Columns

De mens is de tak die hem draagt, in hoog tempo aan het afzagen. Moeder natuur die leven geeft en leven neemt,  wordt ernstig bedreigd. Wetenschap en vooral technologie worden in die context met argusogen bekeken. Zal datgene wat ons zoveel vooruitgang bracht op gebied van kwaliteit van leven, niet tegelijk onze ondergang betekenen? Denk aan de klimaatopwarmende CO₂-uitstoot, de tonnen plastiek in onze oceanen en het radioactieve afval uit kerncentrales.

Bevolk de aarde en onderwerp haar, gebood God in het Bijbelse Genesis. Tegenwoordig staat de mens voor het probleem van overbevolking en vindt hij dat we best van de natuur afblijven en respect tonen voor haar evenwichten.  Wijn absorbeert de dynamieken van de tijd en vertegenwoordigt ze symbolisch. Vandaar een steeds luider pleidooi voor meer natuurlijkheid in de wijnbouw. Dit pleidooi is waardevol maar er zitten ook addertjes onder het gras.Aristoteles definieert de natuur in het tweede boek van zijn Physica: “In tegenstelling tot de door mensen vervaardigde dingen is de natuur het niet-geconstrueerde, datgene wat zijn beginsel van beweging of verandering in zichzelf heeft, dat wat op eigen kracht werkt en bestaat.” De natuurlijke wijnbouw hangt deze definitie aan als ze stelt dat goede wijn zichzelf maakt, zonder additieven en met minimale menselijke interventie. Alleen deze wijn kan met recht en reden natuurwijn worden genoemd. De impliciete boodschap is dat alle andere wijnen onnatuurlijk zijn. Ook de biologische wijnbouw trekt de kaart van de natuurlijkheid: pesticiden die in de natuur voorkomen, zijn prima en pesticiden die door de mens gemaakt zijn, synthetische stoffen, zijn verwerpelijk. Of: natuurlijk DNA is oké, DNA waaraan gesleuteld wordt, is niet oké. Natuurlijkheid is een term vol waardeoordelen: natuurlijk is goed, onnatuurlijk is slecht. Mensen houden van duidelijkheid maar duidelijk is het geenszins. Voorgaande voorbeelden van natuurlijkheid tonen namelijk dat natuurlijk een zeer relatief begrip is. Ten eerste: wijn wordt vanzelfsprekend niet door de natuur gemaakt. Wijn vereist een aantal essentiële manipulaties van de mens: de wijnstok uit de bossen halen en op een open terrein planten, de druiven in een gesloten ruimte brengen en de natuurlijke overgang naar azijn blokkeren. Ten tweede: natuurlijk doch hoogst giftig koper verzamelen en op de wijnstokken spuiten ter bestrijding van schimmels is geen techniek die door de natuur zelf is bedacht. Ten derde: hoe natuurlijk is het kruisen van allerlei soorten en rassen wijnstokken uit verschillende uithoeken van de wereld om uiteindelijk tot een stok te komen die kan dienen voor een welgekozen doeleinde: betrouwbare opbrengst, hoge ziekteresistentie en tegelijk lekker?

Wat de propagandisten van natuurlijkheid miskennen is de culturele bepaaldheid van wat we natuurlijk of onnatuurlijk noemen. Natuurlijkheid is in belangrijke mate een historische constructie. Dat we een homoseksuele relatie als even natuurlijk beginnen te beschouwen als een heteroseksuele relatie is een culturele verworvenheid. Menselijke ingrepen als natuurlijk of onnatuurlijk percipiëren heeft te maken met conventies, afspraken die we maken over wat kan en mag gemanipuleerd worden. In plaats van palaveren over de meest of minst natuurlijke wijnbouwinterventie, bekijken we beter de wetenschappelijke evidentie voor de efficiëntie van een bepaalde interventie, de graad van milieubelasting ervan (bijvoorbeeld de afbreekbaarheid van een pesticide in de natuur), het gezondheidsrisico voor wijngaardwerker en wijndrinker en de gezondere en effectievere alternatieven. Daarnaast kan het belangrijk zijn te onderzoeken wat de mogelijke belangen zijn van diegene die de interventie verdedigt of contesteert, hetzij commercieel, hetzij ideologisch. Denk aan de recente discussies over het herbicide glyfosaat of Roundup. De natuur of natuurlijke stoffen zijn niet per se goed. De methaan-productie van een koe is perfect natuurlijk maar toch minstens even schadelijk als de CO₂-uitstoot van een wagen of een vliegtuig. De natuurlijke schimmelverdelger koper, toegelaten in de biologische teelt, is bijzonder giftig en breekt niet af in de bodem. Synthetische pesticiden zijn selectiever in wat ze vergiftigen en breken beter af. Trouwens: laat de wijngaard zijn natuurlijke gang gaan zonder gewasbescherming  en hij zal nooit gezonde druiven geven. De wijnbouwer stimuleert vele spontane processen in zijn wijngaard, andere zal hij tegengaan met het beste middel dat hij heeft. Net zo in de geneeskunde. Soms zal de arts de natuurlijke processen in het lichaam hun werk laten doen en bevorderen, bijvoorbeeld de immuniteit. Maar soms zal hij er alles aan doen om de natuur een hak te zetten. Een antibioticakuur bijvoorbeeld. Zo weinig mogelijk antibiotica, absoluut, maar soms is het noodzakelijk. Met pesticiden of sulfiet is het niet anders. Of het middel synthetisch of natuurlijk is, maakt in essentie niets uit. ‘Natuurlijkheid’ mag nooit als norm  van ons handelen worden gebruikt. De mens moet de norm stellen vanuit zijn wetenschappelijke kennis en vanuit zijn ethisch aanvoelen.

De natuur kent zijn eigen wijsheden, opgebouwd doorheen een lange geschiedenis van natuurlijke selectie en steeds complexer worden zelforganisatie.  De mens kan tegelijk zorgen voor de natuur én voor een prachtige wijn als hij met deze organisatie rekening houdt, zich in het geheel invoegt op verstandige wijze. Rationaliteit mag echter nooit verloren gaan in een mist van romantiek. Ideologieën zoals biologische, biodynamische of natuurlijke wijnbouw riskeren irrationeel te worden als ze zich beroepen op het principe van natuurlijkheid. Wijnbouw is een culturele activiteit waarbij we de natuur op een gecontroleerde manier naar onze hand zetten. In wezen is daar niets natuurlijks aan.

Stefaan Soenen

Brexit vote means final curtain for Bordeaux 2015 en primeur A first casualty of the Brexit vote could be the Bordeaux 2015 en primeur campaign in the UK. ‘This probably puts an end to the en primeur campaign, although I suspect it was pretty much done anyway,’ said Justin Gibbs at Liv-ex, the London-based fine wine trading platform. ‘From a sterling point of view, it makes wines more expensive still.’
There had already been some disquiet about Bordeaux 2015 price rises, with a weak sterling before the EU referendum adding more than 10% to release prices in the UK.

Decanter.com

Ons covermodel. Een frisse wijn vol passievrucht en kruiden, gemaakt op een Zuid-Afrikaans wijndomein. Daar weten ze al eeuwenlang wat ze doen: zelfs Napoleon dronk het liefst wijn Constantia.
Gall & Gall prijst Sauvignon Blanc van Groot Constantia aan in Proef. Een tikje misleidend, want Napoleon dronk van Groot Constantia natuurlijk geen Sauvignon, maar Vin de Constance. En had hij niet iets met Chambertin als lievelingswijn?

Pampas del SurRood of wit. Uit Argentinië. Fles 75 cl.4 voor 10.-Stuntaanbieding van supermarktketen Dirk. Na aftrek van de vaste kosten blijft er zo wel erg weinig geld over voor de inhoud.

It will come as no surprise that Britain’s wine (and drink) businesses overwhelmingly back continuing membership: when the Wine and Spirit Trade Association surveyed its members, only two per cent backed ‘Brexit’, and 90 per cent backed continuing membership (eight per cent were undecided).  Andrew Jefford op decanter.com.

We already know that Vatican City consumes more wine per-capita than any other country in the world, so we weren’t surprised to learn that the pope is encouraging all of us to include a healthy dose of wine in our own lives. Further confirming the widespread suspicion that he’s a pretty cool guy, Pope Francis gave a public benediction of sorts to wine drinking at wedding celebrations during the June 8 installment of his weekly public address in St. Peter’s Square in Vatican City, stating that “wine expresses the abundance of the banquet and the joy of the feast.”
He didn’t advocate a modest one-glass-per-person situation, either; he made it clear that any decent wedding will include wine that lasts, at a minimum, all reception long. “Imagine finishing the wedding feast drinking tea,” he scoffed. “It would be an embarrassment!”

Speaking to a crowd of thousands, His Holiness (who made a point of sampling some U.S. wines during his recent papal visit) expounded on a topic he’s touched on in past homilies: the Marriage at Cana, the Bible passage in which Jesus, attending a wedding with his mother, Mary, turns water into wine after the regular wine has run out. In his address, the pope connected this story to the idea that big moments such as weddings demand a party befitting the occasion. “How is it possible to celebrate the wedding and have a party if you lack what the prophets indicated was a typical element of the messianic banquet?” he asked, going on to note that while water is vital to life, “Wine is necessary for the feast.” Amen.

Duidelijke taal van paus Franciscus, geciteerd op Winespectator.com. Zie ook: Johannes 2:7-11.

Foto: Winespectator.com

Weinigen zullen bij Riesling aan Baden denken, maar er is een deel van Zuidwest-Duitsland dat uitblinkt in wijnen van deze edele druif: de Ortenau. In het hart van dit pal ten westen van Colmar (sic!) gelegen gebied zet de familie Laible al jaren de toon.   
    

Magister Vini Lars Daniëls is in Perswijn duidelijk de weg kwijt. Pal ten westen van Colmar in de Franse Elzas liggen immers wel Turckheim en de Vogezen, maar uiteraard niet de Badense Ortenau. Ga je vanuit Colmar oostwaarts en de Rijn over, dan kom je uit in Kaiserstuhl en nog steeds niet in die Ortenau. Kaarten leren dat je daarvoor toch echt in de omgeving van Offenburg zijn. Misschien eens een cursusje topografie volgen?

Mijn BMW is bordeauxrood.Privémededeling van Floris Verlinden, algemeen directeur van Verlinden Drink & Discover (voorheen Wijn Verlinden)

Buma komt steevast als meest betrouwbare partijleider uit peilingen, dat kan doorslaggevend zijn. Maar waarom doet het CDA het dan nog niet beter? […] De Buma-factor is buiten de partij blijkbaar nog niet doorgedrongen.

Ad de Regt, wethouder in Oudewater, maakt zich daar wel zorgen over.“Het is mooi dat de inhoud er staat en we hebben een goede partijleider, maar we moeten beter nadenken over hoe we dat vetkopen. Ze zeggen dat goede wijn gene krans behoeft, maar dat geldt alleen voor kenners. In de supermarkt moet die krans er wel op, en daar komen de meeste mensen.”

Verslag in NRC van het partijcongres van het CDA. Waar zijn de Bourgondische tijden van Dries van Agt gebleven…?

Aangezien bepaalde wijnaanbieders onverminderd en helaas ook ongestraft een loopje nauw nemen met de morele aspecten van hun handel en hordes naïeve wijnconsumenten onverminderd met open ogen in de val van voornoemde kommersanten trappen, moet het onderwerp toch nog maar weer eens een keer aan de orde komen: aanbiedingen. ‘Aanbieding’ is een welhaast magische term.

Ongetwijfeld al opgevoerd op pagina 1 van alle handboeken over psychologie, economie en verkooptechniek. De suggestie van voordeel staat er voor garant dat slachtoffers een waas voor de ogen krijgen waardoor hun kijk op de werkelijkheid er niet beter op wordt. En waardoor ze zich uit hebzucht dubieuze waar laten aansmeren. Zogenaamd ‘grote’ namen tegen zogenaamd ‘kleine’ prijzen. Barolo voor een habbekrats, bijvoorbeeld. Die slachtoffers zijn hoofdzakelijk types die menen verstand van wijn te hebben, maar daar juist niet over beschikken. En die daarom tegenover hun omgeving graag pochen over de geweldige vondst die zo’n onwaarschijnlijk goedkope Barolo wel niet zou bieden. Het welbekende verhaal van de klok en de klepel. Want 100 tegen 1 dat die bewuste Barolo bij een kritische beoordeling genadeloos door het ijs zakt. Maar dat is voor deze doelgroep kennelijk niet zo erg. Die ramsjprijs is veel belangrijker. Hoe goedkoper de wijn, des te beter men hem pretendeert te vinden. Vreemd is alleen wel dat men bij de aanschaf van een automobiel ineens heel andere criteria blijkt aan te leggen en men kennelijk beseft dat zowel kwaliteit als reputatie onvermijdelijk een prijs heeft. Kwestie van elementair logisch nadenken. Wat zeker voor hoger opgeleiden toch niet zo moeilijk zou moeten zijn. Hoewel?

Stel nu eens dat een bepaald type automobiel in een advertentie zou worden aangeboden met daarbij de mededeling dat de dealer het bewuste voertuig in de verkoop heeft voor de helft van wat je er ‘elders’ – let wel: elders in Nederland – voor zou moeten betalen. Zou iemand daar intrappen? Erg waarschijnlijk is dat niet. Bij wijn werkt het trucje kennelijk wel. Naast ronkende teksten, extatische kreten over vermeende punten van al lang niet meer actieve wijncritici zoals de ex-advocaat uit Maryland en gouden medailles behaald bij per definitie totaal onbetrouwbare concoursen, wordt als extra lokkertje bijna standaard gebruik gemaakt van zogenaamde prijsvergelijkingen. Waarbij de aangeboden wijn doorgaans ‘elders’ tweemaal zo duur zijn dan bij de mensvriendelijke ramsjhandel die hem ‘speciaal voor u’ heeft weten te bemachtigen. Er staat alleen nooit bij wie of waar dat ‘elders’ dan wel is. Waardoor de uitspraak volstrekt oncontroleerbaar wordt. De brave KVNW zal deze praktijk die op gespannen voet staat met de reclamecode vast wel met lede ogen aanzien, maar heeft er tot op heden niets concreets tegen gedaan gekregen. Zie de annonces in de zelfbenoemde kwaliteitskranten van vrijdag en zaterdag. Wat wil je ook als je ziet er onder de leden van diezelfde KVNW bedrijven zitten die het met waarheidsgetrouwe informatieverstrekking allemaal niet zo nemen. Daar valt dus weinig heil van te verwachten.

Nee, alleen wanneer de vermeende kenners zouden beseffen dat ze voor het lapje gehouden worden met restpartijtjes van twijfelachtig allooi – want waarom zijn die ‘wereldberoemde topwijnen’ niet al lang verkocht als ze zo geweldig zijn? – dan zouden die een signaal af kunnen geven door zichzelf niet meer voor de gek te houden. Maar helaas, net zoals bepaalde sluwe handelaren hardleers zijn, zo zijn hun in hoogst onwaarschijnlijke sprookjes gelovende afnemers dat ook. Triest, maar waar. Hoe waarschuwde die zo graag opgevoerde wijnadvocaat uit Maryland het regelmatig in zijn nieuwsbrief? Caveat emptor! In goed Nederlands: laat je niet belazeren!

René van Heusden