Net als je denkt dat het in Bordeaux net gekker kan, wordt bewezen dat dit het toch echt zo is. Ook in dit geval blijkt Einstein nuttig: "Hoe meer ik leer, hoe meer ik weet dat ik eigenlijk niks weet." En zo is het maar net. In alle gekte rond de primeurs rijden de journalisten van hot naar her.
Kippenvel van de eerste slok wijn en blij bij de aanblik van het bordje 'Bienvenue en France', duidelijk dat David Bolomey zich in klassieke Franse wijnen heeft gespecialiseerd. Zijn bedrijf Bolomey Wijnimport is een van de vijftig kleine wijnimporteurs die zich presenteren op het evenement <a href="/evenementen/1345/kleine-importeurs--grootse-wijnen.html">Grootse wijnen, kleine importeurs</a>. David beantwoordt vast vijf vragen over zijn passie: wijnen uit Bordeaux, Bourgogne, Champagne en Loire
De cuvée Nectar zag in 1995 voor het eerst het licht, en de jaargang 2005 zal ongetwijfeld als een van de beste de boeken in gaan. De volrijpe merlot is aangevuld met 10 procent cabernet sauvignon, voor nét dat beetje frisheid en ruggengraat. Een bijzondere wijn, krachtig en intens, gelikt, warm, rijp, vol, met heerlijk zachte tannines, laurier en tabak. Geweldig en heel verleidelijk.
Van de bekende appellations in de Bordeaux is Saint-Emilion ongetwijfeld een van de meest diverse als het aankomt op het befaamde begrip terroir. Het dal van de rivier de Dordogne, de heuvels bij het dorp en het plateau richting Pomerol zijn drie volkomen verschillende terroirs. Dat is ongetwijfeld een van de redenen waarom een wijn uit Saint-Emilion zeer matig kan zijn, maar ook tot de absolute wereldtop kan behoren. Geen staat op te maken.
Hij heeft nooit in de collegebanken gezeten om oenologie te studeren, mag zich dus geen œnologue de Bordeaux noemen, maar is wel de meest spraakmakende adviseur en smaakmaker in Bordeaux van dit moment. Zijn naam: Stéphane Derenoncourt. Hij kan zich rustig meten met vroegere en huidige coryfeeën als Peynaud, Ribereau Gayon en Rolland.
Het Bijbelboek Exodus beschrijft hoe Egypte ooit te lijden had onder een reeks van plagen. Met Bordeaux was het in de tweede helft van de 19e eeuw niet veel beter gesteld. Binnen enkele decennia kreeg het te kampen met drie verwoestende plagen: oïdium, phylloxera en mildiou. Oïdium stak de kop op rond 1850, phylloxera rond 1870 en mildiou rond 1880. De gevolgen daarvan zijn nog altijd voelbaar.
Dat de belangrijkste wijnjournalist van het moment, de Amerikaan Robert Parker, ook wijn van biologische teelt kritisch volgt, is wederom het bewijs dat 'schone' wijnen nu echt aan het doorbreken zijn. Hij geeft deze wijn [Zumbaum Tomasi Pic Saint-Loup] maar liefst 90 punten.Mededeling van De Gouden Ton Den Haag. Waar men kennelijk niet weet dat je bij Amerikaanse critici al snel 90 punten haalt, zolang je maar geen Beaujolais of Muscadet bottelt… En wat lezen we op de site van Bob zelf over diens proefactiviteiten? "He currently covers the wines of the Rhone Valley, Provence, Bordeaux and California." Tja.
Heel mooi restaurant, de verbouwing is zeer geslaagd! Goed gedekte tafels, fraai glaswerk. Uitstekende bediening, ook als gastheer Bernard Tesink er zelf niet is. De keuken is Frans, klassiek, met mediterrane accenten.Restaurant: 7,5 Wijnkaart: 5 trosjes
We kunnen het niet vaak genoeg herhalen: mensen maken het verschil! Zeker in Nederwijnland waar verpakking er vaak meer toe lijkt te doen dan inhoud. Wat telt, is hoe je overkomt. Minder of je werkelijk te melden hebt, maar dat terzijde. Bij wijn is het verhaal is immers belangrijker dan de feiten.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.Ok