archivesyrah

“Maak vooraf een globale keuze van wat u wilt proeven; u zult immers niet alles kunnen proeven.”  Dat was een van de proeftips aan de bezoekers van ‘Proeven tussen de stellingen’ bij Wijnkoperij Okhuysen in Haarlem op 15 en 16 oktober jongstleden. Plaats van handeling: de opslagloods van Okhuysen op het industrieterrein Waarderpolder. Wat minder sfeervol dan de kelder aan de Gierstraat,

Palette Gourmande van Restaurant Vermeer legt de link tussen kunst, wijn en gastronomie. Een schot in de roos, oordeelt de Master of Lunch René van Heusden.

De Oude Wereld, dat is Europa. En de Nieuwe Wereld is alles daarbuiten. Europese wijn is synoniem met finesse, elegantie en klasse, alle andere wijn met log, zwaar en zwanger van alcohol. Toch? Niet helemaal. Vooral Zuid-Afrika bewijst dat deze indeling achterhaald is, of op zijn minst te simplistisch. Zuid-Afrika combineert juist het beste van beide werelden, schrijft Thijs Akkerman, de winnaar van de Perswijn-schrijfwedstrijd.

Lars Daniëls was een van de paneldeelnemers die zijn geluk - en de wijn - in de Rhône ging beproeven. Hij maakte nauwgezet aantekeningen over de producenten, die ter aanvulling op het artikel in Perswijn 7  op deze site te lezen zijn.

De ontwikkeling van wijnstreek Toscane trok nieuwe investeerders aan. Een daarvan was Agostino Lenci, een rijke schoenenontwerper met een passie voor landbouw en mooie wijnen. Hij kocht Fattoria di Magliano in 1997. Zijn wijnen zijn modern en krachtig van stijl, uiteraard ook om de Amerikaanse wijnliefhebbers te plezieren. Daarom is aan de sangiovese 14 procent syrah toegevoegd, met een snufje cabernet en merlot. De wijn rijpt deels op barriques en deels in cementen vaten. Een perfecte mix van fruit en wat vanille, rijp, krachtig, met kersen, goede zuren, vulling, kracht en lengte, hout en verleiding.

Met de jaargang 2009 zie je steeds meer wijnen verschijnen met de aanduiding IGP: Indication Géographique Protégée, de vervanger van de vin de pays. Op deze manier lijkt een landwijn bijna een echte appellationwijn. Waarschijnlijk is het voor de wijnen een goede zaak, omdat de streeknaam op deze manier meer wordt benadrukt.

Het is heerlijk om te zoeken naar rosé die anders is dan anders. Dit jaar zijn we daar meer dan ooit in geslaagd. Met dank aan wijnmakers uit alle  windstreken, die steeds meer goede rosé maken van onbekende druiven uit hun eigen streek. Deze bijvoorbeeld, een wijn van 60% fer servadou, aangevuld met 40% syrah.

Ca' Marcanda is een project van een ambitieuze buitenstaander, een trotse en koppige Piëmontees die zich met succes op het maken van grote wijnen in Toscane heeft geworpen: Angelo Gaja. In zijn wijnen zie je het karakter terug van de wijnen uit Barbaresco, waar hij  vandaan komt. Ze hebben finesse en elegantie, niet dat machtige en overdadige karakter van veel moderne Toscaanse wijnen.

Nog altijd is Montes een van de beste producenten. Zijn Montes Folly is prachtig en helaas peperduur, maar deze Montes Alpha is een meer dan waardig alternatief voor een werkelijk heel goede prijs. Dat is toch ook weer de kracht van de Chileense wijnbouw. Het is een heerlijk glas, typisch syrah, zwoel en sappig, met een dikke, rijke stijl, machtig en breed, tannine, confiture, krentjes en kruiden.

Wijnmaker van Koyle is Cristobal Undurraga, die streeft naar een Syrah die het midden houdt tussen de zoete en rijke Australische stijl en de meer ingehouden, frissere Europese stijl. Door het toevoegen van wat rijpe carmenère krijgt de wijn wat meer ruggengraat en pit. Een wijn met veel verleiding, zacht en romig, peperig, fris en sappig in de smaak, zacht, vanille, bosbessen, bramen.