Nieuws

Slecht nieuws voor de kurkindustrie: het Australische Rosemount, onderdeel van Southcorp, een bedrijf dat onderdeel is van Fosters, gaat al zijn wijnen met ingang van dit en volgend jaar afsluiten met schroefdoppen. Dus niet alleen de gewone wijnen, onder het ‘diamond’-label, maar ook alle grote wijnen krijgen een schroefdop, inclusief de fameuze Show Reserve en de Balmoral Shiraz, rode wijnen die tot de beste van Australië worden gerekend. Het gaat om in totaal maar liefst veertig miljoen flessen. De onvermijdelijke flesuitval bij kurk zal ongetwijfeld de aanleiding vormen voor deze maatregel.
Slecht nieuws voor de kurkindustrie: het Australische Rosemount, onderdeel van Southcorp, een bedrijf dat onderdeel is van Fosters, gaat al zijn wijnen met ingang van dit en volgend jaar afsluiten met schroefdoppen. Dus niet alleen de gewone wijnen, onder het ‘diamond’-label, maar ook alle grote wijnen krijgen een schroefdop, inclusief de fameuze Show Reserve en de Balmoral Shiraz, rode wijnen die tot de beste van Australië worden gerekend. Het gaat om in totaal maar liefst veertig miljoen flessen. De onvermijdelijke flesuitval bij kurk zal ongetwijfeld de aanleiding vormen voor deze maatregel. Bovendien worden schroefdoppen in verschillende Europese landen steeds meer geaccepteerd door de wijndrinkers. Engeland en Ierland gaan hierbij op kop, maar landen als Zweden en Nederland volgen op korte afstand. Southcorp doet al jarenlang onderzoek naar schroefdoppen en is tot de conclusie gekomen dat ook rode wijnen zich goed ontwikkelen met een schroefdop en zelfs frisser blijven dan met een kurk. Het is maar dat u het weet.

Toegegeven, ze zijn sportief bij Sopexa. En durf hebben ze er ook, zij het op de verkeerde momenten. Na onze bedenkingen van enkele weken geleden inzake het te verwachten niveau van de wijnen die tijdens de ‘workshops’ op de beurs Bienvenue en France geschonken zouden worden – alle afkomstig van hard discounter Aldi – kregen we een uitnodiging om zelf aan een van die ‘workshops’ deel te nemen. In het kader van wat tegenwoordig zo mooi ‘participerende journalistiek’ genoemd wordt togen we daarom afgelopen vrijdag
Toegegeven, ze zijn sportief bij Sopexa. En durf hebben ze er ook, zij het op de verkeerde momenten. Na onze bedenkingen van enkele weken geleden inzake het te verwachten niveau van de wijnen die tijdens de ‘workshops’ op de beurs Bienvenue en France geschonken zouden worden – alle afkomstig van hard discounter Aldi – kregen we een uitnodiging om zelf aan een van die ‘workshops’ deel te nemen. In het kader van wat tegenwoordig zo mooi ‘participerende journalistiek’ genoemd wordt togen we daarom afgelopen vrijdag blijmoedig naar de Utrechtse Jaareurs, al waar het bewuste ‘lifestyle event’ voor francofielen zich afspeelde. Een fascinerend, zij het lichtjes oubollig geheel, inclusief stands met gerookte knoflook en volkskunst, baretdragende dubbelgangers van Ilja G., lange rijen wachtenden voor gratis koffie en bedrukt papier van de organiserende kwaliteitskrant voor Wakker Nederland, en oorverdovende Franstalige herrie vanaf een podium midden in de hal. Ach ja, en wij in onze naïviteit maar denken dat Franse cultuur synoniem zou zijn met gevoelige chansons om lekker romantisch-existentialistisch bij te zwijmelen. Niks daarvan, louter gekrijs en geblèr van het type technostamp. In de taal van Racine en Molière, dat wel.
 
Dit alles echter geheel en al terzijde. We waren immers vol verwachting voor die workshop met Franse Aldiwijnen gekomen! Een workshop is volgens de diction(n)aire ‘een gelegenheid waarbij men gezamenlijk creatief bezig is’. Hier bleek het gewoon te gaan om het in aangegegeven volgorde proeven van acht glazen met daarin industriële bijproducten die abusievelijk als ‘Franse wijn’ werden gepresenteerd. En dat is, eerlijk gezegd, nog buitengewoon vriendelijk geformuleerd. ‘Vins de merde’ komt dichter in de buurt. Want dit waren ze dan, die roemruchte vineuze representanten van La Grande Nation, vermeld in volgorde van proeven: Champagne Veuve Durand Brut à 13,99, Chablis à 5,99, Merlot Rosé à 2,19, Vin de Pays d’Oc Merlot à 1,89, Côtes du Rhône à 1,89, Coteaux du Languedoc à 1,39 (!), Médoc Château La Fuie Saint-Bonnet à 3,99 en Côtes de Gascogne Moelleux à 1,99. Voor alle duidelijkheid, de vermelde prijzen zijn telkens per fles van 0,75 liter, niet per vingerhoedje van 1 cl.

De ‘wijnen’ smaakten nog viezer dan onze bangste voorgevoelens ons al hadden doen vrezen. Maar ieder nadeel hep se voordeel: er was wel sprake van een opmerkelijke consistentie in kwaliteit. Of liever, in gebrek daaraan. De spreker van dienst probeerde niettemin gewag te maken van ‘terroir’ en al die fijne Franse ‘tradities’ die voor ‘wijnen-met-een-verhaal’ zouden zorgen. En hoe fijn die appellations wel niet zijn. Maar wat kopen we voor herkomst, wanneer de smaak van geen kant deugt? Ook vreemd: zeggen dat het allemaal op het grote publiek is afgestemd, maar ondertussen in het proefboekje wel foie gras suggereren bij dat valse, zoetzure en stijf van de sulfiet staande appelsap genaamd Côtes de Gascogne moelleux van 1,99! Foie gras, zou de Aldi zich daarmee ook al zo onderscheiden bij het grote publiek? Dat zal toch eerder met blikjes Brabantse leverpastei uit Bulgarije gebeuren. Kortom, wij zijn wel eens geloofwaardiger wijn-spijsssuggesties voor het gemene volk tegengekomen. Trouwens, om nu te zeggen dat we op Bienvenue en France – toegangsprijs 15 euro – regelmatig over als zodanig herkenbare leden van de arbeidersklasse en cliënten van de Sociale Dienst struikelden? Niet echt. De beurs draaide trouwens om heel wat meer dan alleen Gallische wijn, etenswaar en prullaria. Notarissen, belastingadviseurs en makelaars onroerend goed waren ook in opvallend groten getale als exposanten aanwezig. Daar ging het toch wat anders toe dan bij Sopexa. We hebben tenminste geen enkele makelaar gezien die voor avontuurlijk ingestelde starters leuke appartementjes aanbood in een verloederd sociale woningbouwcomplex in de Parijse banlieus. Herstel: levendige, kleurrijke en multiculturele omgeving. Omdat dat zo’n aardige optie is wegens het betaalbare karakter ervan. En toch zo typisch Frans…

De spreker meende Frankrijks rotzooi nog te moeten verdedigen door af te geven op de marketing rond lekkere Spaanse wijnen uit Rueda en Rioja. Niet zo’n sterke actie, zeker niet door ook nog eens te suggereren dat Rueda in Galicië zou liggen. Wartaal van de bovenste plank. Alsof de Médoc ineens onderdeel van de Languedoc zou zijn. Twee gewetensvragen (!) aan zijn adres vanuit de zaal. Of hij dat spul van Aldi zelf wel te hachelen vond? Nou ja, umme, dat moesten we dus even genuanceerd zien, want 80% is supermarkt en wijn-voor-alledag en Nederlanders zijn zuinig en zo. Maar we mogen er wellicht op wijzen dat in de betere Nederlandse supermarkten ook heel fatsoenlijke Franse wijnen te vinden zijn. Aldi is gelukkig niet de enige aanbieder in dit kanaal. En dan die tweede vraag. Wat de spreker van de wijnen van de heer Ilja G. vond? Hier scoorde hij in extremis dat broodnodige eer reddende puntje door te zeggen dat hij op dit soort foute vragen liever niet inging. Maar toen was het kwaad inmiddels al in volle hevigheid geschied. Au plaisir de vous revoir? On s’en doute…

Waarom willens en wetens en met voorbedachte rade een dergelijk treurspel geënsceneerd met een heilloze vlucht naar de onderkant? Omdat er geen budget zou zijn en de o zo medemensvriendelijke Duitse grootgrutter geheel belangeloos wijnen ter beschikking wilde stellen. De vinoloog had ze zelf nog mogen proeven om tot een verantwoorde ‘selectie’ te komen. Tsja, je vraagt je dan in alle gemoede af wat er buiten de boot gevallen is. Volgens de databank van het Wijninformatiecentrum worden op dit eigenste moment zo’n twintigduizend (20.000) Franse wijnen in Nederland te koop aangeboden. Zouden er nu echt niet een paar importeurs te vinden geweest zijn die bereid waren om als sponsors op te treden? Natuurlijk wel. Een fantastisch wijnland als Frankrijk – want op z’n best is het dat wel degelijk – verdient betere promotie dan beschamende wanvertoningen met louter ‘cochonnerie’ en begeleidende ongeloofwaardige praatjes. Francofielen en overige potentiële drinkers van Franse wijnen ook.

René van Heusden

Na eerdere overnames van onder andere Colaris, Wielinga en andere importeurs heeft Baarsma nu ook wijnimporteur Lovian ‘overgenomen’, door het kopen van 70% van de aandelen. Baarsma gelooft in het verhaal van de biologische wijnen en wil hiermee  investeren in de toekomst van groene wijn. Zo langzamerhand gaat de consument meer belangstelling tonen voor biologische wijnen, en is ook bereid om daar meer voor te betalen. Lovian werkt al enige jaren met succes met biologische wijnen,
Na eerdere overnames van onder andere Colaris, Wielinga en andere importeurs heeft Baarsma nu ook wijnimporteur Lovian ‘overgenomen’, door het kopen van 70% van de aandelen. Baarsma gelooft in het verhaal van de biologische wijnen en wil hiermee  investeren in de toekomst van groene wijn. Zo langzamerhand gaat de consument meer belangstelling tonen voor biologische wijnen, en is ook bereid om daar meer voor te betalen. Lovian werkt al enige jaren met succes met biologische wijnen, en vult daarmee de steeds maar groeiende portfolio van Baarsma goed aan. Ook ligt deze overname uiteraard in de ambities van Baarsma om verder te groeien met het geld dat is binnengehaald door de verkoop van de meerderheid van de aandelen aan ABN Amro Capital, afgelopen week.

Op vrijdag 9 februari zijn in Meerle bij Breda de eerste vier diploma’s uitgereikt aan kanperswijnen die geslaagd zijn voor de Diploma Course van de Wine and Spririt Education Trust (WSET) na een opleiding daarvoor gevolgd te hebben in de Benelux. Twee van de kersverse kanperswijnen waren afkomstig uit België en twee uit Nederland. De vijfde die het diploma ontvangst mocht nemen was al enige tijd geleden geslaagd, na  het grootste gedeelte van de opleiding in Londen gevolgd te hebben.
Op vrijdag 9 februari zijn in Meerle bij Breda de eerste vier diploma’s uitgereikt aan kanperswijnen die geslaagd zijn voor de Diploma Course van de Wine and Spririt Education Trust (WSET) na een opleiding daarvoor gevolgd te hebben in de Benelux. Twee van de kersverse kanperswijnen waren afkomstig uit België en twee uit Nederland. De vijfde die het diploma ontvangst mocht nemen was al enige tijd geleden geslaagd, na  het grootste gedeelte van de opleiding in Londen gevolgd te hebben.

De Nederlandse gediplomeerden waren alledrie vrouwen: Leonie Mooijekind (restaurant Specktakel in Haarlem), Monique Vreeke (wijnhandel 12% of meer in Middelburg) en de al veel eerder geslaagde Noële Ruitenberg (wijnschrijfster). De geslaagden van Belgische kant waren Pedro Ballesteros Torres (Spanjaard en werkzaam bij de EU) en Edwin Van der Kelen (Hostellerie De Kemmelberg).

Aan alle vijf proficiat, want ze hebben hiermee bewezen écht iets van wijn af te weten. De Diploma Course, volledig gegeven in het Engels door Masters of Wine, is namelijk het hoogste niveau dat de WSET aanbiedt en geldt als toelatingseis voor die vermetelen die zich aan Master of Wine willen wagen. De naam Diploma Course is eigenlijk een beetje vreemd; Bachelor of Wine zou wellicht een goed alternatief zijn.

De WSET is de enige organisatie met cursussen die internationaal gegeven worden, door zeer hoog gekwalificeerde docenten, en die overal volgens gelijke normen geëxamineerd worden. WSET cursussen voor beginners (Intermediate) en gevorderden (Advanced) worden in Nederland op diverse plaatsen verzord door Frank Smulders Wijneducatie. In Nederlandstalig België gebeurt hetzelfde, ook op diverse plaatsen, door WineWise van Sybille Troubleyn. Voor de Diploma Course werken beide instellingen samen op één centraal gelegen locatie voor de hele Benelux. Aanvankelijk was dat in Breda, tegenwoordig in het iets zuidelijker gelegen Meerle, net aan de Belgische kant van de grens.

WHY???
De diplomauitreiking vormde de afsluiting van een introductiedag, waarbij belangstellenden voor en reeds ingeschreven cursisten van de Diploma Course zich ondermeer konden onderwerpen aan een blindproeverij in MW-stijl. Deze werd begeleid door Frank Smulders MW, Jan de Clercq, de enige Belg die zich MW mag noemen, en David Wrigley MW namens de WSET. Een fascinerende bezigheid waarbij je als deelnemer plat gezegd met de billen bloot gaat.

Telt bij het examen van de Diploma Course nog vooral de correcte beschrijving van de geproefde wijnen, bij het MW-examen komt het primair aan op de argumentatie waarom je denkt dat je een bepaalde wijn in je glas hebt. Sleutelwoord: Why? Elke uitspraak en conclusie moet verantwoord worden. Een goede identificatie zonder logische beargumentatie geldt niet. Met andere woorden: dit is allesbehalve châteautje raden, maar analytisch proeven. En creatief weten om te gaan met onzekerheid.

De drie series bestonden respectievelijk uit drie Rieslings, drie rode Bordeaux en drie rode Spaanse wijnen.
Serie 1:
– Pacific Rim Dry Riesling nv, Bonny Doon Vineyard (fruit uit   
  Washington)
– Riesling Cuvée-Frédéric Emile 2000, Trimbach, Alsace
– Riesling Rüdesheimer Kirchenpfad Spätlese Trocken 2005, Joseph 
  Leitz, Rheingau
Serie 2:
– Château Haut-Gravet 2001, Saint-Emilion Grand Cru
– Château Grand Puy-Lacoste 2002, Pauillac
– Château La Croix 2002, Pomerol
Serie 3:
– Sanfir 2003, Bodega Casa del Pinar, Utiel-Requena
– Fra Fulcò 2000, Celler Alcover Joffre, Priorat
– Culmen 2001, Bodegas LAN, Rioja
En als toetje:
– Château Lafaurie-Peyraguey 1996, Sauternes

Hoe we het er zelf van afbrachten? Het had beslist minder gekund! Maar ook heel veel beter. Laten we het er maar op houden dat het weer eens een lesje in nederigheid was. Uiterst leerzaam, dat wel. Dus, ambitieuze wijnprofessionals…

http://www.wijneducatie.nl/
http://www.winewise.be/
http://www.wsetinternational.com/

René van Heusden

[fotobijschrift: v.l.n.r. Monique vreeke, Noële Ruitenberg en Leonie Mooijekind]

In een transactie waarbij ook andere banken, Friesland Bank en ING worden uitgekocht, verwerft ABN Amro Capital een belang van tussen de 50 en 60% in Baarsma, de grootste wijnimporteur van Nederland. Voormalige meerderheidsaandeelhouders Tjeerd van der Hoek en Cees de Rade (tot nu toe goed voor ruim 80%) behouden een minderheidsbelang van 40%.In zijn totaliteit is Baarsma goed voor naar schatting 20% van de Nederlandse wijnomzet,
In een transactie waarbij ook andere banken, Friesland Bank en ING worden uitgekocht, verwerft ABN Amro Capital een belang van tussen de 50 en 60% in Baarsma, de grootste wijnimporteur van Nederland. Voormalige meerderheidsaandeelhouders Tjeerd van der Hoek en Cees de Rade (tot nu toe goed voor ruim 80%) behouden een minderheidsbelang van 40%.

In zijn totaliteit is Baarsma goed voor naar schatting 20% van de Nederlandse wijnomzet, via verschillende kanalen. Baarsma is eigenaar van onder andere Oud Reuchlin & Boelen, Wielinga en Colaris. Onlangs werd Kaapkelder overgenomen.
De verkoop van de aandelen aan ABN Amro moet een verdere expansie in het buitenland mogelijk maken. Op dit moment is Baarsma actief in onder andere België en Frankrijk. Een eerdere overname in Duitsland, van Reidemeister & Ulrichs, in 2002, leverde een fikse flop op. Baarsma streeft naar een positie als marktleider in Europa. Een flinke uitdaging in de behoorlijk versnipperde wijnmarkt.
Bron: FD

Louis Jadot in Beaune gaat de komende drie jaar zijn vinificatiecapaciteit verdubbelen. Naast de bestaande cuveries in Beaune en in de Beaujolais zal een nieuwe cuverie gebouwd worden in Givry voor de productie van generieke Bourgognewijnen. Met deze investering van 4 miljoen euro wil het huis de kwaliteit van de regionale appellations een impuls geven. De bestaande cuverie in Beaune zal fors uitgebreid en verbouwd worden om rode en witte wijnen voortaan gescheiden van elkaar te kunnen vinifiëren. Kosten hiervan: 6 miljoen euro.
Louis Jadot in Beaune gaat de komende drie jaar zijn vinificatiecapaciteit verdubbelen. Naast de bestaande cuveries in Beaune en in de Beaujolais zal een nieuwe cuverie gebouwd worden in Givry voor de productie van generieke Bourgognewijnen. Met deze investering van 4 miljoen euro wil het huis de kwaliteit van de regionale appellations een impuls geven. De bestaande cuverie in Beaune zal fors uitgebreid en verbouwd worden om rode en witte wijnen voortaan gescheiden van elkaar te kunnen vinifiëren. Kosten hiervan: 6 miljoen euro.

Philippe Chéneau, de wijnmaker uit de omgeving van Nantes die op het rugetiket van van een van zijn vins de pays de aanduiding ‘Breizh gwin gwen’ – Bretonse wijn –  gebruikt, mag daarmee doorgaan. De procureur in Nantes achtte de klacht van de dienst Répression des Fraudes niet ontvankelijk.
Philippe Chéneau, de wijnmaker uit de omgeving van Nantes die op het rugetiket van van een van zijn vins de pays de aanduiding ‘Breizh gwin gwen’ – Bretonse wijn –  gebruikt, mag daarmee doorgaan. De procureur in Nantes achtte de klacht van de dienst Répression des Fraudes niet ontvankelijk.

Terug uit Nieuw-Zeeland is het weer even bijkomen van de jetlag. Je zit daar precies op 12 uur van onze tijd, dus helemaal tegenover onze eigen klok. Het menselijk lichaam heeft, na een reis door de tijd van meer dan 24 uur, toch een paar dagen nodig om te herstellen. We doen dat met een wijn die we tegenkwamen in Marlborough, de heerlijke Sauvigon blanc van Villa Maria. Typisch Marlborough. Een bezoek aan deze streek, noordelijk op het Zuider Eiland van Nieuw Zeeland, is een belevenis.
Villa Maria, Sauvignon blanc Private Bin 2006, Marlborough

Terug uit Nieuw-Zeeland is het weer even bijkomen van de jetlag. Je zit daar precies op 12 uur van onze tijd, dus helemaal tegenover onze eigen klok. Het menselijk lichaam heeft, na een reis door de tijd van meer dan 24 uur, toch een paar dagen nodig om te herstellen. We doen dat met een wijn die we tegenkwamen in Marlborough, de heerlijke Sauvigon blanc van Villa Maria. Typisch Marlborough.

Een bezoek aan deze streek, noordelijk op het Zuider Eiland van Nieuw Zeeland, is een belevenis. Het terroir is volledig anders dan in Europa. De wijngaarden met sauvignon blanc liggen allemaal in het platte stuk van het dal, op een ondergrond van oude rivierkeien. In Frankrijk zou dat volstrekt onmogelijk zijn. Daar liggen goede wijngaarden altijd op een heuvel, in verband met de noodzaak het regenwater af te voeren. Die noodzaak is er in Marlborough niet. Hier valt amper genoeg regen om de druiven voldoende water te geven. In het koele klimaat van deze streek is het vooral de sauvignon blanc (naast de chardonnay en de pinot noir) die uitstekend gedijt. Het klimaat is koel genoeg om het mooi fris te houden en warm genoeg om hem prima te laten rijpen, zodat hij mooi krachtig en sappig is. Heerlijk. Die van 2006 is heerlijk uitgebalanceerd, met in de geur bloemen, kruisbessen en wat appel, de smaak is heerlijk sappig en ongecompliceerd, met veel wit fruit en goede zuren, verfrissend en breed.

Mitra, € 9,99 http://www.mitra.nl/

Bourgogneproducent Chanson Père et Fils in Beaune heeft het eigen wijngaardbezit gevoelig weten uit te breiden. Na de overname van een domaine in het zuidne van de Côte de Beaune stijgt is de oppervlakte daarvan gestegen van 38 naar ruim 45 hectare, wat voor de Bourgogne enorm veel is. Chanson bezat al percelen in diverse premiers crus in Beaune, Savigny-lès-Beaune en Pernand-Vergelesses, alsmede in de grand cru Corton. Die lijst wordt nu uitgebreid met diverse uitstekende premiers crus in gemeentes als
Bourgogneproducent Chanson Père et Fils in Beaune heeft het eigen wijngaardbezit gevoelig weten uit te breiden. Na de overname van een domaine in het zuidne van de Côte de Beaune stijgt is de oppervlakte daarvan gestegen van 38 naar ruim 45 hectare, wat voor de Bourgogne enorm veel is. Chanson bezat al percelen in diverse premiers crus in Beaune, Savigny-lès-Beaune en Pernand-Vergelesses, alsmede in de grand cru Corton. Die lijst wordt nu uitgebreid met diverse uitstekende premiers crus in gemeentes als Puligny-Montrachet (Les Folatières), Chassagne-Montrachet (Les Chenevottes) en Santenay (Beauregard).  De importeur in Nederland is Wijn Verlinden: http://www.wijnverlinden.nl/

Mijn goede vriend Karel de Graaf, nooit te beroerd de knuppel in het hoenderhok te gooien, heeft onlangs in het openbaar de vraag gesteld hoe wijnhandel en pers  het in Nederland eendrachtig voor elkaar hebben  gekregen de consument tot zo’n laag kwaliteits- en prijsniveau te brengen als het gaat om het aankopen en drinken van wijn.  Zijn antwoord was: een gebrek aan opleiding.  Speelt zeker een rol.
Maar zelf benader ik het liever vanuit een andere invalshoek: het eeuwige gemekker over prijs-kwaliteitsverhouding is volgens mij de hoofdschuldige.  Uiteraard is prijs een factor om rekening mee te houden, maar ik constateer  tegelijkertijd een aantal belangrijke punten waar het gaat om prijs en kwaliteit.Ten eerste valt het mij op dat heel veel mensen eigenlijk geen idee hebben van echte kwaliteit bij wijn. Ik weet heus wel dat topwijnen vandaag de dag niet bepaald goedkoop zijn, maar als je je als wijnliefhebber of wijnprofessional  een mening wilt kunnen vormen over de kwaliteit van wijn, laat staan deze ook nog luidkeels te ventileren, dan lijkt het me toch echt een vereiste om enige ervaring te hebben met het proeven van echte topkwaliteiten. Ik constateer steeds weer dat zeer weinig mensen in Nederland die ervaring hebben, laat staan kwaliteit ‘blind’ herkennen.
Ten tweede wordt de mantra prijs-kwaliteitsverhouding door handel, horeca en consument tegelijk, veel te vaak gebruikt om het gebrek aan kwaliteit in wijn goed te praten. Ook het nooit of weinig drinken van echt goede wijnen wordt hiermee weg geredeneerd, aangezien deze per definitie ’ te duur voor wat het is’ worden verklaard.  Een ergerlijke opstelling, vooral als je beseft dat men deze te dure wijnen nooit  proeft. Dus waarop die waarneming dan gebaseerd is, blijft mij een raadsel.
Ten derde wordt het tot bijbelse proporties uitgegroeide  woord ‘prijs-kwaliteitsverhouding’  door velen inmiddels synoniem gezien aan ‘kwaliteit’. Matige wijn wordt als ‘goed’ beoordeeld, maar als je daar dan over doorvraagt, blijkt men te bedoelen ‘goed voor de prijs’. En dat is heel iets anders.
Ik ben er van overtuigd dat door het steeds maar hameren op prijs-kwaliteitsverhouding, eerst door de wijnhandel, daarna door iedereen, de kwaliteit van wijn in Nederland in een neerwaartse spiraal  is beland. Ik stel dan ook voor dat wij, als neem ik aan wijnminnend deel van Nederland, het PKV  woord nu definitief naar de vuilnisemmer van het wijnjargon verbannen. Weg ermee, niet meer over hebben.  Dan kunnen we de dingen eindelijk weer gewoon bij de naam noemen, troep ‘troep’ noemen, en het woord ‘top’ reserveren voor echte top, en niet voor gunstig  geprijsde middelmaat. Dank U.