archivebourgogne

De 148<SUP>ste</SUP> liefdadigheidsveiling van de wijnen van Hospices de Beaune werd druk bezocht, maar niet door de Nederlandse wijnhandel. De prijzen van de witte en de rode wijnen stegen meer dan verwacht. Karel de Graaf, Bourgogne-kenner bij uitstek, woonde de wereldberoemde <EM>Vente des Vins</EM> bij en doet verslag.

Wat is er toch aan de hand met Zuid-Afrikaanse wijnen? Lopen die niet meer zo hard als de afgelopen jaren het geval was? Is het nieuwtje er af? Zijn ze ineens minder ‘trendy’ dan rosé of die vermaledijde Prosecco? Of toch wat minder fán-tás-tisch dan de onwaarschijnlijke stuntprijzen even wilde doen geloven? Zo de groei er uit is, is dat dan erg? Nee, dat is helemaal niet zo erg.

De eerste column van Charlotte van Zummeren, vinoloog en sommelier, gaat over de overeenkomst tussen de Karatekid en wijnmaker Jerre Hoekstra, die vers uit de collegebanken onkruid wiedde op Cheval Blanc en wat bijkluste op Margaux. Charlotte: “Ik ontmoette Jerre in juni op het Wine en Food Festival van 3 juni. Daar heb ik met eigen ogen kunnen zien hoe geduldig hij sprak met iedereen.”

Voor de Bourgogne is de jaargang 2005 een absolute droom: de wijnen hebben rijpheid, kracht en frisheid tegelijk. De streek is al verwend met veel goede jaren, maar 2005 spant de kroon. In het prachtig verbouwde Restaurant De Echoput presenteerde Bouchard Père et Fils de jaargang 2005 samen met zijn importeur Oud, Reuchlin & Boelen.

In menig aangrijpend verhaal over spraakmakende chefs lezen we hoe bezorgd die zijn om de kwaliteit van hun ingrediënten. Hoe alles van de beste kwaliteit moet zijn, verser dan vers en een authentieke smaak moet hebben. Geen industriële <I>convenience</I> derhalve. Dit is een waarlijk fijne instelling die we als restaurantbezoekers alleen maar kunnen toejuichen. Immers, alleen op basis van niet-gestandaardiseerde producten kan een chef zijn of haar individuele klasse ten volle tonen.

Na zo’n 15 jaar van afwegen, studeren en eindeloos gedelibereer is het dan toch zo ver gekomen: Parijs heeft het groene licht gegeven voor een hertekening van de grenzen voor een aantal premiers crus in Volnay. Deze voor Franse begrippen en al helemaal voor de Bourgogne revolutionaire, maar daarom niet minder realistische, beslissing is er gekomen op verzoek van het Syndicat Viticole van Volnay.

Nu ik toch in de Pfalz was, kon en wilde ik de verleidingen van de Weinstrasse niet weerstaan. Honderden vriendelijke gastvrije Winzers, waar proeven nooit een probleem is of verplichtingen oproept. Wat een verschil met de Bourgogne, iets zuidelijker aan de andere kant van de grens. Waar je nog net niet met een dubbelloops jachtgeweer van het erf wordt gejaagd. Als je toch al binnen mag komen, is proeven zonder afspraak al helemaal niet aan de orde. Natuurlijk maken ze in Bourgogne topwijnen, maar zeker ook genoeg rommel.

Speciaal voor gasten die actief zijn in de betere restaurants organiseert Perswijn een paar keer per jaar de proeverij ‘Sterrenwijn’. Onderwerp tijdens de laatste editie waren bijzondere witte wijnen. Op de proeverij stonden vele grote ‘klassieke’ namen uit onder andere de Bourgogne. Maar het valt op dat er ook uit de Nieuwe Wereld steeds meer ‘klassieke’ wijnen komen. Een van de opvallendste in deze categorie was een bijzondere Chardonnay uit Australië, de M3 Vineyard Chardonnay van Hill-Smith.

Surprise! Voor het eerst sinds ruim een halve eeuw heeft Michelin een vrouwelijke chef met drie sterren onderscheiden. Het is Anne-Sophie Pic (37) van Maison Pic in Valence. Ze is daarmee pas de vierde vrouw die deze eer ooit te beurt viel. In 1933 kregen Eugénie Brazier en Marie Bourgeois drie sterren, Marguerite Bise in 1951. <BR>Anne-Sophie Pic stamt uit een bekend geslacht van topkoks. Zowel haar grootvader als haar vader kookten volgens Michelin op het allerhoogste niveau. Aardig is ook dat Pic na 15 jaar weer terug is op dat niveau. Na de dood van Anne-Sophies vader Jacques in 1992 was het zijn derde ster kwijtgeraakt.