Arnaud Mortet gaat domaine Mortet leiden
Arnaud Mortet (24) heeft de technische leiding gekregen van Domaine Denis Mortet in Gevrey-Chambertin. Hij treedt daarmee in de voetsporen van zijn vader, die in januari 2006 uit het leven stapte. Het domaine geldt met een waardering van *** in de gids Le Classement 2007 als een van de allerbeste in de Côte Nuits. Het beschikt over 11.5 hectare wijngaarden, hoofdzakelijk in Gevrey-Chambertin (o.a. Les Champeaux en Lavaut-Saint-Jacques), alsmede in Chambolle-Musigny (Aux Beaux Bruns) en Fixin. Na de dood van Denis Mortet had oenologe Claire Forestier gezorgd voor de continuering van het bedrijf.
Arnaud Mortet (24) heeft de technische leiding gekregen van Domaine Denis Mortet in Gevrey-Chambertin. Hij treedt daarmee in de voetsporen van zijn vader, die in januari 2006 uit het leven stapte. Het domaine geldt met een waardering van *** in de gids Le Classement 2007 als een van de allerbeste in de Côte Nuits. Het beschikt over 11.5 hectare wijngaarden, hoofdzakelijk in Gevrey-Chambertin (o.a. Les Champeaux en Lavaut-Saint-Jacques), alsmede in Chambolle-Musigny (Aux Beaux Bruns) en Fixin. Na de dood van Denis Mortet had oenologe Claire Forestier gezorgd voor de continuering van het bedrijf.
Er was eens, niet zo heel lang geleden, een tijd dat het met de gastronomie in Nederland droevig gesteld was. Een keer per jaar bij een Van der Valk uit eten gaan, dat was het wel zo’n beetje. Daar kreeg je dan gelukkig wel veel. Appelmoes, witlof, spinazie, boontjes, gebakken aardappeltjes enz. enz. En ook uiterst gewaagde bereidingen als tong Picasso of boeuf Stroganoff. Dat was wat! Lekkere Graves Supérieures erbij, en het feeest was compleet.
Het ‘Nederlandse’ Château Giscours in Margaux heeft voor Bordeaux de Grand Prix International Best Of Wine Tourism 2007 gewonnen. Het kreeg die onderscheiding bij de recente bijeenkomt van de associatie Wine Captals of the World in het Argentjnse Mendoza. De leden van deze associatie, die zich inzet voor de bevordering van wijntoerisme, zijn: Melbourne, Bordeaux, San Francisco – Napa Valley, Porto, Kaapstad, Bilbao – Rioja, Florence en Mendoza. Elk van de wijnhoofdsteden kon één grote prijs vergeven, naast diverse ‘Best Of’ vermeldingen. Giscours werd met name geroemd voor de organisatie van evenementen. Het château heeft een opvallende architectuur, inclusief voormalige paardenstallen, wordt omgeven door een park en beschikt over perfecte faciliteiten voor het houden van allerhande soorten van bijeenkomsten. Eerder dit jaar was bijvoorbeeld nog het geval met het terroirsymposium onder leiding van Kees van Leeuwen.
Frankrijk telt momenteel ruim 1500 wijnbedrijven die hun wijngaard gecertificeerd biologisch beheren, dan wel bezig zijn op biologische teelt over te schakelen. Eind 2005 stond de teller officieel op 1534, 3% meer dan in 2004. Inmiddels zullen het er dus wel weer wat meer zijn. Deze biologische producenten vormden 1,4% van het totale aantal producenten. Samen waren ze goed voor een aanplant van 18.133 hectare wijngaard. Dat komt neer 2,06% van de totale Franse aanplant en 10% meer dan in 2004. Belangrijkste gebieden voor biologische wijnbouw in Frankrijk zijn Languedoc-Roussillon met 23% van het aantal producenten en 30% van de aanplant, Provence met respectievelijk 17 en 21%, en Aquitaine met 14% en 15%.
De Conseil National de la Viticulture de France – de Staten Generaal van de Franse wijnbouw – die 23 november j.l. op initiatief van de Franse minister van landbouw gehouden is, heeft de wenselijkheid uitgesproken van een ‘Vin de France’. Dit liefst snel in te voeren type wijn zou een nieuwe categorie Vin de Pays moeten worden die beter tegemoet komt aan de vermeende wensen van consumenten. Simpel, zonder moeilijke namen, enkel ‘Frans’. De Europese Commissie had eerder voorgesteld om voortaan druivenras en oogstjaar te vermelden op Vins de Table, maar dat ligt gevoelig bij de producenten van Vins de Pays. Over het concept Vin de France zijn die beter te spreken, al zijn er wel vragen over de kwaliteitseisen waaraan zo’n wijn zou moeten voldoen. Pikant detail: de Confédération Française des Vins de Pays was door het organiserende ministerie niet uigenodigd voor het topoverleg…
Niemand minder dan Prince Charles verantwoordelijk is voor het etiket van Mouton-Rothschild 2004. De schilderende prins treedt hiermee toe tot en select gezelschap van toonaangevende kunstenaars, onder wie Braque, Picasso, Miró, Chagall, Karel Appel, Henry Moore, Andy Warhol, Francis Bacon en Balthus.
Jean Pierre Moueix, producent van befaamde wijnen als Pétrus en Trotanoy in Pomerol, breidt zijn imperium op de rechteroever van de Bordeauxstreek verder uit. Behalve producent en eigenaar van beroemde châteaux is Moueix ook handelshuis, en daarin een van de grote namen in de Bordeaux. Afgelopen week kreeg deze status nog meer allure, met het verwerven van een minderheidsaandeel in Château Belair, Premier Grand Cru Classé in Saint-Émilion. Belair is eigendom van Pascal Delbeck, de veelbesproken oud-wijnmaker van Château Ausone, die Belair erfde van Madame Dubois-Challon. Tijdens de zomer van 2006 heeft het huis Moueix de verzorging van de 12,5 hectare wijngaarden van Belair al ondersteund, onder andere door een strikte groene oogst, om de rendementen te beperken. Deze samenwerking mondt nu uit in een deelname van Moueix in het aandelenkapitaal van Belair. Tegelijk verwerft Moueix exclusiviteit van de distributie van Belair, een voor het handelshuis ongetwijfeld belangrijk onderdeel van deze overeenkomst. De bijeenkomst werd getekend door Pascal Delbeck en Christian Moueix (foto links), de president-directeur van Moueix.
We konden het niet laten. Het is nogal ambitieus, toegegeven. We wilden nu eens écht aandacht voor de wijn in het restaurant. Dus moesten we een restaurantgids maken waarin niet alleen de ambiance van het restaurant, het niveau van de bediening en de kwaliteit van de keuken zouden worden beschreven en gewaardeerd, maar ook de kwaliteit van het ‘wijnbeleid’. Dat wil zeggen : de wijnkaart, de prijs, de volledigheid, de spreiding van de wijnen en de diversiteit in één oordeel gevangen. Plus de rol van de sommelier, en de deskundigheid van de mensen die de wijn uitschenken. Geen gemakkelijke taak. Wel een noodzakelijke. Want met wijn in het restaurant is iets vreemds aan de hand. Er wordt veel geld mee verdiend, met marges die gemakkelijk oplopen tot tientallen euro’s per fles. Tegelijkertijd wordt de wijn vaak als stiefkind behandeld.