Nieuws

De locatie is op het eerste gezicht niet geweldig, ook Arno van Pinxteren van Oud Reuchlin en Boelen had zijn bedenkingen. ‘Toen ik hier op af kwam lopen leek het me niets’ vertelt hij ‘nadat ik over de drempel kwam was de twijfel direct weg. Een superlocatie’.
We hebben het hier over de kookfabriek in Den Haag. Op het oog loop je af op een kantoorpand naast een tegelgigant. Eenmaal binnen is alles anders. Een grote open ruimte om mensen te ontvangen en zes kookeilanden om aan te koken.
De locatie is op het eerste gezicht niet geweldig, ook Arno van Pinxteren van Oud Reuchlin en Boelen had zijn bedenkingen. ‘Toen ik hier op af kwam lopen leek het me niets’ vertelt hij ‘nadat ik over de drempel kwam was de twijfel direct weg. Een superlocatie’.
We hebben het hier over de kookfabriek in Den Haag. Op het oog loop je af op een kantoorpand naast een tegelgigant. Eenmaal binnen is alles anders. Een grote open ruimte om mensen te ontvangen en zes kookeilanden om aan te koken.
Althans…normaal mogen de gasten hier koken. Dat is de hele insteek. Nu stonden er 3 chefkoks van belang.
Peter Klosse opende de proeverij met een uiteenzetting over oude- versus nieuwe-wereld. Een leuke vergelijking, zeker zoals deze werd gebracht. Er valt natuurlijk over te discussiëren, maar het was een onderwerp voor deze presentatie.
Na dit korte verhaal was het tijd om zelf te proeven. De wijnen van Oud Reuchlin en Boelen stonden opgedeeld in oude- en nieuwe wereld. De gasten konden zelf hun wijnen kiezen bij de gerechten.Voor het aanwezige, iets eigenwijze, horecapubliek natuurlijk ideaal. De chefs logen er niet om: Akira Oshima van Yamazato, Michel Lambermons van Lambermon’s en Jeroen Goossens van Crème de la Crème. De verzorgde gerechten waren van zeer hoog niveau en de wijnen waren een mooie begeleiding voor het geheel. De manier van presenteren mag navolging vinden, super hoe het er aan toe ging. Klassiekers als Hamilton Russel en Torres Chili vonden hun balans in de Sushi van Yamazato. De gerechten van Lambermon’s  zorgden voor een andere droomcombinatie: De Duif royale op het karkas gebakken met eigen jus op romige Bloemendaelse’gele was hier een goed voorbeeld van. Royaal, goede balans, heel, smakelijk, goede cuisson, lekker! Met een glas Outeiro de Esquila 2004, rosé gaat dit perfect. Een heerlijke middag.

http://www.orbwijn.nl/

De wijnen van het Zuid-Afrikaanse Graham Beck worden met ingang van 1 oktober geïmporteerd door Sauter Wijnen te Maastricht. De eerste container is inmiddels onderweg. Graham Beck, met een kelder in zowel Robertson als Franschhoek, is een van de Zuid-Afrikaanse wijnproducenten met visie. Een jonge ploeg wijnmakers en viticulturists werkt keihard aan een vernieuwing van wijnen en wijngaarden. Dat betekent dat alles wordt gerooid wat op de verkeerde plek staat aangeplant.
De wijnen van het Zuid-Afrikaanse Graham Beck worden met ingang van 1 oktober geïmporteerd door Sauter Wijnen te Maastricht. De eerste container is inmiddels onderweg. Graham Beck, met een kelder in zowel Robertson als Franschhoek, is een van de Zuid-Afrikaanse wijnproducenten met visie. Een jonge ploeg wijnmakers en viticulturists werkt keihard aan een vernieuwing van wijnen en wijngaarden. Dat betekent dat alles wordt gerooid wat op de verkeerde plek staat aangeplant. Er wordt hier dan ook gewerkt vanuit het idee dat Zuid-Afrika op de lange termijn alleen kan scoren met wijnen van topkwaliteit van de juiste terroirs. Dus is er de laatste jaren door Graham Beck veel meer rood aangeplant, met het accent op shiraz, omdat dat als de enig juiste keuze wordt gezien voor de betreffende plek. Dit in weerwil van het feit dat de prijzen voor rode wijnen dalen en er op dit moment een tekort is aan wit. Hier wordt op lange termijn gedacht, dat is duidelijk. Een mooie aanwinst dus voor de Zuid-Limburgse importeur, die wijnen vooral levert aan consumenten door middel van een eigen mailing en steeds meer ook via internet.

http://www.sauterwijnen.nl/

Na New york heeft Michelin nu ook een rode gids uitgebracht voor San Francisco, de Bay Area en Wine Country. In het food crazy San Francisco, een van ‘s wereld meest verwende steden op het gebied van gastronomie, is er met de nodige teleurstelling op gereageerd. De sterren zijn lang niet overal terecht gekomen waar men ze verwacht had.
Slechts één restaurant binnen het beschreven gebied kreeg drie sterren. Dat was, wel geheel naar verwachting, The French Laundry in Yountville, Napa. Chef Thomas Keller treedt hiermee een beetje in de voetsporen van collega Alain Ducasse.
Eerste Michelingids voor San Francisco en omgeving

Na New york heeft Michelin nu ook een rode gids uitgebracht voor San Francisco, de Bay Area en Wine Country. In het food crazy San Francisco, een van ‘s wereld meest verwende steden op het gebied van gastronomie, is er met de nodige teleurstelling op gereageerd. De sterren zijn lang niet overal terecht gekomen waar men ze verwacht had.
Slechts één restaurant binnen het beschreven gebied kreeg drie sterren. Dat was, wel geheel naar verwachting, The French Laundry in Yountville, Napa. Chef Thomas Keller treedt hiermee een beetje in de voetsporen van collega Alain Ducasse. Keller verdiende in november vorig jaar al drie sterren voor zijn Per Se in New York. Flying chef Ducasse heeft in totaal zelfs driemaal drie sterren, in Parijs, Monaco en New York. Vier restaurants, Aqua en Michael Mina in San Francisco, Manresa in Los Gatos en Cyrus in Healdsburg, Sonoma, kregen twee sterren. Nog eens 23 kregen er een. In totaal zijn voor de gids ruim 1000 (!) restaurants geïnspecteerd door drie Amerikaanse en twee Europese inspecteurs, The French Laundry zelfs acht keer! 
Een kritiekpunt – eerder ook al gehoord in New York – is dat de Franse gids wellicht teveel waarde hecht aan ‘formal dining’ en een Europese keuken, kortom, veel te ‘francocentrisch’ is. San Francisco staat juist bekend om zijn informele sfeer en grote aanbod aan ‘etnische’ keukens. Slechts twee van de 28 restaurants met een ster zijn Aziatisch, net als in New York.
De eerste uitgave van de Michelingids voor San Francisco vermeldt 356 restaurants en 60 hotels. Onderstaand alle restaurants met een ster op rijtje:

***
The French Laundry (Yountville)

**
Aqua (San Francisco)
Michael Mina (San Francisco)
Cyrus (Healdsburg)
Manresa (Los Gatos)
 
*
Acquerello (San Francisco)
Boulevard (San Francisco)
Bushi-Tei (San Francisco)
Fifth Floor (San Francisco)
Fleur de Lys (San Francisco)
Gary Danko (San Francisco)
La Folie (San Francisco)
Masa (San Francisco)
Quince (San Francisco)
Range (San Francisco)
Rubicon (San Francisco)
Ritz-Carlton Dining Room (San Francisco)
Chez Panisse (Berkeley)
Sushi-Ran (Sausalito)
Chez TJ (Mountain View)
Auberge du Soleil (Rutherford)
Bistro Jeanty (Yountville)
Bouchon (Yountville)
La Toque (Rutherford)
Terra (St. Helena)
Dry Creek Kitchen (Healdsburg)
Farmhouse Inn & Restaurant (Forestville)
K & L Bistro (Sebastopol)

Op het moment van schrijven zitten we letterlijk midden in de Nationale Wijnweek. Eigenlijk zou natuurlijk elke week van het jaar die status moeten dragen, maar dat terzijde. Op zichzelf is die wijnweek een zeer fijn, om maar niet ze zeggen verheffend initiatief. Tijdens die wijnweek dient het Nederlandse volk bereikt te worden met de boodschap dat wijn toch vooral voor iedereen bedoeld is. En dus vooral niet ‘elitair’ of ‘moeilijk’ mag zijn, c.q. hoeft te zijn. Het kan weer niet ‘gewoon’ genoeg zijn. Fijn om als consument zo ongevraagd in de positie van halfgare randdebiel gemanoeuvreerd te worden.
Op het moment van schrijven zitten we letterlijk midden in de Nationale Wijnweek. Eigenlijk zou natuurlijk elke week van het jaar die status moeten dragen, maar dat terzijde. Op zichzelf is die wijnweek een zeer fijn, om maar niet ze zeggen verheffend initiatief. Tijdens die wijnweek dient het Nederlandse volk bereikt te worden met de boodschap dat wijn toch vooral voor iedereen bedoeld is. En dus vooral niet ‘elitair’ of ‘moeilijk’ mag zijn, c.q. hoeft te zijn. Het kan weer niet ‘gewoon’ genoeg zijn. Fijn om als consument zo ongevraagd in de positie van halfgare randdebiel gemanoeuvreerd te worden.
Maar, ieder nadeel hep se foordeel! Zo blijf je wel verstoken van al die ‘master classes’ die aan de lopende band aan die ‘elitaire’ medeburgers worden opgedrongen. Notabene bij het recente nummer van dat onvolprezen Prachtblad zat weer zo’n oproep tot het bijwonen van zo’n bijeenkomst tijdens Klassiek Europa. Ditmaal een initiatief van Vinos de Jerez. Sympathieke club, daar niet van, maar, lieve mensen, die ‘gecertificeerde educator’ – wiens/wier naam jullie niet eens noemen – is helemaal geen ‘Master’. Ooit wel eens een echte master tegengekomen die zich had laten certificeren?  Kan die onzin nu eindelijk eens een keer ophouden? Get real en noem zo’n leuke verkoopdemonstratie toch gewoon een educatieve proeverij.
Een beetje vreemd is dat tijdens datzelfde Europese evenement in Noordwijk ook de beste Chardonnay en Merlot onder 10 euro worden gekozen. Wat heeft dat nou met het vermeend klassieke Europa te maken? Drie keer niks.    
Maar terug naar het gebeuren van nu. De wijnpropaganda van dit moment heeft beangstigend veel weg van politieke propaganda. Versimpeling is dus aan de orde van de dag. En o, wat gaat het allemaal goed. Net zoals populistische politici het volk graag lekkers voor (bijna) niets beloven, zo gaat dat in wijnland ook. De goedkoop=goedcultus heeft ongekende hoogten bereikt. In de nieuwste editie van de Wijnalmanak – toegegeven, een geniaal commercieel concept en tegenwoordig door Harold ‘Hubrecht Junior’ Hamersma met veel verve, humor en gevoel voor lekker eten ingevuld –  staan maar liefst 850 wijnen aanbevolen als zijnde de beste onder 5 euro. Op de voorkant staat ‘De Beste Wijnen’ uiteraard in een groter lettertype dan ‘Onder 5 euro’, maar laten we elkaar in dit soort zaken geen mietje noemen. Tijdens de presentatie van de almanak waren enkele van de met een ster bekrooonde wijnen te proeven. Het neusje van de zalm dus. Daar werden, om het mild uit te drukken, niet echt blij van. Een elitair standpunt? Wat dan nog? Een zwakke wijn wordt niet ineens goed omdat hij maar 4,99 kost. Dat kán eenvoudig niet. Het zou daarom plezierig zijn wanneer we als wijndrinkers verstoken zouden kunnen blijven van a) dit soort industriële bijproducten die onder de noemer ‘wijn’ verkocht worden en b) van halve en hele onjuistheden die in het kader van officiële wijnpromotie tijdens de wijnweek op ons losgelaten worden.
Misschien dat wijnland een voorbeeld zou kunnen nemen aan de politiek.
Ook daar is geïdealiseerde voorstelling van zaken aan de orde van de dag, maar vroeg of laat wordt dat een keer doorzien. Demagogie is gelukkig niet hetzelfde als democratie. En kies voor nivellering of ondersteuning van talent? Laten we niet vergeten dat wijn kopen in hoge mate het stellen van een politieke daad is! Onbewust misschien, maar toch. Een daad met zowel economische, ecologische als sociale aspecten. Die allemaal iets met die prijs te maken hebben. En met productiekosten. Dus, calculerende medeburger, echt goede wijn behoeft geen krans, wel een reële prijs. Laat u dus niets wijs maken. En houdt u zich niet van de domme. U wilt hopelijk toch niet voor dom aangezien worden???

René van Heusden

In Vak Zuid, een horecagelegenheid in het Amsterdamse olympisch Stadion, presenteerden Hubrecht Duijker en Harold Hamersma op 28 september de 17e editie van hun Wijnalmanak. Die is dit jaar gedrukt in een recordoplage van 80.000 exemplaren en is daarmee verreweg het populairste wijnboek in het Nederlandse taalgebied, alsmede binnen het Nederlandse betaalgebied. De almanak beperkt zich namelijk tot wijnen met een winkelprijs van maximaal 5 euro per fles. Wijnen die te vinden zijn bij supermarkten en ketenslijterijen. De klassieke vakhandel komt in dit verhaal nauwelijks voor.
In Vak Zuid, een horecagelegenheid in het Amsterdamse olympisch Stadion, presenteerden Hubrecht Duijker en Harold Hamersma op 28 september de 17e editie van hun Wijnalmanak. Die is dit jaar gedrukt in een recordoplage van 80.000 exemplaren en is daarmee verreweg het populairste wijnboek in het Nederlandse taalgebied, alsmede binnen het Nederlandse betaalgebied. De almanak beperkt zich namelijk tot wijnen met een winkelprijs van maximaal 5 euro per fles. Wijnen die te vinden zijn bij supermarkten en ketenslijterijen. De klassieke vakhandel komt in dit verhaal nauwelijks voor.
 
Hubrecht Duijker heeft zich dit jaar nog slechts zijdelings met de samenstelling ervan bemoeid. Het is vooral Harold Hamersma geweest die zijn stempel heeft gedrukt op de keuze van de wijnen en de verwoording in de voor hem kenmerkende vlotte stijl van de proefimpressies. Wees dus niet verbaasd wanneer de editie van volgend jaar helemaal onder zijn verantwoordelijkheid tot stand gaat komen. Naast een overzicht van trends en recente ontwikkelingen in de wijnwereld bevat het boek een opsomming van ongeveer 850 wijnen die als koopwaardig beschouwd worden. Ruim 300 daarvan werden ook nog eens bekroond met een ster vanwege hun bijzondere kwaliteit.
 
Hoewel 850 geen gering aantal is, betekent dit dat slechts een derde van alle 2800 ingezonden wijnen een plaats in de almanak heeft gekregen. Verhoudingsgewijs waren dat er minder dan vorig jaar. Dat moet dus te denken geven. Niettemin is het aantal wijnen met een ster juist fors toegenomen. Enigszins paradoxaal constateert Hamersma een positieve ontwikkeling in het goedkope wijnsegment. Dit komt ondermeer door een neerwaartse druk op de prijzen, waardoor wijnen die misschien duurder hadden moeten zijn toch onder de 5 euro gekomen zijn. Hij noemt hierbij de prijzenslag in het supermarktkanaal die eerder dit jaar uitgevochten werd. En die tot een verdere daling van de gemiddelde besteding per wijn leidde… Een tweede factor zijn de overschotten op de wereldwijnmarkt, waardoor, zoals juist al aangegeven, er ook veel ‘duurdere’ wijnen in het ‘onder 5 euro’ segment beland zijn. Er is momenteel sprake van een ‘kopersmarkt’. Ten derde ontwaart Hamersma een algehele kwaliteitsverbetering aan producentenzijde dankzij de inzet van moderne wijntechnologie. Tenslotte is het aantal sterren ook stevig toegenomen door toedoen van de sterk gegroeide categorie ‘multi-label’ merken, wijnen van één kwaliteit die in supermarkten en slijterijen onder verschillende etiketten worden aangeboden. Dat wil zeggen dat één ster in veel gevallen meteen 5, 6 of 7 sterren betekende. Alleen deze categorie tekende er al voor in totaal ruim 100.

Hoewel de almanak sterk in het teken staat van populaire cepagewijnen, zijn er toch wel wat verschillen van land tot land vastgesteld. Zo zou Frankrijk voorzichtig weer terugkomen, o.a. gebieden als Loire, Rhône en Languedoc-Roussillon. Italië scoorde beduidend minder, ondanks (of juist door?) de autochtone druivenrassen. Spanje presteert daarentegen bijzonder goed, evenals Zuid-Afrika. Chili scoort minder in wit en beter in rood. Uit Australië kwam volgens Hamersma meer frisser wit en rode die prima waar voor hun geld bieden. Dankzij de overschotten! Argentinië scoorde wat minder. Rosé, nota bene de gemiddeld duurste wijn in de supermarkt, viel tegen. De 100 rosés die er ten opzichte van verleden jaar meer werden ingestuurd (400 deze keer) leverden uiteindelijk maar een handvol extra sterren en vermeldingen op. Hamersma voorziet dan ook een tweede Rosé d’Anjou scenario zoals in jaren ’70 opdoemen, wanneer de kwaliteit niet verbetert.

En dan de lijst met winnaars met telkens het bedrijf dat per cepage of categorie de meeste sterrenwijnen behaalde:
Chardonnay: Plus
Merlot: Albert Heijn
Shiraz: C1000
Cabernet Sauvignon: Plus
Rosé: C1000.
Sauvignon Blanc: geen winnaar wegens algemeen gebrek aan sterren
Biologisch: Lovian (importbedrijf)
Beste slijter: DirckIII
Beste wijnsupermarkt: Plus (voor de vierde keer op rij!)

Een recensie van de Wijnalmanak 2007 zal verschijnen in Perswijn nr. 7

René van Heusden

Château Fourcas-Hosten in Listrac heeft nieuwe eigenaars gekregen. Het zijn de broers Laurent en Renaud Momméja. Ze maken deel uit van de familie Hermès, actief in de verkoop van luxe goederen. De overname van Fourcas-Hosten is overigens geen investering van de groep Hermès, maar is gebeurd uit eigen middelen. De vorige eigenaars, een groep Amerikanene met als belangrijkste aandeelhouder de in New York gevestigde Peter Sichel, voelden zich genoodzaakt tot verkoop,
Château Fourcas-Hosten in Listrac heeft nieuwe eigenaars gekregen. Het zijn de broers Laurent en Renaud Momméja. Ze maken deel uit van de familie Hermès, actief in de verkoop van luxe goederen. De overname van Fourcas-Hosten is overigens geen investering van de groep Hermès, maar is gebeurd uit eigen middelen. De vorige eigenaars, een groep Amerikanene met als belangrijkste aandeelhouder de in New York gevestigde Peter Sichel, voelden zich genoodzaakt tot verkoop, omdat het château door toedoen van de crisis in Bordeaux al sinds 2002 geen winst meer had gemaakt.
Fourcas-Hosten, geklasseerd als Cru Bourgeois Supérieur, dateert uit 1810 en behoort tot de bekendere bedrijven in Listrac. De wijngaard heeft een oppervlakte van 48 hectare en bestaat voor ongeveer 45% uit cabernet sauvignon, 45% merlot en 10% cabernet franc. Jaarlijks produceert het château gemiddeld 22.000 kisten van de grand vin en nog eens 5.000 van de tweede wijn, Les Cèdres d’Hosten. Renaud Momméja zal de leiding over het bedrijf krijgen, terwijl Patrice Pagès aanblijft als technisch directeur.

Valuas in Venlo was voor de leden van het NGS de locatie waar een bijzondere proeverij klaar stond. Op de proeftafel deze keer Nederlandse en Belgische wijnen. Goede bekende Noël Vanwittenbergh van Café Roux was de grote organisator achter deze bijzondere middag. Dankzij hem hebben we een aantal mooie wijnen van eigen bodem kunnen proeven. Ook onze zuiderburen maken goede wijnen. Er is echter veel kaf tussen het koren,
Valuas in Venlo was voor de leden van het NGS de locatie waar een bijzondere proeverij klaar stond. Op de proeftafel deze keer Nederlandse en Belgische wijnen. Goede bekende Noël Vanwittenbergh van Café Roux was de grote organisator achter deze bijzondere middag. Dankzij hem hebben we een aantal mooie wijnen van eigen bodem kunnen proeven. Ook onze zuiderburen maken goede wijnen. Er is echter veel kaf tussen het koren, van de kleine 30 wijnen waren er nog geen 10 echt de moeite waard. Uit betrouwbare bron begrepen we ook dat het moeilijker is proefflessen te krijgen uit Nederland dan proefflessen uit Australië…die zijn er meestal binnen een week. Na de proeverij kunnen we in ieder geval concluderen dat de Nederlandse wijnboeren nog kunnen groeien waar het communicatie en professionaliteit betreft.
De volgende wijnen waren leuk om te proeven:

Apostelhoeve 2004, Pinot Gris
Elegante wijn, niet heel open in de geur, frisheid, smakelijke bitters, typisch Pinot Gris in de smaak, iets zuivel, lekker sap, prima wijn.
Domaine Aldenborgh 2003, Pinot Gris
Hazelnoten in geur en smaak, wat appel, mist misschien wat spanning, wat kruiden in de finale, iets eendimsensionaal, wat menthol in de afdronk
Hoeve Nekum 2004, Riesling
In de neus niet heel uitgesproken, licht wit fruit, mooi zuivere riesling, elegantie en verfijning, prima glas
Apostelhoeve 2003, Riesling
In de neus iets gerijpter, licht petrol, maar wel sap en frisheid, goede balans, mooie rijkdom, 2004 moet nog beter zijn…
Château Genoels – Elderen 2003, Chardonnay WIT
Frisse aanzet, een zoetimpressie, iets gerijpte tonen, wat bitters, kruiden en mocca, smakelijk glas, 2002 was hier in ieder geval minder
Clos d’Opleeuw 2003, Chardonnau/Pinot Beurot (1%)
Vermoedelijk de beste wijn van de middag, elegantie en sap, subtiel, gelikt hout, maar niet overdreven, tikje gebrand, licht banaan, heel smakelijk, complex en breed, erg lekker
Colonjes 2003, Regent Barrique
Subtiele neus, mooi rijp fruit, iets gebrand, warme tonen, licht kruidig, soepel, smakelijk glas
Fromberger, Ophrys Brut
Smakelijke mousserende wijn, elegante mousse, frisse tonen, perzik en peer, elegant en opwekkend, lichte muscaat toon, heel smakelijk, een perfecte wijn voor vroeg in de middag en voor de maaltijd, lekker

Sinds juli 2002 staat de Oostenrijkse Wijnwet toe om kwaliteitswijnen met een typisch regionale herkomst en een duidelijk smaakprofiel uit te brengen onder de naam van het herkomstgebied met de toevoeging DAC, Distrctus Austriae Controllatus. Na de Grüner Veltliner uit het Weinviertel is er nu een tweede DAC-wijn gekomen, en wel een rode. Het is Blaufränkisch uit Mittelburgenland. Aanvankelijk waren er plannen voor een veel ruimere Burgenland DAC, maar die strandden op de te grote diversiteit binnen het gebied. In het geval van Mittelburgenland was de keuze van één enkele wijn met een duidelijk regionaal karakter, c.q. voor Blaufränkisch, veel makkelijker.
Sinds juli 2002 staat de Oostenrijkse Wijnwet toe om kwaliteitswijnen met een typisch regionale herkomst en een duidelijk smaakprofiel uit te brengen onder de naam van het herkomstgebied met de toevoeging DAC, Distrctus Austriae Controllatus. Na de Grüner Veltliner uit het Weinviertel is er nu een tweede DAC-wijn gekomen, en wel een rode. Het is Blaufränkisch uit Mittelburgenland. Aanvankelijk waren er plannen voor een veel ruimere Burgenland DAC, maar die strandden op de te grote diversiteit binnen het gebied. In het geval van Mittelburgenland was de keuze van één enkele wijn met een duidelijk regionaal karakter, c.q. voor Blaufränkisch, veel makkelijker. Voor de hand liggend zelfs, want nergens anders in Oostenrijk staat zoveel Blaufränkisch aangeplant als hier. De druif is er goed voor 55% van de totale aanplant.
Wijnen met de benaming Mittelburgenland DAC moeten gemaakt worden van het druivenras Blaufränkisch. Het minimum alcoholgehalte is vastgesteld op 12,5%, de maximaal toegestane hoeveelheid restsuiker op 2,5g/l. Als stilistische kenmerken gelden een geurenspectrum van bramen en kersen in combinatie met nadrukkelijk fruit en kruidige tonen in de smaak.
De versie die vanaf 1 maart van het jaar na de oogst op de markt komt, mag ofwel op staal ofwel op traditioneel groot foeder opgevoed zijn en bezit geen barriquetoon. Deze wijnen mogen als extra aanduiding de benaming Classic dragen. Gebruik van merk- of wijngaardnamen is toegestaan, samen met een wat steviger stijl wijn en opvoeding in gebruikte barriques.
Daarnaast komt er Mittelburgenland Reserve DAC. Hieronder vallen krachtige wijnen met opvoeding in nieuwe barriques. Ze mogen pas vanaf 1 maart in het tweede jaar na de oogst in de verkoop komen.
Van de primeurjaargang 2005 zullen naar schatting 800.000 flessen van ruim 40 producenten onder de benaming Mittelburgenland DAC op de markt gebracht worden.

In een eerder artikel in Perswijn waarschuwden we al uitgebreid voor de praktijken van Bordeaux Advisory. Nadien werd zelfs door de Autoriteit Financiële Markten contact met ons opgenomen over de werkwijze van dit bedrijf. Vreemd genoeg waren er in de pers eerder positieve artikelen verschenen over deze nieuwe vorm van ‘beleggen’,  onder andere in De Financiële Telegraaf. Een vorm van kritiekloze pers, zonder verstand van zaken. Na het verschijnen van ons artikel is er in de landelijke schrijvende pers nooit aandacht aan besteed
In een eerder artikel in Perswijn waarschuwden we al uitgebreid voor de praktijken van Bordeaux Advisory. Nadien werd zelfs door de Autoriteit Financiële Markten contact met ons opgenomen over de werkwijze van dit bedrijf. Vreemd genoeg waren er in de pers eerder positieve artikelen verschenen over deze nieuwe vorm van ‘beleggen’,  onder andere in De Financiële Telegraaf. Een vorm van kritiekloze pers, zonder verstand van zaken. Na het verschijnen van ons artikel is er in de landelijke schrijvende pers nooit aandacht aan besteed.
Wie goed kijkt naar de ‘belegingsproducten’ van dit bedrijf en de bedragen die worden gevraagd om in te leggen op bepaalde wijnen, weet direct hoe het zit. Duidelijk gericht op mensen die wanhopig zoeken naar goed renderende beleggingen in een tijd waarin deze met een lantaarntje te zoeken zijn. Het geld klotst tegen de plinten, laten we maar zeggen. Het is dan ook op zijn zachtst gezegd vreemd dat er altijd nog mensen zijn die hier invliegen. Duidelijk is dat blinde hebzucht de belangrijkste drijfveer moet zijn. Al sinds de tulpenhandel van de zeventiende eeuw steken dit soort ‘beleggingen’ de kop op, en die kunnen uitsluitend bestaan bij de gratie van mensen die óf goedgelovig zijn, maar waarschijnlijk vooral verblind. Inmiddels is de Nederlandse grond Bordeaux Advisory te heet onder de voeten geworden en is het kantoor naar Luxemburg verplaatst. Geen vertrouwenwekkende wijziging. Sindsdien komen bij ons ook meer klachten binnen over de praktijken van Bordeaux Advisory. Om nogmaals te waarschuwen voor dit bedrijf plaatsen wij deze op dit speciale hoekje op de website. De namen van de klagers zijn om privacyredenen niet vermeld, maar deze zijn uiteraard bij ons bekend. Mogelijk dat meerdere gedupeerden samen actie kunnen nemen. Reacties? Ook klachten? Mail het ons op wijnpers@wijnpers.nl

Met belangstelling heb ik het stuk gelezen op Perswijn.nl over Bordeaux Advisory.
Ik ben dus ook zo stom geweest om een kist wijn te kopen van 2496,00 Euro. Dit is inmiddels bijna een jaar geleden. Ik bel nu bijna elke dag om mijn adviseur te pakken te krijgen, maar telkens is hij in gesprek. In gesprek? Vast niet! Er wordt mij meerder malen gezegd dat ik zal worden gebeld, maar dat is tot op heden niet gebeurd. Kan ik nu fluiten naar mijn centen en wat zijn de mogelijkheden?
Bart-Jan

Naar aanleiding van uw artikel in perswijn d.d. 23 september 2006, het volgende. Met deze mail wil ik mij aanmelden als mogelijk gedupeerde wijnaankoper bij bordeaux advisory.
Ik heb vorig jaar juni 2005, voor 5000 euro wijn aangekocht bij bovengenoemde “wijnhandelaar”. Daarna ben ik  zo’n drie keer telefonisch benaderd, waarvan de laatste keer in juli. Vervolgens is het daarna muisstil geworden, behalve dat ze dan hebben laten weten dat ze naar Luxemburg zijn verhuisd.
Om hun te bereiken heb ik diverse e-mail gestuurd, alsmede een terugbel notitie achter gelaten via hun site. Tot op heden geen reactie (1,5 maand). Dit begint dus te lijken op pure diefstal van mijn “investering”.
Een actie vanuit alle gedupeerde begint nu toch nodig te lijken. Ook kan het toch niet zo zijn dat Luxemburg als EU-land alles toe laat !
In afwachting van uw reactie of advies
W. de Quelerij

Welnu mijn verhaal over Bordeaux advisory:
Zelf ben ik een student en heb ik in mei 2005 gereageerd op beleggen.nl, waar het allemaal mee begon. Hierin stond de advertentie dat je maximaal een rendement van 30 procent kon behalen binnen een jaar. Dat is 8 keer meer dan dat het gewoon op de bank staat. Na lang aarzelen kwamen ze netjes over en was het eigenlijk zo geregeld. dat voelde goed en ik had geduld dus hoopte dat ik het snel weer terug had. Netjes belden ze me iedere 3 maanden op. Sinds kort zijn ze verhuisd naar Luxemburg. Ik heb het nu meer dan een jaar laten staan en zou wel eens geld willen zien voor mijn studie enz. Nu na 3 weken bellen heb ik geen contact meer gehad met mijn consulent en ben ik misschien voor 2615 euro de mist in gegaan. Ze hebben een wijn garantiefonds en dat je dus zeker je inleg terug krijgt. Het klonk allemaal zo mooi, maar heb nu wel ernstige twijfels.
Maar nu na alle reacties op het internet die er toen na research nog niet waren ben ik bang dat ik een hoop geld kwijt ben geraakt. Wat zijn mijn stappen die ik kan ondernemen en hoeveel gedupeerde hebben zich al aangemeld? Kunnen we er samen iets aan doen?
Patrick

Geen reactie…
In maart 2004 geinvesteerd in wijn bij de firma. Het ging om 2 kisten Chateau Les Fiefs de Lagrange Saint Julien AOC 2000 en 1 kist Chateau Branaire Ducru Saint Julien Quatrieme Grand Cru Classe 1997. Hiervoor heb ik een bedrag betaald van 5130 Euro. In april 2006 heb ik aangegeven om de wijn maar eens te gaan verkopen. In ruim 2 jaar zou de wijn ongeveer 33% zijn gestegen. Nu in september nog steeds geen bericht gehad dat de wijn verkocht is. Na twee maal een mailtje gestuurd te hebben en verschillende telefoontjes waarbij ik geen reactie en na doorverbinden niemand aan de lijn kreeg, vraag ik mij af of het nog wel goed komt. Ook vooral omdat ze nu ook nog naar Luxemburg verhuisd zijn. Hebben jullie al meer reacties over Bordeaux Advisory ontvangen en weten jullie of betreffende personen al inmiddels hun investering terug ontvangen hebben? Zo niet weten jullie misschien een manier om het geld toch terug te krijgen?
John

Googlen over goochelen…
Via Google kwam ik bij Uw persbericht uit. Ook ik heb een nog lopende slechte ervaring met Bordeaux advisory. Het lijkt erop dat Bordeaux advisory niet alleen naar Luxemburg is vertrokken om internationaal te gaan vanwege het grote succes. Waarschijnlijk zijn de sufferds als ik in Nederland opgebruikt! Sinds het vertrek is contact opnemen met het Nederlandse kantoor niet meer mogelijk en wordt niet gereageerd op mijn verzoeken op zijn minst contact met mij op te nemen. Ook van de Luxemburgse kant heb ik niets vernomen, ondanks mijn verzoeken hiertoe. Blijf ik dus achter met een investering van € 6000,- in wijn die ik mogelijk nooit meer terug zal zien.
Graag zou ik willen weten of er meer slachtoffers zijn op dit moment en of we ons in dat geval niet samen sterk zouden moeten maken.

Ik ben 2 jaar geleden door Bordeaux benaders en na lang aarzelen eerst een kist gekocht, ook uit nieuwsgierigheid. Ik had wel op internet gekeken of er ook negatief nieuws over hen was, maar niets kunnen vinden.
De kist werd met winst verkocht en dus verder gegaan, waarne ook weer met winst verkocht werd.
Echter, de laatste 4 maanden krijg ik nauwelijks respons en de laatste keer was 5 weken geleden, toen ik dhr Kartaram weer aan de lijn kreeg, die weer beweerde dat de wijn verkocht zou worden.
Niets meer gehoord en elke keer een bandje dat afgedraaid wordt.
Is er een andere manier om hier duidelijkheid te verschaffen en mogelijk mijn geld terug te krijgen.
Ik heb er dom genoeg aardig wat geld ingestopt en maak me ernstig zorgen.
Ik blijf liever anoniem, want het lijkt ook niet erg snugger als ik er op terugkijk.
Groet, Zure Wijn

Afgelopen woensdag is op 84-jarige leeftijd Henri Jayer overleden. Jayer was al bij zijn leven een legende. Hij stond bekend als een van de grootste Bourgogneproducenten in de tweede helft van de 20e eeuw en vormde een bron van inspiratie voor tal van jongere wijnmakers. Jayer begon in de jaren ’80 faam te verwerven met zijn kleine, slechts 6,3 hectare wijngaard tellende domein in Vosne-Romanée.
Afgelopen woensdag is op 84-jarige leeftijd Henri Jayer overleden. Jayer was al bij zijn leven een legende. Hij stond bekend als een van de grootste Bourgogneproducenten in de tweede helft van de 20e eeuw en vormde een bron van inspiratie voor tal van jongere wijnmakers. Jayer begon in de jaren ’80 faam te verwerven met zijn kleine, slechts 6,3 hectare wijngaard tellende domein in Vosne-Romanée. Zijn topcuvées waren de grands crus Echézeaux en Richebourg, alsmede de fantastische premier cru Vosne-Romanée Cros Parentoux. Jayer dankte zijn succes aan een natuurlijke benadering van wijnmaken, zonder speciale trucs maar met zo weinig mogelijk ingrepen als mogelijk. Dit resulteerde in wijnen met een unieke balans en verfijning. Ware verzamelaarswijnen, want de geproduceerde hoeveelheden waren frustrerend klein.