Nieuws

Marketingbureau Alterego wint een Productschap Wijn Marketing Award met de campagne ‘In welke wijnmood ben jij?’. De campagne koppelde Franse wijnen aan bepaalde gemoedstoestanden. De prijs werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse symposium Wijn & Marketing. Ook Groupe LFE viel in de prijzen, de importeur kreeg een Marketing Award voor de introductie van Osborne Rosafina Rosé.
Marketingbureau Alterego wint een Productschap Wijn Marketing Award met de campagne ‘In welke wijnmood ben jij?’. De campagne koppelde Franse wijnen aan bepaalde gemoedstoestanden. De prijs werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse symposium Wijn & Marketing. Ook Groupe LFE viel in de prijzen, de importeur kreeg een Marketing Award voor de introductie van Osborne Rosafina Rosé.

Nieuwe prijs

De Productschap Wijn Marketing Award is een nieuwe prijs, die dit jaar voor het eerst is uitgereikt door het Productschap Wijn. De prijs wordt toegekend aan de beste marketingcampagnes in Nederland. De 42 inzendingen werden beoordeeld door een vakjury onder voorzitterschap van professor Koelemeijer van Nyenrode Business University. Wijnschrijver Harold Hamersma is een van de leden van de jury, net als Hans Schipper, directeur van JF Hillebrand.

In 2010 wordt de prijs weer uitgereikt. Marketingcases die spelen van 1 juli 2009 tot 30 juni 2010 kunnen worden ingestuurd. Meer informatie staat op http://www.wijn.nl/site/marketingaward

Normaliter is het niet verstandig om de Bordelais letterlijk op hun woord te geloven. Ze houden er immers een nogal merkwaardige – lees: roze gekleurde – perceptie van de werkelijkheid op na, terwijl ze als spindokters hun gelijke niet hebben. Oogstjaren in Bordeaux zijn dientengevolge ofwel ‘klassiek’, ofwel ‘exceptioneel’. Niettemin mag bij wijze van uitzondering geloof gehecht worden aan de euforische berichten over de oogst 2009. Evenals in de Bourgogne vindt de pluk in Bordeaux namelijk onder ideale omstandigheden plaats en lijkt er een waarlijk exceptionele jaargang in de maak.

Normaliter is het niet verstandig om de Bordelais letterlijk op hun woord te geloven. Ze houden er immers een nogal merkwaardige – lees: roze gekleurde – perceptie van de werkelijkheid op na, terwijl ze als spindokters hun gelijke niet hebben. Oogstjaren in Bordeaux zijn dientengevolge ofwel ‘klassiek’, ofwel ‘exceptioneel’. Niettemin mag bij wijze van uitzondering geloof gehecht worden aan de euforische berichten over de oogst 2009. Evenals in de Bourgogne vindt de pluk in Bordeaux namelijk onder ideale omstandigheden plaats en lijkt er een waarlijk exceptionele jaargang in de maak.

Een kort bezoek aan Pessac-Léognan van 21 tot en met 23 september bevestigde de opgetogen berichten. Deze appellation in het uiterste noorden van de Graves aan de rand van de stad Bordeaux is met zijn sterk door kiezel bepaalde bodems over het algemeen een van de terroirs in Bordeaux waar het eerst geoogst kan worden. Terwijl op Château d’Angélus in Saint-Emilion de pluk pas op 25 september begonnen is, was die in Pessac-Léognan op dat moment al voor een groot deel klaar, om nog maar te zwijgen van de Médoc. Zowel in kwantitatief als kwalitatief opzicht gaat het om een prachtoogst. Precies wat men zo dringend nodig had na drie van die ‘klassieke’ jaren en, zeker in 2008, wel heel bescheiden opbrengsten.

Gewoontegetrouw begon de pluk in Pessac-Léognan al eind augustus met de eerste sauvignon blanc uit vroegst rijpe terroirs met ‘warme’ bodems, altijd weer een gebeurtenis die de media haalt. Het bekendste voorbeeld van zo’n warm terroir is Château Haut Brion, alias le grand domaine en het vlaggenschip van de streek. De afgelopen week is ook de laatste sauvignon van late, ‘koele’ bodems binnengehaald. Nu is het bij wit de beurt aan de later rijpende sémillon. Bij de blauwe druiven was zo goed als alle merlot al binnen. Cabernet sauvignon staat bij de meeste châteaux voor deze week op het programma. Ook in de Médoc en de Libournais is de oogst nu in volle gang. Met dezelfde zeer goede vooruitzichten als in Pessac-Léognan. En omdat er na weken van droogte eindelijk ook ochtendnevel gekomen is, zijn de vooruitzichten voor Sauternes ook gunstig aan het woorden.

Terug naar Pessac-Léognan. Na een nat voorjaar en de nodige dreiging van de schimmelziekte peronospera en plaatselijk wat hagel volgde een warme, droge zomer met een milde vorm van droogtestress. In wijngaarden met dikke kiezelbodems die moeilijk vocht vasthouden, is dat al vrij snel het geval. Deze omstandigheid zorgde voor druiven met een hoge suikerconcentratie en dikke schillen met (bij de blauwe rassen) een hoog gehalte aan kleurstoffen. In het weekeinde van 19 en 20 september viel er wat regen. Die was zeer welkom, omdat het water ervoor zorgt dat de cabernet sauvignon hierdoor zijn juiste balans zal vinden. Hoewel men die op basis van de bereikte suikerwaarden al had kunnen gaan plukken, wilde iedereen nog even wachten tot de laatste week van september om het heilzame effect van de regen af te wachten. De gunstige weervoorspellingen – stabiel, zonnig en warm weer – gaven in Pessac-Léognan alle aanleiding om het rustig aan te doen bij de laat rijpende rassen. Bij het proeven van de druiven voelden de schillen immers nog wat stug aan. Evenals bij de inmiddels volledig geoogste merlot zijn de analyses om van te watertanden. Vergelijkingen met 2000 en 2005 worden daarom niet geschuwd!

Een opvallend positief gegeven bij alle bezochte bedrijven is het veel groter geworden belang dat gehecht wordt aan het wijngaardbeheer – een bezoek aan de wijngaard ging in bijna alle gevallen vooraf aan dat van de chais! – en aan een bijzonder minutieuze selectie van het fruit, waardoor het basismateriaal voor de vinificatie een beduidend hogere kwaliteit heeft gekregen dan ooit tevoren. Al blijven de Bordelais, misschien wel juist daarom, verliefd op techniek. Gewone tables de tri (sorteertafels) zijn niets nieuws meer; tegenwoordig worden de druiven voorafgaand aan de handmatige triage soms al via een automatisch sorteersysteem voorgeselecteerd op hun mate van rijpheid. Het laatste snufje op dit gebied, zoals toegepast bij ondermeer Smith Haut-Lafitte, is hoogst gesofisticeerde apparatuur die met lichtanalyse van de schil werkt. Daarna volgt voor de zekerheid nog een tweede, handmatige tri. Of we dat in de Bourgogne ooit zullen tegenkomen? Wat telt, is dat de Bordelais hun metier anno 2009 serieuzer lijken te nemen dan ooit, hoe gezond hun fruit dit jaar ook is. Noblesse oblige. En wanneer de natuur dan ook nog een handje meehelpt…

Meer over Pessac-Léognan in Perswijn nr. 7.

René van Heusden

Op 1 september hebben cursisten van de Vinologenopleiding module-examens gedaan. Een recordpercentage van 65 procent van de deelnemers heeft de diverse module-examens gehaald. Dit heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat de opleiding en ook de examens sinds 2004 in vier modules zijn opgesplitst. Hierdoor kunnen cursisten de steeds omvangrijkere studie beter spreiden en is de studiedruk lager.


Op 1 september hebben cursisten van de Vinologenopleiding module-examens gedaan. Een recordpercentage van 65 procent van de deelnemers heeft de diverse module-examens gehaald. Dit heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat de opleiding en ook de examens sinds 2004 in vier modules zijn opgesplitst. Hierdoor kunnen cursisten de steeds omvangrijkere studie beter spreiden en is de studiedruk lager. De exameneisen van SWEN niveau 3 (Vinoloog) zijn echter net zo hoog gebleven. De 57 nieuwe Vinologen van De Wijnacademie namen op 23 september tijdens een feestelijke avond in restaurant Sensa in Den Dolder hun diploma in ontvangst.

De Wijnacademie is het nieuwe cursusjaar gestart met een nieuw, ‘eigentijdser’ logo. De naam Stichting SlijtersOpleidingen (SSO) komt te vervallen en verdwijnt daarom ook uit het logo. De SSO zal vanaf nu ook als De Wijnacademie door het leven gaan. Het nieuwe logo zal worden gebruikt bij alle wijnopleidingen die onder De Wijnacademie vallen, waarvan de Vinologenopleiding de bekendste is. Het kan gezien worden als een soort keurmerk.

Het regende de afgelopen week medailles voor Roelof en Ilse Visscher van Wijngaard Hof van Twente. Bij de Nederlandse Wijnkeuring in wonnen ze vier medailles, bij de International Wine Challenge in Wenen zelfs vijf. Als aanvulling op het nationale succes van de voorbije jaren betekent deze bekroning nu ook een ondubbelzinnige internationale erkenning voor de kwaliteit van het bedrijf in het Overijsselse Bentelo. De wijnkeuring in Wenen is met een inzending van 9000 wijnen uit 33 verschillende landen de grootste wijncompetitie ter wereld.

Het regende de afgelopen week medailles voor Roelof en Ilse Visscher van Wijngaard Hof van Twente. Bij de Nederlandse Wijnkeuring in wonnen ze vier medailles, bij de International Wine Challenge in Wenen zelfs vijf. Als aanvulling op het nationale succes van de voorbije jaren betekent deze bekroning nu ook een ondubbelzinnige internationale erkenning voor de kwaliteit van het bedrijf in het Overijsselse Bentelo. De wijnkeuring in Wenen is met een inzending van 9000 wijnen uit 33 verschillende landen de grootste wijncompetitie ter wereld.

Zilveren medailles waren weggelegd voor de Johanniter, de Sueterie Riesèl, de Solaris, de Sueterie Rosé (al diverse malen favoriet bij Rosé aan Zee!) en de Sueterie Edelzoet, alle van de oogst 2008. Ook de Librijewijn van Jonnie en Thérèse Boer, ‘Kus van Thérèse’, scoorde zilver tijdens de International Wine Challenge. De druiven voor deze wijn kwamen van Wijngoed Gelderslaren en werden gevinifieerd door Hof van Twente.

www.twentewijn.nl

Er is geen betere woonplaats voor wijnliefhebbers denkbaar dan Bussum. Het lijkt daar niet op te kunnen. Bussum is namelijk alweer een prachtige wijnwinkel rijker. Ditmaal gaat het om Petit Clos, de winkel met ‘bijzondere wijnen’ van importeur De Vier Heemskinderen. Op 25 september vond de officiële opening daarvan plaats. Vaut le voyage!

Er is geen betere woonplaats voor wijnliefhebbers denkbaar dan Bussum. Het lijkt daar niet op te kunnen. Bussum is namelijk alweer een prachtige wijnwinkel rijker. Ditmaal gaat het om Petit Clos, de winkel met ‘bijzondere wijnen’ van importeur De Vier Heemskinderen. Op 25 september vond de officiële opening daarvan plaats. Vaut le voyage!

Dat Jan, Siebren en Françoise Vellinga een bijzonder mooi assortiment eigenzinnige en volstrekt authentieke wijnen voeren, is al jaren bekend onder wijnliefhebbers. Die wijnen gingen tot nu toe echter in hoofdzaak naar restaurants. Voor geïnteresseerde particulieren zat er weinig anders op dan in Staveren te bestellen of daar heen rijden.

Om meer in de openbaarheid te treden én om het particulieren makkelijker te maken besloten de Vellinga’s dat de tijd gekomen was voor een laagdrempelige vestiging in het westen des lands. Door een toevallige speling van het lot vonden ze een geschikte locatie aan de Huizerweg in Bussum, pal naast de zaak van… Sauter!

De winkel ademt een sobere sfeer, zonder flauwekul. Zoals je mag verwachten van de Vellinga’s. Waar het hier om draait, zijn de wijnen. En terecht, want het gaat om louter flessen van de hoogste kwaliteit. Ze zijn in overweldigende meerderheid afkomstig uit Frankrijk, het land waar de Vellinga’s al dertig jaar hun hart aan verpand hebben. Wat niet wegneemt dat er ook zaken als Riesling van de Moezel en rood uit Ribera del Duero te vinden zijn. Het gezicht van Petit Clos wordt gevormd door is de uiterst charmante Loes van der Klaauw, die haar wijnsporen eerder al verdiende in horeca en handel.

Na opwekkende toespraken van restaurateur Joop Braakhekke (Le Garage, Amsterdam) en schrijver Gert Crum gingen de flessen champagne van Larmandier-Bernier open en zorgde chef Wil Demandt (Bordewijk, Amsterdam) voor delicieus mondvermaak van de hartige soort. Met uiteraard een Franse toets.

Petit Clos

Huizerweg 124

Bussum

http://www.vierheemskinderen.nl

René van Heusden

Op de foto: Siebren, Françoise en Jan Vellinga.

De uitslag van de Nationale Wijnkeuring is bekend, er werden acht zilveren en 44 bronzen medailles toegekend. Net als vorige jaar verdiende geen enkele wijn een gouden medaille. Opvallend bij de medaille-winnaars: bekende Nederlandse wijngaarden ontbreken, vooral onbekende wijnen vielen in de prijzen. Dit jaar werd meer wijn ingestuurd dan ooit: 57 wijngaarden stuurden maar liefst 166 wijnen in, die werden geproefd door een jury van 24 wijnexperts.

De uitslag van de Nationale Wijnkeuring is bekend, er werden acht zilveren en 44 bronzen medailles toegekend. Net als vorige jaar verdiende geen enkele wijn een gouden medaille. Opvallend bij de medaille-winnaars: bekende Nederlandse wijngaarden ontbreken, vooral onbekende wijnen vielen in de prijzen. Dit jaar werd meer wijn ingestuurd dan ooit: 57 wijngaarden stuurden maar liefst 166 wijnen in, die werden geproefd door een jury van 24 wijnexperts. Zilver

De zilveren medailles gingen naar wijngaard Avitera in Azewijn, wijnboerderij ’t Heekenbroek in Drempt, Domein Detharding in Doetinchem, wijngaard Slingehorst in Groenlo, wijngaard Le Coq Frisé in Epen en wijngaard Reestlandhoeve in Balkbrug. De laatste sleepte er zelfs twee in de wacht. Ook Hof van Twente won een zilveren medaille.

Grote wijngaarden lijken te ontbreken. Waarschijnlijk hebben zij geen wijnen ingestuurd, zegt Theo Mellenbergh, die via het Wijngaardeniergilde Nederland bij de keuring betrokken is. “Ieder jaar maakt een wijnbedrijf zelf de afweging of ze insturen of niet. Hof van Twente heeft bijvoorbeeld een paar jaar niks ingestuurd. Het kan te maken hebben met de voorraad: als een wijn bijna is uitverkocht, heeft het geen zin om hem voor de Nederlandse wijnkeuring in te sturen, denken wijnbedrijven. Een medaille genereert vraag, nee-verkopen is niet fijn.”

Aanmoedingsprijs

Een overzicht van de wijngaarden die wijn hebben ingestuurd, kan Mellenbergh helaas niet geven. Wél cijfers: er werden deze keer 166 wijnen ingestuurd door 57 wijngaarden. In 2008 deden 118 wijnen van 43 wijngaarden mee voor de medailles. De wijnen werden geproefd door een jury die bestond uit 24 wijnkenners, verdeeld in vier groepen. Naast de zilveren en bronzen medailles, deelde de jury ook 51 WINKeurzegels uit, een aanmoedigingsprijs voor wijnen die net geen brons kregen. Alles bij elkaar opgeteld kregen 103 van de 166 wijnen een prijs, verhoudingsgewijs ietsje minder dan vorig jaar.

Geen goud

Een gouden medaille werd ook dit jaar niet uitgereikt. Geen ramp, volgens Ton Kolsteeg, voorzitter van de keuringscommissie. “Het wijngaardeniersvak in ons land vertoont een flinke groei in de breedte. De groei naar de top vergt geduld en dat is een schone zaak.”

Foto: wijngaard in Gelderland, bron: Wijninfo.

Sybille Kuntz viert dit jaar haar 25-jarig jubileum als wijnproducente. Proficiat, want dit is iemand die van zich heeft doen spreken dankzij haar afwijkende aanpak. Een schoolvoorbeeld van zo iemand die bij de gevestigde orde weerstand en afkeuring oproept, maar die wel het zout in de pap is. Welnu, la Kuntz is voor de Moezel zout en peper tegelijk geweest! Zij en haar wederhelft Markus vierden het jubileum met een speciale proeverij in haar kelder in Lieser. Van 2008 konden maar twee wijnen worden voorgesteld, maar dat werd goedgemaakt door 30 andere wijnen van oudere jaren.

Sybille Kuntz viert dit jaar haar 25-jarig jubileum als wijnproducente. Proficiat, want dit is iemand die van zich heeft doen spreken dankzij haar afwijkende aanpak. Een schoolvoorbeeld van zo iemand die bij de gevestigde orde weerstand en afkeuring oproept, maar die wel het zout in de pap is. Welnu, la Kuntz is voor de Moezel zout en peper tegelijk geweest! Zij en haar wederhelft Markus vierden het jubileum met een speciale proeverij in haar kelder in Lieser. Van 2008 konden maar twee wijnen worden voorgesteld, maar dat werd goedgemaakt door 30 andere wijnen van oudere jaren.

Klein begonnen

In 1984 begon Sybille met haar eigen wijngoed in Lieser, vlakbij bij Bernkastel-Kues, aan de Mittelmosel. Met slechts 0,4 hectare wijngaard was dat een uiterst bescheiden begin, maar het ontbrak haar niet aan ambitie en innovatieve ideeën. Ze was een pionier, zowel wat betreft de stijl wijn die ze wilde maken – stevig droog – als de uitmonstering daarvan – modern. Allebei nogal controversieel in een gebied waar twijfelachtig zoet op dat moment troef was en de meeste etiketten van een onwaarschijnlijke oubolligheid getuigden. Voeg daar aan toe dat ze een mondaine, onafhankelijke vrouw met flair was in een sterk door mannen gedomineerd wereldje van behoudzuchtige dalbewoners en het laat zich raden dat ze aanvankelijk met een schuin oog werd aangekeken.

Visionair

Ze heeft zich daardoor echter niet van de wijs laten brengen. Integendeel, al doende heeft ze een duidelijke eigen stijl weten te ontwikkelen en de kwaliteit van haar hogen op een steeds hoger niveau weten te tillen. Simpelweg door de lat steeds hoger te leggen en steeds strenger te gaan selecteren. In dat opzicht is ze geen eenling geweest, want tal van producenten aan de Moezel hebben sinds de jaren 1990 die koers gevolgd. Op het gebied van droge wijnen en een eigentijdse vormgeving van etiketten, waarmee ze ooit haar tijd ver vooruit was, is ze inmiddels geen eenling meer. Wat betreft de stijl van haar wijnen is ze dat waarschijnlijk nog het meest gebleven. Verwacht van Sybille Kuntz geen lichte, ‘vrouwelijke’ moezeltjes, maar krachtige, ‘mannelijke’ Moezels. Wijnen die bedoeld zijn als eetwijnen. Edelzoet neemt slechts een klein deel van de productie in beslag.

Vol en mineraal

Anno 2009 heeft Sybille Kuntz de beschikking over 10 hectare wijngaard, wat betekent dat haar oppervlakte sinds 1984 vervijfentwintigvoudigd is. Haar percelen bevinden zich zonder uitzondering in Steillagen met leisteenbodems. In Lieser zelf zijn dat Niederberg-Helden, Schlossberg en Rosenlay, in (Bernkastel-)Kues Weisenstein en Kardinalsberg, de onbetwiste ‘cru’ van deze vijf Niederberg-Helden. Aan de basis van haar wijnen, zonder uitzondering Rieslings, staan druiven met een optimale rijpheid – lees: met mostgewichten tot boven 100 º Öchsle – en een hoog extract. Een belangrijke troef voor het bereiken van die hoge extractwaarden is het hoge aandeel oude stokken. Het merendeel is daarvan is 40 jaar of ouder. Kenmerkend voor de Rieslings van Sybille Kuntz zijn volheid en een sterk mineraal accent.

Kuntz & Gold-Quadrat

De belangrijkste wijnen in het assortiment zijn, in oplopende volgorde van mostgewicht en kracht, de Kuntz, Gold-Quadrat en Dreistern, alledrie droog en in de eerste twee gevallen zonder vermelding van Lagen. Het gaat telkens om selecties van druiven die tot een bepaald type wijn verwerkt worden. De eerste is een Spätlese trocken met 90 tot 100 º Öchsle en 12 tot 12,5 % alcohol. Dit is de Einstiegswein, maar niet zomaar de eerste de beste Gutsriesling. Gold-Quadrat is de Power-Riesling, in alle opzichten de overtreffende trap (het kwadraat!) van de Kuntz. Hij is afkomstig van 40 tot 60 jaar oude stokken, heeft minstens 100º Öchsleº en 13,5% alcohol. Om de analysegegevens compleet te maken, de hoeveelheid restsuiker ligt voor de Kuntz op 8,6 gr/l in 2008 en bij 8,0 in 2007 bij resp. 8,0 en 7,7 gr/l zuren. Bij Gold-Quadrat zijn dat 7,0 gr/l suiker in 2008 en 7,5 in 2007 (!) bij 7,6 en 8,1 gr/l zuren (!!). het omgekeerde van wat je op grond van de jaargangkarakteristieken zou verwachten.

Rijke Rieslings

De Dreistern is bedoeld als de beste droge Riesling van het jaar. Deze wijn wordt alleen in grote jaren geproduceerd van druiven uit de Lage Niederberg-Helden en heeft doorgaans 14 % alcohol bij ongeveer 8 gr/l restsuiker en 6,5 à 7,5 gr/l zuren. In goede jaren wordt ook een wijn uitgebracht die als feinherb getypeerd wordt, dat wil zeggen met merkbaar maar niet overdreven restzoet. Het is de Scharz, geoogst van alte Reben in de Niederberg-Helden, met circa 30 gr/l. De naam Scharz, een oud synoniem voor Schiefer, verwijst naar de leisteenbodem. Qua mostgewicht is dit een rijke Auslese. Om de alcohol niet te hoog te laten oplopen, is dat beetje restzoet daarom een noodzaak. Bij de Helden uit dezelfde Lage is sprake van een wijn die fruchtsüss is, met 50 gr/l in 2005 en 2006 en met 78 in 2007. In 2007 lag de alcohol echter wel 2 % lager dan in 2006. Het toont aan dat er nog steeds aan de wijnen gesleuteld wordt.

Verkrijgbaarheid

In 2008 zijn alleen maar Kuntz Riesling en Gold-Quadrat uitgebracht. Een kwestie van strenge selectie. Het zijn allebei zeer geslaagde wijnen, vol sap en met mooie speelsheid. Heel kenmerkend voor 2008. Voorspelbaar aanbevelenswaardig zijn de wijnen van het rijpere 2007, meer in de typische, stevige stijl van het huis.

Een interessant geven is dat van diverse oudere jaargangen nog altijd flessen op het wijngoed te koop zijn, waaronder (aangenaam) verrassende 2003. Uit de jaren ’90 is ook nog het een en ander verkrijgbaar voor prijzen van hooguit 20 euro per fles, afgezien van hoge Auslesen en Beerenauslesen. Een voorbeeld van zo’n wijn die de tand des tijds prima doorstaan heeft, is de halfdroge Auslese Weisenstein 1993, een wijn die tegenwoordig niet meer geproduceerd wordt. Maar wat verwacht je ook anders van Riesling?Wijnen van Sybille Kuntz van courante oogstjaren worden in Nederland geïmporteerd door Vinites (http://www.vinites.com/). Voor gerijpte jaren kun je terecht bij het wijngoed zelf (http://www.sybillekuntz.de/).

René van Heusden

Via vinoloog Wim de Kort bereikte ons het bericht dat de wijnbouw in Nieuw-Zeeland zwaar te lijden heeft onder de mondiale crisis. We willen niet flauw zijn, maar dat zagen we natuurlijk al een beetje aankomen. De prijzen van wijnen uit Nieuw-Zeeland waren lang relatief hoog, maar de afgelopen maanden kwamen er steeds goedkopere exemplaren op de markt. Een teken dat de producenten van hun wijn af moeten.
Via vinoloog Wim de Kort bereikte ons het bericht dat de wijnbouw in Nieuw-Zeeland zwaar te lijden heeft onder de mondiale crisis. We willen niet flauw zijn, maar dat zagen we natuurlijk al een beetje aankomen. De prijzen van wijnen uit Nieuw-Zeeland waren lang relatief hoog, maar de afgelopen maanden kwamen er steeds goedkopere exemplaren op de markt. Een teken dat de producenten van hun wijn af moeten.

De directe aanleiding voor de huidige crisis gaat echter dieper. Een van de grote afnemers van druiven -de grootste waarschijnlijk- in Gisborne, het bekende wijnhuis Montana (eigendom van Pernod Ricard) heeft aangekondigd dat het de aankoop van druiven voor de oogst van dit jaar voor een groot deel gaat opschorten. Voor veel telers van druiven is dat een grote klap.

Dat de crisis vooral deze streek treft, heeft te maken met het hoge aandeel chardonnay in de wijngaarden. Deze druif wordt het krachtigst getroffen door de huidige kopersstaking, veel meer nog dan sauvignon blanc. Gisborne produceert ongeveer eenderde van alle chardonnay in Nieuw-Zeeland. Pernod Ricard neemt in dit district ongeveer de helft van de druiven af, van producenten waarmee soms al meer dan 30 jaar op contractbasis wordt gewerkt. Verwacht wordt dat het economische effect op deze welvarende streek groot is, omdat behalve de telers ook degenen worden getroffen die in de wijngaarden werken, alsmede de toeleveranciers.

Er zijn lokaal overigens verdenkingen dat er meer zit achter deze plannen. Achter de schermen zijn er producenten die zeggen dat Montana straks de beste wijngaarden mogelijk zelf gaat opkopen. De waarde van de wijngaarden zal eerst flink dalen door het opzeggen van de contracten, zodat ze straks wellicht voor een prikje op de markt komen. Dan blijven de lokale boeren echt met lege handen achter…

Maandag 14 september 2009 zal immer te boek staan als een treurige dag. Een dag waarop twee mensen, die in mijn jeugd en in die van vele anderen op een of andere manier een inspiratie zijn geweest, ons te vroeg zijn ontvallen: acteur Patrick Swayze en TV-kok Keith Floyd. En waar anderen waarschijnlijk vooral stil staan bij Swayze’s oeuvre, met hitfilms als Dirty Dancing en Ghost, denk ik alsmaar aan Floyd: “Right Clive, a big fat close up on that please, while I have a slurp”.


Maandag 14 september 2009 zal immer te boek staan als een treurige dag. Een dag waarop twee mensen, die in mijn jeugd en in die van vele anderen op een of andere manier een inspiratie zijn geweest, ons te vroeg zijn ontvallen: acteur Patrick Swayze en TV-kok Keith Floyd. En waar anderen waarschijnlijk vooral stil staan bij Swayze’s oeuvre, met hitfilms als Dirty Dancing en Ghost, denk ik alsmaar aan Floyd: “Right Clive, a big fat close up on that please, while I have a slurp”.

Keith Floyd (geboren 28 december 1943) was de eerste echt beroemde TV-kok, hoewel hij ook een hele rits aan restaurants heeft gehad in Engeland en daarbuiten. Met zijn flamboyante stijl van koken op TV, rijkelijk beïnvloed door zijn stevige inname van wijn en andere alcoholica, zette hij een totaal nieuw concept neer en maakte hij de weg vrij voor velen na hem, zoals Rick Stein en Jamie Oliver. Floyd kookte zelden in een studio, maar was vrijwel altijd ‘op locatie’. Die locaties varieerden van trawlers op de Noordzee tot het plein van Siena en plekken vele malen exotischer dan dat. Floyd’s kachel was meestal niet meer dan een veredeld kampeergasstel, maar meer had hij niet nodig, buiten een ruim glas lokale wijn dan. Alles draaide om wat er in de pan zat namelijk, hetgeen Floyd dan ook immer duidelijk maakte aan zijn cameraman Clive. Maar toch ook weer om Floyd zelf, zeker wanneer hij weer eens een lofzang hield op een tongschar of een eendenlever. Dan was het standaard: “Back to me, Clive”.

Van al zijn TV-series en bijbehorende boeken, beginnend in 1984 met “Floyd on Fish”, zal “Floyd on France” mij het meest bij blijven, met legendarische scènes als het bakken van de perfecte omelet aux cèpes in de Périgord bij de familie Moulin. Ook een scène uit ‘Floyd on Italy’ uit 1994 staat in mijn geheugen gegrift en is sprekend voor de onnavolgbare Keith Floyd. Op de prachtige Piazza del Campo van Siena staat hij, in de regen, klaar om ossobuco te maken, wanneer blijkt dat er geen wijn is. Floyd gaat over de rooie tegen zijn team en dreigt te stoppen als er niet heel snel voor rode wijn wordt gezorgd. Het is 8.00 uur ‘s ochtends!

Die zucht naar drank heeft hem in zijn carrière en privéleven flink parten gespeeld natuurlijk; mede daardoor (en door zijn vele reizen) versleet hij vier vrouwen en liepen zijn restaurantzaken vrijwel altijd verkeerd af. En ook zijn werkgever en ontdekker, de BBC in de persoon van David Pritchard, voelde zich genoodzaakt om halverwege de jaren ’90 van hem te scheiden.

De laatste tien jaren was Floyd meer in het nieuws vanwege zijn door excessief drankgebruik bepaalde gedrag dan door zijn kookprogramma’s en -boeken. Begin 2009 werd bij Floyd darmkanker geconstateerd, maar hij voelde zich op de dag van zijn dood naar eigen zeggen in goede vorm: “I haven’t felt this well for ages”. Geheel in stijl had hij het er bij zijn laatste lunch (long and liquid) nog even goed van genomen: eerst Champagnecocktails, daarna oesters met potted shrimps en toast, naar binnen begeleid door wat Pouilly-Vinzelles 2006. En als hoofdgerecht rode patrijs met enkele glazen Côtes du Rhône “Nature Perrin” 2007 van Perrin & Fils, gevolgd door een gelei van perencider. Met een paar sigaretjes tussendoor uiteraard. Inspirerend en overdadig…

Op internet zijn vele reacties op het overlijden van Keith Floyd terug te vinden, ondermeer van alle belangrijke chefs in Engeland. Over één ding zijn ze het allemaal eens: “He lived life to the fullest”.

Lars Daniëls MV.

Dieuwke Engelsma wint de vijfde finale van het Europese Concours voor Champagne Ambassadeurs. De vinologe, werkzaam bij Wijnhandel Koninginneweg in Amsterdam, mag zich een jaar lang Champagne-ambassadeur noemen. Ook vertegenwoordigt ze Nederland bij de Europese finale van het Concours voor Champagne Ambassadeurs.

Dieuwke Engelsma wint de vijfde finale van het Europese Concours voor Champagne Ambassadeurs. De vinologe, werkzaam bij Wijnhandel Koninginneweg in Amsterdam, mag zich een jaar lang Champagne-ambassadeur noemen. Ook vertegenwoordigt ze Nederland bij de Europese finale van het Concours voor Champagne Ambassadeurs.

De finale werd gehouden bij Restaurant Vermeer in Amsterdam. Dieuwke streed tegen Catharina Honig (Gooische Wijneducatie en Rogier de Bonth (Champagne Experience). Alledrie gaven een presentatie over rosé champagne, alle drie van hoog niveau. De winnaar werd bepaald door een vakjury, bestaand uit Noële Ruitenberg (Champagne Ambassadeur 2005, schrijver en docent), Frank Jacobs (docent onder andere aan de Wijnacademie en schrijver), Violaine Privé (œnoloog van het Comité Champagne in Epernay) en Stéphanie Dumoulin (Champagne Bureau Nederland).

Dieuwke studeerde Medische Biologie en deed haar promotieonderzoek bij het Nederlands Kanker Instituut. Haar grote passie is al jaren wijn en in 2008 haalde ze haar Vinologenexamen aan de Wijnadacemie en de cursus wijnproefkunde van Oinos. Sinds 2008 is ze werkzaam als accountmanager bij Wijnhandel Koninginneweg in Amsterdam, ze geeft verschillende workshops en wijnproeverijen.

In oktober verdedigt Dieuwke ons land bij de Europese Finale van het Concours voor Champagne Ambassadeurs. Ze neemt het op tegen zeven winnaars uit de andere deelnemende landen: België, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Italië, Spanje en Zwitserland.