Reportages & Reizen

Er bestaat geen mooie Nederlandse vertaling voor, maar ‘les coups de cœur’ zijn van die zaken die je even doen opleven, en je doen stilstaan bij het mooie van het leven. Je ziet het, je proeft het en je bent even verliefd.

Wat was het weer een fijn gebeuren, de proeverij van de Union des Grands Crus de Bordeaux in Krasnapolsky. Want ja, Bordeaux was, Bordeaux is en Bordeaux blijft. Anders dan vorig jaar hadden de leden van de UGCB ditmaal met 2014 een millésime in de aanbieding dat stukken beter smaakte dan het niet te hachelen 2013. Vandaar dat het aanbod aan hartige mondvermaakjes beperkt kon blijven tot naturel geserveerde bitterballen. Geen mosterd meer erbij en ook geen oriëntaalse vlammetjes met een zoetzuur papje. Bij 2013 is dat niet zo smaakbedervend, maar bij lekkere wijnen wel. Een compliment derhalve aan de organisatie voor deze wijze bijsturing van het hapjesbeleid.

Als weldenkende mensen leven we in verwarrende tijden waarin niet altijd even duidelijk is wat de medemens in wijnland nu precies voor heeft. Zo ontvingen we in december van de KVNW een opgetogen persbericht waarin melding werd gemaakt van de participatie door WIM (Wine in Moderation) in een serie wijnprogramma’s die vanaf maart op de commerciële zender 24Kitchen zal worden uitgezonden.

Officiële cijfers bevestigen het: Nederland heeft ‘de crisis’ weer achter de rug! Als daar nu één betrouwbare barometer voor is, dan is het wel in wat voor ambiance de vaderlandse wijnhandel boodschappen communiceert.

Zoals te lezen valt in Perswijn 7, gaat het niet alleen met de wijnen van de Mosel de goede kant op, ook op culinair gebied heeft het gebied steeds meer te beleven voor wie de lat wat hoger wenst te leggen. Toegegeven, je komt nog steeds wel erg vaak dezelfde gerechten tegen – carpaccio, Sint Jakobsschelpen, forel, snoekbaars, eendenlever, steak, reerug, pasta etc. –, maar gelukkig weten steeds meer chefs daar dan wel een eigen draai aan te geven. Kortom, een goede reden om eens wat betere eetgelegenheden op een rijtje te zetten.

Als Master of Lunch raken wij altijd in verhoogde staat van opwinding wanneer wij een uitnodiging ontvangen voor een gratis middagmaaltijd in een gunstig bekendstaande eetgelegenheid. Bij voorkeur een zaak met een of meer Michelinsterren. Dat zo’n maaltijd voor organisatoren een alibi is om ‘concepten’ te communiceren nemen we voor lief. Het gaat immers om de gratis versnaperingen!

Kom in verzet!Er moet een siddering over het Binnenhof gegaan zijn! Wanneer en waarom? Na het bekend worden van de in krachtige taal gestelde standpuntverklaring door de KVNW inzake de Haagse plannen voor een zoveelste accijnsverhoging op wijn. Voorzitter Peter van Houtert zou daarover zelfs ‘furieus’ geweest zijn.

Op 1 augustus 2006 liet ex-marineofficier (!) Ghislaine Melman haar eigen pr-bedrijfje registreren bij de Kamer van Koophandel. Een mooi alibi voor een partijtje in de vorm van een receptie op exact dezelfde datum om het 10-jarig bestaan van Melman Communications te vieren. Je moet maar durven, zo midden in de vakantietijd.

Zomertijd, komkommertijd? Niet voor Wine Society! Geen vakantie derhalve, wel een dagje naar Parijs om daar eindelijk eens de verantwoord bereide groentegerechten van Alain Passard in diens *** L’Arpège te gaan nuttigen. Met een fijne jubileumbonus in het vooruitzicht kan dat er wel af. Maar dit terzijde. Wat gebeurde er recentelijk zo al in Nederwijnland? Veel, zij het helaas niet altijd in gunstige zin.

Wijnschrijvers, wat doen die lui eigenlijk behalve hun alcoholisme camoufleren en sublimeren? Het is een vraag die menigeen zich stelt. En terecht. Lang uitslapen, snoepreisjes maken, aan en in zwembaden liggen, dagelijks gratis sterrenmaaltijden genieten, openen van enveloppen met inhoud? De werkelijkheid is genuanceerder.