Nieuws

De John Platter South African Wines Guide heeft in de editie 2007 – die in november zal verschijnen – niet minder dan 25 wijnen bekroond met de maximale waardering van vijf sterren. Onderstaand het overzicht:Wit:
2006 Cape Point Vineyards Limited Release (Woolworths)
2005 Sauvignon Blanc Cape Point Vineyards ‘Isliedh’
2005 Vergelegen White
De John Platter South African Wines Guide heeft in de editie 2007 – die in november zal verschijnen – niet minder dan 25 wijnen bekroond met de maximale waardering van vijf sterren. Onderstaand het overzicht:

Wit:
2006 Cape Point Vineyards Limited Release (Woolworths)
2005 Sauvignon Blanc Cape Point Vineyards ‘Isliedh’
2005 Vergelegen White
2005 Chardonnay Hamilton Russell Vineyards
2005 Chardonnay Waterford Estate
2005 Chenin Blanc Spier ‘Private Collection’
2005 Chenin Blanc De Morgenzon
2005 Chenin Blanc Rudera Wines ‘Robusto’

Rood:
2003 Pinot Noir Bouchard Finlayson Tête de Cuvée Galpin Peak
2004 Shiraz Fairview Solitude
2004 Shiraz Boekenhoutskloof  ‘Syrah’
2004 Shiraz Raka ‘Biography’
2004 Shiraz Hartenberg Estate ‘The Stork’
2003 Shiraz Saxenburg ‘Select’
2004 Rotwein Ernie Els Wines ‘Ernie Els’
2004 Cabernet Sauvignon Neil Ellis Wines ‘Vineyard Selection’
2004 Cabernet Sauvignon Boekenhoutskloof
2003 Cabernet Sauvignon Rudera Wines

Zoet
2005 Chenin blanc Ken Forrester ‘T’ Noble Late Harvest
2004 Paul Cluver Weisser Riesling Noble Late Harvest
n.v.   Signal Hill Eszencia wine unfortified
2004 De Krans Vintage Reserve Port
2001 JP Bredell Wines Cape Vintage Reserveve Port
2004 Port Boplaas Vintage Reserve Port
1980 Boplaas Cape Tawny Vintner’s Reserve Port

De bekende Chileense wijnmaker Aurelio Montes, mede-eigenaar en wijnmaker van Viña Montes gaat dit jaar ook wijnen produceren in Napa. Montes is daarmee de eerste Chileen die de rollen omdraait. Tot nu was Chili juist het speelterrein voor buitenlanders uit gerenommeerde gebieden. Denk bijvoorbeeld maar aan de Rothschilds uit Bordeaux en het Californische Mondavi in zijn goede jaren.
Montes gaat in Napa twee wijnen op basis van cabernet sauvignon maken. Hoe die gaan heten is nog niet bekend, wel dat de druiven ervoor uit Oakville, Stag’s Leap en Yountville zullen komen.
De bekende Chileense wijnmaker Aurelio Montes, mede-eigenaar en wijnmaker van Viña Montes gaat dit jaar ook wijnen produceren in Napa. Montes is daarmee de eerste Chileen die de rollen omdraait. Tot nu was Chili juist het speelterrein voor buitenlanders uit gerenommeerde gebieden. Denk bijvoorbeeld maar aan de Rothschilds uit Bordeaux en het Californische Mondavi in zijn goede jaren.
Montes gaat in Napa twee wijnen op basis van cabernet sauvignon maken. Hoe die gaan heten is nog niet bekend, wel dat de druiven ervoor uit Oakville, Stag’s Leap en Yountville zullen komen. Een van de wijnen zal een pure Cabernet worden, de meest prestigieuze van de twee een Cabernet/Syrah blend, wat voor Napa een hoogst ongebruikelijke combinatie is. Montes heeft al de nodige ervaring met deze druivenrassen, getuige zijn Alpha M en Folly die tot de top van Chili gerekend worden. Recentelijk nog waagde Viña Montes de sprong over de Andes richting Argentinië en bouwde het in Chili zelf een nieuwe winery in Colchagua Valley.

De Baarsma Wine Group heeft een meerderheidsbelang verworven in  Wijnhandel Léon Colaris in Weert. Het is daarmee de tweede overname door de gigant uit Gorredijk van een particuliere wijnkoperij binnen een paar maanden. Eerder dit jaar nam Baarsma namelijk ook al Wijnkoperij Wielinga in Leeuwarden over.
Tot nu toe hield Baarsma zich uitsluitend bezig met productie en distributie van wijn – Producing & Trading Wine -, niet met directe verkoop daarvan aan eindverbruikers. Wel was het al eigenaar van de bekende importeur en groothandel Oud Reuchlin & Boelen.
De Baarsma Wine Group heeft een meerderheidsbelang verworven in  Wijnhandel Léon Colaris in Weert. Het is daarmee de tweede overname door de gigant uit Gorredijk van een particuliere wijnkoperij binnen een paar maanden. Eerder dit jaar nam Baarsma namelijk ook al Wijnkoperij Wielinga in Leeuwarden over.
Tot nu toe hield Baarsma zich uitsluitend bezig met productie en distributie van wijn – Producing & Trading Wine -, niet met directe verkoop daarvan aan eindverbruikers. Wel was het al eigenaar van de bekende importeur en groothandel Oud Reuchlin & Boelen.
Ruud Heuvelmans, zelf minderheidsaandeelhouder bij Colaris, verklaarde tegenover Perswijn dat continuïteit gewaarborgd is en dat er op korte termijn geen grote veranderingen binnen het bedrijf te verwachten zijn. Eind van deze week zullen nadere details bekendgemaakt worden.

Net nu er eindelijk wat meer klaarheid in de wondere wereld van de Grosse Gewächse leek te gaan komen met uniforme benamingen en criteria, is er een verwarrende nieuwe categorie Grosse Gewächse bijgekomen! Het gaat om een initiatief van de Bernkasteler Ring – een regionale vereniging van Moezelproducenten – die deze wijnen voor het eerst zal veilen bij de traditionele Herbstversteigerung in september. Het oogstjaar voor deze primeur is 2005. Evenals bij de reeds bestaande Grosse Gewächse gaat het om wijnen die volgens speciale, redelijk strenge criteria geproduceerd worden. Tot zo ver de positieve kant van de zaak.
Net nu er eindelijk wat meer klaarheid in de wondere wereld van de Grosse Gewächse leek te gaan komen met uniforme benamingen en criteria, is er een verwarrende nieuwe categorie Grosse Gewächse bijgekomen! Het gaat om een initiatief van de Bernkasteler Ring – een regionale vereniging van Moezelproducenten – die deze wijnen voor het eerst zal veilen bij de traditionele Herbstversteigerung in september. Het oogstjaar voor deze primeur is 2005. Evenals bij de reeds bestaande Grosse Gewächse gaat het om wijnen die volgens speciale, redelijk strenge criteria geproduceerd worden. Tot zo ver de positieve kant van de zaak. De rest is minder positief. De gekozen naam is uiterst misleidend en lijkt meer ingegeven te zijn door overwegingen van rivaliteit ten opzichte van de nationale VDP dan van consumentvriendelijkheid. Deze nieuwe ‘Grosse Gewächse Bernkasteler Ring’, zoals de officiële naam luidt, hebben namelijk niet dezelfde status als ‘echte’ Grosse Gewächse. Die worden vooralsnog alleen door leden van VDP geproduceerd, al bestaat er op papier wel een mogelijkheid voor buitenstaanders. Die moeten hun wijn dan laten keuren door een commissie uit VDP, de vereniging die het hele concept rond dit type wijnen de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. Dat buitenstaanders zich tot op heden nog niet massaal aan deze procedure hebben willen onderwerpen, laat zich raden. Leden van de Bernkasteler Ring zijn geen VDP-lid, en omgekeerd. Grosse Gewächse van VDP-leden aan de Moezel, aaneengesloten binnen de Grosser Ring, heten overigens Erste Lagen…  Volgen we nog?

Jess Jackson, de niet onbemiddelde stichter van het bekende Californische Kendall-Jackson, is in één klap de nieuwe eigenaar geworden van drie bekende Wineries: Freemark Abbey in Napa Valley, Arrowood in Sonoma County en Byron in Santa Barbara County. Hij bood er in totaal 97 miljoen dollar voor, nadat de vorige eigenaar, Legacy Estates Group, wegens faillissement gedwongen was ze te verkopen. Nog pas in juni voegde Jackson ook al de Robert Pecota winery in Napa en Murphy-Goode aan zijn al rijkelijk gevulde portfolio toe. Who’s next?
Jess Jackson, de niet onbemiddelde stichter van het bekende Californische Kendall-Jackson, is in één klap de nieuwe eigenaar geworden van drie bekende Wineries: Freemark Abbey in Napa Valley, Arrowood in Sonoma County en Byron in Santa Barbara County. Hij bood er in totaal 97 miljoen dollar voor, nadat de vorige eigenaar, Legacy Estates Group, wegens faillissement gedwongen was ze te verkopen. Nog pas in juni voegde Jackson ook al de Robert Pecota winery in Napa en Murphy-Goode aan zijn al rijkelijk gevulde portfolio toe. Who’s next?

De Australische wijnlegende Len Evans is op 17 augustus op 75-jarige leeftijd overleden aan een hartaanval. Ruim 40 jaar was hij een van de gezichtsbepalende persoonlijkheden binnen de Australische wijnwereld. Evans overleed achter het stuur van zijn wagen op het parkeerterrein van een ziekenhuis in de Hunter Valley waar hij een familielid wilde bezoeken. Drie maanden geleden had hij zelf een derde by-pass operatie ondergaan. Evans arriveerde in de jaren ’50 in Australië als emigrant uit Wales en ontwikkelde zich al snel tot een van de grote promotoren van Australische wijnen in woord, geschrift, zowel binnen Australië zelf als daarbuiten.
De Australische wijnlegende Len Evans is op 17 augustus op 75-jarige leeftijd overleden aan een hartaanval. Ruim 40 jaar was hij een van de gezichtsbepalende persoonlijkheden binnen de Australische wijnwereld. Evans overleed achter het stuur van zijn wagen op het parkeerterrein van een ziekenhuis in de Hunter Valley waar hij een familielid wilde bezoeken. Drie maanden geleden had hij zelf een derde by-pass operatie ondergaan. Evans arriveerde in de jaren ’50 in Australië als emigrant uit Wales en ontwikkelde zich al snel tot een van de grote promotoren van Australische wijnen in woord, geschrift, zowel binnen Australië zelf als daarbuiten. Behalve journalistiek was hij ook in commercieel opzicht actief als pionier, o.a. als chairman van bedrijven als Petaluma en Rothbury. Ook stond hij mede aan de wieg van het Australia Wine Bureau.

Symington neemt wijngaarden en installaties van Cockburn’s over
Weer een opmerkelijke deal rond de familie Symington, nu al eigenaar van een groot aantal fantastische wijngaarden in de portstreek, met bijbehorende prestigieuze porthuizen, als Dow’s, Graham’s, Warre’s, etc. Nu is de aankoop rond van de wijngaarden en productiefaciliteiten van –weer- een van oorsprong zo typisch Engels porthuis: Cockburn’s. In dit geval echter is de aard van de transactie niet dezelfde als voorheen. Waar de Symington’s steeds wijngaarden inlijfden voor hun eigen productie of huizen kochten om deze zelf op de markt te brengen, verandert Cockburn als merk niet van eigenaar.
Symington neemt wijngaarden en installaties van Cockburn’s over
Weer een opmerkelijke deal rond de familie Symington, nu al eigenaar van een groot aantal fantastische wijngaarden in de portstreek, met bijbehorende prestigieuze porthuizen, als Dow’s, Graham’s, Warre’s, etc. Nu is de aankoop rond van de wijngaarden en productiefaciliteiten van –weer- een van oorsprong zo typisch Engels porthuis: Cockburn’s. In dit geval echter is de aard van de transactie niet dezelfde als voorheen. Waar de Symington’s steeds wijngaarden inlijfden voor hun eigen productie of huizen kochten om deze zelf op de markt te brengen, verandert Cockburn als merk niet van eigenaar. Symington wordt daarmee volledig verantwoordelijk voor de productie van de ports van Cockburn’s, en ook de aanwezige portvoorraden zijn mede opgekocht. Maar de distributie blijft in handen van Beam Global, dat ook eigenaar blijft van het merk en ook de marketingstrategie zal blijven bepalen. Cockburn’s kan dus niet zomaar worden toegevoegd aan het eerdergenoemde rijtje huizen van Symington, in feite blijft de familie op de achtergrond na deze transactie. Het voordeel voor beide partijen lijkt wel duidelijk. Symington bereikt schaalvoordelen bij de productie en Beam krijgt kwaliteitsporst aangeleverd zonder zelf de zorgen te hebben over wijngaarden en productiefaciliteiten. Een win-win-situatie, zoals dat in moderne termen zo mooi heet.

Gisteren was ik op bezoek bij familie. Niet iedereen heeft de mogelijkheden om flessen wijn van vijf, vijftien of vijftig euro open te trekken, en dus was de keuze tussen Liebfraumilch in een melkpak van 1,49 euro de liter, of Kaapse Pracht; beide wijnen waren dus afkomstig van ‘tief discounter’ Aldi.
Ik voel mij in het leven nergens te goed voor, dus deed ik gewoon mee en koos voor de Liebfraumilch. Zuiver, fris, makkelijk zoetje, geen probleem. Mijn vrouw echter koos voor de droge witte wijn, ofwel de Kaapse Pracht. Dat had ze niet moeten doen. Laf, licht zoetje maar te weinig zuren ter compensatie, en ook niet helemaal zuiver.
Gisteren was ik op bezoek bij familie. Niet iedereen heeft de mogelijkheden om flessen wijn van vijf, vijftien of vijftig euro open te trekken, en dus was de keuze tussen Liebfraumilch in een melkpak van 1,49 euro de liter, of Kaapse Pracht; beide wijnen waren dus afkomstig van ‘tief discounter’ Aldi.
Ik voel mij in het leven nergens te goed voor, dus deed ik gewoon mee en koos voor de Liebfraumilch. Zuiver, fris, makkelijk zoetje, geen probleem. Mijn vrouw echter koos voor de droge witte wijn, ofwel de Kaapse Pracht. Dat had ze niet moeten doen. Laf, licht zoetje maar te weinig zuren ter compensatie, en ook niet helemaal zuiver. Wat mij niet verbaasde, daarom had ik ook de Liebfraumilch gekozen.

Velen kennen mij inmiddels als ‘Zuid Afrika hater’. En eigenlijk is dat onzin, want ik heb geen hekel aan het land, de mensen, of zelfs de wijnen. Waar ik echter wel een hekel aan heb is de kritiekloze manier waarop er met de Zuid Afrikaanse wijn wordt omgegaan in Nederland. Om te beginnen door de wijnhandel, en in het verlengde daarvan dus ook door de consument.
Alle goedkope rommel waarmee wij steeds maar weer worden lastig gevallen wordt goed gepraat met allerlei kul-argumenten. Zo moeten wij nu gaan geloven dat Zuid Afrika een ongekende variatie aan wijnen biedt, omdat er tenslotte ook 9643 verschillende botanische planten en bloemen rond de Kaap groeien. Kijk, zo lust ik er nog wel een paar. Of liever gezegd, zo lust ik er nog wel een paar absoluut niet. Net als in de meeste nieuwe wijnlanden, lijdt het Zuid Afrikaanse wijnaanbod nou net onder een enorm gebrek aan variatie; het is allemaal steeds maar weer hetzelfde, en wie het lukt om blind de gemiddelde Chardonnay uit Paarl te onderscheiden van een Chardonnay uit Casablanca Valley, of liever nog, uit Stellenbosch, is een hele knappe.

Het lijkt wel een geval van positieve discriminatie. Mochten we vroeger niets goeds zeggen van Zuid Afrika, nu mogen we er niets slechts meer van zeggen. Ik doe daar niet aan mee: ik vind de overgrote meerderheid van de wijnen matig tot slecht, en wat wel goed is, is net zo ‘te duur’ als alle echt goede wijnen in de wereld. En dat mijn zwager, en met hem menig ander, niet veel geld aan een fles wijn kan of wil uitgeven, is prima. Dat de handel daar dus op inspringt, ook prima. Maar laten we dan wel ophouden met onszelf en anderen van alles wijs te maken over de vermeende kwaliteiten van het spul. Tenslotte doen we dat met de goedkope maar technisch altijd correcte wijnen van onze geliefde oosterburen ook niet. Dat is schijnbaar net zo moeilijk voor een Nederlander als zeggen dat het Duitse elftal eigenlijk toch wel een stuk beter was dan het Nederlandse deze zomer……

Mosel-Saar-Ruwer wordt Mosel, QmP wordt PrädikatsweinDe Duitse regering heeft de afgelopen week twee maatregelen goedgekeurd die voor een behoorlijk ingrijpende verandering van de Duitse wijnetiketten zullen gaan zorgen. Wijnen uit het ‘Anbaugebiet’ Mosel-Saar-Ruwer zullen vanaf najaar 2007 alleen nog maar op de markt komen met de herkomstbenaming Mosel. Deze maatregel is genomen op verzoek van de overkoepelende brancheorganisatie van Mosel-Saar-Ruwer zelf.
Mosel-Saar-Ruwer wordt Mosel, QmP wordt Prädikatswein

De Duitse regering heeft de afgelopen week twee maatregelen goedgekeurd die voor een behoorlijk ingrijpende verandering van de Duitse wijnetiketten zullen gaan zorgen. Wijnen uit het ‘Anbaugebiet’ Mosel-Saar-Ruwer zullen vanaf najaar 2007 alleen nog maar op de markt komen met de herkomstbenaming Mosel. Deze maatregel is genomen op verzoek van de overkoepelende brancheorganisatie van Mosel-Saar-Ruwer zelf.
Tevens is besloten om op landelijk niveau de kwaliteitscategorie ‘Qualitätswein mit Prädikat’ (QmP) te veranderen in ‘Prädikatswein’. De status van de gewone Qualitätswein (QbA) blijft onveranderd.  Over de instelling van een eventueel Reinheitsgebot voor Prädikatsweine – in navolging van dat voor Duits bier – is (nog) geen beslissing genomen.

In de Nederlandse finale van het Europese Concours voor Champagne Ambassadeurs staan dit jaar als kanperswijnen Cees van Casteren, Leonie Mooijekind en Ton Wortelboer.
Cees van Casteren, bij de editie van vorig jaar tweede, is freelance wijndocent en redacteur voor zijn eigen bedrijf Cees van Casteren Wine Consultancy. Leonie Mooijekind is wijndocent voor Stilla wijnopleidingen en mede-eigenaar van Restaurant Specktakel in Haarlem. Ton Wortelboer is docent gastronomie bij het ROC van Leiden en verzorgt proeverijen voor zijn bedrijf Procuwijs.
De drie wijndocenten zullen strijden om te titel ‘Champagne Ambassadeur 2006.
In de Nederlandse finale van het Europese Concours voor Champagne Ambassadeurs staan dit jaar als kanperswijnen Cees van Casteren, Leonie Mooijekind en Ton Wortelboer.
Cees van Casteren, bij de editie van vorig jaar tweede, is freelance wijndocent en redacteur voor zijn eigen bedrijf Cees van Casteren Wine Consultancy. Leonie Mooijekind is wijndocent voor Stilla wijnopleidingen en mede-eigenaar van Restaurant Specktakel in Haarlem. Ton Wortelboer is docent gastronomie bij het ROC van Leiden en verzorgt proeverijen voor zijn bedrijf Procuwijs.
De drie wijndocenten zullen strijden om te titel ‘Champagne Ambassadeur 2006.
De Nederlandse finale vindt plaats op 12 september aanstaande in The College Hotel in Amsterdam. De winnares van vorig jaar, Noële Ruitenberg, zit dit jaar in de jury samen met wijnschrijver Gert Crum, cursusleidster Ellen Dekkers van de Wijnacademie, oenologe Delphine Géraud van het CIVC en Stéphanie van Rantwijk namens het Champagne Informatie Centrum.
De winnaar zal een week naar de Champagnestreek gaan, waar op 19 oktober de Europese finale zal plaatsvinden.