Een bericht in Tubantia, afgelopen donderdag: Le Vin en Direct en Domaine de la Romanée-Conti (DRC) stonden tegenover elkaar voor de rechter. De reden, volgens het artikel, is het opzeggen van de distributie-overeenkomst door DRC met Le Vin en Direct. Dit naar aanleiding van het feit dat Le Vin en Direct niet aan DRC zou hebben gemeld dat het was overgenomen door E-Luscious, een investering van Gilde Equity Management, dus private equity. Deze overname heeft er toe geleid dat de wijnen van DRC ook werden verkocht door Colaris in Weert, eveneens onderdeel van E-Luscious.

Nu ken ik de precieze toedracht van deze rechtszaak niet, reden om afgelopen week contact op te nemen met Henk Maas, oprichter van Le Vin en Direct en na de overname nog steeds aan de leiding van dit bedrijf. Na mijn berichtje word ik direct door hem teruggebeld. ‘Het is heel vervelend allemaal. En bedenk wel dat deze zaak door jullie aan het rollen is gebracht.’ Hij doelt ongetwijfeld op een stukje in Goed Gegist van nummer 5 van 2024. Na goed speurwerk schreef Frank Jacobs over de overname het volgende: “Het feit dat wijnhandel Colaris in Weert de laatste tijd wijnen van het fameuze Domaine de la Romanée Conti aanbiedt, zorgde op de redactie van Perswijn voor de nodige verbazing. Sinds jaar en dag is wijnhandel Le Vin en Direct in Delden namelijk de enige officiële verdeler van deze wijnen op de Nederlandse markt. Wat onderzoek bracht helderheid en leerde ons dat e-Luscious B.V. in Gorredijk, het moederbedrijf van Colaris […] enige tijd geleden Le Vin en Direct heeft overgenomen, iets waar geen enkele ruchtbaarheid aan is gegeven. Het overnamebedrag zou ± 27,5 miljoen euro zijn geweest.” Destijds al was Henk Maas hier kwaad over, en zegde toe alles tijdens een afspraak recht te zetten, dan wel aan mij uit te leggen. Deze afspraak werd op het laatste moment afgezegd. Als ik Henk Maas daar nu mee confronteer, zegt hij dat de CEO hem destijds terugfloot. Maar dat hij alle CEO’s nu ‘heeft weggewerkt’, zodat hij vrijuit kan spreken. Ik stuur hem, zoals afgesproken, mijn vragen toe, maar wederom zegt hij de afspraak op het laatste moment af, nu omdat ‘de zaak onder de rechter is’. Niet eens zo onbegrijpelijk, maar maak die afspraak dan niet.
Resteert dus een aantal onbeantwoorde vragen, en blijft enig giswerk over. Giswerk, maar wel met een paar cijfers in de hand. Volgens het artikel in Tubantia zouden de wijnen van DRC de helft van de omzet uitmaken van Le Vin en Direct. Uit de jaarstukken van na de overname blijkt dat deze jaaromzet boven de 7 miljoen moet liggen. Dus rekent u maar uit hoeveel geld daarin omgaat en hoe belangrijk dit is. Een van mijn vragen aan Henk Maas was of dit met terugwerkende kracht problemen zou kunnen opleveren met de overnemende partij, e-Luscious, met investeerder Gilde Equity Management als investeerder op de achtergrond. Dat Maas daar niet op in wil gaan, is in zijn positie niet eens onbegrijpelijk. Want die lijkt me met een dreigend verlies van de helft van de omzet – als dat waar is – al benard genoeg.
Als Maas zegt dat wij de zaak aan het rollen hebben gebracht, is de volgende vraag: hoe dan? Het is voorstelbaar dat er restaurateurs waren die het bericht dat de wijnen van DRC via Colaris ook aan particulieren werden verkocht, niet zo konden waarderen. En dat er wellicht ook andere importeurs waren die DRC daarop attent hebben gemaakt, wellicht in de hoop het account over te kunnen nemen. Bekend is wel dat sommige restaurateurs, wegens hun grote liefde voor mooie Bourgognes, via een brief in contact stonden met het domein.
Zeker is ook dat Henk Maas zich in het verleden, met zijn machtspositie rond deze wijnen, waarbij hij ook niet naliet om die te gebruiken, niet overal geliefd heeft gemaakt, en dat zich dat nu als een boemerang tegen hem heeft gekeerd.
P.S. Henk Maas reageerde niet op de vraag om commentaar.
Ronald de Groot

