Achtergrond & Interviews

“I’m not going anywhere. I hope. It’s been an adventure. We took some casualties over the years. Things got broken. Things got lost. But I wouldn’t have missed it for the world.” – Anthony Bourdain, uit ‘Kitchen Confidential, Adventures in the Culinary Underbelly’

De legendarische bad boy chef, culinaire verhalenverteller en televisiepersoonlijkheid Anthony Bourdain is op 61-jarige leeftijd overleden. Voor vele fijnproevers, chef-koks en reizigers was hij een onophoudelijke bron van inspiratie en amusement. Hij leerde ons met een frisse blik naar de wereld om ons heen te kijken.

Anthony Bourdain werd dood aangetroffen in zijn hotelkamer in Straatsburg, aldus CNN. Hij zou zelfmoord hebben gepleegd. Bourdain was in Frankrijk voor opnames van het elfde seizoen van de bekroonde CNN-serie Parts Unknown.

“Your body is not a temple, it’s an amusement park. Enjoy the ride.”
– uit ‘Kitchen Confidential’
Bourdain brak door met Kitchen Confidential, Adventures in the Culinary Underbelly (2000), zijn boek over de donkere kanten van het restaurantbestaan. De in 1956 geboren Bourdain werkte al sinds 1978 als chef-kok in verschillende restaurants in New York, waaronder de beroemde Brasserie Les Halles. Ook zijn eigen uitbundige drank- en drugsgebruik uit die periode komt in het boek uitgebreid aan bod.

“To me, life without veal stock, pork fat, sausage, organ meat, demi-glace, or even stinky cheese is a life not worth living.”
– uit ‘Kitchen Confidential’
In zijn culinaire reisprogramma’s No Reservations en Parts Unknown nam hij geen blad voor de mond. Zijn rauwe taalgebruik werd – zoals het Amerikaanse televisie betaamd – regelmatig ‘weggebiept’. Hij zocht in zijn programma’s wereldwijd naar culinaire tradities, gastronomische diversiteit en de daarbij behorende gerechten. Geslachtsdelen, een zeehondenoogbal, of gefermenteerde haai. Bourdain at het en ontrafelde met een open vizier de achterliggende verhalen.

“Unlicensed hooch from a stranger in a parking lot. Good idea? Yes, of course it is.”
– uit ‘No Reservations (Hudson Valley, NY)’
Naast die gastronomische diversiteit werden ook de lokale vloeibare geneugten niet vergeten. Zo bezocht hij in het hart van de Côtes de Nuits Bourgogne-outsider Ray Walker van Maison Ilan. Deze jonge Amerikaan maakte met een beetje hulp van 19e-eeuwse wijnteksten en gekochte druiven een “outrageously good Chambertin Grand Cru”, aldus Bourdain. Achteraf bezien lijkt Walkers werkwijze overigens verre van zuiver. Hij wordt tegenwoordig zelfs als een van de meest omstreden wijnmakers van Bourgogne gezien. Maar tijdens het bezoek was Bourdain nog apetrots op zijn landgenoot die even aan al die Fransen liet zien dat het ook anders kon.

“Travel is not reward for working, it’s education for living”
In 2010 reisde hij af naar de Massaya Winery in de Libanese Bekavallei. In 2006 kwam hij net boven Beiroet (samen met zijn crew) midden in het conflict tussen Hezbollah en Israel terecht. Hij moest toen worden geëvacueerd door Amerikaanse mariniers. Het weerhield hem er echter niet van een paar jaar later terug te keren en het wijnhuis alsnog te bezoeken. Overigens werden ook minder omstreden wijngebieden zoals de Provence, delen van Italië en Georgië op typisch Bourdainiaanse wijze in beeld gebracht.

“This is the dream of all the world. The dream is to live in Granada. You know, work in the morning, have a one-hour nap in the afternoon, and at night go out and have that life. Go out and see your friends and eat tapas and drink red wine and be in a beautiful place.”
– uit ‘Parts Unknown (Spain)’
We moeten nu verder zonder ‘the Elvis of the bad boy chefs’. De man die het onbekende onbevreesd tegemoet trad, die met behulp van voedsel een wereldwijde broederschap in beeld wist te brengen. En daardoor van ons allemaal leukere mensen maakte. Anthony Bourdain, hij die ons leerde eten, drinken en reizen met ons hart.

Romy Kooij

Foto: Flickr Peabody Awards

Sommeliers zijn de nieuwe sterren van de horeca. Waar eerst voornamelijk de eigenaar van een restaurant centraal stond, was daarna de chef-kok de held, terwijl nu (ook) steeds vaker de sommelier de aandacht trekt – samen met de wijnkaart. De belangstelling voor wijn is groter dan ooit en daarmee ook de druk op de sommelier. In deze serie vragen we bekende en minder bekende wijnschenkers naar hun visie op wijn in het restaurant.

In 2005 begon Arjen Pleij met ‘nul verstand’ van Zuid-Afrikaanse wijn bij Kasteel Engelenburg, een luxe hotel-restaurant in Brummen, even onder Zutphen. ‘In de kelder lagen vierduizend flessen Zuid-Afrikaanse wijn, maar dat waren slechts tien verschillende soorten.’ Kasteel Engelenburg kreeg een nieuwe eigenaar, de focus op Zuid-Afrika bleef. Ook bij Arjen. Er liggen nog steeds vierduizend flessen in de kelder van Kasteel Engelenburg in Brummen. ‘Maar nu zijn het ruim tweehonderd verschillende’, zegt Arjen. ‘We hebben de grootste collectie Zuid-Afrikaanse wijn van Europa en misschien wel de grootste collectie buiten Zuid-Afrika.’ Als hij tegenwoordig in Zuid-Afrika komt kennen mensen hem al, en ook met Kasteel Engelenburg zijn ze bekend. Dus wanneer wijnmakers Nederland bezoeken, willen ze dáár een wijnevent, bij Arjen, die inmiddels Zuid-Afrikaspecialist is. U kunt het volledige artikel lezen in PERSWIJN #4 – juni/juli 2018.

PERSWIJN is te koop in de betere boekhandel, bij onze ambassadeurs of in de webshop.

De top 5 van Arjen

Scali, Blanc 2013, Voor-Paardeberg

̒‘Oxidatief gemaakte wijn van Willie en Tania de Waal. 60% chenin blanc van oude stokken, 15% chardonnay, 15% roussanne, 5% sauvignon blanc en 5% viognier. Complexe wijn, diep goudgeel van kleur met smaken van rijpe appel, honing en gele bloemen. Spannend en levendig. Ze verkopen het grootste deel van hun druiven, maar na het proeven van deze wijn vraag je je af: waarom?’ 
(WineMatters, 2013 is uitverkocht, 2015 kost € 17,95)

Reyneke, Natural Chenin Blanc 2016, Stellenbosch

̒‘Van eigen wijngaard van de Polkadraai Hills. Eerste natural wine van Johan Reyneke. Loepzuiver, met veel geel fruit, typiciteit van de chenin blanc en opwekkende frisheid. Biologische en biodynamische wijnbouw in combinatie met hands-off winemaking. Klassewijn met zomerfruit, gele citrusvruchten en mineraliteit. Voor iedereen die niets op heeft met vin nature!’
(Daxivin, € 75)

Kershaw, Clonal Selection Chardonnay 2016, Elgin

̒‘Richard Kershaw heeft op diverse terroirs in Elgin, met het koelste klimaat van de West-Kaap, verschillende klonen chardonnay aangeplant. Deze wijn is dus van verschillende klonen van verschillende bodems. Geurige wijn met tonen van perzik en citrus, en met kruidigheid. Stevig, maar volkomen in balans en met een aanhoudende afdronk. Zuiver, mineraal en fris. Daagt vele witte Bourgognes uit.’
(Les Généreux, € 39,95)

Porseleinberg, Syrah 2014, Swartland

̒‘Uit de koker van Boekenhoutskloof en gemaakt door Callie Louw. Open en geurig, met zowel florale tonen als bosbessen en bramen. Veel structuur, rijpe, aanwezige tannine en alles wat je van een Syrah verwacht: donker fruit in combinatie met leer, kruidigheid, zwarte peper en mineraliteit. Afkomstig van eigen wijngaarden op de Porseleinberg, met veel schist in de bodem. De krachtigste vintage sinds het debuut in 2010.’
(DGS, prijscategorie 10)

de Trafford, Cabernet Franc 2013, Stellenbosch

̒‘Van eigen wijngaarden en van die van buurman Keermont, allemaal op de Helderberg. De wijnen van David Trafford zijn altijd krachtig. In de neus rode bessen en fynbos. In de mond rechtlijnig, met veel rood fruit, tabak, kruiderij en een hint paprika. Krachtige tannine en een heerlijke lengte en frisheid.’
(niet verkrijgbaar in Nederland)

Rectificatie

Bij de Reyneke Natural Chenin Blanc (importeur: Daxivin) staat in de gedrukte versie van PERSWIJN #4 een prijs van €19,- vermeld. Dit moet € 75,- zijn.

Cariñena heeft al een eeuwenlange geschiedenis als wijngebied van betekenis. De kwaliteit van de wijnen werd geprezen in klassieke literatuur en historische geschriften; Cariñena behoorde tot de favoriete wijnen van Spaanse koningen en edellieden. Het is dan ook een bijzonder wijngebied, dat zich tot op de dag van vandaag heeft weten te vernieuwen.

Advertorial: Cariñena/ Aragón Exterior

Op dinsdag 15 mei werden sommeliers, handel, pers en andere wijnprofessionals door de directeur van de Consejo Regulador van de DOC Rioja bijgepraat over de nieuwste ontwikkelingen in dit beroemdste Spaanse wijngebied.

Er lijkt geen einde te komen aan nieuw filmisch wijnmateriaal. De derde SOMM is in de maak, de hilarische Britse The Wine Show heeft zijn tweede serie achter de rug. En in Amerika ging André: The Voice of Wine – gebaseerd op de iconische wijnmaker Tchelistcheff – in première. En dit is nog maar het topje van de wijnberg.

De truc met de kleine wijnflesjes zal uw wijnliefhebbersleven misschien veranderen. Het principe is eenvoudig: giet wijn uit een wijnfles van 75 cl, bijvoorbeeld restjes na een maaltijd of proeverij, over in een glazen flesje van 37,5 cl, 25 cl of kleiner, afhankelijk van de hoeveelheid. Vul het flesje helemaal tot aan de rand, sluit het en bewaar het in de koelkast. Rode of witte wijn, het maakt niet uit. De wijn zal, afhankelijk van de soort, gemakkelijk een week en soms zelfs een paar maanden, goed blijven. Neem bij voorkeur een flesje dat sluit met schroefdop. Ik gebruik ook 25 cl flesjes van Schweppes omdat Vinolok-afsluitingen (glazen wijnstoppen) er toevallig perfect op passen. Spreekt voor zich dat je de flessen eerst grondig reinigt met warm water. Er zullen na verloop van tijd verschillende flesjes in de koelkast steken dus schrijf er best de naam van de wijn op, bijvoorbeeld met kalkstift.

Rosé uit de Provence is weer hip and happening. De exportprijzen stijgen fors en Provençaalse wijndomeinen zijn in trek. Voornamelijk dankzij het succes in de Verenigde Staten, waar de omzet vorig jaar met zo’n 40% steeg. Provence-rosé is bezig met een indrukwekkende opmars. Dat blijkt uit cijfers die donderdag 8 maart j.l. werden gepubliceerd door het Conseil Interprofessionnel des Vins de Provence (CIVP). Daaruit blijkt dat het handelsmerk van de Provence de status van inferieur terraswijntje achter zich heeft gelaten en serieus handelswaar is geworden.

Dankzij China blijft de wereldwijde wijnconsumptie de komende jaren stijgen. Naar verwachting zal het land in 2021 de op een na grootste wijnconsument ter wereld zijn, direct achter grootverbruiker de Verenigde Staten.

Dit blijkt uit een uitgebreid onderzoek uitgevoerd door Vinexpo en het onderzoeksbureau International Wine & Spirits Research (IWSR). De groei van de Chinese wijnmarkt wordt geschat op meer dan 30% in vijf jaar. Van 15 miljard dollar in 2016 naar een indrukwekkende omvang van 23 miljard in 2021.

Volwassen vs. groeimarkt

Naar verwachting zal China samen met de VS (een kleine 34 miljard dollar in 2016) zorgen voor een herstel van de wereldwijde wijnmarkt. “ ‘Volwassen’ markten zoals Frankrijk laten internationaal namelijk juist een daling zien. Er is bij de ervaren consument een geavanceerder consumptiegedrag waarneembaar: minder, maar beter”, zegt Guillaume Deglise, CEO van Vinexpo. “De groei van China wordt voornamelijk bepaald door een toename in volume.” Het gaat vooral om wijnen in het lagere prijssegment, met prijzen variërend tussen de vier en de acht euro. Daarboven is de procentuele stijging opvallend lager. In 2017 steeg de premium-wijnomzet (€8 – €16) met 11,4%, terwijl het segment super premium (€20,00 +) niet verder kwam dan een luttele 1,8%.

Jong & vrouw

De stijging is dan ook met name het gevolg van het toenemende enthousiasme van de jeugdige Chinees. Want wijn is hot in China. Het wordt beschouwd als een modern en elegant alternatief voor bier. En zeker verfijnder dan de immens populaire, Chinese borrel Baiji (een tequila-achtige met alcoholpercentages oplopend tot 60%). Vandaar dat ook steeds meer vrouwen kiezen voor wijn. “Naarmate China rijker wordt, verliest juist rijkdom zijn glans als statussymbool. Kennis en algemene ontwikkeling zijn het nieuwe grote goed. Wijn zal hoogstwaarschijnlijk van deze tendens gaan profiteren”, aldus Deglise.
De nieuwe Chinese consument is dus jong en heeft – vooralsnog – minder te besteden. Bovendien zijn ze niet gewend veel te betalen voor alcohol. Zo’n flesje Baiji kost omgerekend vaak minder dan een euro. En het merendeel van Chinese wijnen is niet veel duurder. Niet verbazend dat de groei vooral zichtbaar is in het lagere prijssegment.

Chinese wijnproductie vs. wijnconsumptie

Toch profiteert niet iedereen mee van de toegenomen wijnbehoefte van de Chinees. Binnenlandse wijnboeren zien hun verkoopcijfers juist dalen. Uit de meest recente cijfers van 2017 over de Chinese wijnproductie bleek een afname van meer dan 5% ten opzichte van het jaar ervoor. En dat was al voor het vijfde jaar op rij (ingezet na de nationale campagne tegen corruptie). Een consumentenonderzoek toont dan ook aan dat voor de Chinese consument de oorsprong de meest beslissende factor is bij aankoop van een fles. Met Frankrijk als populairste land van herkomst op kop.

1,4 liter per hoofd per jaar

Ondanks de onstuimige groei in ‘s werelds dichtstbevolkte land, is de jaarlijkse wijnconsumptie per inwoner nog altijd ongelofelijk laag. Ongeveer 1,4 liter per jaar, dat is minder dan twee flessen per hoofd van de bevolking. Dat belooft nog wat voor de toekomst. Deglise: “Als China net zo gaat drinken als Australië (28,9 liter per jaar per persoon), krijgen we nog een tekort aan wijnproducenten.”

Romy Kooij

Hoe langer dit onderwerp me bezig houdt, hoe meer ik overtuigd ben: de traditionele (lees: telkens opnieuw overgeschreven) wijnadviezen uit wijnaankoopgidsen, leerboeken en wijnencyclopedieën zijn ofwel flagrant onjuist, ofwel bijzonder ongenuanceerd. Niemand stelt de adviezen ter discussie omdat men geen flauw idee heeft van de reële temperatuur van de wijn in het glas. Vaak stellen professionelen iets dergelijks voor:

6/8°C: champagne zonder jaartal, jonge witte wijn
8/10°C: champagne met jaartal, witte en rosé prestigechampagne, rijpe witte wijn
10/12°C: oude champagne, complexe oudere witte wijn
12/14°C: zoete wijnen, oxidatieve wijn zoals vin jaune, amontillado-sherry, oloroso-sherry
14/16°C: lichte rode wijnen zoals jonge Gamay, Pinot Noir en Dolcetto, versterkte wijnen zoals porto en Rivesaltes
16/18°C: alle andere rode wijnen

De voorbije jaren vroeg ik medeproevers regelmatig naar de temperatuur van de wijn. Ze zaten er meestal 3 tot 5 graden naast en telkens was het een onderschatting. Ik vermoed dat men zich bij het raden baseert op de aangehaalde adviezen: een koele witte wijn zal wel 10 à 11°C hebben, een rode wijn die goed op temperatuur is 16 à 18°C maar zeker geen 21°C. De schatting is daarom altijd verkeerd. Wit en mousserend gaan bij mij nooit onder de 12°C in het glas, rood nooit onder de 15°C tenzij de alcohol ongebalanceerd hoog is. Mooi wit drinken aan 15-16°C is prima – ja, ook Muscadet en Riesling – , rood aan 20°C: hoe heerlijk! Let wel: eenmaal in het (warmere) glas stijgt de temperatuur. Hoe snel hangt af van het volume wijn en de omgevingstemperatuur. Bij volle glazen gaat het trager. Kleine hoeveelheden, proevertjes, evolueren veel sneller naar de temperatuur van de kamer, zeker bij uitbundig walsen. Net hierdoor krijgen ze vaak de juiste temperatuur, warmer namelijk dan gepland.

Dit alles klinkt veel wijnliefhebbers ongeloofwaardig in de oren. Zoals gezegd komt dit doordat weinigen de temperatuur van de wijn effectief meten. Ik heb het maandenlang systematisch gedaan. De aroma’s van witte kwaliteitswijn en champagne openen zich pas ten volle aan 13 à 14 graden. Blijf je eronder dan mis je een belangrijk deel van het feest. Onder de 10 graden verliezen wijnen hun aroma, aan 6 à 8 graden is de ramp compleet. Alleen bij aromatische zoetige wijnen met weinig zuur zijn deze lage temperaturen zinvol. De bescheiden zuren worden benadrukt en het zoet trekt zich een beetje terug. Rode wijnen met gemiddeld alcoholgehalte, veel tannine en hoge zuren winnen niet alleen aan geur en smaak op 20 à 21 graden, ook de tannine en de zuren worden aangenamer.

Een aantal algemene wetmatigheden over wijn en temperatuur: bij hogere temperaturen worden meer moleculen vluchtig (meer aroma) en zuur lijkt minder zuur, bij lagere temperaturen worden onze smaakreceptoren minder gevoelig voor zoet (meer zuurimpressie) en tannine lijkt minder bitter. Bovendien legt koelte alcohol aan banden. Ook de omgevingstemperatuur tijdens het drinken is belangrijk. In een zomerse hitte van 26°C smaakt een witte wijn aan 18°C best koel

De ideale schenktemperatuur is dus afhankelijk van het type wijn en de omstandigheden. Wijnen met te hoge alcohol, harde tannine, te weinig of teveel zuren kunnen door een aangepaste schenktemperatuur (een deel van) hun evenwicht hervinden. Zwoele zuidelijke rode wijnen zijn mooi aan relatief lage temperatuur (14-15°C). Sommige strakke maar geconcentreerde non-dosé champagnes geven een aangenamer mondgevoel aan 13-14°C. Hun volle aromatische kracht bereiken ze vaak een paar graden hoger, liefst in een groot glas en geen flûte. Door een warmere temperatuur verliest de mousserende wijn iets sneller zijn CO₂. Minder belletjes is echter geen probleem: slappe wijnen verliezen hun camouflage, topwijnen showen hun magnifieke aromabereik duidelijker.

Mooi gebalanceerde wijnen laten zich gemakkelijker op verschillende temperaturen drinken. Op reis in Duitsland dronk ik Moezel-Riesling (feinherb, dus lichtjes zoet) op 8/10°C als aperitief, op 12/14°C bij worst met appelmoes en op 18°C als zoete wijn na de maaltijd. Met mousserende wijn kan men hetzelfde doen: je bestelt een fles en je laat hem aan tafel opwarmen. Bij het aperitief is hij lekker fris. Vervolgens bereikt de fles bij elke menugang een hogere temperatuur: de geur en smaak van de wijn veranderen aanzienlijk. Een boeiend experiment! Hetzelfde principe volgend kunnen sommeliers de temperatuur van de wijn aanpassen aan de schotel, bijvoorbeeld koelere rode wijnen bij koude tomaatgerechten en iets warmere rode wijnen bij zongedroogde of bereide tomaat. Pinot Noir bij vis schenkt men iets frisser (16°C), Chardonnay bij kalf iets warmer (14°C).

In veel restaurants wordt mousserende wijn geschonken onder de 10°C. Ik vind dat hatelijk. Wijnen te koel schenken is minder erg dan te warm maar men moet niet overdrijven. Ik laat het glas champagne gewoon staan tot het warmer wordt. Vervelend soms voor het personeel want het voorgerecht moet wachten. Omdat ik de temperatuur graag zelf regel, vraag ik vervolgens om de fles witte wijn op tafel te laten, met ijsemmer – wat een vervelende gewoonte trouwens om die fles telkens weg te nemen! – Als de zaaltemperatuur boven de 22°C stijgt, wil ik ook voor de fles rode wijn een koelemmertje met water en wat ijs.

Tenslotte: wijnen op proeverijen hebben dikwijls een verkeerde temperatuur: de witte en mousserende wijnen te koel (teveel ijs in het water!), de rode wijnen te warm door de hitte van het proeflokaal. Dit euvel is perfect oplosbaar, kom op!

Stefaan Soenen

Een meer uitgebreide bespreking van het besproken onderwerp vindt men hier. 

For this was on seynt Volantynys day

Whan euery bryd comyth there to chese his make

(1382 Parliament of Fowls, Geoffrey Chaucer)

Valentijnsdag, van oudsher het feest van de romantische liefde. Toch is het commerciële succes van deze dag tanende. Jammer voor de Beaujolais-cru Saint-Amour, die jaarlijks bijna een kwart van haar productie als Valentijnswijn slijt.

‘Want dit was op Sint-Valentijnsdag. Als elke vogel daar zijn maatje komt kiezen’. Deze dichtregels staan bekend als de vroegste historische vermelding van Valentijnsdag. Na dit gedicht van Chaucer (een van de grote schrijvers uit de Middelengelse literatuur) verschenen steeds vaker verwijzingen naar Valentijn en Valentijnsdag in de romantische literatuur. Zo zong in 1600 Shakespeares Ophelia in Hamlet:

To-morrow is Saint Valentine’s day,
All in the morning betime,
And I a maid at your window,
To be your Valentine.

Le Cru des Amoureux

Tijdens Chaucers Middeleeuwen kenden de wijnen van de Beaujolaisregio al een behoorlijke populariteit. De verspreiding van Valentijnsdag gaf door de eeuwen heen een extra impuls aan de wijngemeente Saint-Amour-Bellevue. En dat terwijl de oorsprong van de dorpsnaam allesbehalve romantisch was. Het verwijst waarschijnlijk naar de tot het christendom bekeerde Romeinde legionair Sanctus Amor. Hij ontsnapte in 286 ternauwernood aan een Romeins bloedbad gericht tegen afvalligen, waarna hij zendeling in Gallië werd. En juist zijn naam staat nu aan de basis van Le Crus des Amoureux.

Kwaliteit versus commercie

In 1946 verwierven de wijngaarden rond Saint-Amour-Bellevue hun status van zelfstandige appellation. Toen de commerciële, Amerikaanse versie van Valentijnsdag ook in Europa zijn intrede deed, zat de cru niet alleen meer op een mooie bodem van leisteen en graniet. Maar ook op een prettig gevulde pot met goud. De plaatselijke mairie deed al goede zaken met de vele bruidsparen, net als de restaurants met namen als Au 14 février en Auberge du Paradis. Maar vanaf de jaren 90 kon ook bijna een kwart van de jaarlijkse oogst als het perfecte Valentijnsgeschenk worden weggezet. Dat maakt de prijs soms aan de hoge kant, zeker gezien het schommelende kwaliteitsniveau binnen de cru. Maar toch, grenzend aan het zuidelijke deel van Bourgogne heeft de gemeente een vergelijkbare bodemgesteldheid als de Mâconnais. Een goede Saint-Amour kan dus wel degelijk – zij het wat makkelijker en lichter – eenzelfde verfijning en elegantie ontwikkelen als de Pinot Noir van de bovenburen.

Be My Valentine

Saint-Amour is de meest noordelijke van de tien cru’s en is met 320 hectare een van de kleinere appellations van de regio. Toch zorgen de twaalf verschillende climats (met toepasselijke namen als En Paradis, La Folie, Le Clos du Chapitre en Vers L’Eglise) voor een interessante diversiteit.

Over het algemeen is een Saint-Amour een herkenbare, fruitige Gamay. Charmant, zacht en harmonieus. De wijnen hebben niet het serieuze van een Moulin-à-Vent, noch het volle van een Morgon. Lichte jaren zijn al na twaalf tot vijftien maanden op hun best. Een wat rijker oogstjaar kan met twee tot vier jaar rijping voor een verrassende kirschachtige kruidigheid zorgen. Maar bovenal is een fles Saint-Amour een frivole wijn. En dat past dan weer prima bij haar romantische etiket.

Romy Kooij