Overpeinzingen op maandag: Alleen op de wereld - Perswijn
overpeinzingen op maandag-Ronald de Groot
Columns

Overpeinzingen op maandag: Alleen op de wereld

Het blijft een vreemde gewaarwording. Het is prachtig weer, maar we moeten eigenlijk binnen blijven. Een lastige opgave, eerlijk gezegd. Er zit weinig anders op dan stug doorwerken. Het proeven van de wijnen moet gewoon doorgaan, het maken van het volgende nummer van het blad ook. Tussendoor even fietsen, dat helpt om de stemming er in te houden. Nou ja, je moet wel steeds krampachtig op 1,5 meter blijven, en dat blijft wennen. Sommige wielrenners hebben een andere definitie van wat 1,5 meter is dan ik, en daar kun je je lastig tegen wapenen.

Gelukkig is er altijd, als rode draad, de wijn om afleiding te geven en troost te bieden. Overigens niet door extra te drinken. Als je wijn proeft, dan brengt het je automatisch terug naar de plekken die je goed kent. Op dit moment ben ik bezig met de wijnen uit de Languedoc. Vertrouwder kan bijna niet. Zelf verblijven we altijd in Saint-Chinian, ten noordoosten van Béziers. Als je wijnen proeft uit de directe omgeving, dan ben je virtueel een beetje daar. Zo staat er een hele serie wijnen van Clos Bagatelle klaar, een domein aan de andere kant van Saint-Chinian, op tien minuten rijden bij ons vandaan, langs de Intermarché. Lekker karaktervolle wijnen, getypeerd, een tikje rustiek, maar dat is de stijl daar. Als we naar Prades-sur-Vernazobre gaan, doen we dat het liefst op de fiets, en dan rijden we altijd langs het Domaine des Jougla. Dat is een van de eerste domeinen in deze streek die kwaliteitswijnen maakten. En hij is nog steeds heel betrouwbaar. Als La Dame van Terre des Dames in het glas komt, dan moeten we even terugdenken aan het fijne bezoek dat we vorig jaar brachten aan Lideweij van Wilgen, ook maar 20 minuten rijden bij ons vandaan. Wat een fijne luxe. Onze directe buurman, Domaine Moulinier, is tot dusver de enige die zijn prima en betaalbare rode Tradition bottelt met een schroefdop. Goed idee. Vorig jaar nog proefden we deze wijn nog op het domein, dat we te voet kunnen bereiken. Zo voelt het alsof ik er toch ook een beetje ben.

De proeverij, met als thema appellationwijnen van de Languedoc, laat vooral ook zien dat de kwaliteit hier de afgelopen jaren met sprongen is gestegen. Ik ben niet direct een voorstander van steeds meer appellations, maar de vermelding van de beste subregio’s met hun eigen naam, zoals Terrasses du Larzac, Grés du Montpellier of Corbières-Boutenac heeft de producenten wel de mogelijkheid gegeven hun beste wijnen beter in de etalage te zetten. Heel verrassend vond ik vooral de wijnen uit de Corbières, en niet alleen die uit Boutenac. Door lokale druiven als carignan meer ruimte te geven, meer kwaliteit te leveren in de wijngaard en niet te veel hout te gebruiken is er veel goede Corbières tegenwoordig, en vaak nog betaalbaar ook. Dus heerlijk om thuis toch even in de Languedoc te zijn. Wijn kan zijn als muziek, het brengt mooie herinneringen boven.

Ronald de Groot

Reageer op dit item