Achtergrond & Interviews Archives - Pagina 46 van 49 - Perswijn

Achtergrond & Interviews

Achtergrond & Interviews

De NBC: al meer dan 50 jaar de club van en voor de Nederlandse bartender

De Nederlandse Bartenders Club (NBC) werd opgericht op 12 december 1949. Plaats van handeling: het ‘Torenzaaltje’ van het Amsterdamse American Hotel. Een kleine, maar hechte groep vrienden, 14 in totaal – waarvan 12 bartenders, schreven hier geschiedenis met de oprichting van een club van en voor de Nederlandse bartender, de Nederlandse Bartenders Club (NBC). Dit in navolging van eerdere en vergelijkbare initiatieven in Duitsland, Engeland en Zwitserland.

Op 24 februari 1951 werd door zeven internationale bartenders verenigingen, waaronder de NBC, de International Bartenders Association (IBA) opgericht, in de Engelse badplaats Torquay.
De IBA is inmiddels wereldwijd vertakt: ruim 45 landen hebben zich sinds de oprichting bij de IBA aangesloten. Jaarlijks organiseert de IBA een internationaal congres (IBA Meeting), waarin alle bij de IBA aangesloten landen participeren.
De NBC heeft in haar bestaan tot dusver drie keer de IBA Meeting georganiseerd: in 1954, 1955 en in 1985.
Tegelijkertijd met de IBA Meeting vindt de World Cocktail Competition (WCC) plaats, de zgn. ‘wereldkampioenschappen’, een wedstrijd die wordt georganiseerd in vier opeenvolgende jaren, in vier categoriën:
Pre Dinner Cocktail, After Dinner Cocktail, Longdrink en Fancy Cocktail.

Mede op initiatief van de NBC werd in 1965 het IBA Training Centre opgestart. Ieder (voor)jaar wordt een 14-daagse opleiding georganiseerd voor jonge, internationale, bartenders (tot 29 jaar). Sinds 1976 wordt het IBA Training Centre de John Whyte Course genoemd, ter herinnering aan een van de IBA-pioniers op educatief gebied.

De NBC is een beroepsgroep, die als doel heeft het op een hoger niveau brengen van het beroep bartender.

De NBC kent een kleurrijk verenigingsleven. Speerpunten zijn de jaarlijkse organisatie van de Nationale Cocktail Competitie (NCC) in het voorjaar en de Nationale Longdrink Competitie (NLC) in de nazomer. Verder is de NBC actief in de organisatie van clubevenementen als de NBC Clublunch (4x per jaar, waaronder de traditionele NBC Kerstmatinee op 12 december, de oprichtings-datum van de Nederlandse Bartenders Club), de jaarlijkse buitenlandse excursie, de Algemene Ledenvergadering en de Halfjaarlijkse Ledenvergadering. De NBC-nieuwsbrief Pre-Mixx (full color) verschijnt vier keer per jaar en wordt zowel per reguliere post als via e-mail als e-magazine verzonden. Daarnaast wordt jaarlijks het jaarnummer Cocktail uitgegeven, met daarin een jaaroverzicht van alle clubactiviteiten van het afgelopen verenigingsjaar.

Nationale Cocktail & Longdrink Competitie 2003
De Nationale Cocktail Competitie 2003 en de Nationale Longdrink Competitie 2003 zullen dit jaar op twee opeenvolgende dagen worden georganiseerd en wel tijdens het evenement Proeven in de Beurs van Berlage, dat plaatsvindt op zondag 21 en maandag 22 september 2003.

In een sfeervolle en kleurrijke ambiance zullen ruim 100 prominente leden van de Nederlandse Bartenders Club twee dagen lang strijden om de nationale titels voor het componeren van de lekkerste cocktail en longdrink van het jaar.
Alle deelnemende bartenders zullen een demonstratie geven van hun creativiteit en vakmanschap.
De winnaar met het hoogste aantal punten in beide competities maakt kans op deelname aan de WCC 2005, die volgend zal worden georganiseerd in Las Vegas.
Voor de deelnemers met de hoogste score in een zgn. efficiency-test is er een speciale prijs te winnen, de NBC Prestige Award.

In een speciaal voor deze gelegenheid ingerichte cocktailbar zullen leden van de Nederlandse Bartenders Club voor de bezoekers van Proeven in de Beurs van Berlage trendy en classic cocktails shaken.
Tal van andere sponsors van de NBC (verenigd in de Stichting Vrienden van de NBC) zijn prominent aanwezig, om het publiek kennis te laten maken met hun drankenassortiment.

Als voorproefje het winnende recept van de Nationale Longdrink Competitie 2002, een longdrink van de hand van NBC-er Ron de Preter (Ron’s CocktailService, Tilburg):

Sloe Passion
3 cl Alizé Passion
3 cl Wennkers sloe gin
Niehoff’s Vaihinger appelsap
Build
Garnering: appel, Kaapse kruisbes, limoen, sinaasappel, stervrucht & cocktailkers

Voor algemene informatie:

Nederlandse Bartenders Club
Ron Busman, voorzitter
Buurt II nummer 20
1156 BC Marken
(0299) 60 13 18
ronbusman@planet.nl

Op het internet is de NBC te bezichtigen op: www.bartenders.nl

Achtergrond & Interviews

Doek valt voor Amsterdamse restaurant Vossius

Al tijden gingen de geruchten, en nu was het zover: Restaurant Vossius, een van de paradepaardjes van de Amsterdamse horeca, legde het loodje. Het restaurant, dat op maandag 18 augustus na een vakantiesluiting weer zou opengaan, werd juist op die dag leeggehaald. Buiten stonden verhuizers de inventaris in containers te laden, terwijl de politie een oogje in het zeil hield. De zalen en de keuken van het eens zo luxueuze restaurant boden een treurige, desolate aanblik. De zaal waar onlangs de gasten nog werden ontvangen, was aan het einde van de middag al helemaal leeggehaald.
Over de achtergrond van de ontruiming doen verschillende verhalen de ronde. Gemeld wordt dat de verhuurder van het pand de deurwaarder het pand heeft laten leeghalen vanwege een grote huurachterstand. Maar ook de leveranciers zouden met gemak het faillisement hebben kunnen aanvragen. Volgens welingelichte bronnen had het restaurant kortlopende schulden aan leveranciers van in totaal € 200.000. Verschillende bedrijven leverden al enige tijd alleen nog op basis van contante betaling. Dat gold voor wijnimporteurs, maar ook voor leveranciers van versproducten. Een verstandige beslissing, naar nu blijkt. Degenen die nog geld moeten krijgen van Vossius, zullen naar alle waarschijnlijkheid (lang) niet alles terugzien. De inventaris was kostbaar, maar zal bij een verkoping maar een fractie van de nieuwwaarde opbrengen, zo mag worden verwacht.
De ondergang van Vossius is een klap voor de Nederlandse gastronomie, maar vooral ook voor de initiatiefnemers, gastheer John Vincke en chef Robert Kranenborg.

Achtergrond & Interviews

Doek valt voor Restaurant Vossius, warm weer en hagel in de Languedoc

Doek valt voor Amsterdamse restaurant Vossius
Al tijden gingen de geruchten, en nu was het zover: Restaurant Vossius, een van de paradepaardjes van de Amsterdamse horeca, legde het loodje. Het restaurant, dat op maandag 18 augustus na een vakantiesluiting weer zou opengaan, werd juist op die dag leeggehaald. Buiten stonden verhuizers de inventaris in containers te laden, terwijl de politie een oogje in het zeil hield. De zalen en de keuken van het eens zo luxueuze restaurant boden een treurige, desolate aanblik. De zaal waar onlangs de gasten nog werden ontvangen, was aan het einde van de middag al helemaal leeggehaald.
Over de achtergrond van de ontruiming doen verschillende verhalen de ronde. Gemeld wordt dat de verhuurder van het pand de deurwaarder het pand heeft laten leeghalen vanwege een grote huurachterstand. Maar ook de leveranciers zouden met gemak het faillisement hebben kunnen aanvragen. Volgens welingelichte bronnen had het restaurant kortlopende schulden aan leveranciers van in totaal € 200.000. Verschillende bedrijven leverden al enige tijd alleen nog op basis van contante betaling. Dat gold voor wijnimporteurs, maar ook voor leveranciers van versproducten. Een verstandige beslissing, naar nu blijkt. Degenen die nog geld moeten krijgen van Vossius, zullen naar alle waarschijnlijkheid (lang) niet alles terugzien. De inventaris was kostbaar, maar zal bij een verkoping maar een fractie van de nieuwwaarde opbrengen, zo mag worden verwacht.
De ondergang van Vossius is een klap voor de Nederlandse gastronomie, maar vooral ook voor de initiatiefnemers, gastheer John Vincke en chef Robert Kranenborg.
Warme weer goed voor een topjaar?
In het NOS-journaal werd afgelopen week een "wijnkenner" ten tonele gevoerd, die ons vertelde dat het warme weer een goede oogst zou opleveren. Helaas, geachte wijnkenner, dit droge en hete weer leidt niet alleen maar tot vrolijke gezichten bij de wijnboeren. Zo is een wijnkenner nog geen wijngaardkenner. Wie de afgelopen weken door de Franse wijngebieden trok, kon constateren dat de droogte zijn tol eiste in de wijngaarden. Gele bladeren, verbrande druiven, overal viel de schade van de hitte af te lezen. Op verschillende droge gronden was de schade inmiddels al onherstelbaar, onder andere in Gaillac. Ook in veel Italiaanse wijngebieden zijn de zorgen heel groot, omdat het daar al veel langer warm en droog is.
In dit soort jaren komt het aan op een goed wijngaardbeheer. Niet teveel druiven aan de stokken, goed bewerken van de grond, niet teveel blad weghalen op het moment dat de hitte er aan komt, allemaal zaken die helemaal goed moeten worden gedaan. Zeker, in goede wijngaarden in bijvoorbeeld de Bordeaux is men zeer tevreden. Kees van Leeuwen van Cheval-Blanc meldde ons dat "het niet droog genoeg kan zijn". Het belooft dan ook een jaar van grote verschillen te worden, van grote wijnen, maar ook van grote problemen.

Hagel en regen in Languedoc
Dat het erg gevaarlijk is om in de maand augustus al vooruit te lopen op de kwaliteit van de komende oogst, bleek maar weer eens op 17 augustus. Zwaar noodweer trof de kustgebieden van Catalunya in Spanje en vervolgens de Languedoc-Roussillon in Frankrijk. Lokaal was er zware regenval, plaatselijk kwamen hagelstenen als eieren zo groot naar beneden, onder andere in delen van de appellation Saint-Chinian, ten noordwesten van de stad Béziers. Grote schade aan campings en auto´s, uiteraard, maar hier en daar ook aan de druiven en de stokken, vernietigd door de enorme hagelstenen. Omdat het hier om een zeer plaatselijk fenomeen gaat, is over het algemene effect weinig te zeggen. Wel zorgde de regen voor een uitstel van de overigens zeer vroege oogst. Voor degenen die niet door de hagel werden getroffen kan de regen zelfs nog redelijk positief uitpakken. De druiven waren zeer geconcentreerd en misten wat zuren. De regen bracht de productie van suikers en zuren weer op gang, zodat de balans verbeterde. Zo heeft elk nadeel weer zijn voordeel, zoals een groot voetbalkenner ons al eens zei.

Achtergrond & Interviews

Ontdek je smaak!

Workshop Wijn en Spijs met Franse Wijnen op Proeven in de Beurs van Berlage

Tijdens en binnen "Proeven in de Beurs van Berlage" hoort ook een stuk praktijk van het combineren van wijn en spijs. Combinaties van wijn en spijs behoren soms tot smaaksensaties ‘die in de hemel zijn gemaakt’, zo luidt een bekend gezegde. Maar elk gerecht is altijd weer anders en het aanbod in wijn is zo groot dat het een hele toer lijkt de juiste combinatie te maken. Toch zijn er een aantal vuistregels die helpen om goede combinaties te maken. Tijdens de workshops vertellen wij je hoe dat werkt.

Voor degenen die iets meer willen weten over Franse wijnen en hoe deze combineren met verschillende gerechten, organiseert "Proeven" in samenwerking met het Promotiebureau voor Franse wijnen een aantal wijn-spijs sessies, die ongeveer 1,5 uur duren.

WORKSHOPS, Wat kun je verwachten?
" Een leuke leerzame sessie waarin je twee heerlijke internationale gerechten geserveerd krijgt en een aantal kazen in combinatie met zes verschillende Franse wijnen.
" Een wijn-deskundige vertelt meer over Franse wijnen en waarom ze zo goed met de gerechten combineren.

Hier komen binnenkort de wijnen en de gerechten, maar wacht niet met boeken! Er is een beperkt aantal plaatsen per sessie.

Kosten : EUR 19,50 p.p. of in combinatie met een entreebewijs EUR 32,– p.p.
Aanvang: zondag 12.00 uur, 14.00 uur, 16.00 uur. Maandag 12.30 uur, 14.30 uur

U kunt de workshop boeken via het aanmeldformulier van het evenement.

Meer weten, zie ook : http://www.fransewijn.com/

Achtergrond & Interviews

Proeven.org nodigt u uit: Proeven in de Beurs van Berlage

Klik hier om u aan te melden.

Op 21 en 22 september 2003 opent de Beurs van Berlage zijn deuren voor de tweede editie van "Proeven in de Beurs". Een groots gastronomisch evenement, waarbij onze hedendaagse culinaire- en wijncultuur, van klassiek tot trendy, centraal zal staan. Dus dat is: wijn & spijs voor iedereen, proeven en probgeren, toegankelijk, lekker -en met een gunstige verhouding tussen prijs en kwaliteit, gepresenteerd door tal van bekende wijn- en delicatessenimporteurs. De historische Beurs van Berlage te Amsterdam, die dit jaar zijn honderdjarig jubileum viert, zal daarnaast plaats bieden aan wijnproducenten uit verschillende wijnlanden. Bovendien staan er talloze seminars op het programma, waarbij het samenspel tussen wijn en spijs centraal zal staan. Kortom, een spetterend evenement voor fijnproevers en levensgenieters!

Er is een Blending Wedstrijd met Portwijnen. U maakt uw eigen Portwijn en u kunt een reis naar Portugal winnen. Dit is een wedstrijd met teams van drie personen, waarvoor iedereen zich kan inschrijven die van port houdt, na het beantwoorden van een aantal vragen. Klik hier voor meer informatie over de Graham’s Blending Contest.
Er worden ook verschillende wedstrijden georganiseerd, zoals de "Grote Prijs van Amsterdam". Daarbij kunnen de bezoekers prijzen winnen door vragen over de stands te beantwoorden.
Bij de wedstrijd om de Gouden Terrine 2003, georganiseerd door VEN International, wordt een prijs uitgeloofd voor de de bereider van het mooiste kalfsvleesgerecht. Deze wedstrijd staat open voor amateurs en professionals, individueel of in teamverband, die een heuse gouden terrine kunnen winnen. Voor meer informatie: John van de Ven, tel. 020-398 88 67, e-mail pr@ven.nl.

Op beide dagen organiseert De Nederlandse Bartenders Club de Nationale Cocktail en Longdrink Competitie 2003. Ook dat wordt proeven en genieten! Meer info…

Het steeds aangroeiende programma vindt u hier.

Korting
Een geweldig evenement, dat u als wijnliefhebber en levensgenieter niet mag missen. De toegangsprijs bedraagt € 25,-. Met de voucher op www.proeven.org krijgt u een korting van liefst 50%, zodat u slechts €12,50 hoeft te betalen.

Achtergrond & Interviews

Deelnemers Proeven Beurs van Berlage 2003

Wines
Adventure Wine Trading
AIVIE Nederland
Australian Wine Bureau
Bodegas Castillo Viejo
Casella Wines
Cheviot Bridge
De Lucca
La Branche
Ernest & Julio Gallo
Evans & Tate
(Filgueira)
Gall & Gall
Het Sherry Inst. Van Spanje
Imperial Wijnkoperij
Juanico
Noordman Wijnimport
Oostenrijk
Oud Reuchlin & Boelen
Otterman
Paul Vetter
Pernod Ricard
Pisano
Q-Vignes Wijnimport
R.M. de Geus
Sographe
Sopexa
Southcorp Wines
Traversa
Vinoblesse
VinoVino
Vinos Argentinos
Wine Marketeers
Wijnhandel De Geus
Wijnhuis "Zur Gemütlichkeit"
Q-Vignes Wijnimport (De Bild)Food
Apollo Specerijen
Arrigoni
Beemster kaas
Boering Melkblok
Cailles Robin
Casa Rinaldi
De Graaff Kaas
Glerum Auctioneers
Haagendasz
Iglo Mora Groep BV
Isigny Saint Merre
Koppert Cress B.V.
Les Charmilles
Kraft
L’Oeul et Piriot
Prins & Dingemans
Procanar S.A.
Reypenaer Kaas
Sacor
Savel
Scoff
The Welsh Lamb and Beef Club
Van Drie Group
VEN Internationale Versmarkt
Yama Products B.V.

Diversen
Bacardi Martini Nederland
Bokma
De Kuyper
Demerara Distillers Europe
Eurocave
Handboek Gastronomie
Holland Alcomix
Illycaffè Benelux BV
International Marques
Leerdammer Glaswerk
Nederlandse Bartenders Club
Perswijn
Société des Maîtres d’ Hotel
Wenneker
Zwilling Nederland B.V.

Achtergrond & Interviews

Gall & Gall nodigt u uit: Proeven in de Beurs van Berlage

Klik hier om u aan te melden.

Op 21 en 22 september 2003 opent de Beurs van Berlage zijn deuren voor de tweede editie van "Proeven in de Beurs". Een groots gastronomisch evenement, waarbij onze hedendaagse culinaire- en wijncultuur, van klassiek tot trendy, centraal zal staan. Dus dat is: wijn & spijs voor iedereen, proeven en probgeren, toegankelijk, lekker -en met een gunstige verhouding tussen prijs en kwaliteit, gepresenteerd door tal van bekende wijn- en delicatessenimporteurs. De historische Beurs van Berlage te Amsterdam, die dit jaar zijn honderdjarig jubileum viert, zal daarnaast plaats bieden aan wijnproducenten uit verschillende wijnlanden. Bovendien staan er talloze seminars op het programma, waarbij het samenspel tussen wijn en spijs centraal zal staan. Kortom, een spetterend evenement voor fijnproevers en levensgenieters!

Er is een Blending Wedstrijd met Portwijnen. U maakt uw eigen Portwijn en u kunt een reis naar Portugal winnen. Dit is een wedstrijd met teams van drie personen, waarvoor iedereen zich kan inschrijven die van port houdt, na het beantwoorden van een aantal vragen. Klik hier voor meer informatie over de Graham’s Blending Contest.
Er worden ook verschillende wedstrijden georganiseerd, zoals de "Grote Prijs van Amsterdam". Daarbij kunnen de bezoekers prijzen winnen door vragen over de stands te beantwoorden.
Bij de wedstrijd om de Gouden Terrine 2003, georganiseerd door VEN International, wordt een prijs uitgeloofd voor de de bereider van het mooiste kalfsvleesgerecht. Deze wedstrijd staat open voor amateurs en professionals, individueel of in teamverband, die een heuse gouden terrine kunnen winnen. Voor meer informatie: John van de Ven, tel. 020-398 88 67, e-mail pr@ven.nl.

Op beide dagen organiseert De Nederlandse Bartenders Club de Nationale Cocktail en Longdrink Competitie 2003. Ook dat wordt proeven en genieten! Meer info…

Het steeds aangroeiende programma vindt u hier.

Korting
Een geweldig evenement, dat u als wijnliefhebber en levensgenieter niet mag missen. De toegangsprijs bedraagt € 25,-. Als Gall & Gall klant krijgt u een korting van liefst 50%, zodat u slechts €12,50 hoeft te betalen.

Achtergrond & Interviews

Medailleregen op château La Garde

In één maand tijd had de wijn van Château de la Garde, La Tulipe, onlangs drie gouden medailles gewonnen. Op het concours de Bordeaux, dat sterk op Bordeaux gericht is, op het Concours Général de Paris, wat de nationale wijnkampioenschappen van heel Frankrijk zijn en op de ‘International London Wine Trade Fair’ in Londen. Voor eigenaar Ilja Gort, altijd in voor een wijnfeestje, reden om Cees Veerman, de Minister van landbouw, uit zijn zomervakantie op zijn landgoed in de Périgord te rukken om hem persoonlijk met deze prestatie te komen feliciteren. Er wordt gezegd dat de minister Gort een gouden medaille op de borst kwam spelden, maar de Minister had dit keer even geen medailles bij zich.
Aan de eeuwenoude, vier meter lange plukkerstafel van het chateau werd een uitgebreide lunch geserveerd voor onder andere Minister Veerman en zijn vrouw Marianne, Arlette van Etten, persoonlijke secretaresse van de minister (niet geheel toevallig een nicht van Ilja Gort), Jean Louis Trocard, président van de C.I.V.B. en Franck Mähler Besse, Nederlandse consul in Bordeaux. Verder natuurlijk de burgermeester van het 80 zielen tellende dorp, Alain Montion.
De burgermeester was zo ondersteboven door het hoge Nederlandse bezoek, dat hij uit veiligheidsoverwegingen de plaatselijke gendarmerie had gewaarschuwd. Deze ‘gendarmerie’ bestaat hier uit één persoon: Jean-Claude, een goedlachse koddebeier.
Eén van de besproken onderwerpen was de verbetering van de Nederlands/Franse betrekkingen die momenteel voornamelijk uit een eenzijdig touristenverkeer bestaan en derhalve, op economisch gebied wel enige verbetering behoeven, en uiteraard de positie van de boeren, zowel in Nederland als in Frankrijk, wier positie de laatste jaren dusdanig onder druk is komen te staan.
Uiteraard kwam ook de dalende omzetcijfers van Franse wijn met name in Nederland aan de orde, die de laatste tijd gelukkige weer wat aan het stijgen zijn. Over de promotie van Franse wijn konden de degens worden gekruist met Jean Louis Trocard, die in zijn functie van président van het C.I.V.B. een reclamestragie voert die alleen door de makers ervan begrepen wordt en verder geen enkel verkoopbevorderend effect sorteert. Kortom, een mooie middag na een weldadige medailleregen -voor wat het waard is.

Château de la Garde
Dorpsweg 147
3738 CC Maartensdijk
Tel. 0031 346 213 452

Achtergrond & Interviews

Duitsland heeft het: reactie van een lezer

Eindelijk weer een artikel over Duitse wijnen. Zo dol als Nederlanders op Duitse auto’s zijn, zo weinig lijken ze op te hebben met Duitse wijnen – dat wil zeggen: Duitse wijnen die zoveel kosten dat je voor het geld ook een Fanse wijn kan kopen, want dan wint die franse wijn het onherroepelijk, vooral als die wijn uit de Elzas afkomstig is. In uw artikel komt u hierop ook terug: terwijl Elzassers wijnen steeds zoeter worden, zijn er in Duitsland tal van goede en echt droge rieslings te koop die geweldige begeleiders van en mooie maaltijd kunnen zijn. Helemaal mee eens, alleen die eeuwige vergelijking van Duitse wijnen met Elzas wijnen; de verschillen in klimaat en terroir zijn over het algemeen (uitzonderingen zijn wellicht sommige delen van Baden en Rheinpfalz) zo groot dat elke vergelijking bij voorbaat al mank gaat.

Over zoet gesproken: u vermeldt dat het handelsmerk van Moezelwijnen lange tijd een combinatie van weinig alcohol met een subtiele zoet/zuur balans is geweest, met andere woorden: veel restzoet moest een (te) hoge zuurgraad en een gebrek aan concentratie camoufleren. Ook ben ik met u eens, alleen worden Duitse wijnen met restzoet zo wel heel algemeen veroordeeld. Restsuiker dient niet alleen in Duitsland ter camouflage van gebreken, ook in andere landen worden wijnen met steeds meer restsuiker geproduceerd en niet alleen in de Franse Elzas.
Bovendien worden veel Duitse wijnen niet met restzoet gemaakt om gebreken te camoufleren, maar simpelweg om zoet te zijn, dat dat kwaliteit kan opleveren blijkt ook wel uit de door u geproefde wijnen. Om Duitse wijnen op het onderwerp restzoet te beoordelen zou er een aparte beoordeling kunnen zijn tussen wijnen met en wijnen zonder een merkbaar aanwezig restzoet, want daar gaat het toch om: is het restzoet duidelijk waarneembaar of niet? Is de wijn bedoeld als aperitief, voor bij de maaltijd, voor na de maaltijd of om gewoon zo, op zichzelf te worden genoten ?
Zoete wijnen uit de Sauternes worden immers ook niet gelijktijdig geproefd c.q. vergeleken met wijnen uit de Graves of Pessac-Leognan die per definitie droog (horen te) zijn. Bovendien lopen de oogstjaren van de geproefde wijnen wel er uiteen. Dat geeft wel een leuk beeld van de mogelijkheden van het ouderen van de betere wijnen maar maakt het vergelijken weer lastiger, de wijnen verkeren immers in totaal andere fasen van hun ontwikkeling.

In het voorwoord vermeldt u overigens dat u ook aan de Nahe bent geweest, maar over deze wijnstreek is in het artikel, nog in de proefnotities een woord terug te vinden. Jammer, want juist de Nahe is een interessante streek met een zeer gevarieerd aanbod en zeer interessante wijnen. Hopelijk komt deze streek in het volgende nummer wel aan bod, dan kunt u meteen uw vaste leverancier van wetenswaardigheden over de Duitse wijnbouw, Armin Diel erin vermelden. Kent u bijvoorbeeld het wijngoed Oskar Mathern uit Niederhausen ?
Ook mis ik de vermelding van de Mittelrhein. Ik hoop niet dat u deze streekl overslaat (evenals de Ahr ?) want de Mittelrhein produceert – alleen in echt goede jaren – voortreffelijke rieslings, kent u bijvoorbeeld wijgoed August Perll te Boppard ?

De door u bezochte wijnstreken liggen qua klimaat, terroir en mogelijkheden nogal uit elkaar, bovendien vermeldt u in "Geproefd en beoordeeld" twee bezochte wijnbedrijven per wijnregio. Dat lijkt mij iets dunnetjes, en zo krijgt de lezer die geen of weinig "verstand" van Duitse wijnen heeft ook geen representatief beeld van de mogelijkheden van deze gebieden en de prestaties van de beste producenten..
U vermeldt bijvoorbeeld Schloss Vollrads in de tekst, maar er zijn geen proefnotities van de wijnen van dit zeer gereputeerde domein, terwijl Schloss Vollrads inderdaad jarenlang een voortrekker van de "nieuwe" Rheingauer wijn is geweest.
Onnodig hier een opsomming van uitstekende producenten te maken; dat kunt u zelf ook.

Verder valt mij op dat er nog steeds bitter weinig importeurs van goede Duitse wijnen zijn. Maar geen nood, Duitsland is vlakbij, dus een lijstje met aanbevolen wijnproducenten en hun locatie zou een ondernemende lezer zover kunnen krijgen om zelf eens langs te gaan. Ik weet het wel – Perswijn lezers zullen over het algemeen wel volwassen en zelfstandige mensen zijn die heel wel in staat zijn om zelf iets te ondernemen – maar gezien het feit dat uw artikel over een ware "Fundgrube" gaat zou enige aansporing in de goede richting geen kwaad kunnen.

"Duitsland heeft het"
Inderdaad, dat vind ik ook, en al heel wat jaren: ragfijne, elegante en raszuivere rieslings, droog of mét merkbaar restzoet, van lichte, droge aperitiefwijnen tot en met edelzoete dessertwijnen en bovendien kunnen de betere wijnen uit goede jaren ook nog eens geweldig goed ouderen. En ze zijn vaak, om toch maar met de Elzas te vergelijken, nog betaalbaar ook (vooral als men de moeite neemt om ze zelf ter plekke te gaan kopen), en ook dat zou de gemiddelde Nederlander aan moeten spreken. U heeft het al eerder zo treffend verwoord: goede kwaliteit voor een redelijke prijs, dát is waar Nederlanders van houden, en dat is in Duitsland volop te vinden.
Je moet alleen wel weten waar je moet zijn.

Nico Meier
Amsterdam

Achtergrond & Interviews

Leve de Vaagheid!

Een reactie op het artikel van René van Heusden in Perswijn 2003/4 over het gebruik van puntensystemen van Erik Muller, Amsterdam.
Parker Punten zijn betrouwbaar
Helaas kan ik mij niet vinden in het stuk over de punten van René van Heusden. Zeker bij Parker kan je zeer goed aflezen aan de punten, in combinatie met de tekst over de wijn wat je van die bepaalde wijn kan verwachten. Er zijn veel mensen die vergelijkende proefervaring hebben met de punten van Parker en d.m.v. puntenwaardering snel af kunnen lezen wat de verschillen van de jaren zijn voor die betreffende wijn en dat voor zichzelf kunnen vertalen.
Het lijkt er haast op in het stuk dat de Wine Advocate alleen maar door domme mensen wordt gelezen, ik denk dat het tegendeel waar is. Je moet aan de andere kant maar het lef hebben om op die manier te publiceren, je kan je weinig fouten veroorloven tenslotte.
Ik denk ook dat zijn beoordelingen tot de betrouwbaarste horen van de beschikbare wijnbladen, en het ligt toch doorgaans aan jezelf of je met zijn beschrijvingen en beoordelingen om kan gaan. Natuurlijk zijn er mensen die klakkeloos zijn beoordeling volgen zonder enige eigen kennis, die kopen waarschijnlijk ook altijd de ‘beste koop’ van de Consumentenbond. Het feit dat een Beaujolais of Muscadet geen 100 punten kan krijgen lijkt mij vrij begrijpelijk. Er zijn maar weinig streken (en wijnmakers) die een hele grote wijn kunnen voortbrengen (zoals Montrachet, Pauillac o.i.d.). Het drinken van een 100 puntenwijn is de ultieme smaaksensatie. Montrose 1990 bijvoorbeeld.
Vind je die sensatie in de Beaujolais of de Muscadet? Wanneer een Beaujolais een beoordeling van 92 punten krijgt dan begrijpen zijn lezers heel goed dat dat een bijzondere goede beoordeling is. Ik denk dat de Perswijn in bepaald opzicht ook wel rijper wordt voor een verfijnder puntensysteem (met beschrijvingen uiteraard). Het is een systeem dat je uitsluitend kunt hanteren wanneer er de kennis en het specialisme voor in huis is.
En dat moet voor Perswijn geen probleem zijn. Ik had het wijzer gevonden wanneer hij de Wine-Spectator had genomen als voorbeeld.


Reactie René van Heusden

Met veel belangstelling heb ik de reactie gelezen van Erik Muller op mijn opiniërend bedoeld artikel in Perswijn 2003/4 over de (on)zin van punten. Graag wil ik hem hier van antwoord dienen op wat hij te berde brengt. Eerst echter nog een opmerking vooraf. Wat ik mis in zijn reactie is een stellingname ten aanzien van de principiële vraag of het mogelijk is een wijn in een 100-puntensysteem te vangen. Met andere woorden: of zo’n systeem vanuit wetenschappelijk en filosofisch oogpunt gezien wel enig recht van bestaan heeft. Muller lijkt er op voorhand van uit te gaan dat dat wel het geval is, al geeft hij daarvoor nu jammer genoeg geen argumenten.

Waarom Parker?
Dat ik bij mijn kritiek op punten refereer aan Parker, lijkt mij tamelijk voor de hand liggend. Tegenstanders kies je namelijk op niveau! Ik heb bij tijd en wijlen groot respect voor Parker. Als proever heeft hij uitgesproken persoonlijke voorkeuren en de nodige blinde vlekken, maar die zwakheden zijn hem vergeven. Vrij naar W.A. van Buren zou ik willen zeggen: wat Parker beweert is ook maar een mening. Subjectief, maar zo goed in de markt gezet dat iedereen die mening graag napraat. Wat netter geformuleerd: Parker bepaalt de conventies waar mensen zich graag aan spiegelen, omdat ze menen dat het zo hoort.
Hij is in mijn ogen een verschijnsel zonder weerga. Het gegeven dat hij keer op keer de tongen weet los te maken spreekt voor zichzelf. En laten we wel zijn: The Wine Advocate is de ‘moeder van alle puntenfetisjisme’. Over de Wine Spectator zwijg ik maar liever. Dat is toch meer een blad voor kapsalons en wachtkamers.
Dat lezers van The Wine Advocate dom zouden zijn, heb ik nergens beweerd. Enkel plaats ik vraagtekens bij het denkvermogen van diegenen die a) heilig geloven in het dogma van de exactheid van punten en b) niet zonder goeroe kunnen.

Grote wijn versus kleine wijn
Muller beweert te begrijpen waarom het slechts enkele wijnen en gebieden gegeven is om een hoge score in absolute zin te halen, d.w.z. boven de 95 punten. En dat andere daarvan tot in lengte van dagen uitgesloten moeten blijven en zich tevreden zullen moeten stellen met slechts een relatief hoge score. Ik begrijp dat niet. Parker zelf beweert namelijk punten te geven binnen de context van een bepaald type wijn of van een bepaald gebied. Niet voor niets heb ik dat als citaat aangehaald in mijn artikel.
Even gesteld dat een Muscadet a priori een intrinsiek ‘mindere’ wijn op moeten leveren dan Montrachet, dan zou het toch mogelijk moeten zijn dat binnen de gegeven context van een Muscadetproeverij een maximaal resultaat gehaald wordt. Een resultaat dat dan ook in een zeer hoge score vertaald zou moeten worden, niet in relatieve maar in absolute zin. Immers, de Muscadet wordt met Muscadet vergeleken en niet met Montrachet. Toch is 90 punten hier wel zo’n beetje de bovengrens. Waarom? Worden absolute en relatieve scores dan toch weer op een hoop gegooid? Wanneer er schijnbaar ingebouwde beperkingen zijn, wat is dan nog de zin van dit 100-puntensysteem?
De vraag is dus: hoe bepaalt Parker – of wie dan ook – nu eigenlijk wat een wijn ‘groot’ maakt? Antwoord: eerst en vooral op basis van zijn subjectieve voorkeuren (‘heftig’?), en pas in tweede instantie op basis van technische criteria. Absolute, objectieve smaak en gelijkaardige smaakcriteria bestaan bij mijn weten niet. Waar blijf je dan met de pretentie smaak exact te kunnen beoordelen?
René van Heusden

Reactie van Ronald de Groot
Wat René van Heusden schijft in de laatste alinea, is gelijk ook de reden dat Perswijn tot op heden voor de meeste proeverijen een sterrensysteem hanteert. In puntensystemen zien we toch gemakkelijk de neiging insluipen om de scores van bepaalde streken te relateren aan andere, dus geen hoge punten te geven aan wijnen uit gebieden waar minder complexe wijnen worden gemaakt. Bij het door Perswijn gehanteerde sterrensysteem kunnen deze wijnen wel degelijk veel sterren krijgen. Absolute scores zoals Parker die hanteert zijn toch een beetje flauwekul. Natuurlijk zullen velen die prachtige hoge punten graag citeren, vooral als ze een wijn hebben geproefd ‘van honderd punten’. Helaas kan dit nogal eens een ontluisterende ervaring opleveren. Wijnen proeven is een momentopname. Bovendien zal wat de één een perfecte wijn vindt, iemand anders een stuk lager waarderen. Absolute scores vertroebelen dit beeld. Afgelopen week nog hadden we bij de Grand Jury Européen een Barolo Cannubi Boschis 1996 in het glas, die van Parker 100 punten had gekregen. Je kunt dat gedurfd noemen en dat klopt ook wel. Té gedurfd zelfs. Sorry, maar deze wijn was met 90 punten al ruim bedeeld, als we hetzelfde systeem zouden moeten hanteren. En dat is bepaald geen uitzondering. Het houdt zichzelf in stand omdat de discipelen erin geloven. Ons sterrensysteem is vrij goed doordacht, en toch blijven we er voortdurend over nadenken. Per 1 januari is een verandering voorzien, waarbij de sterrenschaal iets verder zullen oprekken, om meer spreiding te krijgen. Maar het blijven sterren, want dat houdt het voor de lezer overzichtelijk en het spiegelt hem/haar geen onrealistisch nauwkeurige beoordelingen voor.
Ronald de Groot, hoofdredacteur Perswijn

1 44 45 46 47 48 49
Page 46 of 49