Houtsnippers? een goede zaak - Perswijn
Nieuws

Houtsnippers? een goede zaak

Houtsnippers? Een goede zaak: ik ben nogal een fan van Nieuwe Wereld wijnen, waar het gebruik van snippers (en staven en zelfs houtstof) al lang gebruikelijk is. Het geeft de consument wat hij wil, althans een deel van hen. Een beetje vanille smaak voor een lage prijs. Mijn persoonlijke smaak is vaak anders, je proeft snel of het vanille aroma afkomstig is van chips of echte vaten. Bij gebruik van chips staat de vanille smaak een beetje los van de wijnsmaak. En dan de kosten, het scheelt nogal, een echt nieuw fust of chips. Dat laatste is zo’n 500 keer goedkoper dan echte fursten.

DE STELLING
Wij zijn nieuwsgierig naar uw mening! Daarom nodigen wij u uit om deel te nemen aan De Stelling. In elke Perswijn vindt u een aankondiging van de volgende stelling en een verslag rond de vorige stelling.
U begrijpt toch dat de stelling niet onze mening is?! Wij beogen slechts gezamenlijk de geesten te slijpen en wensen u een knappe discussie. Mag ik u, ter bevordering van dat laatste, vragen om mijn beide pleiters te sparen en slechts hun argumenten aan te vallen of te verdedigen, ofwel nieuw licht op de zaak te schijnen.

Noële Ruitenberg
******
De huidige Stelling is:
‘Houtsnippers is een goede zaak’

De pleiters:
René van Heusden, redacteur Perswijn pleitte vorige maand nog voor de stelling ‘Rosé is geen serieuze wijn’. Ook nu nam hij de uitdaging aan en pleit wederom voor de stelling.

Frank Smulders, directeur van Smulders Wijneducatie en Vinum, en nog immer onze enige Master of Wine in Nederland staat bekend om zijn kritische doch analytisch sterk onderbouwde betogen. Hem vroeg ik tegen de stelling te pleiten.

Sluitdatum discussie: 5 september 2006
Bespreking in Perswijn: nummer 6 (oktober)

Reacties kunnen naar: wijnpers@wijnpers.nl

Pleidooi tegen de stelling – Frank Smulders MW
Persoonlijk heb ik de nodige twijfels bij het gebruiken van houtsnippers in wijn. Uiteraard begrijp ik de achterliggende gedachte wel dat producenten op deze manier een wijn wat extra smaak of complexiteit willen meegeven, en dat op een praktische en kostenbesparende wijze. En dat men dit in de nieuwe wereld doet, waar wijnen toch al snel lijden onder een gebrek aan smaak en complexiteit, is ook begrijpelijk. Dat dit nu in Europa ook gemeengoed dreigt te worden, vind ik echter bedenkelijk. Ten eerste gaat men met het gebruik van houtsnippers geheel voorbij aan de belangrijkste reden om wijn op hout te leggen, namelijk de ‘opvoeding’ van de wijn; door vatrijping krijgt de wijn een geleidelijke dosering van zuurstof, waardoor hij zich op een bepaalde manier ontwikkelt. Met snippers krijg je dit effect uiteraard niet. Waar ik me echter nog meer zorgen over maak, is de ruimte die het biedt aan bedrog. Door de jaren heen heb ik geleerd dat waar de wijnboer (die tenslotte ook maar een mens is) daar waar de mogelijkheid bestaat, snel in de verleiding kan worden gebracht de regels wat op te rekken. Ik ben er dan ook zeker van dat termen als Crianza, Riserva, of ‘vin elevé en barrique’ straks snel aan uitholling onderhevig zullen zijn. En als laatste dan nog een punt waar mijn liefhebbers-hart opspeelt: het veelvuldig gebruiken van houtsnippers leidt tot nog meer technisch correcte maar smakeloos saaie eenheidsworst. Nu al komen alle gisten, enzymen en melkzuurbacteriën uit de reageerbuis, nu nog de houtsaus erbij, en als volgende stap synthetische most, en The Coca Cola Company en Pepsico kunnen de zaak overnemen.
Pleidooi voor de stellig – René van Heusden
Legalisering van het gebruik van houtsnippers is een goede zaak om diverse redenen:

Niets nieuws onder de zon
Sinds mensenheugenis zijn er zaken aan wijn toegevoegd om de smaak daarvan te corrigeren of te verrijken. De inventiviteit van de mensheid is daarbij bijzonder groot.gebleken. Honing, kruiden, krijt, roestig ijzer, oesterschalen, vlierbessen, rabarber, en in onze geciviliseerde tijd gecultiveerde gist-met-een-smaakje, enzymen, proteïnes enz. enz.. En natuurlijk suiker, geconcentreerde most, ascorbinezuren en tannines. Alles volstrekt legaal. Houtsnippers dus ook.

Waarom moeilijk doen?
Ook door gebruik te maken van te veel, te sterk gebrande nieuwe vaten worden al jaren lang op effect afgestemde ‘houtwijnen’ gemaakt waarbij aroma belangrijker lijkt dan structuur. Waarom omslachtig en duur doen als het makkelijk en goedkoop kan?

Meer ‘vondsten’ binnen ieders handbereik
Wijn is vooral illusie. Dus wat is er mooier dan consumenten die graag  ‘houtwijn’ drinken maar daar niet het volle pond voor wensen te betalen – barriques zijn nu eenmaal duur – een betaalbaar alternatief te bieden in de vorm van een met snippers gearomatiseerde wijn? Als het volk opium wil, waarom zou je dat als bedrijfsleven dan niet mogen bieden?

Goed voor de werkgelegenheid
Spindokters in kringen van PR en marketing krijgen de kans om hun medemens met nooit eerder geziene wijnverhalen te verblijden. Dit is gunstig voor de werkgelegenheid in beide branches. Wen dus maar vast aan het nieuws dat de oude Grieken en Romeinen, opgezadeld als die zaten met die vermaledijde amforen, reeds met houtsnippers geëxperimenteerd zouden hebben.

Politiek verantwoord
Zowel bij socialisten  – ‘elitaire’ wijn moet voor Jan Modaal toegankelijk zijn – als liberalen – leve de ‘vrije’ marktwerking zonder bedilzucht van de overheid – passen houtsnippers perfect binnen hun zogenaamde ideologie. En elitaire (wijn)conservatieven hebben weer iets om lekker tegen te zijn. 

Eindelijk de ideale wijn!
Wat gaat er boven een snippergeëikte Merlot rosé voor € 2,39? Dit is toch wat Nederland volgens zelfverklaarde ‘trendwatchers’ wil. Ergo…

Reacties:

Houtsnippers? Een goede zaak: ik ben nogal een fan van Nieuwe Wereld wijnen, waar het gebruik van snippers (en staven en zelfs houtstof) al lang gebruikelijk is. Het geeft de consument wat hij wil, althans een deel van hen. Een beetje vanille smaak voor een lage prijs. Mijn persoonlijke smaak is vaak anders, je proeft snel of het vanille aroma afkomstig is van chips of echte vaten. Bij gebruik van chips staat de vanille smaak een beetje los van de wijnsmaak. En dan de kosten, het scheelt nogal, een echt nieuw fust of chips. Dat laatste is zo’n 500 keer goedkoper dan echte fursten.

Udo Göebel

Een eenvoudig antwoord is op deze stelling niet te geven, omdat er verschillende invalshoeken zijn.
Ik zelf ben een fervent tegenstander van houtwijnen. Niet omdat ik conservatief denk over wijn en wijnmaken, maar eenvoudigweg omdat dat houtextract mijn smaak niet. Mijn ervaring is dat de wijnen die extreem in of met hout zijn opgevoed, zelden hun balans hervinden en als dat dan al gebeurd, is dat pas op een leeftijd dat het gros der flessen al is geconsumeerd. Maar als anderen graag wat meer betalen omdat Robert Parker [een houtliefhebber] een paar punten meer geeft is dat niet mijn probleem. Iemand moet de volgzame massa tenslotte de weg wijzen.
Zoals door René van Heusden gesteld, zijn er een aantal traditionele methoden om de smaak van de wijn te beïnvloeden. Verder ligt het nu eenmaal in de aard van de mens om de traditionele en “natuurlijke” processen te ontleden en vervolgens in laboratoriumachtige omstandigheden na te bootsen en mogelijk te “vervolmaken”. Dat we daardoor steeds meer eenvormige producten verkrijgen [het gaat dan niet alleen over wijn], wordt in het kader van de mondialisering als positief gezien. Men moet tenslotte mee met de vaart der volkeren en mogelijk kan men op die manier bij een breed en nieuw publiek de interesse wekken voor het product wijn.
Ik verwacht dat de echte wijnliefhebber uiteindelijk terugkeert naar het meer ambachtelijke en mogelijk ouderwetse product, waarbij iedere fles wijn je kan verrassen met weer andere subtiele nuances. Dat is het wat wijn voor mij zo interessant maakt. Anders zou ik me kunnen beperken tot bier of cola, waarbij een lichte variatie in de smaak leidt een enorme terugroepactie en een economische schadepost.
 
Bert Roosendaal

Eigenlijk maakt het me niets uit hoe de wijnmaker zijn product
maakt.
De meeste consumenten willen een goede wijn voor een lage prijs.
En dan de opmerking dat “wij” alleen ambachtelijke wijnen willen
drinken slaat een beetje de plank mis want waarom willen we wel zo’n
ambachtelijke wijn drinken terwijl de rest van het voedsel allang
niet meer ambachtelijk is.
Op mijn biefstukje staat toch ook niet hoe ze daaraan komen
(gelukkig maar?).
Ik dacht eerst nog dat het gebruik van houtsnippers op het etiket
zou moeten staan maar die gedachte heb ik laten varen. Er staat toch
ook niet op of de wijn zijn leven begon in een Inoxtank of betonbak?
Als al die informatie op het etiket moet dan kunnen we staks alleen
nog Magnum’s kopen….

M.v.g,
Robèrt Koopman

Reageer op dit item