friulano en de Collio Pinot Grigio behoren tot de betere wijnen van de regio.

Edi Keber

Edi, een neef van Igor Erzetic van Branko, is dé koning van de friulano. In totaal kreeg hij zeven keer tre bicchieri voor zijn Collio Tocai Friulano, een ongekend aantal. Zelf is hij vooral trots op zijn Collio bianco, een uvaggio (waarvoor de verschillende druivenrassen samen worden gevinifieerd, het tegenovergestelde van een assemblaggio) van friulano, ribolla gialla, malvasia istriana, pinot bianco en pinot grigio. Edi Keber is een man van weinig woorden en laat zijn wijnen voor zich spreken: en hoe! Productie: 60.000 flessen.

Colle Duga

Deze Azienda Agricola is qua grootte vergelijkbaar met Branko en produceert zo’n 35.000 flessen per jaar. Eigenaar en wijnmaker is de jonge Damian Princic. Hij maakt een geweldige Friulano, maar ook zijn andere witte wijnen zijn goed, waaronder een Collio bianco van sauvignon, friulano en chardonnay.

Voor de volledigheid is het belangrijk om duidelijk te maken dat de gehele DOC Collio stukken bijzondere terroir herbergt; Zegla valt vooral op, omdat het zo’n concentratie van kleine goede producenten kent. Niet alleen Collio is goed; de Collio Orientali del Friuli en Isonzo, twee aangrenzende gebieden, zijn ook bijzondere wijngebieden, met een aantal goede producenten.

Nieuws

GrootSpraak: goed eten in vakantiepark

Hadden we ooit gedacht nog eens in een vakantiepark te eten? Nooit! Zelfs niet als dat park in eigentijds marketing-Engels ‘resort’ heet. Maar nu is dat toch gebeurd in Cour du Nord in De Hof van Saksen. Lees alvast een voorproefje uit de nieuwe GrootSpraak.
Hadden we ooit gedacht nog eens in een vakantiepark te eten ? Nooit! Zelfs niet als dat park in eigentijds marketing-Engels ‘resort’ heet. Maar nu is dat toch gebeurd in Cour du Nord in De Hof van Saksen.

Dat een resort zo fraai kan zijn is de eerste verrassing. De tweede is het restaurant: Cour du Nord. Topchef Robert Kranenborg leverde de basisideeën, maar dat zegt niet alles, zo ervoeren wij elders. Het komt altijd weer op de uitvoering aan. Laat ons daarvoor maar binnengaan. Voorbij de ‘drempel’ van de receptie is het even zoeken, maar dat is geen kwelling in de schitterende Piet Oudolf-tuin. In de Havezathe, naast onder andere brasserie en Italiaan, een door Piet Boon fraai ingericht gastronomisch restaurant.

Lees de rest van de recensie op de GrootSpraak-site.

De nieuwe editie van GrootSpraak, dé restaurantgids voor wijnliefhebbers, verschijnt 3 november.

1 111 112 113 114 115 147
Page 113 of 147