Finca Flichman, Tierra Buena Extra Brut Sparkling
Deze extra brut is heerlijk zuiver en fris, mooi droog, een elegante mousse, lichtvoetig, citrus, wat wit fruit, mooie lengte, nectarine, maar nooit te zwaar of tropisch, een frisse bubbel die elke dag wel open mag. De samenstelling van druiven is een speelse verwijzing naar de Champagne. Het is 80 procent chardonnay en 20 procent rood. In Champagne is dat pinot noir of pinot meunier. Bij Finca Flichman is de rode druif de voor Argentinië zo bekende malbec. Dat geeft de wijn naast de nodige frisheid ook een mooie lengte en structuur. Voldoende krachtig om ook bij het eten te drinken.
Bij deze winery maken ze veel wijn. Niet alleen heel veel verschillende wijnen maar ook in liters is het een grote onderneming. Daarom is het elke keer weer indrukwekkend om te kunnen constateren dat ze ondanks de omvang aantrekkelijke wijnen weten te maken. Flichman maakt stevig rood, fris wit, makkelijk rosé maar ook elegante rode wijnen en steviger wit.
Deze extra brut bewijst dat ook de mousserende wijnen mogen er zijn. Heerlijk zuiver en fris, mooi droog, een elegante mousse, lichtvoetig, citrus, wat wit fruit, mooie lengte, nectarine, maar nooit te zwaar of tropisch, een frisse bubbel die elke dag wel open mag. De samenstelling van druiven is een speelse verwijzing naar de Champagne. Het is 80 procent chardonnay en 20 procent rood. In Champagne is dat pinot noir of pinot meunier. Bij Finca Flichman is de rode druif de voor Argentinië zo bekende malbec. Dat geeft de wijn naast de nodige frisheid ook een mooie lengte en structuur. Voldoende krachtig om ook bij het eten te drinken. Aantrekkelijk.
Finca Flichman Tierra Buena Extra Brut Sparkling
Argentinië
Plus, € 9,99
| Meer aanraders? In elk nummer van Perswijn staan de aanraders van het Perswijn Proefpanel. Nog geen abonnee? Regel het vandaag nog! Op onze website staat bovendien een archief van de wijn van de week. |
Dit zijn toch heerlijke snoepjes voor de wijnliefhebber. Francaise Stéphanie Ponson en Frédéric Porro, van Spaanse afkomst, hebben elk een minuscuul domein, respectievelijk Mas Nicot en Domaine La Marèle. Als product van hun liefde en partnerschap besloten ze samen in 2005 Mas des Agrunelles te creëren. Een wijngaard op een van de hoogste plekken in de Languedoc, rond Argelliers.
Na alle publiciteit rond het ‘jaar van de eeuw’ 2009 is het goed nog eens terug te grijpen op het vorige ‘jaar van de eeuw’: 2005. Ook toen zijn prachtige wijnen gemaakt. En kijk dan ook eens naar wijnen die (nog) geen cultstatus genieten, zoals Château Brown, in Léognan, dicht bij de grand cru classé Château Olivier. Het terroir is zeer vergelijkbaar met dat van Olivier en wij durven te stellen dat de wijn ook niet minder is. Classificaties zijn prachtig, maar ze zijn het resultaat van iets uit het verleden, 1959 in dit geval. En resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst, zoals ons bij beleggingen altijd zo fijntjes wordt voorgehouden.
Het Domaine de la Creuze Noire is een regelmatige verschijning in deze kolommen. Ook de nieuwe jaargang van de Saint-Véran, 2009, kwam weer zeer goed uit de bus bij de proeverij van de Europese Chardonnays tot € 12,50. 2009 is voor witte Bourgognes wel een goed jaar, maar ze hebben toch iets minder spanning dan in andere jaren, door een vroege oogst en relatief lage zuren. Dat maakt ze nu, jong, heel lekker, maar waarschijnlijk minder geschikt om te bewaren.
De Languedoc is van oudsher een streek van machtige en grote coöperaties. De meest dynamische hebben hun vleugels uitgeslagen en maken goede wijnen voor goede prijzen. Dat geldt in alle opzichten voor de makers van deze wijn, Vignobles Foncalieu. Dit samenwerkingsverband is inmiddels actief in veel streken in het zuiden. Het zwaait de scepter over 7600 hectare wijngaarden, met 1600 wijnboeren. Dat is nogal wat. En daarvan wordt ook nog eens 85 procent geëxporteerd naar 41 landen. Een groot succes voor de streek.
Hoe gewoon een lange geschiedenis ook is voor dit soort familiebedrijven, voor ons blijft het bijzonder om te kunnen zeggen dat de familie zich hier vestigde in 1696. Net als bij andere familiebedrijven werd wijnbouw lang gecombineerd met andere vormen van landbouw. Pas in de jaren dertig van de vorige eeuw stapte men volledig over op wijn.
In de proeverij van biologisch wit proefden we meerdere wijnen waaraan je kunt zien dat biologisch eigenlijk ‘gewoon’ is geworden. Vroeger was het bij bio per definitie afwachten of het ook goed was. Nu is bio meestal van prima kwaliteit en nog heel betaalbaar ook. Want witte Coteaux d’Aix-en-Provence voor zo’n € 7, dat is werkelijk heel koopwaardig.