Nieuws

Jaap Sonnemans, een van de meest markante en creatieve marketeers binnen de Nederlandse wijnhandel, verlaat Groupe LFE voor een nieuwe baan in Australië. Hij wordt daar global brand manager van Tempus Two en zal gaan opereren vanuit Sydney. Sonnemans liet Nederland de afgelopen jaren onder meer kennismaken met de avontuurlijke wereld van Hardys,

Jaap Sonnemans naar Australië

Jaap Sonnemans, een van de meest markante en creatieve marketeers binnen de Nederlandse wijnhandel, verlaat Groupe LFE voor een nieuwe baan in Australië. Hij wordt daar global brand manager van Tempus Two en zal gaan opereren vanuit Sydney. Sonnemans liet Nederland de afgelopen jaren onder meer kennismaken met de avontuurlijke wereld van Hardys, de fameuze feestvierende ‘urban dwellers’ van Castel – inclusief de baders op de Castelboot tijdens de Gay Canal Parade – en het kleuren van de Osbornestier.

Dat Sonnemans naar Australië gaat, komt niet helemaal als een verrassing. De afgelopen jaren was dat al een beetje zijn tweede vaderland geworden. Hij had er zijn hart aan verpand Bovendien klikte het naar zijn zeggen direct tussen hem en Lisa McGuigan, de sterk op marketing georiënteerde wijnmaakster van Tempus Two. LFE werkt sinds afgelopen jaar met de wijnen ervan. We wensen Jaap Sonnemans van harte proficiat met het uitkomen van deze droom! En laat de rest van de wereld nu de borst maar nat maken…

www.tempustwo.com.au

Wat gaan we deze zomer doen om de vakantie draaglijk te maken? Voor de een zal het allemaal sport zijn, voor een ander op het strand liggen en loungen in ‘beach clubs’ en voor weer een ander Cultuur. De ware vakantievierder gaat natuurlijk op wijnreis. Leuk, leerzaam en goed

Modern leven: Wijn-Visum van Gastrovino

Wat gaan we deze zomer doen om de vakantie draaglijk te maken? Voor de een zal het allemaal sport zijn, voor een ander op het strand liggen en loungen in ‘beach clubs’ en voor weer een ander Cultuur. De ware vakantievierder gaat natuurlijk op wijnreis. Leuk, leerzaam en goed voor de onderlinge verstandhouding binnen het gezin. Minder leuk voor importeurs werd het grote aantal aanvragen om een bezoek te regelen. Bij Gastrovino heeft men daarom besloten een en ander te stroomlijnen. Het heeft geresulteerd in een heel leuk initiatief, het Wijn-Visum

Het Wijn-Visum ziet eruit als een heus paspoort en biedt de bezitter ervan vrije toegang tot enkele tientallen wijnbedrijven, hoofdzakelijk in de klassieke wijnlanden van Europa, maar ook in andere continenten. Maar liefst 35 leveranciers van Gastrovino hebben aan dit originele idee hun medewerking verleend. Iedere visumpagina bevat essentiële informatie over het bedrijf, zoals adresgegevens, bezoektijden en de naam van de contactpersoon. Een kind kan de was doen, ook bij afspraken die pas op korte termijn gemaakt worden.

Het programma kan bestaan uit een rondleiding door de kelders en de wijngaarden, alsmede een proeverij van de jongste wijnen. Een groot aantal huizen geeft ook nog een fles mee om thuis eens na te proeven. Voor de wijnliefhebbers is er ook nog een bonus te behalen. De deelnemende wijnhuizen kunnen met een stempel op hun pagina aangeven dat de houder van het Visum op bezoek is geweest. Dat geeft recht op 10% korting op de wijnen van dat huis na thuiskomst.

Abonnees op de wijnbrief van Gastrovino krijgen het Wijn-Visum automatisch toegestuurd. Andere belangstellenden kunnen voor informatie terecht op www.gastrovino.nl

René van Heusden

Jean-François Quenin, eigenaar van Château de Pressac in Saint-Etienne de Lisse, is verkozen tot president van het Syndicat Viticole van Saint-Emilion. Hij is de opvolger van Hubert de Boüard (Château Angélus) die deze positie vanaf 1999 bekleed heeft en zich niet meer herkiesbaar had gesteld.

Jean-François Quenin, eigenaar van Château de Pressac in Saint-Etienne de Lisse, is verkozen tot president van het Syndicat Viticole van Saint-Emilion. Hij is de opvolger van Hubert de Boüard (Château Angélus) die deze positie vanaf 1999 bekleed heeft en zich niet meer herkiesbaar had gesteld. De Boüard blijft overigens wel actief in de wijnbouwpolitiek, onder meer als vicepresident van het Syndicat Viticole, president van het regionale comité van het INAO en lid van het nationale comité van datzelfde INAO.

De 59-jarige Jean-François Quenin was jarenlang actief in het zakenleven. In 1996 wisselde hij van carrière en koos hij voor de wijnbouw. Een jaar later kocht hij Château de Pressac.

Quenin was de afgelopen jaren al sterk betrokken bij het reilen en zeilen van de wijnen uit Saint-Emilion. Tot zijn verantwoordelijkheden behoorden de buitenlandse promotie voor Saint-Emilion en het voorzitterschap van de unie van wijnproducenten in Saint-Emilion, Pomerol en Fronsac. Sinds juli 2003 mag hij zich ook ‘Jurat’ noemen, een grote eer in Saint-Emilion.

Promotie van de wijnen uit Saint-Emilion blijft een prioriteit voor de nieuwe president. Daarnaast zal hij nauw betrokken zijn bij het opzetten van een nieuw systeem voor kwaliteitscontrole in samenwerking met de organisatie Qualibordeaux. Het systeem moet nog dit jaar van kracht worden en is gebaseerd op de nieuwe specificaties voor de appellations Saint-Emilion, Saint-Emilion Grand Cru, Lussac-Saint-Emilion and Puisseguin-Saint-Emilion.

Slow Food Nederland houdt zaterdag 17 en zondag 18 mei de eerste Nederlandse Terra Madre, een bijeenkomst over ambachtelijke en kleinschalige culinaire producten. Er worden Slow Food films vertoond, er zijn proeverijen van lokale producten zoals Nederlandse wijn en Nederlands bier en er wordt gediscussieerd over actuele ontwikkelingen.
Slow Food Nederland houdt zaterdag 17 en zondag 18 mei de eerste Nederlandse Terra Madre, een bijeenkomst over ambachtelijke en kleinschalige culinaire producten. Er worden Slow Food films vertoond, er zijn proeverijen van lokale producten zoals Nederlandse wijn en Nederlands bier en er wordt gediscussieerd over actuele ontwikkelingen.

Voorbeeld voor de bijeenkomst in de Abdij van Middelburg is de tweejaarlijkse Terra Madre in Turijn, de hoofdstad van de Slow Food beweging. Het Italiaanse evenement duurt vijf dagen en trok in 2006 bezoekers uit de hele wereld. “We hebben in Nederland niet de Italiaanse eetcultuur,” zegt Jan Wolf, voorzitter Slow Food Nederland, “maar toch zie je hier een stijging van het aantal consumenten dat waarde hecht aan lekker, puur en eerlijk eten. Slow Food in Nederland wil dat stimuleren.”

Slow Food wil een tegenwicht bieden aan massaproducten, door de nadruk te leggen op kleinschalige, ambachtelijke producenten. Tijdens Terra Madre kunnen bezoekers die streekproducten proeven. In ‘smaaktheaters’ zullen producenten presentaties geven over hun werk. Op het programma staan verder een “Dutch Enoteca” met proeverijen van Nederlandse wijn en bier, en vertoningen van Slow Food films. Belangrijke onderdelen van de Terra Madre Nederland 2008 zijn verder de symposia, die producenten een platform bieden om actuele ontwikkelingen onder de loep te nemen en kennis en ervaringen uit te wisselen.

Meer informatie staat op http://www.terramadre2008.nl/

Eddy Gravemaker beschouwt Engeland als zijn tweede vaderland. Hij heeft er lang gewoond en reist regelmatig af naar Engeland om zijn Australische wijnvoorraad aan te vullen. Waarom koopt hij eigenlijk geen Engelse wijn? Eerst maar eens proeven…

Ik beschouw Engeland als mijn tweede vaderland. Vanaf midden jaren zeventig heb ik vijfentwintig jaar lang zes maanden per jaar in Engeland gewoond. Ik heb ook vijftien jaar in België gewoond en ik woon nu al zeven jaar in Frankrijk, maar ik heb met geen enkel ander land meer binding dan met Engeland. Het was dan ook slechts om klimatologische redenen dat ik in 2001 naar Frankrijk ben verhuisd. Maar dat wil niet zeggen, dat ik niet regelmatig naar Engeland afreis. Al was het alleen maar om mijn Australische wijnvoorraad aan te vullen. Er is geen land ter wereld, behalve Australië uiteraard, waar ze een ruimere keuze hebben aan Australische wijnen dan in Engeland. Je kunt natuurlijk heel sjiek in Londen bij Harrods of Harvey Nichols gaan wijnwinkelen, maar ook de wijnwinkelketens en supermarkten in Engeland verkopen uitstekende Australische wijnen. Op mijn laatste reis door Engeland vond ik een droom van een wijnwinkel, Byrne’s wineshop in het provinciestadje Clitheroe in Lancashire. Aan de buitenkant doet deze wijnwinkel niet vermoeden hoeveel prachtige wijnen er binnen te koop zijn. De winkel zelf is klein, maar de kelders, die onder de straat doorlopen, zijn groot en tot aan de nok gevuld met een schat aan internationale wijnen. Beslist de moeite waard om voor om te rijden. In de jaren zeventig en tachtig kon je het beter uit je hoofd laten om wijn te bestellen in een pub. Dat is sinds de jaren negentig drastisch veranderd. Elke goede pub heeft tegenwoordig een wijnkaart waar mening eetcafé in Nederland jaloers op kan zijn. Ook in veel restaurants toveren ze nowadays een wijnlijst tevoorschijn om van te watertanden. In een restaurant in een middelgrote stad stonden wijnen uit vier continenten en meer dan twintig verschillende landen op de wijnkaart. Wat een weelde, zeker vergeleken met de oh zo saaie wijnkaarten die je in Frankrijk over het algemeen krijgt voorgeschoteld. De ruime internationale keuze in de Engelse horeca vloeit natuurlijk ook voort uit het feit dat er in Engeland zelf geen wijn van enige betekenis wordt geproduceerd. De wijnboer die ik in Worcestershire ontmoette, verwoordde het als volgt: “In Engeland wordt geen wijn gemaakt, maar er wordt geëxperimenteerd met het maken van wijn.” Ondanks dat vullen Jonty Daniels en zijn vrouw Janet Baldwin elk jaar tienduizend flessen met de opbrengst van een twee hectare grote wijngaard, Astley vineyards genaamd. De wijngaard ligt in het redelijk noordelijke Worcestershire. De gemiddelde temperatuur is hier per jaar slechts twee graden lager dan in Champagne, maar de hoeveelheid neerslag bijna het dubbele. De meeste aangeplante druif is Kerner, een druif van Duitse afkomst. Verder vond ik in de wijngaard de druiven Madeleine Angevine, Siegerrebe en Phoenix. Voorwaar geen rijtje van de meest gangbare druivensoorten. Ik denk dan ook niet dat ik ooit mensen op een terras luid een “Madeleine Angevine” of een “Siegerrebe” zal horen bestellen in plaats van een “Sjardonnee”. Ik proefde tijdens mijn bezoek aan Astley vineyards vijf verschillende witte wijnen, de meeste gemaakt van blends van bovengenoemde druiven. Vier stuks vond ik ronduit tegenvallen: weinig fruit, waterig en saai. De vijfde, gemaakt van Kerner old vine, leek nog het meest op een riesling. Hij had een zoetje en redelijk wat fruit. Uit beleefdheid heb ik drie flessen gekocht van de laatste wijn. Engeland blijft een van mijn favoriete wijnlanden, maar niet om de wijn die er wordt gemaakt. Eddy Gravemaker

De meeste aangeplante druif is Kerner, een druif van Duitse afkomst.

Er zijn weinig gegevens over zonneschijn gepubliceerd, omdat maar weinig weerstations zonneschijn meten. In het artikel ‘Estimating spatial and temporal variations in solar radiation within Bordeaux winegrowing region using remotely sensed data’ bespreekt Kees van Leeuwen een methode om zonneschijn te meten met satelliet data.
Estimating spatial and temporal variations in solar radiation within Bordeaux winegrowing region using remotely sensed data

Er zijn weinig gegevens over zonneschijn gepubliceerd, omdat maar weinig weerstations zonneschijn meten. In bijgevoegd artikel bespreken we een methode om zonneschijn te meten met satelliet data. We passen deze methode toe op de Bordeaux streek. De hoeveelheid zonneschijn dat een perceel ontvangt hangt voornamelijk af van het hellingspercentage en de ligging. Benjamin Bois is in 2007 bij Kees gepromoveerd op een klimaatstudie van de Bordeaux streek.

Lees meer artikelen van Kees van Leeuwen.

Een restaurantrecensie van een ontbijt? Dat kan, op GrootSpraak. Het ontbijt van Le Défi in Sprang-Capelle was bijzonder: lekkere koffie, vers sap en eitje a la minute.Lees meer op GrootSpraak.nl
Een restaurantbespreking die begint bij het ontbijt op de ochtend van vertrek? Zeker, want het was een bijzonder ontbijt. Minstens even liefdevol gemaakt als bij de groten, Souvereins ooit of aan het zwembadje bij de heren Pourcel. Niks geen buffet, maar heerlijke kleinigheden opgediend door de chef zelf. Mini-viennoiserieën, geroosterde sandwiches van brood en van brioche, versierd met lekkernijen. Overheerlijke muesli met verse yoghurt. Uitstekende confiture. Eitje a la minute naar wens. Heerlijk vers sap. En ongekend lekkere koffie. “Wij drinken overdag zelf ook Palombini.” Alsof je bij iemand thuis bent. Kijk, dat willen wij.

Laat Onno Kleyn een telefoonboek of de gebruiksaanwijzing voor een videorecorder schrijven en zelfs dan krijg je gegarandeerd nog meeslepende lectuur. Weinig culinaire schrijvers in het Nederlandse taalgebied hebben zo’n vlotte en lekker makende schrijfstijl als hij. Lees zijn artikelen of boeken, en je krijgt gegarandeerd trek.

Laat Onno Kleyn een telefoonboek of de gebruiksaanwijzing voor een videorecorder schrijven en zelfs dan krijg je gegarandeerd nog meeslepende lectuur. Weinig culinaire schrijvers in het Nederlandse taalgebied hebben zo’n vlotte en lekker makende schrijfstijl als hij. Lees zijn artikelen of boeken, en je krijgt gegarandeerd trek. Een beetje zoals vroeger het geval was bij Wina Born. Hij heeft behalve verstand van zaken bovendien een lichtjes baldadig gevoel voor humor dat de leesbaarheid van zijn publicaties extra ten goede komt. Ik zelf ben helemaal verkocht sinds ik zijn ‘Lekker Italië’ las. En wacht met smart op een nieuwe uitgave daarvan.   Aangename leesbaarheid is ook de eerste kwalificatie die van toepassing is op een serie van drie culinaire reiswoordenboekjes van Kleyns hand die recentelijk gepubliceerd zijn door uitgeverij Het Spectrum. Het gaat daarbij gedeeltelijk om geactualiseerde versies van eerdere uitgaven. Ze zijn gewijd aan populaire vakantielanden met en rijke gastronomische cultuur, te weten Frankrijk, Italië en Spanje. Behalve woordenlijsten – in de aan Spanje gewijde uitgave zelfs in zowel Castiliaans (Spaans), Catalaans, als Baskisch – bevatten ze ook allerhande praktische gedragstips voor een plezierige ervaring in de verschillende typen horecagelegenheden in de bewuste landen. Van kinderstoeltjes en rookpolitiek tot allergieën en fooien aan toe. En hoe je dat zegt in de taal van het land. Heel praktisch dus, zeker wanneer je wel eens avontuurlijk uit eten wilt gaan of op de markt inkopen wilt doen. Gelukkig spreekt nog niet iedereen Engels… Maar daarbij blijft het niet. Kleyn geeft ook beknopte uitleg over eetgewoonten, gastronomische specialiteiten, wijn en andere dranken in de beschreven landen, daarbij en passant soms even afrekenend met hardnekkige misverstanden, zoals de uitspraak van sangría. Ook al heb je geen concrete reisplannen, het is gewoon een plezier om deze teksten te lezen. Sterker nog, ze zetten je juist aan tot het maken van reisplannen. Voor de woordenlijsten geldt hetzelfde, want de auteur laat merken dat hij weet wat er in de door hem beschreven landen actueel gaande is. Zie bijvoorbeeld een modieuze term als déclinaison die je tegenwoordig op zowat elke Franse menukaart tegenkomt. Warm aanbevolen derhalve. Al was het maar om thuis een beetje vakantie te vieren. René van Heusden

Onno Kleyn: Culinaire reiswoordenboeken Frans, Italiaans en Spaans Paperbacks in zakformaat, uitgaven van Het Spectrum. Prijs per deel: € 9,95

Rosé is niet langer een trend meer, maar hoort er volgens mensen die het weten kunnen helemaal bij. Hoogste tijd dus voor producenten om met innovatieve concepten op roségebied te komen teneinde de spanning er in te houden. Recentelijk zijn twee opvallende rosés uit onverwachte hoek op de Nederlandse markt gekomen.

Rosé is niet langer een trend meer, maar hoort er volgens mensen die het weten kunnen helemaal bij. Hoogste tijd dus voor producenten om met innovatieve concepten op roségebied te komen teneinde de spanning er in te houden. Diversificatie van het productaanbod heet dat. Zie de inspanningen die momenteel bijvoorbeeld in de Champagne geleverd worden. Maar ook in andere klassieke gebieden zit men niet stil. Recentelijk zijn twee opvallende rosés uit onverwachte hoek op de Nederlandse markt gekomen. Het betreft de Rosafino van het sherryhuis Osborne en de Pink van porthuis Croft.

Rosafino is een ‘gewone’ rosé met een sherrysmaakje, of, zoals de marketeers bedacht hebben, ‘rosé met een bite’. Osborne heeft al eerder gezocht naar variaties op het thema sherry, zoals met de Solazwijnen. Nu dus een rosé. Die wordt gemaakt van cabernet sauvignon, syrah, tempranillo en tintilla de rota uit het zuiden van Andalusië. Het ongewone aan de wijn is dat hij gedurende twee maanden een opvoeding met flor ondergaat, net zoals dat het geval is met fino sherry. Het verschil is alleen dat de rosé op stalen tanks ligt en niet op hout om iedere vorm van oxidatie te vermijden en optimale fruitigheid te behouden. Of consumenten hiermee ooit aan de sherry geholpen worden, staat nog te bezien, maar in technisch opzicht valt er niets op aan te merken. Zeker eens het proberen waard dus, want een beetje anders smaakt deze rosé inderdaad. Er gaan er zeker geen dertien van in het dozijn. Rosafino wordt geïmporteerd door LFE en is te koop in de supermarkt voor € 4,99 per fles.

Van heel ander kaliber is de Croft Pink, een port die bedoeld is voor de zomer. Hier heeft de producent geen kunstgrepen uitgehaald, maar heeft men zich gehouden aan de gangbare vinificatie voor port. Het enige verschil met normale ports is de veel kortere inweking van de druiven. Schillen en vruchtvlees worden al in een vroeg stadium van elkaar gescheiden. Hierdoor krijgt de wijn minder kleur en is hij wat lichter van smaak. Verwacht overigens geen roze wijn; de kleur is eerder lichtrood, clarete. Ook in dit geval is gestreefd naar optimale expressie van (rood) fruit, in combinatie met soepelheid en frisheid. Qua stijl is de Pink enigszins vergelijkbaar met een lichte Ruby, zij het minder zoet. De wijn presenteert zich op zijn best, wanneer hij stevig gekoeld in het glas komt, desnoods met ijsblokjes. Je kunt hem zo drinken, met wat hartigs erbij, of bij niet te zoete nagerechten. Tijdens een lunch op het terras van Savelberg bleek de door producent en importeur Kwast gesuggereerde combinatie met een dessert op basis van bittere chocolade en fruit een schot in de roos. Croft Pink is te koop in wijnspeciaalzaken voor € 11,99 – zie voor verkoopadressen: http://www.kwastwijnkopers.nl/ – en is ook te bestellen in de betere horeca.

Uiteraard ontbreekt het niet aan bijbehorende lifestylesites:

http://www.hetspanjevanosborne.nl/

www.croftpink.com

René van Heusden

Hubrecht Duiker is vandaag in zijn woonplaats Abcoude benoemd tot ridder in de orde van Oranje Nassau. Hij kreeg deze onderscheiding uit handen van de burgemeester Jan Streng. Hubrecht Duijker geeft aan dit totaal niet verwacht te hebben. Ria Donders, directeur van het Arnhemse wijnmuseum, werd in de lintjesregen benoemd tot lid in de orde van Oranje Nassau.

Hubrecht Duiker is vandaag in zijn woonplaats Abcoude benoemd tot ridder in de orde van Oranje Nassau. Hij kreeg deze onderscheiding uit handen van de burgemeester Jan Streng. Hubrecht Duijker geeft aan dit totaal niet verwacht te hebben. Wel is hij enorm trots op de waardering voor zijn werk. Overigens ziet Duijker deze benoeming ook als compliment voor alle wijnen die hij tot nu toe heeft beschreven. Sinds 1974 is Hubrecht Duijker full time wijnschrijver. Naast talloze artikelen over wijn heeft Hubrecht een groot scala aan boeken geschreven. Zo verschijnt in samenwerking met Harold Hamersma al jaren de Wijnalmanak.  Andere bekende werken die van zijn hand verschenen zijn Wijngids voor beginners en Hubrecht Duijker over wijn. Veel van zijn boeken zijn in andere talen uitgebracht, zelfs in het Frans. Hij werd benoemd tot ereburger van Margaux, en in 1999 riep een internationale jury hem uit tot beste wijnpublicist ter wereld.  Ook Thérèse Boer van de Librije is benoemd tot ridder in de orde van Oranje Nassau.  In Arnhem werd een koninklijk lintje opgespeld bij Ria Donders, directeur van het wijnmuseum. Het museum is opgezet door Ria en haar man Jaap en trekt jaarlijks duizenden bezoekers. Ria is benoemd tot lid in de Orde van Oranje Nassau.

In de komende editie van Perswijn wordt Ridder Hubrecht uitgebreid bevraagd.