Column: Babbelen met Baldwin en Grange

Australië was 10 jaar geleden een hip wijnland. Is de wind gaan liggen? Was het een hype? En gaat er nog een comeback komen? Ik heb een hulplijn nodig! Deze dient zich aan in vorm van een vooraanstaande wijnmaker. Zijn naam is Andrew Baldwin, mede verantwoordelijk voor de totstandkoming van de illustere Penfolds Grange, dé icoonwijn van Australië.
Andrew werkt al bijna 30 jaar voor Penfolds, en heeft het allemaal meegemaakt. Hij vertelt over de groei die het bedrijf heeft doorgemaakt in de afgelopen decennia. De grootste verandering (voor heel Australië) is de verplaatsing van het wijngaardareaal. Australië kampt met zowel hitte als droogte, en Andrew vertelt over het onderzoek dat onafgebroken doorgaat. De zoektocht naar koelere wijnbouwgrond. Tasmanië is een goed voorbeeld: waar twintig jaar geleden nog nauwelijks oog was voor dit gebied, is het nu volledig in de ban van de wijnstok.

Er zijn veel vooroordelen over grote blendcuvee’s uit de 'Nieuwe Wereld'. Al snel denkt men – en ik ook – ‘het is allemaal eenheidsworst’. Bizar eigenlijk, want het is niet meer dan logisch dat het zo gaat. De domeinen in Bordeaux zijn immers ook bijna tien keer zo groot als de wijnhuizen in de Bourgogne. Bordeaux is ook groot geworden vanuit een handelsgeest, en heeft berekend dat volume nodig is om de kwaliteit en de inkomsten te kunnen garanderen. Australië heeft dit simpelweg uitvergroot. Terug naar Andrew.Andrew vertelt over de Grange, de wijngaarden en de filosofie. Over de extreem strenge selectie van het druivenmateriaal. Elke druif wordt zo streng gescreend, dat inlichtingendiensten hier nog een puntje aan zouden kunnen zuigen. Met een glimlach schenkt Andrew ons een glas in van de gloednieuwe Grange 2010. In de jeugd lijken deze icoonwijnen vaak op elkaar. Maar ja, dat doen baby’s ook. Met de tijd ontplooit zich het karakter van de desbetreffende jaargang. De liefhebbers zullen dus net zoveel geduld dienen op te brengen als voor de Europese topwijnen.Het gesprek valt stil, de wijn neemt het woord. Het is een charmante, gespierde, joviale aanwezigheid, geconcentreerd, indringend en met een enorme veerkracht. Niet stoer, dik of ruig, maar welbespraakt en amicaal. Ja, een oer-Shiraz, maar dan zonder overdreven latino te willen zijn. Ook Andrew glundert, en dat, terwijl hij dit toch regelmatig proeft.Deze wijn is de toekomst van Australië. Zolang er voldoende karakter in de wijn zit, is er ook ruimte voor rijpheid en materie. Zoals overal, is balans het doel. De kans op een mogelijke comeback zit in de dienstbaarheid van deze wijnen. Het zijn net kwispelende labradors: altijd vriendelijk en speels, of het nu een puppy is, of een 10 jaar oude labrador. Altijd trouw en onvermoeibaar. Wijnen die altijd drinkbaar zijn, van piepjong tot ontwikkeld, altijd speels en spraakzaam.We komen tot het besef dat het vertrek van het Australische wijnbureau uit Nederland een grote impact heeft gehad. Er is veel te weinig aandacht geweest voor dit wijnland en de enorme diversiteit die het te bieden heeft. Landen als Zuid Afrika hebben een groot deel van de wijnkaarten overgenomen. Naast de inbreng van merken als Penfolds, zijn er nog een aantal importeurs die een compliment verdienen. Zij die een onvermoeibare strijd leveren om Australië eervol te representeren. Hulde aan importeurs als Ab Bibendum en New World Wineries.Tien uur 's ochtends, met een glas Grange in mijn handen, besef ik dat ik mijn hoogtepunt van deze dag nu aan het beleven ben. Met Andrew toost ik nog eenmaal op Grange, Penfolds en de nu al geslaagde dag. Ik ga duimen voor meer bijzondere Australische proeverijen, en voor de comeback.