Nieuws

Chiquer uistraling dan de toeristische omgeving zou doen vermoeden. Ook binnen aangenaam, rustig en warm ingericht. Goed gedekte tafel, prima glaswerk. Heel plezierige bediening samen met gastvrouw Ellen Kinkartz, de vrouw van chef Hans. Heel verrassende amuses.Restaurant: 8 Wijnkaart: 5 trosjes Lievelingsadres!
Markt 9 – 6271 BD Gulpen – T 043-4504490 – F 043-4502962

E info@restaurantatelier.nl – I www.restaurantatelier.nl

Restaurant: 8

Wijnkaart: 5 trosjes

Lievelingsadres!

Chiquer uistraling dan de toeristische omgeving zou doen vermoeden. Ook binnen aangenaam, rustig en warm ingericht. Goed gedekte tafel, prima glaswerk. Heel plezierige bediening samen met gastvrouw Ellen Kinkartz, de vrouw van chef Hans.

Heel verrassende amuses. Daarna: hamachi als tartaar en ‘schrikgebakken’. Fantastisch mooi gegaarde tarbot. Heerlijke Anjouduif. Alles met prachtig en gevarieerd spannend garnituur. Goede kazen, en daarnaast een paar heerlijke bereidingen van kaas. Er wordt hier een voortreffelijk wijnarrangement geschonken. Een feestje. De kaart is alleszins de moeite waard. Je eet hier dus uitstekend en dit is een absolute aanrader voor wijnliefhebbers.

Deze restaurantrecensie staat, met nog ruim 500 andere, in Grootspraak 2010, dé restaurantgids voor wijnliefhebbers. Geschreven met het hart op de tong en met verstand van zaken. Toegegeven: er zijn handenvol restaurantgidsen, maar in elke gids ontbreekt de extra aandacht voor het lekkere glas of arrangement bij uw maaltijd. Met Grootspraak heeft u eindelijk een gids in handen waarmee u zeker bij het juiste restaurant of de juiste wijnbar terechtkomt. Meer weten? Bezoek de site Bestellen? Klik hier

‘This is one of the great white wine vineyards of the world…’, zegt Stefano Inama, een lokale topproducent, altijd tegen zijn niet-Italiaans sprekende gasten, als hij hen de prachtige wijngaarden van Soave Classico laat zien. Ik heb er talloze keren gestaan en één ding is zeker: het is een zeer bijzondere plek met een fantastisch uitzicht.
‘This is one of the great white wine vineyards of the world… ‘, zegt Stefano Inama, een lokale topproducent, altijd tegen zijn niet-Italiaans sprekende gasten, als hij hen de prachtige wijngaarden van Soave Classico laat zien. Ik heb er talloze keren gestaan en één ding is zeker: het is een zeer bijzondere plek met een fantastisch uitzicht. Kijkend naar rechts zie je het mooie oude vestingstadje Soave, met zijn Castello en zijn stadsmuur. Links ontwaar je in de verte Monteforte d’Alpone, het andere stadje van de DOC. En om je heen en aan je voeten ligt een zee van vigneti, veelal traditionele pergolawijnbouw, op een donkere bodem. Dit is het rijk van garganega, dit is Soave Classico. En inderdaad, de topwijnen van Soave Classico behoren tot de grote witte wijnen van de wereld.

Zoals dat van velen, was ook mijn beeld van Soave tot zo’n tien jaar terug niet bepaald positief. De ervaringen waren teleurstellend en ook de publieke opinie over Soave was slecht. Het overgrote deel van de wijnen uit dit wijngebied ten oosten van Verona was zeer matig van kwaliteit -schraal en dun- en juist die wijnen waren de enige die in Nederland verkrijgbaar leken te zijn. In het restaurant waar ik toen werkte, verdwenen ze hooguit in de mosselpan!

Toch waren er in de jaren tachtig en begin jaren negentig producenten die wél wijnen van hoge kwaliteit maakten. En de eerste die het Soave-gebied weer positieve aandacht wist te bezorgen, was de charismatische Roberto Anselmi uit Monteforte d’Alpone. Jammer dat hij in 2000 besloot om voortaan al zijn wijnen te declasseren tot IGT Veneto, zogenaamd omdat hij teleurgesteld was in de kwalitatieve ambities van de DOC Soave Classico. Dat blijft voor de buitenwereld toch wel een vreemde reden, want toen al was het niveau van een aantal andere producenten net zo hoog als dat van Anselmi zelf. Waarschijnlijk wilde Anselmi toch wel gewoon wat meer chardonnay en trebbiano gebruiken dan toegestaan was binnen de wetgeving, naast Soave’s echte vitigno autoctono: garganega.

Artikel vervolgt onder afbeelding.

Garganega en de Classico-heuvels

De echte kracht van Soave begint met dé druif van het gebied, garganega, die overigens ook in het aangrenzende Gambellara en in Bianco di Custoza een belangrijke rol speelt. Het is niet de enige druif voor Soave, want ook trebbiano, pinot bianco en chardonnay zijn toegestaan, maar het zeker de meest karakteristieke. Garganega is een relatief laatrijpende druif, die bijzonder productief kan zijn. Die laatste eigenschap toont hij vooral ten zuiden van de snelweg A4 Verona-Venetië, op de rijkere, aangeslibte bodems van de Adige-vlakte. Daar komen de wijnen vandaan die Soave het slechte imago hebben bezorgd, meestal geproduceerd door grote coöperaties. Garganega geeft alleen op de armere bodems van de Classico-heuvels, ten noorden van de snelweg, interessante wijn, mits men de opbrengst in de gaten houdt. Die heuvels zijn in feite oude vulkanen en bestaan vooral uit basaltlava, een donkergekleurd en zeer poreus gesteente dat snel opwarmt en goed doorwortelbaar is. Hier en daar is er ook tufsteen en klei, en kan de bodem kalkhoudend zijn. De goede opwarming van de bodem bevordert de rijping van de druiven, terwijl de wortels het water dat ver wegzakt toch kunnen bereiken. Het resultaat zijn druiven die niet alleen meer dan genoeg suiker bevatten, maar ook een goede zuurgraad hebben en aromatisch rijp en boeiend zijn, ondermeer door de opname van mineralen.

De Cru’s en de toppers

Soave Classico kent geen officiële classificatie, maar wel een vijftigtal erkende Cru’s, heuvels die de beste kwaliteit wijn voortbrengen. Het zijn er rijkelijk veel, in feite alle heuvels van het gebied, dus de status van Cru zegt op zich weinig. Pas als je ziet waar de beste producenten hun belangrijkste wijngaarden hebben, krijg je een idee wat de beste Cru’s zijn. Daartoe behoren zeker de centrale heuvels als Frosca, Foscarino, Carbonare, Calvarino en Rugate, maar ook het tegen Soave aan gelegen La Rocca. Al deze Cru’s zijn direct verbonden met de topproducenten van het gebied. Zo komt de topwijn van Gini van Frosca (Soave Classico La Froscà), is Suavia bijna synoniem met Carbonare (Soave Classico Monte Carbonare), staat Prà voor Monte Grande en spreekt het bij Ca’ Rugate helemaal voor zich (Monte Fiorentine is een deel van de vrij grote Cru Rugate). Foscarino is grotendeels van Inama (hij maakt er onder andere zijn Soave Classico Vigneti di Foscarino en Soave Classico Vigneto du Lot), maar ook Anselmi heeft er percelen. Toch is Anselmi vooral bekend van zijn geweldige Capitel Croce van de Santa Croce-heuvel, een stevig op nieuw hout opgevoede wijn van 100 procent garganega, die gewoon Soave Classico zou kunnen en moeten heten. De wellicht hoogst gewaardeerde Soave Classico-wijnen komen van Pieropan, van de Cru’s Calvarino en La Rocca, al eens omschreven als de viool en de piano van het Soave Classico-orkest. La Rocca is een bijzondere wijngaard. Hij ligt tegen Soave aan, is geheel omheind en de bodem van klei en kalksteen lijkt meer op die van Valpolicella dan op die van Soave Classico. De zeer laat geoogste garganegadruiven uit deze wijngaarden leveren de meest geroemde wijn van het gebied.

Het karakter van Soave Classico

Het wonder van goede Soave Classico ontstaat, net als in alle andere bijzondere wijngebieden, vanuit het ultieme samenspel tussen druivenras en terroir, met een bescheiden maar intelligente rol voor de mens. En dat samenspel luistert hier zeer nauw, want het is verre van vanzelfsprekend dat een warm gebied als westelijk Veneto frisse, aromatisch rijke en mineralige witte wijn voort brengt.

De donkere, poreuze vulkanische bodems van Soave Classico warmen snel op, ook doordat water er diep in wegzakt. De wortels van de wijnplanten moeten en kunnen zeer diep wortelen op zoek naar water, waarbij ze veel mineralen opnemen. Garganega rijpt laat, zoals gezegd. Dat heeft als voordeel dat de druiven aromatisch mooi rijp kunnen worden, maar het nadeel is dat de zuurgraad wat laag kan liggen. Maar de frisheid van Soave Classico komt niet zozeer van de zuren, maar van de mineraliteit, die een subtiel zoutige afdronk kan geven. Het aroma is ook uniek: het is bovenal een complexe mix van allerlei florale tonen, zoals die van acacia-, vlierbes- en amandelbloesem, en van wilde witte veldbloemen als kamille. De smaak kan, afhankelijk van de rijpheid en de opvoeding fruitig, geconfijt of wat weeïg zoet zijn, met naast de zoutige mineraliteit ook vaak wat amandelbitter in de afdronk. Als alles perfect samen komt, is Soave Classico een wijn die zich niet alleen qua authenciteit, maar ook qua smaakbalans kan meten met de grootste witte wijnen ter wereld.

De problemen en de uitdaging

Het gaat al tijden weer crescendo met Soave Classico, waardoor het kwaliteitsverschil tussen de wijnen uit de alluviale vlakte (Soave DOC) en die van de vulkanische heuvels (Soave Classico) alleen maar groter wordt. Er zijn producenten in Soave Classico die maar wat graag willen dat die wijnen de naam van Soave überhaupt niet meer zouden mogen dragen, maar dat lijkt ijdele hoop. En de problemen zitten niet alleen aan de andere kant van de A4, maar ook in de Classico-zone zelf. Daar worden steeds meer dalen, eens alleen geschikt voor maïs, vol geplant. Het zijn terroirs die nimmer de klasse van de hellingen kunnen leveren.

Er worden intiatieven ondernomen om tot een classificatie van de Cru’s te komen. Dat is misschien de enige manier om consumenten meer duidelijkheid te geven over de kwaliteit van Soave Classico. Maar om zo ver te komen, moeten vele hobbels en gevoeligheden worden overwonnen, dat weten we van vele andere gebieden.

Dat het met Soave Classico nu weer goed gaat, is volledig te danken aan een aantal zeer kwaliteitsbewuste producenten. En dat zijn er weinig, hun aantal is op twee handen te tellen. Zij moeten in de toekomst kwaliteit garanderen, want van de wetgevers hebben ze weinig te verwachten. Daar ligt een enorme uitdaging, die we met vertrouwen tegemoet kunnen zien want ze komen van al heel ver.

De genoemde wijnen zijn in Nederland verkrijgbaar.

Lars Daniëls Mv

De flessen Château Lynch-Bages zijn de komende weken niet aan te slepen in Japan. De wijn speelt namelijk de hoofdrol in Kami no Shizuku, een stripverhaal over wijn. Letterlijk vertaald heet de stripserie ‘Goddelijke druppels’. Iedere week verschijnt een aflevering, miljoenen lezers verslinden de boekjes.
De flessen Château Lynch-Bages zijn de komende weken niet aan te slepen in Japan. De wijn speelt namelijk de hoofdrol in Kami no Shizuku, een stripverhaal over wijn. Letterlijk vertaald heet de stripserie ‘Goddelijke druppels’. Iedere week verschijnt een aflevering, miljoenen lezers verslinden de boekjes.

Erfenis: wijnkelder

De strip is een zogenaamde manga, populaire beeldverhalen die vooral tijdens lange metroreizen wordt gelezen. ‘Goddelijke druppels’ gaat over een held, Shizuku Kanzaki, die de wijnkelder van zijn overleden vader erft, als hij de twaalf beste wijnen van de wereld vindt. Vader, een beroemde wijnrecensent, heeft in zijn testament cryptische aanwijzingen gegeven die Shizuku naar de flessen moeten leiden.

Meer invloed dan Parker

Eigenlijk is ‘Goddelijke druppels’ een wijncursus in stripvorm. Iedere aflevering geeft informatie over wijn proeven, bewaren en drinken. Bovendien heeft de strip meer invloed op wijnverkoop dan de beoordelingen van Robert Parker. Japanse wijnimporteurs zijn in één klap door hun voorraad heen als hun wijn in de strip voorkomt. In de nieuwe aflevering speelt de eigenaar van Château Lynch-Bages een rol. Hij wordt in de strip opgevoerd als een oude vriend van Shizuku’s vader.

Broer en zus

De strip, gemaakt door Tadashi Agi en Shu Okimoto, is vertaald in het Koreaans, Chinees, Taiwanees en het Frans. Tadashi Agi is een pseudoniem voor Yoko and Shin Kibayashi, een broer en zus die samen het idee voor de strip bedachten. In Frankrijk zijn 13 delen vertaald te koop, ze worden op de markt gebracht door uitgeverij Glénat. Inmiddels is van de strip ook een populaire Japanse televisieserie gemaakt.

Sabina Posthumus

Eindelijk gerechtigheid. Amarone della Valpolicella is gepromoveerd tot de status van Denominazione di Origine Controllata en Garantita (DOCG). Ook de zoete Recioto della Valpolicella maakte de stap naar de hoogste trede op de ladder van Italiaanse herkomstbenamingen. Amarone was al jarenlang een voor de hand liggende promotiekandidaat.
Eindelijk gerechtigheid. Amarone della Valpolicella is gepromoveerd tot de status van Denominazione di Origine Controllata en Garantita (DOCG). Ook de zoete Recioto della Valpolicella maakte de stap naar de hoogste trede op de ladder van Italiaanse herkomstbenamingen. Amarone was al jarenlang een voor de hand liggende promotiekandidaat, zeker gelet op welke gebieden zich al wel DOCG mochten noemen, maar door onderlinge onenigheid tussen producenten zijn er vijftien jaar verstreken tussen de eerste plannen en de uiteindelijke verwezenlijking daarvan.

Amerikaanse markt

De promotie gaat in met terugwerkende kracht vanaf het oogstjaar 2008 en wordt gezien als een steun in de rug voor Amarone op de belangrijke Amerikaanse markt en als een serieuze stap in de bestrijding van namaakversies. Voor Valpolicella zelf zou de toekenning van de DOCG kunnen betekenen dat nu werk gemaakt gaat worden van de afbakening van de duidelijk verschillende terroirzones binnen het gebied – lees: de superieure heuvelachtige zone en de kwalitatief mindere vlakke zone. Eerder al kreeg Valpolicella van het type Ripasso een eigen DOC.

György Lörinc, keldermeester van St. Andrea in Eger, is verkozen tot ‘Hongaars Wijnmaker van het Jaar 2009’. Deze prestigieuze prijs wordt jaarlijks toegekend door de Magyar Bor Akadémia (MBA), de belangrijkste organisatie van wijnmakers in Hongarije. Lörinc produceerde pas in 1999 zijn eerste wijn voor commerciële doeleinden. Sinds 2002 staat hij aan het hoofd van St. Andrea.

György Lörinc, keldermeester van St. Andrea in Eger, is verkozen tot ‘Hongaars Wijnmaker van het Jaar 2009’. Deze prestigieuze prijs wordt jaarlijks toegekend door de Magyar Bor Akadémia (MBA), de belangrijkste organisatie van wijnmakers in Hongarije. Lörinc produceerde pas in 1999 zijn eerste wijn voor commerciële doeleinden. Sinds 2002 staat hij aan het hoofd van St. Andrea. De prijswinnaar geldt als een van Hongarijes meest eigenzinnige wijnmakers, die volledig zijn eigen weg gaat bij het creëren van biodynamische wijnen. Met St. Andrea gaat hij voluit voor kwaliteit. Doel van Lörinc is het herdefiniëren van Egri Bikavér en andere plaatselijke wijnen. Zijn interpretatie van Bikavér vormt het tastbare bewijs dat Stierenbloed weldegelijk een grote wijn kan zijn.

Vakkennis en inspanning

De onderscheiding ‘Wijnmaker van het Jaar’ wordt sinds 1991 toegekend aan een wijnmaker als waardering voor diens vakkennis en vaak jarenlange inspanningen. Bij de verkiezing gaat de MBA zorgvuldig te werk. In eerste instantie wordt aan diverse belangengroeperingen, vakverenigingen, de betere horeca en wijnhandelaren gevraagd om een kanperswijnen te leveren. Uit ongeveer 500 namen worden de vijf meest genoemde genomineerd voor de titel ‘Wijnmaker van het Jaar’. Begin december kiezen de leden van de Academie uit deze vijf genomineerden de uiteindelijke winnaar. De winnaar van de belangrijkste Hongaarse wijnprijs mag de titel onbeperkt gebruiken op zijn producten, op voorwaarde dat het jaar van de onderscheiding er duidelijk bij vermeld moet worden.

Wijnen van St. Andrea worden in Nederland geïmporteerd door Miranda Beems Wijnimport, www.mirandabeems.com

Zwitserse wijn is het tot nu toe best bewaarde geheim van Europa. Wordt er dan wijn gemaakt in Zwitserland? Nou en of, in zowat alle delen van het land die zich daar enigszins voor lenen. Jaarlijks ruim een miljoen hectoliter. Waarom is Zwitserse wijn dan zo onbekend? Omdat de Zwitsers, enthousiaste wijndrinkers als ze zijn, die bijna allemaal zelf opdrinken, de meeste producenten kleinschalig werken, er bijgevolg weinig volume beschikbaar is, en omdat de prijs in de regel hoger ligt dan in andere landen.

Zwitserse wijn is het tot nu toe best bewaarde geheim van Europa. Wordt er dan wijn gemaakt in Zwitserland? Nou en of, in zowat alle delen van het land die zich daar enigszins voor lenen. Jaarlijks ruim een miljoen hectoliter. Waarom is Zwitserse wijn dan zo onbekend? Omdat de Zwitsers, enthousiaste wijndrinkers als ze zijn, die bijna allemaal zelf opdrinken, de meeste producenten kleinschalig werken, er bijgevolg weinig volume beschikbaar is, en omdat de prijs in de regel hoger ligt dan in andere landen.

Uit de hand gelopen liefhebberij

Waarom dan toch moeite doen om Zwitserse wijn in Nederland te importeren? Omdat die wijnen veelal over een bijzondere, eigen smaak blijken te beschikken die je elders niet vindt. Echte nichewijnen derhalve, niet voor koopjesjagers of etikettendrinkers, maar voor liefhebbers van originaliteit. Via Valentine’s Finest wil Valentin Egger zulke wijnen in Nederland op de kaart zetten. Egger is een in Nederland geboren Zwitser die zo’n 30 jaar van zijn leven in Zwitserland doorbracht. In 2003 kwam hij weer terug in Nederland, waar hij Zwitserse wijnen miste. Hij besloot ze dan zelf maar te gaan invoeren. Makkelijker gezegd dan gedaan, want weinig Zwitserse producenten kennen de noodzaak om hun wijnen uit te voeren – een gegeven dat medeverantwoordelijk is voor de onbekendheid van hun wijnen in het buitenland. Egger weet echter de weg in Zwitserland, letterlijk en figuurlijk. Wat als hobby begon, liep onvermijdelijk uit de hand. Daarom en omdat hij zich vooral in de betere horeca wilde profileren, is hij een samenwerking aangegaan met Jeroen van Hunnik. Die werkte eerder als sommelier bij Karel V in Utrecht en runt zijn eigen Nobel Wijnkoperij. Bovendien heeft hij een Zwitserse schoonvader!

Sommelierwijnen

Egger en Van Hunnik mikken met hun wijnen primair op top van de Nederlandse horeca. Afnemers – ‘ambassadeurs’ – zijn o.a. restaurants als Oud Sluis, De Zwetheul, Cordial, Da Vinci en Apicius. Ze beschouwen sommige van hun wijnen als echte ‘sommelierwijnen’ en zien het liefst dat die in arrangementen geschonken worden. Alleen zo komen ze onder de aandacht en in het glas van gasten die uit eigen beweging niet zo een, twee, drie Zwitserse wijn zouden bestellen. Nieuwsgierig geworden particulieren kunnen terecht bij enkele gespecialiseerde wijnhandels.

Klein maar fijn assortiment

Valentine’s Finest werkt momenteel met een assortiment van tien direct leverbare wijnen. Daarnaast worden eenmaal per jaar regelrechte curiosa aangeboden aan de horeca, d.w.z. wijnen met een zelfs voor Zwitserse begrippen minuscule productie. Egger maakt veel werk van zijn selectie en doet dat heel kieskeurig. Hij koopt van een producent alleen die wijn(en) die hij per se voeren wil. Hoewel tien wijnen niet veel is, zijn wel alle zes belangrijkste kantons vertegenwoordigd: Valais, Vaud, Genève, Neuchâtel, Ticino en Graubünden. Ook zijn de belangrijkste Zwitserse wijnstijlen afgedekt. Niettemin staan er nog wel wat zaken uit Valais op de verlanglijst, zoals Dôle, Humagne Rouge, Cornalin en Hermitage (Marsanne).

Proef op de som

Ik proefde bij Valentine’s Finest de tien courante wijnen en was daar zondermeer van onder de indruk. Sleutelwoord: karakter. Het zij nog maar eens herhaald: Egger weet in Zwitserland heel goed de weg!

Fendant ‘Treize Etoiles’ 2008, Caves Orsat, Valais

Fendant is in Valais de naam voor chasselas. Ook is het de bekendste Zwitserse witte wijn. Bleek geel van kleur. Middelintense geur, zuiver, vrij neutraal met wat pikante kruidigheid.

Overeenkomstige smaak met de nodige ronding dankzij malolactische vergisting, hazelnoot, ook voldoende opwekkende frisheid en een amandelbittertje na. Mooi droog en door zijn neutrale karakter allround inzetbaar.

€ 13,95

Saint-Saphorin ‘L’Archevesque’ 2006, Louis Bovard, Vaud

Nogmaals een wijn van chasselas, maar nu een uit een gemeente aan de noordoever van het Meer van Genève. Intens groengeel. Fijne neus, floraal en mineraal, hint van verse paddenstoelen. Volle, vlezige smaak, aanvankelijk wat lactisch (zuivelachtig) door de malo. Daarna wordt de wijn uitgesproken mineraal met daarnaast een subtiele houttoets en amandel. Voldoende zuren, complexe afdronk en uitstekende lengte.

€ 26,50

Petite Arvine 2008, Jean René Germanier, Valais

Witte specialiteit van Valais met wat trekjes van de viognier. Bleekgele tint. Verleidelijke neus met gistaroma’s, perzik, citrusvruchten en mineralen. Volle smaak met flink wat alcohol (14 procent) en daarnaast een opvallende zuurgraad (rabarber) die eerder richting riesling dan viognier gaat. Pittige mineralen, heel levendig, heel gastronomisch.

€ 26,75

Bianco Rovere 2008, Guido Brivio, Ticino

Een Bianco di Uve Merlot, oftewel een Blanc de Noir. Als witte wijn gevinifieerde merlot, dé druif van Ticino, met houtopvoeding. Licht strogeel. Open in de neus, aanvankelijk vrij sterk gedomineerd door hout. Na beluchten wordt dat minder. Zelfde gewaarwording in de smaak, flink wat sap, flink wat hout, beschaafde alcohol (12,6%), toch best vol, kruidige ondertoon. Erbij eten is een must, karafferen eigenlijk ook.

€ 29,95

Dézaley Grand Cru ‘Médinette’ 2001, Domaine Louis Bovard, Vaud

Dit proef je maar zelden, en dat is jammer. Want met wat een intrigerende wijn hebben we hier te maken! Strogeel, licht geëvolueerd maar levendig. Complexe, gerijpte neus met tertiaire aroma’s van paddenstoelen en met de nodige mineralen. Naadloze voortzetting van het voorgaande in de smaak. Intens en even vitaal als gerijpt door het mooie samenspel van zuren en mineralen. Je moet onwillekeurig even aan een ontwikkelde Chablis denken. Heel bijzonder!

€ 34,75 (zeer beperkt)

Œeil de Perdrix 2006, Caves du Château d’Auvernier, Neuchâtel

Aangezien de naam niet beschermd is, kun je binnen Zwitserland diverse ‘patrijzenogen’ tegenkomen. De enige echte is evenwel die uit Neuchâtel. Deze rosé wordt gemaakt van pinot noir. Hij heeft een licht koperen tint en een middelintense geur met subtiel rood fruit (framboos) en een even subtiele rokerige vattoets. Dezelfde impressies komen terug in de gestructureerde smaak met zijn goede zuren. De verrassende lengte maakt ondubbelzinnig duidelijk dat je hier met ‘echte’ wijn te maken hebt.

€ 17,50

Pinot Noir 2006, Caves du Château d’Auvernier, Neuchâtel

Helder robijnrood met waterrand. Heel fijne geur, ingetogen maar puur, très pinot, vuursteen. Elegante smaakstructuur, puur, fris, toch aardig wat vulling, 13% alcohol, discrete toets van het houten at, markant bittertje na. In de stijl van betere Elzassers en niet al te heftige Duitse Spätburgunders. Verleidelijke wijn, ook nog eens aantrekkelijk geprijsd.

€ 17,50

Dardagny Gamay ‘La Briva Vielles Vignes’ 2007, Domaine les Hutins, Genève

Ook buiten de Beaujolais wordt heel mooie gamay gemaakt. Zie het Mandement in de nabijheid van Genève. In dit geval gaat het om een versie van oude stokken die naam waardig, want meer dan 40 jaar oud. Goede kleurintensiteit, karmozijnrood. Middelintense neus, zwart fruit, hartig-aardse toets, knipoog naar een stevige Cru du Beaujolais. Soepele aanzet, verrassend extract, volop zwart fruit (kersen), vulling, 13,5% alcohol, spicy finale. Gamay van de stoere soort.

€ 19,95

Fläscher Blauburgunder 2005, Thomas Marugg, Graubünden

Afkomstig uit de Bündner Herrschaft, hét gebied in Zwitserland voor blauburgunder, oftewel pinot noir. In dit geval is het Maruggs versie zonder houtopvoeding, maar wel gevinifieerd in een heel zwoele stijl. Helder robijnrood. Middelintense neus met rijp rood fruit. Ronde, soepele smaak met bijna zoet aandoende fruitkern, aardbeienjam, 13% alcohol, fijn bittertje na. Charmeur met Nieuwe Wereldtrekjes.

€ 26,75

Fläscher Blauburgunder ‘Barrique’ 2004, Thomas Marugg, Graubünden

Goede, meer dan gemiddelde kleurintensiteit. Open, volle pinotneus in exotische stijl, rijp rood fruit, flink wat getoast hout. Volle, vlezige smaak met veel rood en zwart fruit en een vanilletoets van de barrique, zoete kern (13,5% alcohol), zwoel en zelfs wat exotisch, maar tegelijk spannend door de zuren. Prima lengte, nog eigenlijk nog geen enkele ontwikkeling. Serieuze, modern gemaakte Pinot met een knipoog naar het betere werk uit Baden. (En met nog een heel bijzonder ogend etiket…)

€ 37,95

Importeur en verkooppunten:

Valentine’s Finest, Rotterdam, 010-4180888

www.valentinesfinest.com (in 2010 met bestelfunctie)

Wijnen van Valentine’s Finest zijn verkrijgbaar bij o.a.:

• 12% of meer, Middelburg
• Le Grand Cru, Heemstede
• Nobel Wijnkoperij, Arnhem
• Wijnkoperij Wesseling, Laren

René van Heusden

Met de verandering in locatie veranderde ook de naam. De meeste wijnliefhebbers waren bekend met ‘Champagne aan Zee & Sprankelend’. Deze proeverij heet tegenwoordig ‘Proef Champagne & Sprankelend’. Noordwijk is dit jaar ingeruild voor Amsterdam. Wel aan het water maar niet meer aan zee. ‘Bubbels aan het IJ’ hoorden we iemand al zeggen. Ondanks het slechte weer kon de organisatie toch 400 gasten verwelkomen.

Met de verandering in locatie veranderde ook de naam. De meeste wijnliefhebbers waren bekend met ‘Champagne aan Zee & Sprankelend’. Deze proeverij heet tegenwoordig ‘Proef Champagne & Sprankelend’. Noordwijk is dit jaar ingeruild voor Amsterdam. Wel aan het water maar niet meer aan zee. ‘Bubbels aan het IJ’ hoorden we iemand al zeggen. Ondanks het slechte weer kon de organisatie toch 400 gasten verwelkomen. In de twee zalen was een grote hoeveelheid aan mousserende wijnen en Champagnes te proeven. De bekendste Grandes Marques blonken uit door afwezigheid. Toch waren er ruim voldoende spannende Champagnes en mousserende wijnen te proeven.

Finalewijnen

Op de finaletafel waren de beste mousserende wijnen en de beste Rosé’s Brut te proeven. Hier stonden een paar heel bijzondere wijnen open. Er waren per categorie 10 wijnen. Uit deze wijnen koos het proefpanel van Perswijn de winnaars. Deze werden door het panel blind geproefd.

Winaars Mousserend

1 Ferrari, Giulio Ferrari 1999, Trento

Vinites, 9

2 Codorníu Reserva, Reina Cristina 2006, Cava

Intercaves/Vos & Partners, 7

3 Bellavista, Satèn, Chardonnay, Franciacorta

Vinites, 9

Winnaars Rosé

1 Taittinger, Comtes de Cham¬pagne 2004

Oud Reuchlin & Boelen, 9

2 Bollinger

Verlinden, 9

3 Laurent Perrier

Kwast, 9

Winnaars Millésimé

1 Charles Heidsieck, Blanc des Millenaires, Chardon¬nay 1995

Goessens, 9

2/3 Bollinger, La Grande Année 2000

Verlinden, 9

2/3 Taittinger, Comtes de Champagne 1998, Blanc de blancs

Oud Reuchlin & Boelen

De namen van beste mousserende wijn, mousserende rosé champagne en millésimé zijn bekend gemaakt op het proefevenement Proef! Champagne en Sprankelend. De beste mousserende wijn is Giulio Ferrari, de beste rosé champagne is Comtes de Champagne 2004 van Taittinger en de beste millésimé is Blanc des Millenaires Chardonnay 1995 van Charles Heidsieck.

Ooit gehoord van El Celler de l’Aspic in het Catalaanse Falset? Zo niet, noteer die naam dan onmiddellijk! Tijdens een recent bezoek aan de wijngebieden Priorat en Montsant lunchte en dineerde ik er met veel genoegen. De grootste attractie van de zaak is echter de wijnkaart. Zoiets verwacht je niet zo een, twee, drie in een nogal afgelegen dorp als Falset. Het telt minder dan 3000 inwoners en ligt op zo’n anderhalf uur van Barcelona. Dat er wijnen uit de omgeving op de kaart staan, is geen verrassing. Maar toppers uit de hele wereld en dan ook nog eens tegen prijzen waarvan je mond openvalt?
Ooit gehoord van El Celler de l’Aspic in het Catalaanse Falset? Zo niet, noteer die naam dan onmiddellijk! Of kijk op de website: http://www.cellerdelaspic.com/. Tijdens een recent bezoek aan de wijngebieden Priorat en Montsant lunchte en dineerde ik er met veel genoegen. De grootste attractie van de zaak is echter de wijnkaart. Zoiets verwacht je niet zo een, twee, drie in een nogal afgelegen dorp als Falset. Het telt minder dan 3000 inwoners en ligt op zo’n anderhalf uur van Barcelona. Dat er wijnen uit de omgeving op de kaart staan, is geen verrassing. Maar toppers uit de hele wereld en dan ook nog eens tegen prijzen waarvan je mond openvalt?

Hoe gaat zo iets? Je eet en drinkt tijdens een wijn-spijsdiner op zijn Catalaans keurig alles op wat er aan menu en verantwoorde begeleidende wijnen bedacht was. Met genoegen, want zowel de keuken als de selectie wijnen uit Montsant, de DO van dienst van die avond, bleken kwalitatief uitermate bevredigend te zijn. En dan valt je oog ineens op een serie grote Duitse Rieslings in een van de klimaatkasten. Je bent een nerd of niet, dus voor de zekerheid even er naar toe gelopen om da fraais van dichtbij te bekijken. Er blijkt nog heel veel meer verleidelijks in te staan. Snel dus om de wijnkaart gevraagd. Om van de ene verbazing in de andere te vallen. Is er sprake van hallucinatie? Nee, ook de tafelgenoten weten niet wat ze zien. Bij het tweede bezoek nog eens gekeken. En ja hoor, het klopte allemaal nog steeds.

Verantwoordelijk voor deze uitzonderlijke kaart is Antoni Bru. Hij vervult in El Celler de l’Aspic functies van chef en sommelier. In die tweede hoedanigheid is hij president van de Spaanse sommeliers in de regio Tarragona. Kennelijk beschikt hij over uitstekende connecties buiten zijn eigen streek. Wie wel eens in Barcelona uit eten gaat, weet dat daar een paar importeurs gevestigd zijn met prachtige portfolio’s Duitse, Franse en Italiaanse wijnen. Catalanen staan immers veel meer open voor buitenlandse wijn dan hun buren in Frankrijk. Maar hoe Bru het voor elkaar krijgt om zo veel grote wijnen tegen zulke onwaarschijnlijk aantrekkelijke prijzen aan te bieden, blijft een raadsel. Je kan bij hem trouwens ook wijnen kopen om mee te nemen. Al weer tegen bijna belachelijke prijzen.

Als wijnliefhebber zou je het liefst een hele week in Falset logeren, iedere dag twee keer bij Bru gaan eten en je daar dan keer op keer lam bestellen aan al die wijnen. Kijk zelf maar waarom. El viatge s’ho val!

René van Heusden ML

Bij uitgeverij VdH Books, gespecialiseerd in kunstboeken, verscheen de tweede, herziene en uitgebreide druk van een bijzonder kijk- en leesboek gewijd aan bijzondere wijnkelders. De titel ervan is De mooiste wijnkelders ter wereld. Jurgen Lijcops, die zijn sporen verdiende als chef-sommelier in verschillende Belgische toprestaurants coördineerde de reportages. De fotografie is verzorgd door diverse medewerkers.

Bij uitgeverij VdH Books, gespecialiseerd in kunstboeken, verscheen de tweede, herziene en uitgebreide druk van een bijzonder kijk- en leesboek gewijd aan bijzondere wijnkelders. De titel ervan is De mooiste wijnkelders ter wereld. Jurgen Lijcops, die zijn sporen verdiende als chef-sommelier in verschillende Belgische toprestaurants coördineerde de reportages. De fotografie is verzorgd door diverse medewerkers.

Het luxe uitgevoerde werk biedt een fascinerend beeld van de mooiste, meest indrukwekkende en sfeervolle kelders, waar menig wijnliefhebber maar wat graag in zou vertoeven. Al was het maar om even te mediteren. Het is een intercontinentale tocht door zowel oude, verborgen schatkamers als moderne wijnkelders van wijndomeinen, wijnhandelaren, hotels, restaurants en particulieren.

De samenstellers hebben naar eigen zeggen bewust afbeeldingen van stapels kisten Petrus en aanverwanten zo veel mogelijk willen vermijden, maar zijn daar toch niet helemaal aan ontkomen. Plaatjes van wijnen die in de Wijnalmanak worden aanbevolen, zoek je tevergeefs. In grote kelders liggen nu eenmaal grote wijnen. Niettemin heeft men vooral geprobeerd de bijzondere sfeer van de geportretteerde kelders te treffen.

Van de in totaal 55 uitgekozen kelders zijn er drie in Nederland te vinden: die van Thiessen Wijnkoopers in Maastricht, die van Chateau Neercanne bij Maastricht en die van een anonieme Nederlandse verzamelaar – wie, o wie zou dat zijn? – in Rotterdam.

Bij de restaurantkelders in het buitenland komen we onder meer die van George V en Plaza Athénée in Parijs, Comme chez Soi in Brussel, Arlberg Hospiz in het Oostenrijkse Sankt Christoph en Palais Coburg in Wenen, maar even zo goed ook die van de Ritz Carlton in Half Moon Bay ten zuiden van San Francisco en de futuristische Wine Tower van het Radisson SAS in Londen. Uiteraard ontbreekt ook de legendarische kelder van La Tour d’Argent in Parijs evenmin. Bij de kelders van wijnbedrijven treffen we o.a. die van Schloss Johannisberg, de châteaux Ausone, Lafite en Margaux en die van Comtes Lafon, maar ook die van Massandra op de Krim. Het is maar een beperkte greep, want alles en iedereen komt aan bod.

Dankzij de honderden paginagrote foto’s en schitterende details, leg je als lezer een soort droomparcours af langs oude beschimmelde flessen, smeedijzeren poorten in ondergrondse tunnels en groeven, kilometerslange wijnrekken, privékelders, wijnarchieven, rijpingskelders, zowel stokoude als hypermoderne uitgerust met de allerlaatste snufjes.

De mooiste wijnkelders ter wereld is echt een cadeauboek voor onder de kerstboom. En een boek om te lezen voor het slapengaan om inspiratie voor dromen op te doen. De gedachte dat veel van de grote flessen in die mooie kelders wel eens gedoemd zouden kunnen zijn om te vergaan of al vergaan zijn, moet je maar even vergeten. Daar zou je immers alleen maar naar van kunnen gaan dromen.

De mooiste wijnkelders ter wereld

VdH Books, Brussel

2^e druk, 2009

Gebonden, 240 blz., circa 300 kleurenfoto’s

ISBN 978-90-888-1014-5

Prijs: € 49,90

René van Heusden