Twee dagen Vinexpo - Perswijn
Nieuws

Twee dagen Vinexpo

Eddy Gravemaker bezocht wijnbeurs Vinexpo en proefde verrassend lekkere Spaanse wijn en teleurstellende Bordeaux. Zijn wijnkeldertips, observaties, beoordelingen en zijn analyse van het verschil tussen de eerste en de laatste beursdag deelt hij met Perswijn.
Tussen de eerste en laatste dag van de wijnbeurs Vinexpo bestaat een (wijn)wereld van verschil. De eerste dag: nette, opgeruimde stands, de flessen keurig op een rij met de etiketten naar voren, net als bij Nadal, klaar om te proeven. De heren strak in het pak, de hostesses kort gerokt en van boven superstrak, of akelig laag uitgesneden. Akelig omdat het wel degelijk afleidt bij het proeven. De laatste dag: rommelige stands, halflege en lege flessen, vieze glazen, overal wijnvlekken, de heren in hemdsmouwen met hier en daar een wijnvlek, of zelfs een zweetplek en de hostesses nog steeds kort gerokt en strak of laag van boven, maar wel wallen onder de ogen.

De Vinexpo is zo groot, dat je van tevoren een lijstje moet maken welke stands je beslist wilt bezoeken.Anders verdwaal je tussen honderden stands en duizenden flessen. Bovendien loop je het risico dat je gehemelte is verschrompeld als je bij je favoriete stand aankomt. Ik ben geen handelaar, dus gelukkig voor mij geen beleefdheidsbezoekjes aan klanten of leveranciers. De mooiste stand vond ik die van Vina Tondonia, golvende muren van verlicht plexiglas met daarop foto’s van de wijngaarden en honderden flessen van onderaf verlicht, werkelijk magnifiek.

De lekkerste wijnen proefde ik bij Torres:

  • Fransola: een sublieme fruitige wijn, vijgen en perzik, sauvignon blanc (90 procent sauvignon blanc, 10 procent parellada).
  • Mas Borras: een aromatische fruitige wijn, kersen en blauwe bosbes, pinot noir.
  • Mas La Plana: nagel aan de doodskist van alle grote Bordeaux. Deze purperrode cabernet suvignon liet in 1970 alle grote Franse wijnen, inclusief Châtau Latour, achter zich en werd winnaar van de ‘Paris Wine Olympiad’ . Sindsdien wordt deze wijn beschouwd als een van de beste cabernet sauvignons ter wereld. Ik proefde de 2002, een krachtige soepele wijn met ronde tannines, nu al op dronk maar zal de komende vijf jaar zeker verbeteren. Ik heb thuis meteen mijn voorraad van deze superwijnen weer wat aangevuld.
    Tip: kijk eens op de site van http://www.belvini.de/, een heel uitgebreide keus van wijnen uit de hele wereld (ook alle Torres-wijnen), scherp geprijsd en gratis in Nederland geleverd.
 

Verder heb ik ook nog genoten op de stands van:

  • Mas de Daumas Gassac: zowel hun rode als witte wijnen zijn prachtig maar wel duur, zeker voor een Languedoc.
  • Penfolds: een heel ruim gamma, van zeer redelijk geprijsd tot absurd duur. Ik was vooral gecharmeerd van hun shiraz wijnen, de Bin 28, de Bin 128, Bin 389, Koonunga Hill en Magill estate. Een beetje flauw dat ik hun Grange niet mocht proeven, terwijl ik ook nog in het gezelschap was van hun Belgische importeur, maar ook hij kreeg de kurk van de Grange niet los. Was alle wijn niet gemaakt om te proeven of te drinken?
  • Martinez Bujanda Conde de Valdemar: de beste kwaliteit-prijs verhouding uit de Rioja. Ik ben zeer gecharmeerd van hun Conde de Valdemar reeks, zowel de crianza, reserva als gran reserva kan ik van harte aanbevelen. Ana Martinez Bujanda Mora (de dochter) vertelde mij en passant de laatste roddel over deze mega-bodega in de Rioja: haar broers hebben ruzie en daarom wordt het bedrijf waarschijnlijk in tweeën gesplitst. Ana heeft me plechtig beloofd bij een bezoek aan haar bodega later dit jaar er het fijne van te vertellen.
  • Chapoutier: dit superwijnhuis uit de Rhône is bekend om zijn sublieme syrah en -zeker niet minder sublieme- viognier en marsanne. Deze wijnen zijn wel zeer prijzig geworden de laatste tien jaar, misschien heeft Chapoutier mede daarom wijngaarden gekocht in de Ardeche, Roussillon, Portugal en Australië. Ik proefde enkele van deze wijnen en vond ze goed tot zeer goed, met als absolute favoriet de rode wijn uit Portugal van Domaine Jose Bentos Dos Santos van Chapoutier, 75 procent syrah en 25 procent touriga nacional. Deze laatste wijn gaat waarschijnlijk rond de € 20,- kosten en is dat dubbel en dwars waard.
Van de tegenvallers scoorde ook deze Vinexpo de wijnen uit Bordeaux weer erg hoog. Ik heb er ongeveer twintig geproefd. Allemaal slecht tot rampzalig, waren mijn collega’s en ik met elkaar eens. Ik praat hier uiteraard niet over de top-châteaux, want die zijn óf op de Vinexpo niet vertegenwoordigd, óf proeven is niet aan de orde. Ik kon nog wel via een ‘achterdeurtje’ een Tetre Roteboeuf 2001 proeven. Wat een opluchting, ze kunnen het dus echt in Bordeaux, een top wijn uit St. Emilion, gewoon nu drinken en niks wachten tot 2016. Je moet natuurlijk wel bereid zijn € 180,- bij de slijter achter te laten, voor deze in de jaren tachtig door Jancis Robinson hoogst persoonlijk ontdekte ‘garage wijn’.

Eddy Gravemaker

Stuur deze pagina door >

Reageer op dit item