tekst en foto’s: Daan Stoop
‘De natuurwijnwereld heeft drie hoofdsteden,’ zegt Mees List, hoofdsommelier van Noma, als ik haar opzoek voor een artikel in De Groene Amsterdammer. ‘Parijs, Tokio en Kopenhagen.’
Aan wijnbars geen gebrek in de Deense hoofdstad, al zijn ze niet allemaal de moeite of het geld waard. Kopenhagen is compact en overzichtelijk, maar ook vluchtig. Adressen openen en verdwijnen weer, trends schuiven per seizoen door. Wat dit jaar heilig is, kan volgend jaar alweer passé zijn.
Met die gedachte in het achterhoofd stap ik op een donderdagavond in december op de fiets. Ik heb één avond, een vaag plan en ongetwijfeld ga ik plekken missen die ertoe doen. Wat resteert is dit: een geïmproviseerde ronde door de stad, langs een paar glazen en een paar verhalen.
R Vinbar
R Vinbar is een veilige keuze wanneer je zin hebt in een goed glas wijn en iets te eten. Professionele service, veel aandacht voor kwaliteit: alles ademt hier klassiek vakmanschap. De focus ligt op Frankrijk. Obers lopen strak in het wit en brengen een dikke multomap met traditionele wijnen, tot aan Mouton Rothschild toe. Van alle kleuren schenken ze er zo’n tien per glas. De echt dure flessen, zoals een Chassagne-Montrachet premier cru Les Vergers van Domaine Marc Morey, worden met de Coravin geopend.
Van de honderden wijnen op de kaart kies ik de enige waarbij ORANGE staat. Een frisse Gewürztraminer ‘Lune à Boire’ van Marc Kreydenweiss uit de Elzas, voor 115 kronen (ongeveer 15 euro). Het liefst begin ik een avond met wijn uit een relatief koel klimaat. Er zit iets opwekkends in, alsof je smaakpapillen meteen wakker worden geschud.
Op de kaart staan vooral koude gerechten. Ik bestel een rillettes voor 95 kronen (circa 13 euro), geserveerd in een conservenblik. Dat valt wat tegen, maar het warme brood dat erbij komt maakt veel goed. Dit is geen plek voor experimenten, maar voor zekerheid en comfort.
Bar Vitrine
Vanuit R Vinbar kijk je uit op een kruising. Aan de overkant zit bijna het tegenovergestelde. Bar Vitrine is een natuurwijnbar met glazen wanden rondom, waardoor het geheel iets heeft van een verlichte vissenkom vol mensen. Walk-ins only, dus het zit snel vol. Er is nog net plek voor één persoon.
Bar Vitrine is een samenwerking tussen Riccardo Marcon, het Deense designcollectief FRAMA en chef Dhriti Arora, die eerder bij Noma werkte. Hun visie draait om seizoensgebondenheid, eenvoud en eerlijke ingrediënten. Geen overdaad, geen opsmuk, maar eten dat klopt. Het ziet er geweldig uit, maar is ook prijzig, dus ik houd het bij wijn en mensen kijken.
De selectie per glas is beperkt: één bubbel, twee wit, één oranje en twee rood. Ik kies een wijn van Vino Gross uit Gorca Haloze, voor 110 kronen (ongeveer 15 euro). Gemaakt van furmint, een druif die ik nog niet kende. Inheems Hongaars wit, diep van kleur, sappig, met rijpe mineraliteit en een constante spanning. Een wijn die maar blijft bewegen in je mond.
Babel
Door naar een ander deel van de stad. Nørrebro ligt op tien minuten fietsen en barst van de hotspots. Op de ramen van Babel staat dat ze Beaujolais nouveau schenken, dus ik stap binnen. Babel blijkt een combinatie die ik niet eerder zag: een uitstekend Thais restaurant met een wijnkaart waarop zowel Krug-champagnes, Chambertins van Armand Rousseau en Romanée-Conti staan, als legendarische natuurwijnmakers als Pierre Overnoy, Adeline Houillon en Renaud Bruyère.
Ik moet iets eten en bestel een pomelosalade die werkelijk van het bord knalt. Fris, scherp en perfect in balans. Daarbij drink ik een Beaujolais Villages nouveau van Guy Breton, cuvée Fanchon, uit 2025. Een bijzondere Beaujolais die meer weg heeft van een wijn met al wat leeftijd. Daardoor is hij iets van zijn sappigheid kwijtgeraakt. De grapefruit in de salade wint het armpjedrukken. Los van elkaar zijn het twee sterke keuzes. Samen net niet.
Pompette
Om de hoek zit Pompette. Een plek waar veel jonge stellen zitten, waar veel Engels wordt gesproken. Dit is het Kopenhagen van nu: kosmopolitisch, open, maar ook wat generiek. Per glas kun je hier niet kiezen. De vier geopende flessen staan al klaar op de bar en er is geen tafelservice. Niet ideaal om alleen even binnen te lopen, maar wel een fijne plek om samen een mooie fles natuurwijn uit te zoeken. De wijnkast staat er vol mee.
Ik zie meerdere flessen die ik een dag eerder nog bij Noma in het arrangement proefde, hier voor verrassend redelijke prijzen. Op de kaart staan charcuterie, olijven zo groot als kwarteleieren voor 35 kronen (ongeveer 5 euro) en een opvallend goede Red Leicester-kaas voor 80 kronen (circa 11 euro).
Rino VinoFino
De laatste stop is Rino VinoFino, dat een van de beste Italiaanse wijnkaarten van Denemarken heeft. Het spannendst zijn hier de wijnen van Gabrio Bini uit Pantelleria, een adembenemend eiland met minivulkanen, bekend om wijn, kappertjes en passito. Of Radikon uit Oslavia, iconische oranje wijnen uit het grensgebied met Slovenië.
Daarnaast is er een indrukwekkende selectie vermouts. En eerlijk gezegd merk ik dat ik daar aan het eind van de avond ineens enorm veel zin in heb.
